Τρίτη 15 Ιουλίου 2014

Στο 1325 φύλλο της Αδέσμευτης Πολιτικής Εφημερίδας "Η ΝΙΚΗ", που κυκλοφορεί...

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Θέματα που απασχολούν το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας:






















"δεν μπορούμε να σκοτώνουμε μονάδες της ΔΕΗ για ένα κομμάτι ψωμί"!...
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ
(22.4.2011)

* "Μικρή", "Μεγάλη" ΔΕΗ ... εν δράσει....
ΠΩΛΕΙΤΑΙ όπως είναι... "επιπλωμένη", 
με τον ορυκτό της πλούτο... φορτωμένη...
Ποια θέση παίρνουν, Γιώργος Ιωακειμίδης, Σταύρος Κασιμάτης και Σπύρος Σοφράς στο "ξεπούλημα της ΔΕΗ" που, η σύστασή της από τον Αύγουστο του 1950 "συνιστά πράξη εθνικοποίησης της παραγωγής και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας", στη χώρα...
Σελ.: 5 |


* Κ Ε Ν Τ Ρ Ι Κ Ο  Θ Ε Μ Α

Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

Μ Ο Υ Ν Τ Ι Α Λ 2014: Η φαντασμαγορική λήξη και η... τσάντα της Μέρκελ, έκλεψαν την παράσταση!...

Με ΣΑΚΙΡΑ και ΣΑΝΤΑΝΑ στον τελικό...  
Με μιά φαντασμαγορική τελετή λήξης η Βραζιλία αποχαιρετά το Μουντιάλ...
 

Στη χώρα της σάμπας, δεν θα μποροούσε να λείψει από την τελετή μιά μίνι αναπαράσταση του περίφημου Καρναβαλιού του Ρίο, με εκατοντάδες χορευτές να μετατρέπουν για λίγο το Μαρακανά σε... σαμποδρόμιο.
Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές, στην τελετή λαμβάνουν μέρος περισσότερα από 1.000 άτομα, θα έχει διάρκεια 18 λεπτά και αποτελεί έναν φόρο τιμής στο ποδόσφαιρο και τις τέσσερις αξίες του (Ελευθερία, Αλληλεγγύη, Πάθος και Διαφορετικότητα). Στο πλαίσιο της τελετής παρουσιάστηκαν οι 32 ομάδες του τουρνουά με επίκεντρο τους δύο φιναλίστ: Γερμανία και Αργεντινή.

Την σκυτάλη πήρε η Σακίρα
, που τραγούδησε το τραγούδι La La La (Brazil 2014) με τη βοήθεια του Καρλίνος Μπράουν.

Ο Κάρλος Σαντάνα από την πλευρά του ερμήνευσε το επίσημο τραγούδι της διοργάνωσης με τίτλο “Dar um Jeito (We Will Find A Way)”, συνοδευόμενος από τον Αϊτινό Γουάικλιφ Ζαν και τον Βραζιλιάνο Αλεξάντρ Πιρές.

Η τελετή λήξης μέσα από εικόνες...



















Ραντεβού σε τέσσερα χρόνια...

 Με… ποδοσφαιρική τσάντα στον τελικό του Μουντιάλ η Μέρκελ!

merkelball

Εκτός από το χαρακτηριστικό κόκκινο ταγέρ, η Άνγκελα Μέρκελ έκανε μία ιδιαίτερη στυλιστική επιλογή για την εμφάνισή της στον τελικό του Μουντιάλ.
Η Μέρκελ εμφανίστηκε με τσάντα σε σχήμα μπάλας ποδοσφαίρου και φυσικά με τα χρώματα της Γερμανίας.
Σίγουρα μία… τολμηρή εμφάνιση της Μέρκελ, που συνήθως είναι συντηρητική στις επιλογές της.

Πριν τον τελικό: Επεισόδια κατά του Μουντιάλ στη Βραζιλία

prin-ton-teliko-epeisodia-kata-tou-mountial-sti-braziliaΠερίπου 300 άτομα διαδήλωσαν, πριν τον τελικό, εναντίον της διοργάνωσης του Μουντιάλ και συγκρούστηκαν με την αστυνομία προσπαθώντας να φτάσουν στο στάδιο Μαρακανά.
Κρατώντας πανό που έγραφαν "Απελευθερώστε τους κρατούμενους", "Το να διαδηλώνει κανείς δε συνιστά έγκλημα", "Ονομάστε με Νεϊμάρ και ασχοληθείτε με την υγεία μου" οι διαδηλωτές είχαν στην αρχή συγκεντρωθεί σε μια πλατεία της συνοικίας Τιζούσα, κοντά στο Μαρακανά. "Είμαστε αντίθετοι με το Παγκόσμιο Κύπελλο εξαιτίας του τρόπου με το οποίο διοργανώθηκε" δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μαουρίτσιο Μιλέο, του κινήματος Collectif Marxiste.
"Ο αριθμός των αστυνομικών είναι τέτοιος που οποιαδήποτε ενέργεια είναι πρακτικά αδύνατη. Ζητάμε την αποφυλάκιση των ακτιβιστών που κρατούνται", προσέθεσε.

Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

"ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΝΘΟΣ" στη Βραζιλία, ύστερα από τον "θάνατο" που της επέβαλε η... Μέρκελ"...

Α Θ Λ Η Τ Ι Κ Α
Καταστροφή, ντροπή, συντριβή, υπερηφάνεια, "ευχαριστούμε", ύμνοι...
Η ταπεινωτική ήττα και μάλιστα μέσα στο ίδιο της το σπίτι, δεν έχει προηγούμενο... Η Βραζιλία, στον πρώτο τελικό του Μουντιάλ 2014, δεν αποκλείστηκε απλώς από την Γερμανία, αλλά η χώρα του Πελέ και των 200 εκατομμυρίων κατοίκων, κήρυξε ακόμη και ..."εθνικό πένθος" για την "κηδεία" που της επέβαλε η γερμανική ομάδα, πετυχαίνοντας το σκορ 7-1!!! 
Τι γράφει ο διεθνής τύπος
Λακωνικοί είναι οι περισσότεροι τίτλοι των διεθνών μέσων ενημέρωσης για την ήττα της Βραζιλίας που αρκούνται σε λέξεις όπως ντροπή, καταστροφή, σφαγή για να περιγράψουν το τι συνέβη στο Μπέλο Οριζόντε το βράδυ της Τρίτης ενώ αντίθετα θριαμβευτικά είναι τα πρωτοσέλιδα και οι τίτλοι του γερμανικού τύπου.


"Αιώνια ντροπή", είναι ο γλαφυρός τίτλος της ισπανικής Marca



"H καταστροφή", γράφει στην ιστοσελίδα της η γαλλική L' Equipe

"Στο Μπέλο Οριζόντε η Σελεσάο συνετρίβη (1-7) από τη Γερμανία μετά από ένα καταστροφικό ξεκίνημα στο ματς (0-5 στο πρώτο μισαώρο)".


Ιστορική ντροπή χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα για τη Βραζιλία η Gazzetta dello Sport.

Για την πιο αναπάντεχη καταστροφή και για σφαγή κάνει λόγο στο πρωτοσέλιδό της η βραζιλιάνικη εφημερίδα Fahlo de Sao Paulo



Πρόκειται για την πιο μεγάλη ντροπή στην ιστορία, τονίζει το Lancenet.



Χωρίς λόγια, το λιτό πρωτοσέλιδο της Bild με τον Κεντίρα να σηκώνει στον αέρα τον Σίρλε. Στη διαδικτυακή έκδοσή της, δε, έγραψε: "Απίστευτο! Γιγαντιαίο! Φανταστικό! Σας ευχαριστούμε. Σας αγαπάμε".





Η Die Welt και αυτή στην on line έκδοσή της γράφει: "Το θαύμα του Μπελο Οριζόντε είναι ήδη ένας θρύλος".
Η Frankfurter Allgemeine Zeitung έχει τίτλο στην ιστοσελίδα της: "Το έβδομο θαύμα του ποδοσφαίρου » και χαρακτηρίζει τη νίκη με 7-1 ως ένα «ιστορικά μνημειώδες έργο".
Η Sueddeutsche Zeitung έχει τίτλο: "Η Γερμανία πηγαίνει στο Ρίο, η Βραζιλία πηγαίνει σπίτι της", στη διαδικτυακή έκδοσής της.
Το δε περιοδικό Stern έγραψε απλά: "Η πιο εντυπωσιακή παράσταση της Γερμανίας στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου".


Χαμός στο Twitter
Την ίδια ώρα οι χρήστες του Twitter έχουν προχωρήσει σε ένα άνευ προηγούμενου τρολάρισμα σε βάρος των παικτών του Σκολάρι για την άθλια εμφάνισή τους στον ημτελικό του Μουντιάλ με εξαίρεση τον αρχηγό της ομάδας Νταβίντ Λουίζ, οι δηλώσεις του οποίου συγκίνησαν μετά το τέλος του αγώνα...



Οι πλέον χαρακτηριστικές φωτογραφίες είναι αυτές με το διάσημο άγαλμα του Χριστού που δεσπόζει πάνω από το Ρίο να κλαίει για την εμφάνιση και τη συντριβή της Σελεσάο ενώ σε μια δεύτερη εκδοχή, στη θέση του αγάλματος βρίσκεται το άγαλμα της Άνγκελα Μέρκελ. Υπάρχει, δε, και μια τρίτη εκδοχή στην οποία το άγαλμα είναι βαμμένο στα χρώματα της σημαίας της Γερμανίας.







Σε άλλες φωτογραφίες η σημαία της Γερμανίας εικονίζεται να "τρώει" τη σημαία της Βραζιλίας, ένας Γερμανός ποδοσφαιριστής να κλωτσάει τη Γη που βρίσκεται πάνω στη βραζιλιάνικη σημαία ενώ κάποιο κοροϊδεύουν τον μεγάλο απόντα, Νεϊμάρ, ότι είχε προβλέψει το σκορ του αγώνα.






Πυρά συγκεντρώνει και ο τερματοφύλακας της σελεσάο Ζούλιο Σέζαρ, τον οποίο παρομοιάζουν με θεατή της αναμέτρησης, την ώρα που κάποιος έφτασε στο σημείο να εντάξει τη συντριβή της Βραζιλιάς στη λίστα με τις μεγαλύτερες σφαγές της Wikipedia. 




Δεν έλειψαν και οι διάσημοι με κορυφαίους τον Ντιέγκο Μαραντόνα και την Χάιντι Κλουμ με τον πρώτο να κοροϊδεύει τη Βραζιλία και τη δεύτερη να πανηγυρίζει τη νίκη της Γερμανίας.





Ενδεικτικός του χαμού που έγινε είναι ο χάρτης που ακολουθεί και στον οποίο απεικονίζεται η "έκρηξη" στο Twitter κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης, η οποία με 36,5 εκατομμύρια tweets αποτελεί πλέον το πιο πολυσυζητημένο αθλητικό γεγονός στην ιστορία του Twitter.

Επιμέλεια: Κώστας Βλουτής
* πηγή: protothema.gr

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2014

Η Μαρία κάνει τις "βόλτες" της στη ζωή με επικίνδυνο αναπηρικό αμαξίδιο...

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Μ Α Ρ Ι Α  Λ Α Ρ Ε Ν Τ Ζ Α Κ Η
Η πρώην μπασκετμπολίστρια, μείνει σε αναπηρικό αμαξίδιο από το 1991, ύστερα από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που είχε στην Λεωφόρο Συγγρού. 23 μετά χρόνια, η Μαρία της θέλησης, είναι με το ίδιο αναπηρικό αμαξίδιο, σπασμένο και χωρίς φρένα, με κίνδυνο της ζωής της να χτυπήσει σοβαρά και πάλι, λόγω της ακαταλληλότητάς του. Στην Ελλάδα του saccess storry εκλείπει το ... κράτος πρόνοια, γιατί αυτό που ενδιαφέρει τους κυβερνώντες είναι "να σωθεί η χώρα"! 
 Για τη Μαρία ... "έχει ο Θεός"!
του Κώστα Βλουτή
kostas.vloutis@gmail.com
Ενα τροχαίο την καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο. 
Η ιστορία της συγκλόνισε τους ευαίσθητους και δρατηριοποίησε κάποιους να εκμεταλλευτούν τις περιστάσεις για "τρελή κονόμα" με ... εράνους και νταβαντούρια "για την οικονομική ενίσχυση" της "δύστυχης" Μαρίας.
"Κάποιοι προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την κατάστασή μου. Είχαν γίνει διάφορα μετά το ατύχημα. Δεν είχα αποδείξεις, αλλά το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να βγω δημόσια και να πω ότι για κάποιους αγώνες που είχαν γίνει δήθεν προς τιμήν μου και για κάτι εράνους, εγώ δεν είχα ιδέα ούτε πήρα ποτέ χρήματα" έχει πει, ξεκαθαρίζοντας την θέση της...
Μητέρα 5 παιδιών η Μαρία σήμερα, ζει την καθημερινότητά της πάνω στο ίδιο αναπηρικό αμαξίδιο  που πήρε μετά το ατύχημά της!!! Κι αυτό διότι ο ασφαλιστικός της φορέας φρόντισε να μειώσει την συνεισφορά του και να αυξήσει τη συμμετοχή του ανάπηρου πολίτη στην αγορά του αναγκαίου βοηθήματος για να ζει και να κινείται με αξιοπρέπεια.
Κι όμως η ... πολιτεία την βράβευσε, δια του προέδρου της Δημοκρατίας, κου Κάρολου Παπούλια, για την επιμονή και το θάρρος της προ τη ζωή, στις 6 Μαρτίου 2007, με το βραβείο του "Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής"!
"Σαν Μαρία Λαρεντζάκη νιώθω ότι έχω τιμηθεί υπέρ του δέοντος. Από την πολιτεία, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Παπούλια… Σαν πολίτης αυτής της χώρας όμως, νιώθω ακριβώς το αντίθετο. Γιατί όλα μένουν σε μια πλακέτα". 
Το λέει με πίκρα γιατί πάλεψε πολύ πριν χρόνια να πάρει ένα άλλο αναπηρικό βοήθημα, αλλά δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πάρει ένα καλό, με αποτέλεσμα στα 2 χρόνια να χαλάσει και μαζί μ΄αυτό να σπάσει τα πόδια της από πέσιμό... 
Η Μαρία των διακρίσεων, των μεταλλίων, της αγωνιστηκότητας!
Την ρωτώ αν της έμειναν φίλοι από το παρελθόν κι εκείνη μου λέει: "Όχι, αλλά τους κατανοώ. Είναι δύσκολο να έχεις την ίδια επαφή με τους άλλους, μετά από ατύχημα. Η ζωή μου άλλαξε... Πέρασα δύσκολα. Το μόνο παρήγορο, στην ιστορία μου, είναι τα πέντε παιδιά που απέκτησα και που κανείς δεν περίμενε πως θα τα καταφέρω. Πάνω σ΄αυτό το καρότσι τα μεγάλωσα και είμαι υπερήφανη που τα έβαλα με τα "αγρίμια" της ζωής για νβα βγω νικήτρια. Τα βλέπω και τα καμαρώνω. Δόξα τω Θεώ, έχω καλά παιδιά που με καταλαβαίνουν".
Αυτό που χρειάζεται είναι ένα καινούργιο βοήθημα στην καθημερινότητά της, να αποκτήσι και πάλι "φτερά" αντοχής για το παρακάτω της ζωής!...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ
 

H ιστορία της με είχε, πραγματικά, συνεπάρει...
Απλωνόταν μια ολόκληρη ζωή μπροστά της με ουσία και αγώνα για σημαντικές δικρίσεις, με τα χρώματα της Ελλάδας, πριν συμβεί το τροχαίο...
Η Μαρία Λαρεντζάκη γεννήθηκε στον Πειραιά, με καταγωγή από τη Λύμνο!
Το Φεβρουάριο του 1984 γράφτηκε στη γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Ιωνικού Νίκαιας. Το 1988 πήγε στην Αγία Παρασκευή με την οποία πήρε τρεις φορές τη 2η θέση στην Ελλάδα, ενώ έπαιξε και στην Ευρώπη. Κάποια ημέρα, μια κυρία τηλεφώνησε στη μητέρα της και της είπε ότι της έσωσε τη ζωή. Ήταν έτοιμη ν' αυτοκτονήσει, αλλά όταν είδε συνέντευξη της Μαρίας στην τηλεόραση πήρε τεράστιο κουράγιο.
Όλα αυτά τα θυμάται με νοσταλγία... Σκέφτεται πως είχε ακόμα πολλά να δώσει... Και επιμένει για το καλύτερο με την θετική της σκέψη, βαζοντας "τρίποντο"  στην καθημερινότητά της!
Τον Σταμάτη, τον άντρα που απέκτησε και τα 5 παιδιά της, τον γνώρισε στο νοσοκομείο και τον χώρισε μετά από χρόνια εκείνη, δίνοντάς του και το διαζύγιο!
Μόνη, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σε ένα ενοικιαζόμενο σπίτι, στη Σαλαμίνα με καλούς "γειτόνους" και με ένα σπασμένο καρότσι, φέρνει τις "βόλτες" της στη ζωή!
"Στα άτομα με κινητικά προβλήματα και ιδίως όταν μιλάμε για παραπληγία ή τετραπληγία, το πιο σημαντικό και απαραίτητο χρηστικό αντικείμενο είναι φυσικά το αναπηρικό αμαξίδιο", μου λέει. "Το κόστος φυσικά για την απόκτηση του είναι αρκετά υψηλό, δυστυχώς όμως μόνο ένα μέρος των χρημάτων που απαιτούνται για την αγορά του καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό φυσικά σημαίνει πως για την απόκτηση του θα πρέπει να επιβαρυνθεί οικονομικά και το πρόσωπο το οποίο το χρειάζεται άμεσα". 
Λόγω της κρίσης, δυστυχώς, το ποσό που διαθέτει το κράτος για την αγορά του αναπηρικού αμαξιδίου μειώθηκε αρκετά, με συνέπεια να μεγαλώσει και το ποσό που θα πρέπει να καταβάλλει και ο εκάστοτε ασφαλισμένος. Στην περίπτωση αυτή άτομα με αναπηρία αδυνατούν πλέον να αποκτήσουν το μοναδικό μέσο που τους επιτρέπει να μπορούν να μετακινηθούν με αποτέλεσμα να παραμένουν καθηλωμένοι στο κρεβάτι ή να χρησιμοποιούν ένα αναπηρικό καρότσι που λόγω φθοράς να μπορεί να αποβεί μοιραίο προκαλώντας ίσως και κάποιο ατύχημα που ίσως επιβαρύνει την κατάσταση της υγείας τους ακόμα περισσότερο. 
"Δυστυχώς σε αυτή τη κατηγορία βρίσκομαι και εγώ" λέει η Μαρία. 
"Αδυνατώντας να πληρώσω το ποσό που πρέπει να καταβάλλω ώστε να αγοράσω καινούριο αναπηρικό καρότσι, αναγκάζομαι να χρησιμοποιώ καθημερινά το αμαξίδιο που είχα στην κατοχή μου από το 1991, το οποίο έχει σπασμένη πλάτη και την στηρίζω με καλώδια και σύρμα, δεν έχει φρένα και του λείπουν οι μισές ακτίνες από τις ρόδες Επειδή λόγω του ύψους μου το καρότσι που χρησιμοποιώ πρέπει να γίνει ειδική παραγγελία ώστε να μπορώ να το χρησιμοποιώ με ασφάλεια, το κόστος της αγοράς του ανεβαίνει, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να ανταπεξέλθω οικονομικά. Τα ταμεία εγκρίνουν την αγορά αμαξιδίου κάθε πενταετία. Εγώ προσωπικά όλα αυτά τα χρόνια μπόρεσα να αγοράσω μόνο ένα ακόμα αμαξίδιο πριν έξι χρόνια περίπου. Επειδή προτίμησα κάτι πιο οικονομικό σε σχέση με το παλιό που είχα λόγω κόστους, το αμαξίδιο που αγόρασα τελικά έσπασε στο σκελετό και μου αχρηστεύτηκε στα τρία χρόνια από την απόκτησή
του. Ευτυχώς δεν είχα πετάξει το παλιό μου καρότσι και έτσι αναγκάστηκα να χρησιμοποιώ αυτό παρά τα προβλήματα που είχε λόγω φθοράς. Αναρωτιέμαι λοιπόν που βρίσκεται η κοινωνική ευαισθησία του κράτους όταν άτομα που βρίσκονται στη ίδια ή και χειρότερη κατάσταση από εμένα, αναγκαζόμαστε να στερούμαστε το δικαίωμα της κινητικής ελευθερίας που μας προσφέρει το μοναδικό μέσο μετακίνησης μας, αφού αντί να καλύπτεται εξ ολοκλήρου το κόστος του αναπηρικού αμαξιδίου , αντίθετα με την μείωση του πόσου που καλύπτει ο ασφαλιστικός φορέας, αρκετοί από εμάς στερούμαστε τη δυνατότητα αυτή. Κατανοώ πόσο δύσκολη είναι η εποχή που ζούμε και πως όλοι κάνουν θυσίες και αντιμετωπίζουν προβλήματα σοβαρά. Όμως για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες τα προβλήματα είναι πολλά και η καθημερινότητα αρκετά δύσκολη έτσι κι αλλιώς. Δεν χρειάζεται να επιβαρύνεται η θέση τους ακόμα περισσότερο με πρακτικά θέματα που για κάποιους ίσως φαντάζουν ασήμαντα, για εμάς όμως είναι ζήτημα επιβίωσης και ατομικής ελευθερίας. Δεν ορίζουμε τα βήματά μας ... Μη μας στερείτε όμως και το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή και πιο φυσιολογική ζωή".

Για τη Μαρία δεν έχει το κράτος...
Έχει, όμως, ο Θεός!...

Κυριακή 6 Ιουλίου 2014

Πάρτι χλιδής Ελληνοαμερικανού κροίσου στο Καστελόριζο - Κλίντον, Ολάντ, Σαμαράς οι καλεσμένοι του...

Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Η
Ο Σαμαράς στο Καστελόριζο, 
σε πάρτι μεγιστάνων
Στο Καστελόριζο στα γενέθλια του ομογενή μεγιστάνα Αντριου Λιβέρης βρέθηκε ο Αντώνης Σαμαράς. Τι του είπαν οι "Κροίσοι".


Στον αντίποδα των Ευρωπαίων κοσμικών και του jet set που παρήλασε από το πάρτι της Εκατερίνα Ριμπολόβλεβα στον Σκορπιό, μια άλλη γιορτή γενεθλίων το Σάββατο στο Καστελόριζο έγινε χώρος συνάντησης των ισχυρών του πλανήτη. Ολοι έσπευσαν να πουν το happy birthday στον ομογενή Αντριου Λιβέρη, σύμβουλο του Ομπάμα, δισεκατομμυριούχο και πρόεδρο της The Dow Chemical Company.
O πανίσχυρος άντρας γιόρτασε τα 60 του χρόνια στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Καστελόριζο, με καλεσμένους μεταξύ άλλων τον Μπιλ Κλίντον, τον Φρανσουά Ολάντ, τον Αντώνη Σαμαρά και επιφανείς αμερικανούς παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής από 25 χώρες, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα "Η Ροδιακή".



Ο Αντριου Λιβέρης που είναι ελληνικής καταγωγής, γεννήθηκε στην Αυστραλία και διαπρέπει στις ΗΠΑ, έρχεται τακτικά στο Καστελόριζο και στη Ρόδο και έχει ένα γνήσιο, ατόφιο πάθος για την Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι από τα ηγετικά στελέχη της πρωτοβουλίας Hellenic Initiative για την στήριξη της χώρας εν μέσω κρίσης.


 
Ο Λιβέρης, γεννήθηκε στο Darwin της Αυστραλίας  και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στο Μπρίσμπεϊν, λαμβάνοντας πτυχίου χημικού μηχανικού. Εκτός από πρόεδρος της The Dow Chemical είναι μέλος στο ΔΣ της ΙΒΜ, καθώς και πρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου Ενώσεων Χημικών, αντιπρόεδρος του Business Council και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής του Business Roundtable. Ο Λιβέρης είναι, επιπλέον, μεταξύ άλλων, μέλος του US-India CEO Forum, του Peterson Institute for International Economics, της American Australian Association, καθώς και επίτροπος (trustee) του Πανεπιστημίου Tufts.
 
Ο Λιβέρις κατοικεί στο Μίντλαντ του Μίσιγκαν, ενώ με τη σύζυγός του, Paula, έχουν αποκτήσει τρία παιδιά.
iefimerida

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2014

Ενώ ζει το δράμα της, σε πλειστηριασμό το σπίτι της αν δεν βρεθούν 11.000 ευρώ...


A N N A  Σ Υ Ν Δ Ι Ν Ο Υ
Η ηθοποιός είχε εισαχθεί στην Πνευμονολογική Κλινική του νοσοκομείου «Σωτηρία» πριν από μία εβδομάδα και έχει χάσει την επαφή με το περιβάλλον.

Η Αννα Συνοδινού με τον Θάνο Κωτσόπουλο, στο έργο του Στρίντμπεργκ "Δεσποινίς Τζούλια" (Εθνικό Θέατρο, 1957)Η 88χρονη ηθοποιός, από τις πιο σημαντικές ερμηνεύτριες αρχαίου δράματος της γενιάς της, εισήχθη στο νοσοκομείο "Σωτηρία" την περασμένη Τετάρτη, με υψηλό πυρετό και δύσπνοια.
Η κατάσταση της υγείας της δεν είναι καλή, η Αννα Συνοδινού είναι πλέον διασωληνωμένη στο δωμάτιο 146 του νοσοκομείου «Σωτηρία».
Οι λιγοστοί άνθρωποι που βρίσκονται στο πλευρό της αναφέρουν ότι, για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση της υγείας της απαιτούνται μεγάλα έξοδα, τα οποία είναι αδύνατο να καλυφθούν από τη σύνταξη της.
Παράλληλα, υπενθυμίζουν ότι υπάρχει και ένα χρέος της στην εφορία, ύψους 11.000 ευρώ, το οποίο, αν δεν καλυφθεί άμεσα, κινδυνεύει να βγει στον πλειστηριασμό το σπίτι της στο Παγκράτι.
* Η Αννα Συνοδινού με τον Θάνο Κωτσόπουλο, στο έργο του Στρίντμπεργκ "Δεσποινίς Τζούλια" (Εθνικό Θέατρο, 1957)
the TOC 

"Κυβέρνηση Τζαννετάκη" ή "Βρώμικο '89";

Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Η
Σαν σήμερα, 2 Ιουλίου 1989, ορκίζονταν η κυβέρνηση Τζαννετάκη. Μία κυβέρνηση στην οποία συνυπήρχε η Νέα Δημοκρατία και Συνασπισμός με σκοπό να στείλει τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο

Εάν υπάρχει μία χρονιά που να σημάδεψε όσο καμία άλλη το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα σε όλο τον πλανήτη αυτή δεν είναι άλλη από το 1989. Πτώση του τείχους του Βερολίνου, κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ, επεισόδια στην Πλατεία Τιενανμέν στο Πεκίνο, διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
Σε ένα τέτοιο σκηνικό η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να μην έχει το δικό της μερίδιο “δημοσιότητας” καθώς μετά από δεκαετίες που Δεξιοί και Αριστεροί βρέθηκαν ακόμη και να αλληλοσκοτώνονται στον εμφύλιο ενώθηκαν τέτοιες ημέρες σε μία κυβέρνηση που είχε ως σκοπό να στείλει τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Για κάποιους ήταν το “βρώμικο '89” για κάποιους άλλους απλώς μία αναγκαστική συγκυβέρνηση που έπρεπε να δημιουργηθεί ώστε να μην διαγραφούν τα σκάνδαλα “Κοσκωτά” και “υποκλοπών”.



2 Ιουλίου 1989, 25 χρόνια πίσω. 
Ο Τζαννής Τζαννετάκης, ο βουλευτής Α Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας και απόστρατος Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, ακουμπάει το χέρι του στο Ευαγγέλιο και ορκίζεται Πρωθυπουργός της χώρας. Μίας κυβέρνησης η οποία θα έχει για πρώτη φορά στην σύνθεση της τόσο πρόσωπα από την Δεξιά όσο και από την Αριστερά. Για να ξεδιαλύνουμε το κουβάρι πως φτάσαμε σε αυτή την ιστορική συγκυβέρνηση αξίζει να σταθούμε σε ορισμένα κομβικά σημεία της χρονιάς που είχε προηγηθεί.
Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ είχε βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο καθώς πρωτοκλασάτα της στελέχη (ο αντιπρόεδρος της Μένιος Κουτσόγιωργας και ο πρώην υπουργός Γιώργος Πέτσος) φέρεται να είχαν ενεργή συμμετοχή στο μεγαλύτερο μεταπολεμικό σκάνδαλο που γνώρισε η χώρα, αυτό της Τράπεζας Κρήτης. Παράλληλα τα σκάνδαλα των υποκλοπών (Τόμπρας) και της αγοράς του Αιώνα σε συνδυασμό με την “αντιλαϊκή” οικονομική πολιτική της δεύτερης τετραετίας (Υπ. Εθν. Οικονομίας Κώστας Σημίτης) είχαν δημιουργήσει ένα κοκτέιλ που δύσκολα θα μπορούσε να καταπιεί ο ελληνικός λαός στις εκλογές της 18ης Ιουνίου. Σπασμωδικές κινήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου η τοποθέτηση του Τσοβόλα (δώσ' τα όλα) στην θέση του Υπ. Εθν. Οικονομίας και η αλλαγή του εκλογικού νόμου σε ένα σύστημα που πλησιάζει προς την απλή αναλογική ώστε να αποφευχθεί η διαφαινόμενη ισχυρή αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Παίζοντας τα, όλα για όλα ένα μήνα πριν τις εκλογές ο Ανδρέας Παπανδρέου ανακοινώνει στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα είναι υποψήφιος βουλευτής ο, επι 25 χρόνια συνεργάτης του, Μένιος Κουτσόγιωργας.
Σε ένα άλλο στρατόπεδο, αυτό της Αριστέρας, η εικόνα ήταν μεικτή. Από την μία υπήρχε η αμηχανία απέναντι στα τεκταινόμενα στις χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλόκ και από την άλλη η ιστορική ευκαιρία μπροστά στην κατάρρευση ενός “σάπιου και φαύλου” ΠΑΣΟΚ. Στα πλαίσια αυτά το “ορθόδοξο” ΚΚΕ του Χαρίλαου Φλωράκη και η ευρωκομμουνιστικών καταβολών ΕΑΡ (όπως έχει στο μεταξύ μετονομασθεί το ΚΚΕ Εσωτερικού) του Λεωνίδα Κύρκου ενώνουν τις δυνάμεις τους κάτω από τον “Συνασπισμό της Αριστεράς και την Προόδου”. Η προοπτική να αποτελέσει η Αριστερά έναν νέο ισχυρό πόλο προβάλλονταν όλο και πιο πιθανή ενισχυόμενη μάλιστα από δημοσκοπήσεις που την παρουσίαζαν ως δεύτερο κόμμα πίσω από την Νέα Δημοκρατία.




Στον τρίτο πόλο, αυτό της Νέας Δημοκρατίας, επικρατεί κλίμα συγκρατημένης αισιοδοξίας. Όχι τόσο για το εάν είναι πρώτο κόμμα. Κάτι που κανείς δεν αμφιβάλει αλλά για το εάν το ποσοστό που θα συγκεντρώσουν στις εκλογές θα τους παρέχει την δυνατότητα να σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Στα πλαίσια αυτά ο πρόεδρος του κόμματος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ξεκινάει μία επίθεση φιλίας προς την Αριστερά. Παρίσταται στα εγκαίνια του γλυπτού του Βασίλη Δωρόπουλου στην πλατεία Κλαυθμώνος το οποίο είναι αφιερωμένο στην Εθνική Συμφιλίωση ενώ στα τέλη Απριλίου συνεορτάζει το Πάσχα στην ιδιαίτερη πατρίδα του τα Χανιά μαζί με τον βουλευτή του ΚΚΕ, Μίκη Θεοδωράκη. Ο μουσικοσυνθέτης είδε έχει σηκώσει την μπαγκέτα του για την συγχορδία που θα ακολουθήσει: “ Καθώς σήμερα αυτό που δεσπόζει είναι η παλλαϊκή επιταγή για κάθαρση και εθνική συμφιλίωση, δύο Χανιώτες πολιτικοί που δεν ανήκουν στην ίδια παράταξη σμίγουν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους για να βαδίσουν μαζί από τον Επιτάφιο στην Ανάσταση”. Είχε προηγηθεί και η δήλωση του στο ραδιόφωνο του Αθήνα 9,84: “Να απαλλαγούμε από τους κλέφτες (σ.σ. του ΠΑΣΟΚ). Λοιπόν, αν ενώσουμε τα χέρια Δεξιοί και Αριστεροί και απαλλαγούμε από τους κλέφτες, τότε νομίζω ότι στις 19 Ιουνίου θα μπορέσουμε να έχουμε τις διαφορές μας ξανά, σε πιο υγιή βάση”.
Το αποτέλεσμα των εκλογών της 18ης Ιουνίου έδειξε ότι όντως οι δύο πλευρές έπρεπε να ενώσουν τις δυνάμεις τους εάν ήθελαν να πετύχουν τον σκοπό τους. Η Νέα Δημοκρατία αν και συγκέντρωσε το 44,5% των ψήφων αντιπροσωπεύονταν μόνο από 145 βουλευτές, το ΠΑΣΟΚ που όλοι έβλεπαν συντριβή του κατάφερε να κρατηθεί στο 39,15% και να διαθέτει 125 βουλευτές ενώ ο Συνασπισμός το μόνο που κατάφερε ήταν να συγκεντρώσει μία μονάδα παραπάνω από ότι είχαν πάρει μαζί τα 2 ΚΚΕ στις εκλογές του 1985 φτάνοντας στο 13,12%. Στην Βουλή αυτή παρουσία θα είχε και η Δημοκρατική Ανανέωση του Κωστή Στεφανόπουλου καθώς και ο συνδυασμός των Μουσουλμάνων της Θράκης (σ.σ. δεν είχε τεθεί ακόμη σε ισχύ το πλαφόν του 3%).
Την επομένη ακόμη τα δύο μεγάλα κόμματα τα οποία και τα δύο είχαν την δυνατότητα δημιουργίας κυβέρνησης εάν συνεργαζόντουσαν με τον Συνασπισμό άρχισαν να ρίχνουν τα δίχτυα τους. Ο μεν Μητσοτάκης έχοντας το δυνατό χαρτί της κάθαρσης ως σημαία και φυσικά κλείνοντας το μάτι στην Αριστερά στην προοπτική μίας εξόντωσης του Ανδρέα Παπανδρέου που θα σήμαινε και διάλυση του ΠΑΣΟΚ και από την άλλη ο Ανδρέας Παπανδρέου ξαναπαίζοντας με τον μπαμπούλα της Δεξιάς: “Η συντήρηση είναι πράγματι πρώτο κόμμα, ωστόσο υπάρχει στην Βουλή δημοκρατική πλειοψηφία που μπορεί να εγγυηθεί μία προοδευτική λύση”.
Ο γάμος Δεξιάς – Αριστεράς λίγο έλειψε να τιναχθεί στον αέρα από την αρχική επιμονή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να θέτει όρο να είναι ο ίδιος πρωθυπουργός ως ο αρχηγός του κόμματος που εμπιστεύεται το 44,25% του ελληνικού λαού και της πρότασης του Ανδρέα Παπανδρέου, που πλέον τα έπαιζε όλα για όλα, και πρότεινε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον “δεξιό” Κωστή Στεφανόπουλο ώστε να προχωρήσει το λαικό αίτημα για κάθαρση. Τελικά οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί (Μητσοτάκης, Φλωράκης και Κύρκος) σε έναν από τους πολλούς γύρους εντολών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Χρήστο Σαρτζετάκη, κατέληξαν στον “ιστορικό συμβιβασμό” και στην κυβέρνηση που πέρασε στην ιστορία ως “κυβέρνηση Τζαννετάκη”. Μία κυβέρνηση που είχε συμφωνηθεί ότι ήταν ειδικού σκοπού – την παραπομπή των εμπλεκομένων στο σκάνδαλο Κοσκωτά στο Ειδικό Δικαστήριο – περιορισμένου χρόνου – έως τον Οκτώβριο – και με την συμμετοχή υπουργών του Συνασπισμού. Συγκεκριμένα η Αριστερά κατέλαβε δύο κομβικά υπουργεία, το Εσωτερικών με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και το Δικαιοσύνης με τον Φώτη Κουβέλη.




Κλυδωνισμοί στο ΚΚΕ
Η συγκυβέρνηση της Δεξιάς με την Αριστερά πέρα από την λογική οξύτατη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε και έντονες αναταραχές στις τάξεις του Συνασπισμού και ιδιαίτερα στο ισχυρό του κομμάτι, αυτό του ΚΚΕ. Το πρώτο πλήγμα έρχεται από τον Κώστα Κάππο, ιστορικό στέλεχος και κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του κόμματος. Τρεις ημέρες μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησης θα δηλώσει: “Πιστεύω ότι η συνεργασία αυτή είναι ολέθρια για το ΚΚΕ που τείνει να υποταχθεί σε μικροαστικές και αστικές «εκσυγχρονιστικές» θέσεις”. Ηταν η πρώτη φωνή και προοίμιο αντίστοιχων κινήσεων που θα ακολουθήσουν (βλέπε κίνημα Γράψα στην ΚΝΕ) και που θα οδηγήσουν για άλλη μία φορά στην διάσπαση της Αριστεράς.
Λάδι στην φωτιά ρίχνει και η απόφαση της (συγ)κυβέρνησης στις 29 Αυγούστου του 1989, με αφορμή την συμπλήρωση 40 χρόνων από την λήξη του εμφυλίου να κάψει στην υψικάμινο της Χαλυβουργικής και στην πρωτεύουσα κάθε νομού 8 εκατομμύρια φακέλους Αριστερών. Αρκετοί αντιστασιακοί διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την άστοχη και άκαιρη καταστροφή πολύτιμου ιστορικού υλικού.

Παραπομπή Παπανδρέου
Η αποστολή της “συγκυβέρνησης” για την οποία άλλωστε συγκροτήθηκε, ολοκληρώνεται στις 20 και στις 27 Σεπτεμβρίου (σ.σ. στις 26 Σεπτεμβρίου δολοφονείται ο Παύλος Μπακογιάννης από την 17 Νοέμβρη) όταν η Βουλή με τις ψήφους της ΝΔ και του ΣΥΝ σε δύο τρικυμιώδεις συνεδριάσεις της, αποφασίζει την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο προβλεπόμενο από το Σύνταγμα Ειδικό Δικαστήριο, τόσο για το σκάνδαλο Κοσκωτά, όσο και για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών. Η κυβέρνηση Τζαννετάκη θα ολοκληρώσει το έργο της στις 7 Οκτωβρίου και θα προκηρύξει εκλογές για τις 7 Οκτωβρίου. Εκλογές από τις οποίες η Αριστερά θα είναι η μεγάλη χαμένη καθώς το ποσοστό της θα κατρακυλήσει στο 10,96%, απόρροια των εσωκομματικών τριβών που προκάλεσε η συγκυβέρνηση αλλά και των εξελίξεων που έτρεχαν στην Ευρώπη (πτώση του τείχους του Βερολίνου).         

Κώστας Χριστοδούλου
news267