"Αλληλεγγύη" στα χρόνια της κρίσης
Η 1η και η 7η Κοινότητα Ανιχνευτών Νικαίας, της Περιφέρειας Σαρωνικού, υψώνει "τοίχο" ανθρωπιάς για τους ανήμπορους συμπολίτες μας...
Στην πλατεία Δαβάκη, στη Νίκαια, ο "τοίχος καλοσύνης" περιμένει την αγάπη μεταφρασμένη σε καθαρό φαγητό και ρούχα για τους ξεχασμένους, από την πολιτεία, συνανθρώπους μας..
kostas.vloutis@gmail.com
Το να σκεφτόμαστε τους συνανθρώπους μας μια φορά το χρόνο, θυμίζει "εξομολόγηση" πριν την Αγια Κοινωνία!
Οι ρυθμοί της ζωής, το μαύρο μας το χάλι από τα μνημόνια και ο φόβος για νέα μέτρα, μας έχουν κάνει άλλους ανθρώπους...
Κυνηγάμε ακόμη και το δευτερόλεπτο για ένα κομμάτι ψωμί, σε αντίθεση με κάποιους άλλους που δεν δίνουν σημασία στο θεριό που έχει υψώσει το ανάστημά του μπροστά στους συνανθρώπους μας: την κρίση...
Η φτώχεια που μετριέται σε εκατομμύρια ανθρώπους έχει φωλιάσει στις τσέπες και έχει επιφέρει μεγάλο πλήγμα στην καθημερινότητά τους...
Το "φαινόμενο" γίνεται πιο έντονο στις μέρες των Χριστουγέννων και τις Πρωτοχρονιάς...
Τούτες τις μέρες κάτι μας λέει η καρδιά να κοιτάξουμε το διπλανό μας...
Μπροστά στο τοίχος της κρίσης, εδώ κι ένα χρόνο έχει υψωθεί και ένας άλλος τοίχος με ουσία: Αυτός της καλοσύνης!...
Εχει υψωθεί με δύναμη και πάθος απέναντι "στις ανωμαλίες που παράγει κάθε απάνθρωπο σύστημα εξουσίας"...
Η κοινή δράση ανθρωπισμού, με τον "τοίχο καλοσύνης" έχει ως στόχο όλους εκείνους που υποφέρουν από τη φτώχεια, τον πόλεμο, την καταπίεση...
Ο "τοίχος καλοσύνης" δημιουργήθηκε από Ομάδα Πρωτοβουλίας για τη Δημιουργία Κοινότητας Αλληλεγγύης, στα Ιωάννινα, καλώντας τον κόσμο, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να δώσουν καθαρό φαγητό και ρούχα σε όσους πραγματικά τα χρειάζονται, με αξιοπρέπεια, τοποθετημένα σε τοίχους που έχουν επιλεγεί γι αυτό το σκοπό, "ώστε να μην τα αναζητούν στις σακούλες που οι πολίτες τα αφήνουν σε κάδους σκουπιδιών"...
"Αφησέ το αν σου περισσεύει. Πάρτο αν το χρειάζεσαι" είναι το μήνυμα της αφίσας της κίνησης...
Ετσι όποιος θέλει μπορεί να αφήσει σε κρεμάστρες οι οποίες είναι τοποθετημένες στους τοίχους, σε κεντρικά σημεία κάθε πόλης, τη σακούλα με φαγητό ή ρούχα...
Το κίνημα αλληλεγγύης "τοίχος καλοσύνης" πρωτοεμφανίστηκε στο Ιράν, στις αρχές του χειμώνα και ταξιδεύοντας σε όλες τις χώρες της Ν. Α. Ασίας, έφτασε και στην Ελλάδα...
Αυτή η "καλοσύνη" απλώνεται παντού και σε κεντρικούς χώρους που υπάρχει "τοίχος", έχεις τη δυνατότητα πλέον να βοηθήσεις τον συνάνθρωπό σου...
Στην πλατεία Δαβάκη της Νίκαιας, το γνωστό Περιβολάκι για παράδειγμα, υψώθηκε άλλος ένας "τοίχος καλοσύνης" που περιμένει την "αλληλεγγύη" σου μεταφρασμένη σε καθαρό φαγητό και ρούχα για τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας που τους έχει "ξεχάσει" η πολιτεία που κόπτεται για να σώσει τη χώρα χωρίς να νοιάζεται για τους κατοίκους της...
Την ιδέα, επηρεασμένη από την Ομάδα Πρωτοβουλίας για τη Δημιουργία Κοινότητας Αλληλεγγύης, στα Ιωάννινα, είχαν οι πρόσκοποι της 1ης και 7ης Κοινότητας Ανιχνευτών Νικαίας, Περιφέρεια Σαρωνικού - κλάδος Ανιχνευτών.
Ο υπεύθυνος της Κοινότητας, κος Αλέξανδρος Απέργης, δήλωσε στο "Αρθρο με Υπογραφή": "Η πρωτοβουλία ανήκει στα ίδια τα παιδιά που σκέφτηκαν να υλοποιήσουν αυτήν την ιδέα για τους ανήμπορους ανθρώπους... Αυτά δημιούργησαν τον "τοίχο καλοσύνης" και τώρα περιμένουμε τους συμπολίτες μας να ανταποκριθούν με παιχνίδια, ρούχα και τρόφιμα μακράς διαρκείας που δεν τα χρειάζονται, να τα προσφέρουν με αγάπη σε όλους εκείνους που έχουν ανάγκη.
365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες το 24ωρο!"...
Κυνηγάμε ακόμη και το δευτερόλεπτο για ένα κομμάτι ψωμί, σε αντίθεση με κάποιους άλλους που δεν δίνουν σημασία στο θεριό που έχει υψώσει το ανάστημά του μπροστά στους συνανθρώπους μας: την κρίση...
Η φτώχεια που μετριέται σε εκατομμύρια ανθρώπους έχει φωλιάσει στις τσέπες και έχει επιφέρει μεγάλο πλήγμα στην καθημερινότητά τους...
Το "φαινόμενο" γίνεται πιο έντονο στις μέρες των Χριστουγέννων και τις Πρωτοχρονιάς...
Τούτες τις μέρες κάτι μας λέει η καρδιά να κοιτάξουμε το διπλανό μας...
Μπροστά στο τοίχος της κρίσης, εδώ κι ένα χρόνο έχει υψωθεί και ένας άλλος τοίχος με ουσία: Αυτός της καλοσύνης!...
Εχει υψωθεί με δύναμη και πάθος απέναντι "στις ανωμαλίες που παράγει κάθε απάνθρωπο σύστημα εξουσίας"...
Η κοινή δράση ανθρωπισμού, με τον "τοίχο καλοσύνης" έχει ως στόχο όλους εκείνους που υποφέρουν από τη φτώχεια, τον πόλεμο, την καταπίεση...
Ο "τοίχος καλοσύνης" δημιουργήθηκε από Ομάδα Πρωτοβουλίας για τη Δημιουργία Κοινότητας Αλληλεγγύης, στα Ιωάννινα, καλώντας τον κόσμο, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να δώσουν καθαρό φαγητό και ρούχα σε όσους πραγματικά τα χρειάζονται, με αξιοπρέπεια, τοποθετημένα σε τοίχους που έχουν επιλεγεί γι αυτό το σκοπό, "ώστε να μην τα αναζητούν στις σακούλες που οι πολίτες τα αφήνουν σε κάδους σκουπιδιών"...
"Αφησέ το αν σου περισσεύει. Πάρτο αν το χρειάζεσαι" είναι το μήνυμα της αφίσας της κίνησης...
Ετσι όποιος θέλει μπορεί να αφήσει σε κρεμάστρες οι οποίες είναι τοποθετημένες στους τοίχους, σε κεντρικά σημεία κάθε πόλης, τη σακούλα με φαγητό ή ρούχα...Το κίνημα αλληλεγγύης "τοίχος καλοσύνης" πρωτοεμφανίστηκε στο Ιράν, στις αρχές του χειμώνα και ταξιδεύοντας σε όλες τις χώρες της Ν. Α. Ασίας, έφτασε και στην Ελλάδα...
Αυτή η "καλοσύνη" απλώνεται παντού και σε κεντρικούς χώρους που υπάρχει "τοίχος", έχεις τη δυνατότητα πλέον να βοηθήσεις τον συνάνθρωπό σου...
Στην πλατεία Δαβάκη της Νίκαιας, το γνωστό Περιβολάκι για παράδειγμα, υψώθηκε άλλος ένας "τοίχος καλοσύνης" που περιμένει την "αλληλεγγύη" σου μεταφρασμένη σε καθαρό φαγητό και ρούχα για τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας που τους έχει "ξεχάσει" η πολιτεία που κόπτεται για να σώσει τη χώρα χωρίς να νοιάζεται για τους κατοίκους της...
Την ιδέα, επηρεασμένη από την Ομάδα Πρωτοβουλίας για τη Δημιουργία Κοινότητας Αλληλεγγύης, στα Ιωάννινα, είχαν οι πρόσκοποι της 1ης και 7ης Κοινότητας Ανιχνευτών Νικαίας, Περιφέρεια Σαρωνικού - κλάδος Ανιχνευτών.
Ο υπεύθυνος της Κοινότητας, κος Αλέξανδρος Απέργης, δήλωσε στο "Αρθρο με Υπογραφή": "Η πρωτοβουλία ανήκει στα ίδια τα παιδιά που σκέφτηκαν να υλοποιήσουν αυτήν την ιδέα για τους ανήμπορους ανθρώπους... Αυτά δημιούργησαν τον "τοίχο καλοσύνης" και τώρα περιμένουμε τους συμπολίτες μας να ανταποκριθούν με παιχνίδια, ρούχα και τρόφιμα μακράς διαρκείας που δεν τα χρειάζονται, να τα προσφέρουν με αγάπη σε όλους εκείνους που έχουν ανάγκη. 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες το 24ωρο!"...
