Ο Χάρης Βαρθακούρης τραγουδά Αλέξια και συγκλονίζει!...

Χάρης Βαρθακούρης
 Ταλέντο αυτόφωτο και αξιοπρεπές...

* γράφει ο Κώστας Βλουτής

Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμεΑ

kostas.vloutis@gmail.com

Εντάξει... Δεν το ξεχνάς. Είναι ο γιος του Πάριου... 

Του ενός και μοναδικού... 

Στη φωνή, στην ποιότητα, στη διαχρονικότητα...

Εντάξει... Δεν θα σου κάνω και ..."χειρουργική" επέμβαση να σου το ...βγάλω από το μυαλό!

Όμως, κοιτά...

Ο πιτσιρικάς που τραγούδησε με τον πατέρα του το "πιο καλή η μοναξιά", στα χρόνια που πέρασαν, αγαπήθηκε πολύ από το κοινό του γιατί ο τύπος, μεγαλώνοντας, έγινε αυτόφωτος και ταλεντάρα...

"Η σύγκριση της βαρύτητας του ονόματος του πατέρα μου και του δικού μου, πρέπει να πω πως, δεν υπάρχει", λέει και το εννοεί... "Θα περιμένω πολύ για να δω αν τα παιδιά μου θα ασχοληθούν με τη μουσική ώστε να υπάρξει η αναπόφευκτη και καθ' όλα άδικη σύγκριση μπαμπά-παιδιού. Δεν ξέρω όμως αν υπάρχει προστασία από το στόμα του κόσμου, εκτός από την πλήρη άγνοια", συμπληρώνει.

Ο Χάρης, σκέτο για φίλους και κοινό, το έχει δουλέψει το πράγμα...

Δεν "αναπαύτηκε" ποτέ σε ...έτοιμες δάφνες!...

Το χάρισμά του στη μουσική φρόντισε να το καλλιεργήσει με τις ανάλογες μουσικές σπουδές, από μικρή ηλικία. 

Βρέθηκε στη Βοστόνη, από το 1991 μέχρι και το 1994, σπουδάζοντας την Εφαρμογή Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στη μουσική. 

Επιστρέφοντας είχε ήδη έτοιμη τη μουσική για το δίσκο του Γιάννη Πάριου "Παρέα Με Το Χάρη", που κυκλοφόρησε το 1995...

Εμφανίστηκε, για πρώτη φορά, στο πλάι του Γιάννη Πάριου και του Στέλιου Ρόκκου στην Πύλη Αξιού (Θεσσαλονίκη), την άνοιξη του 1999 και τον επόμενο χειμώνα πάλι με τον Γιάννη Πάριο, στη σκηνή του Διογένη.

Το 2000 κυκλοφόρησε το cd-single "Προκαταβολικά" και λίγο καιρό μετά το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Αδέσποτες οι Νύχτες" σε μουσική δική του και στίχους Πάριου, Ανδρικάκη, Δαβαράκη, Κωνσταντινίδη και Γερμανού. 

Το 2002 κυκλοφορεί το νέο του άλμπουμ "Αδυναμία μου", με νέα μελωδικά κομμάτια, δύο τρυφερές διασκευές και το πολυαναμενόμενο "Σ'ευχαριστώ" (Τραγούδι του Χάρη Νο 4).

Το 2002 ξεκινά και τις εμφανίσεις του στο Rex, με τον Τόλη Βοσκόπουλο και τη Δέσποινα Βανδή συμβάλλοντας, με την παρουσία του, στην επιτυχία του προγράμματος, πλάι σε δύο σημαντικούς καλλιτέχνες. 

Μετά από πέντε χρόνια απουσίας επιστρέφει στη δισκογραφία με το νέο του cd single "Φώναξε πιο δυνατά" που κυκλοφορεί από τη Sony BMG.

Μεγάλωσε με ΑΒΒΑ, Beatles, Stevie Wonder, Grace Jones -"τη θυμάται επειδή τον τρόμαζε η φάτσα της, αλλά του άρεσε πολύ ο ήχος της"- και με πολλά ιταλικά κομμάτια της εποχής.

Στην πορεία ανακάλυψε τη βραζιλιάνικη μουσική, τη jazz, αλλά και τα... νησιώτικα...

Αυτό που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος είναι ότι, ο Χάρης, τελειώνοντας τις σπουδές του ήθελε να γίνει παραγωγός και συνθέτης, όχι όμως τραγουδιστής!...

Ένα δεύτερο ντουέτο με τον πατέρα του και ένα ...συμβόλαιο προς υπογραφή τον "έπεισαν", τελικά, ότι "τα λέει"!...

Ο Χάρης, παρέα με τους Γρηγόρη Μπιθικώτση, Δημήτρη Κόκοτα και Στέλιο Διονυσίου, φέρνει γύρα τον πλανήτη με τραγούδια των αξιαγάπητων γονιών τους!

Είπαμε. Το αστέρι "τα λέει"... Όχι μόνο εκείνος, αλλά και η παρέα του...

Κι είναι να τους πιεις στο ποτήρι κι είναι να σε ανατριχιάζει να βλέπεις νέα ταλέντα να σου θυμίζουν τη νιότη σου, τους έρωτές σου, τους χωρισμούς σου, τις φιλίες σου, τα διάβα σου στη ζωή...

Αστεράτοι, με δική τους μουσική περπατησιά, σε τραγούδια που αγαπήσαμε...

Καιρό ήθελα να γράψω για τον Χάρη...

Ώσπου, μια "μαγκιά" δική του, επισπεύδει την επιθυμία μου να υλοποιήσω το "θέλω" μου...

Τί έκανε;

Πήρε ένα ερμηνευτικό και πολύ πετυχημένο κομμμάτι της Αλέξιας, κάθησε στο πιάνο και

δημιούργησε ξανά!...

Το διαχρονικό τραγούδι της ερμηνεύτριας "Μάτια μου" πήρε άλλη διάσταση...

Ο Χάρης, μάλιστα, της το αφιέρωσε με πολύ αγάπη...

 Εκείνη "υποκλήθικε", όπως είπε, "στο πηγαίο ταλέντο", "συγκλονισμένη" από την ερμηνεία του... Και ανάρτησε την αγάπη της για εκείνον ακόμη και στο facebook:

"Αγαπώ την Μουσική και Υποκλίνομαι στο πηγαίο Ταλέντο, γι' αυτό και με συγκλόνισε η ερμηνεία αυτή του Χάρη Βαρθακούρη μας. Τον γνωρίζω από έφηβο και τον αγαπώ. Μας συνδέουν πολλές αναμνήσεις άλλων εποχών, πλούσιες αναμνήσεις αλλά και πολύτιμοι κοινοί φίλοι. Μόνο να χαρώ μπορώ. Ευχαριστώ Χάρη".

Όπως καθόμανε στο στουντιάκι μου κι εσκάλιζον διάφορα, μπαίνω λίγο στο facebook και βλέπω μια νοτιφικασιόνα από τη φίλη μου την Αλέξια η οποία, όπως πάντα ευγενέστατη, με ευχαρίστησε για ένα Like που έκανα σε δημοσίευσή της.
Ξαφνικά τρώγω φλασιά κι αρχίζω και πιάνω (στο πιάνο) μία-μία τις επιτυχίες της…
Το Logic στον υπολογιστή μου έγραφε (πάντα γράφει, ποτέ δεν ξέρεις)…
Ο τρόπος που μου βγήκε το “Mάτια μου” μου άρεσε… είναι εντελώς ελεύθερο, *φαίνεται* ότι το ψάχνω την ώρα που το λέω, άλλα κάποια reharmonizations (επειδή μπορεί και να τα ξεχνούσα αν έπρεπε ποτέ να το ξαναπαίξω) μου άρεσαν ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ, είπα να το σώσω για την αιωνιότητα… Αλέξια μου, στο αφιερώνω με αγάπη»!
- See more at: http://www.tralala.gr/i-alexia-vasiliou-efcharisti-ton-chari-varthakouri/#sthash.Af18yOLJ.dpuf

Όπως καθόμανε στο στουντιάκι μου κι εσκάλιζον διάφορα, μπαίνω λίγο στο facebook και βλέπω μια νοτιφικασιόνα από τη φίλη μου την Αλέξια η οποία, όπως πάντα ευγενέστατη, με ευχαρίστησε για ένα Like που έκανα σε δημοσίευσή της.
Ξαφνικά τρώγω φλασιά κι αρχίζω και πιάνω (στο πιάνο) μία-μία τις επιτυχίες της…
Το Logic στον υπολογιστή μου έγραφε (πάντα γράφει, ποτέ δεν ξέρεις)…
Ο τρόπος που μου βγήκε το “Mάτια μου” μου άρεσε… είναι εντελώς ελεύθερο, *φαίνεται* ότι το ψάχνω την ώρα που το λέω, άλλα κάποια reharmonizations (επειδή μπορεί και να τα ξεχνούσα αν έπρεπε ποτέ να το ξαναπαίξω) μου άρεσαν ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ, είπα να το σώσω για την αιωνιότητα… Αλέξια μου, στο αφιερώνω με αγάπη»!
- See more at: http://www.tralala.gr/i-alexia-vasiliou-efcharisti-ton-chari-varthakouri/#sthash.Af18yOLJ.dpuf

Όπως καθόμανε στο στουντιάκι μου κι εσκάλιζον διάφορα, μπαίνω λίγο στο facebook και βλέπω μια νοτιφικασιόνα από τη φίλη μου την Αλέξια η οποία, όπως πάντα ευγενέστατη, με ευχαρίστησε για ένα Like που έκανα σε δημοσίευσή της.
Ξαφνικά τρώγω φλασιά κι αρχίζω και πιάνω (στο πιάνο) μία-μία τις επιτυχίες της…
Το Logic στον υπολογιστή μου έγραφε (πάντα γράφει, ποτέ δεν ξέρεις)…
Ο τρόπος που μου βγήκε το “Mάτια μου” μου άρεσε… είναι εντελώς ελεύθερο, *φαίνεται* ότι το ψάχνω την ώρα που το λέω, άλλα κάποια reharmonizations (επειδή μπορεί και να τα ξεχνούσα αν έπρεπε ποτέ να το ξαναπαίξω) μου άρεσαν ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ, είπα να το σώσω για την αιωνιότητα… Αλέξια μου, στο αφιερώνω με αγάπη»!
- See more at: http://www.tralala.gr/i-alexia-vasiliou-efcharisti-ton-chari-varthakouri/#sthash.Af18yOLJ.dpuf

Με τα λόγια της σπουδαίας ερμηνεύτριας για τον καλλιτέχνη, κλείνω το αφιέρωμά μου και ακούω, για μια ακόμη φορά το Ταλέντο (με το "Τ" κεφαλαίο) που μπήκε στα μουσικά πράγματα για να γράψει τη δική του ιστορία, αυτόφωτος και αξιοπρεπής!

ΒΑΡΘΑΚΟΥΡΗΣ - Μπιθικώτσης - Διονυσίου - Κόκοτας σε παγκόσμια περιοδεία!

 Παιδιά για "φίλημα"...

Χθες ''έσκισαν" στο Κολέγιο Αθηνών, ερμηνεύοντας τραγούδια των Μπιθικώτση, Διονυσίου, Κόκοτα και Πάριου...

Δεν τα λες "τζάκια"... 

Τα λες χαρισματικά πλάσματα που είχαν την τύχη να ζουν από κοντά "μύθους"... 

Δεν το "καβάλησαν"... 

Μεγάλωσαν και τιμούν τ΄αστέρια πατεράδες τους, όπως κι εμείς μεγαλώσαμε μ΄αυτά...

Ο καθένας στη γενιά του μας έδωσε "διαμάντια"...

Τραγούδια σημαντικών δημιουργών και νότες με στίχους χτύπησαν άπειρες φορές τις "χορδές" των συναισθημάτων μας..

Ερωτευτήκαμε, αγαπήσαμε, χωρίσαμε, πονέσαμε, "κάναμε υπομονή", νιώσαμε περισσότερο Έλληνες...

Με τον Μπιθικώτση του "Άξιον Εστί",  τον Διονυσίου των "μπαγλαμάδων και των μπουζουκιών", τον Κόκοτα "όνειρο απατηλό" και τον Πάριο των Ερώτων μας..

Αυτοί, με τη σειρά τους, φώτισαν τις αξίες από τις "ρίζες" τους και μας έδωσαν αυτόφωτους, ως συνέχειά τους...

Καθαρά πρόσωπα, σοβαρές φωνές, που δεν χρειάζεται να "καβαλήσουν" πολυέλαιους για να  κάνουν ...γκελ, αρκούνται να μας τραγουδούν μπροστά σε ένα μικρόφωνο για να μας ταξιδέψουν...

Ο Χάρης, ο Γρηγόρης, ο Δημήτρης και ο Στέλιος ένωσαν τις δυνάμεις τους και φέρνουν γύρα τον κόσμο σε μια παγκόσμια περιοδεία...

Στην Ευρώπη, στην Αφρική, στην Αυστραλία,  στην Αργεντινή, όπου είναι οι Έλληνες σκορπισμένοι, αλλά και ξένοι...

Το καλοκαίρι του '13 είναι δικό τους...

"Αν δει κάποιος την χημεία μας θα νομίζει ότι γνωριζόμαστε χρόνια", έχει πει ο Δημήτρης για τους συναδέλφους του, για να τον συμπληρώσει ο Χάρης: "Έχουμε περάσει υπέροχα μεταξύ μας. Το καλοκαίρι κάναμε τα meetings μας... Το να δένεσαι καλύτερα με τον άλλο ως άνθρωπος βγαίνει εντέλει και στην σκηνή"...

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για μια τόσο δυνατή συνεργασία;

Ο Χάρης έχει πει: "Η ιδέα γεννήθηκε αρχές Αυγούστου όταν βρεθήκαμε με το Γρηγόρη να πιούμε ένα καφέ. Πάνω στη στην κουβέντα μας αναφερθήκαμε στο τι ωραία που θα ήταν η αποδοχή που τυγχάνουν τα ονόματα μας στους Έλληνες του εξωτερικού να συμβάδιζε και με την ανύπαρκτη εγχώρια. Κι εκείνη τη στιγμή είπαμε και δεν πάμε να τραγουδήσουμε έξω λοιπόν; Μετά επεκτείναμε την ιδέα με το να γίνουμε τετράδα και μάλιστα, αρχικά, σκοπός μας ήταν να γίνει όλο αυτό αθόρυβα και διακριτικά. Με τον καιρό όμως, όπου προτείναμε την ιδέα, είχαμε τέτοια τεράστια ανταπόκριση που από μόνο του γιγαντώθηκε όλο το θέμα κι από περιορισμένες εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα λίγων πόλεων στο εξωτερικό, βρεθήκαμε να κλείνουμε μικρά θέατρα και χώρους μακρυά από την αισθητική των μπουζουκιών, σε όλες, κυριολεκτικά, τις ηπείρους και να εξελίσσεται σε πολιτιστική εκστρατεία".

Μην ψάξεις να βρεις μεταξύ τους τον ανταγωνισμό.. Έχεις χάσει από χέρι...

Είπαμε... Παραμένουν "αψώνιστοι" προς χαρά και τέρψιν της ψυχής μας...

Ήδη έχουν κανεί την πετυχιμένη εμφάνισή τους και συνεχίζουν ακάθεκτοι... 

Χθες εμφανιστηκαν στο Κολέγιο Αθηνών με αυτό το μοναδικό αφιέρωμα στους πατεράδες τους και χάλασαν κόσμο...

"Η περιοδεία (έχει) ξεκινήσει (από) το Δεκέμβριο με πρώτο σταθμό το Λονδίνο, μετά πάμε Γερμανία, μετά Κύπρο και μετά, για να μη σας κουράσω με συγκεκριμένες πόλεις, έχουμε πολλές ακόμα ευρωπαϊκές χώρες, έχουμε Αμερική, Καναδά, Νότιο Αμερική, Αυστραλία, Ασία και Αφρική”, είναι τα ενθουσιασμένα λόγια του Χάρη.

Οι συναυλιακές μουσικές παραστάσεις πραγματοποιούνται με την συνεργασία του συλλόγου φίλων παιδιών με καρκίνο της Μαριάννας Βαρδινογιάννη.