Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Αυγούστου 2017

Η κριτική μου για τη "Ρόουζ" και το "ευχαριστώ, αγαπούλα μου" της Ζωής Λάσκαρη....

Η ντίβα "την έκανε" για τον "μύθο" της...
Η θεατρίνα που ενσάρκωσε την ηλικιωμένη Εβραία που επέζησε του Ολοκαυτώματος, 
θα "ζει" μέσα στις καρδιές μας
Η "Ρόουζ" ο καλύτερος ρόλος της θεατρικής της πορείας... 

| του Κώστα Βλουτή
kostas.vloutis@gmail.com
Η Ζωή Λάσκαρη ..."πέθανε"...
Λες τη λέξη "πέθανε" για να μπορέσεις να το "πιστέψεις" και δεν σου βγαίνει...

Η Ζωή πέθανε...
Μα η Ζωή πεθαίνει; 
Αυτό το πλάσμα που προκάλεσε τόσα καρδιοχτύπια και χάρισε απλόχερα τόσες πόζες πραγματικής ντίβας...

Αυτό το χαρισματικό πλάσμα, η "Ξανθή Αγαπημένη Παναγιά", θα μπορούσε κανείς να φανταστεί πως θα μας αποχαιρετούσε;

Κι όμως η Λάσκαρη "την έκανε" για τον μύθο της...
Εφυγε σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 73 ετών, στο αγαπημένο της εξοχικό, στο Πόρτο Ράφτη...

Η είδηση σοκάρει, όσο και να πιστεύεις πως "η Ζωή δεν πεθαίνει ποτέ"!...

Πριν λίγα χρόνια την είδα στην "Ρόουζ", του βραβευμένου με Πούλιτζερ, Αμερικανού Μάρτιν Σέρμαν, σε σκηνοθεσία του διεθνούς φήμης θεατράνθρωπου Αντολφ Σαπίρο, από τους συνεχιστές της μεθόδου Στανισλάφσκι, γνωστού για τις σπουδαίες παραστάσεις έργων από κλασικούς συγγραφείς (Τσέχοφ, Ιψεν, Γκόρκι, Μπρέχτ, Αλμπι κ.ά).

Ενσάρκωσε την ηλικιωμένη Εβραία που επέζησε του Ολοκαυτώματος, ζώντας κρυμμένη στους υπονόμους της Βαρσοβίας επί δύο χρόνια, για να καταφύγει -τελικά- στο Μαϊάμι Μπιτς...


Ηταν συγκλονιστική στο μονόλογό της ως "Ρόουζ" και της το είπα.
"Αγαπούλα θα γράψεις κάτι για μένα;", μου λέει και ξεσπάει σε δυνατά γέλια...
Της το υποσχέθηκα γιατί ο "μύθος" Λάσκαρη είχε βρει το ρόλο της ζωής του... 
Γιατί είναι κάποιοι ρόλοι που σε ζητούν απεγνωσμένα. 
Δεν μπορείς να τους ξεφύγεις. 
Η σχέση είναι καρμική... 
Είναι ο νόμος της έλξης, βλέπεις...

Νομίζω ότι πήγα στο θέατρο άλλες 3 ή 4 φορές για να καταλήξω στη γραφή μου...

"Η Ρόουζ της Λάσκαρη, ρόλος Ζωής!" ήταν ο τίτλος του άρθρου μου για εκείνη και την "ηρωίδα" της...
Το αναρτώ σε όλα τα Μέσα που διαθέτω αλλά ξεχνώ να ...επικοινωνήσω μαζί της λόγω φόρτου εργασίας...
Μπήκε στον κόπο ...εκείνη, η απόλυτη Ζωή Λάσκαρη, να μου τηλεφωνήσει για να με... ευχαριστήσει και να μου κάνει το τραπέζι...

Δεν ήταν η πρώτη φορά που συναντιόμουν με τη Ζωή, αλλά μεγαλώνοντας πια η Λάσκαρη του σινεμά είχε παραχωρήσει τη θέση της στο "αποστάγμα" πετυχημένης πορείας μιας ηθοποιού που πραγματικά σε καθήλωνε...
Ηταν χάρμα οφθαλμού να βλέπεις την "ντίβα" (του καλού ελληνικού κινηματογράφου) ... να τσαλακώνεται, ως οφείλει να "ποιεί" κάθε πραγματική θεατρίνα...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Η "Ρόουζ" της Λάσκαρη, ρόλος Ζωής!


Τετάρτη 24 Αυγούστου 2016

Αν τα ήξερε όλα αυτά, ο Ανδρέας Μπάρκουλης, δεν θα πέθαινε...

 Κ Ο Ι Ν Ω Ν Ι Α 
Και ο "χορός" της εκμετάλλευσης καλά κρατεί...


Από χθες τον κλαίνε...
Στήνονται μπροστά στην κάμερα του κινητού τους, ...μαυροντυμένοι και σου λένε: "στην κηδεία του Ανδρέα θα είμαι κι εγώ εκεί" ή κάτι τέτοιο...

| Αρθρο του Κώστα Βλουτή

Αλλοι πάλι αναρτούν φωτογραφίες με τον Μπάρκουλη στα "τελειώματα" και τους εαυτούς τους καμαρωτούς που "φυλάκισαν" στη φωτογραφική μηχανή του κινητού τους "λαβράκι" στιγμιότυπο...
Κι άλλοι πάλι αναρτούν στις σελίδες τους το ...κηδειόχαρτο "λάβαρο" που σε καλεί μη ξεχαστείς και δεν  πας, αναπαραγωγή από την προσωπική σελίδα της τελευταίας γυναίκας του, Μαίρης...

"Ηταν φίλος μου ο Αντρέας, σας ευχαριστώ που μου συμπαραστέκεστε στον... πόνο μου", γράφει ένας χρήστης στη σελίδα του στο facebook για να τσιμπήσει λίγα likes παραπάνω...

Αλλος χρήστης σχολιάζει την ανάρτηση της γυναίκας του, 3 ώρες μετά το θάνατο του ηθοποιού:
"Πραγματικά ποτέ δεν κατάλαβα την 'ανάγκη' κάποιου να γράψει τον πόνο του για τον χαμό ενός τόσο δικού του ανθρώπου στο facebook...Πρόσφατα έχασα τον πατέρα μου, σε ηλικία 65 ετών από καρκίνο. Ημουν τόσο χαμένος που το τελευταίο που με ένοιαζε ήταν να γράψω στο ίντερνετ...Γιατί να το κάνω; Για τα λάικ;Για να δείξω πόσο πονάω; Για να με συλλυπηθούν οι φίλοι; Αυτοί που έπρεπε ήταν δίπλα μου στην κηδεία και στα μνημόσυνα και στη ζωή μου. Στο ίντερνετ μπήκα μετά από 3 - 4 μέρες μετά την κηδεία και διάβασα με χαρά μνμτ φίλων, αλλά όχι ρε γαμώτο να γράφεις τον 'πόνο' σου σε 3 ώρες μετά το συμβάν.Είναι τουλάχιστον λίγο, πολύ λίγο...

Και βέβαια, η selfie φωτογραφία μια (επώνυμης) κυρίας που κρατά το χέρι του ετοιμοθάνατου Ανδρέα, λίγο πριν ξεψυχήσει σε θυμώνει πολύ...

Στον αντίποδα υπάρχουν, όμως και οι σοβαροί που τον τιμούν με τον τρόπο τους!...

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται το ερώτημα που θα θαφτεί ο ηθοποιός και ποιος θα αναλάβει τα έξοδα της κηδείας του...
Ναι, ο γόης -το πάλαι ποτέ- Ανδρέα Μπάρκουλης δεν είχε μία όσο ζούμε και αναγκάστηκε φίλη της συζύγου του να βάλει το χέρι στην τσέπη.

Ο κόρη του ηθοποιού ξεσπά: 
"Είναι ντροπή. Μόνο αυτό έχω να πω. Ψάχνουμε να βρούμε τάφο να τον θάψουμε. Βρήκαμε τελικά στο Νεκροταφείο Μεταμόρφωσης, αλλά εκεί πλήρωσε στενή φίλη της Μαρίας (της γυναίκας του πατέρα της) για να γίνει η κηδεία. Μια γωνιά δεν υπήρχε γι αυτόν τον άνθρωπος; Κάποιος να νοιαστεί από την πολιτεία; Ντροπή!...
Η οικογένεια Μπάρκουλη απευθύνθηκε, πριν πεθάνει ο Ανδρέας, στο Δήμο του Πειραιά ζητώντας να ταφεί στο Νεκροταφείο της Ανάστασης, επειδή ο ηθοποιός ήταν γέννημα θρέμμα Πειραιώτης...
Σύμφωνα με απάντηση του Δήμου, το εν λόγω Νεκροταφείο ""αποτελεί... μνημείο και δεν επιτρέπονται στο εξής ταφές"... Εκανε, όμως, την πρόταση ο Ανδρέας Μπάρκουλης να "φιλοξενηθεί σε οικογενειακό τάφο ενός επίσης γνωστού Ελληνα ηθοποιού", πρόταση η ο οποία δεν έγινε δεκτή από μέλη της οικογένειας του ηθοποιού.

Η οικογένεια απέρριψε και άλλη πρόταση που της έγινε από τον Δήμο του Πειραιά, δηλαδή ο αξέχαστος ηθοποιός να ταφεί στο νέο Νεκροταφείο της περιοχής του Σχιστού, δημοσία δαπάνη...


Γίνεται αντιληπτό στον καθένα
πως αν ο Ανδρέας Μπάρκουλης "γνώριζε" την ξεφτίλα που θα "έτρωγε" μετά θάνατον, σίγουρα δεν θα είχε πεθάνει...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:


Τρίτη 23 Αυγούστου 2016

Στη "γειτονιά των αγγέλων" ο Ανδρέας Μπάρκουλης...

Κ Ο Ι Ν Ω Ν Ι Α
Ο χαρισματικός ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών...

Δυστυχώς είναι αλήθεια...
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης ταξίδεψε κι αυτός "στη γειτονιά των Αγγέλων"...
Αφησε την τελευταία του πνοή στο Αγία Ολγα, όπου και νοσηλευόταν της τελευταίες εβδομάδες...


Η τελευταία σύζυγός του, η Μαρία, μαζί με τον γιο τους τον Νικόλα, πέρασαν πολύ δύσκολα στα χρόνια του γηροκομείου, αλλά και των νοσοκομείων όπου κατά καιρούς νοσηλευόταν.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης, στα 80 του χρόνια, ήθελε να περπατήσει ξανά για τον γιο του!
Μπορεί να είμαι μεγάλος στην ηλικία, αλλά εγώ το χρωστάω στο παιδί μου να αγωνιστώ", έλεγε και ξανάλεγε...
Αλλά και στη Μαρία που στάθηκε πραγματικός φύλακας άγγελός του, όλα αυτά αυτά τα χρόνια...
Πριν λίγο, η σύζυγός του, έγραψε στην προσωπική της σελίδα που διατηρεί στο Facebook:
" Καλό ταξίδι αγάπη μου... καλή αντάμωση ψυχή μου... έφυγες μέσα στο φως... μέσα στην αγάπη... χάιδεψες το χέρι του αδελφού σου... τέσσερις ανάσες... και... ΤΕΛΟΣ
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης γεννήθηκε στον Πειραιά, στις 4 Αυγούστου...
Ως εκεραιτικό ταλέντο, εμφανίστηκε στη σκηνή για πρώτη φορά, το 1956 και στον κινηματογράφο τον επόμενο χρόνο με την ταινία Μαρία Μπενταγιώτισσα...

Χαρακτηριστική έχει μείνει η φράση για εκείνον: "Κορίτσια ο Μπάρκουλης"...
Φράση που την χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα...

Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2013

Η Μαίρη Ραζή... "Ρόζα" στο θέατρο "Πρόβα"!...

 >>Μιλάμε για την  θρυλική τραγουδίστρια, Ρόζα Εσκενάζυ, η οποία "περπάτησε" σε εποχές και γεγονότα σημαντικά για την ελληνική Ιστορία του 20ού αιώνα, όπως η καταστροφή της Σμύρνης, ο ξεριζωμός του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, η δικτατορία του Μεταξά, ο Εμφύλιος...
Η κυρία Μαίρη Ραζή, στο ρόλο της "Ρόζας", είναι μοναδική...
του Κώστα Βλουτή
Στη σκηνή του  θεάτρου "Πρόβα" έχει ανέβει ακόμη μία μουσική προσωπογραφία, αυτή της Ρόζας Εσκενάζυ, κορυφαίας ερμηνεύτριας του ρεμπέτικου και του σμηρνέικου τραγουδιού...

Στο ρόλο της "Ρόζας" μια σπουδαία ηθοποιός, η Μαίρη Ραζή...

Ως "Ρόζα", η κυρία Ραζή, μας ταξιδεύει σε αλλοτινούς χρόνους, αυθεντικούς, μέσα από το πορτραίτο της μοναδικής ερμηνεύτριας..

Ο Παναγιώτης Μέντης με την άρτια γραφή του παρουσιάζει σκηνές που διαδέχονται αβίαστα η μία την άλλη και καταστάσεις που ξαφνιάζουν ευχάριστα τον θεατή. 
Η "Ρόζα" είναι μια ελεύθερη, ανεξάρτητη, χειραφετημένη γυναίκα που έζησε 97 χρόνια.
Ένα ατίθασο πλάσμα, αντράκι στη συμπεριφορά, ένας μύθος με ταραχώδη ζωή. 

Κατά τη διάρκεια της παράστασης ακούγονται,  με συνοδεία πιάνου, γνωστά τραγούδια της σπουδαίας ερμηνεύτριας: "Το χαρικλάκι", "Δημητρούλα", "Η γκαρσόνα", "Του Μάνθου ο τεκές", "Γιατί φουμάρω κοκαΐνη", "Μπαμπέσα" και πολλά καινούργια τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη, γραμμένα ειδικά για την παράσταση.

Η Μαίρη Ραζή γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Σε ηλικία 7 ετών ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς της και τη μεγαλύτερη αδελφή της.
Σπούδασε γαλλική φιλολογία ενώ παράλληλα φοίτησε στο θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν.
Αποφοίτησε από την σχολή Θεοδοσιάδη (1970).
Έκτοτε εργάσθηκε ανελλιπώς στο ελληνικό θέατρο σε πολλές παραστάσεις και με συνεργασίες: Σωτήρη Μουστάκα, Θύμιο Καρακατσάνη, Θανάση Βέγγο, Κώστα Χατζηχρήστο, Ρένα Βλαχοπούλου, Γιάννη Γκιωνάκη, Κώστα Καζάκο.
Το 1981 παντρεύεται τον επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Σωτήρη Τσόγκα. Μαζί αποκτούν την μοναχοκόρη τους Κοραλία Τσόγκα, ηθοποίο.

Το 1990 ιδρύει το θέατρο «ΠΡΟΒΑ» στην οδό Ερμού, ενώ από το 2001 ιδρύει την δική της Ανώτερη σχολή δραματικής τέχνης Μαίρης Ραζή την οποία και διευθύνει έως και σήμερα.

Ο ρόλος της "Ρόζας" της πάει πολύ...
Μιλάμε για την  θρυλική τραγουδίστρια η οποία "περπάτησε" σε εποχές και γεγονότα σημαντικά για την ελληνική Ιστορία του 20ού αιώνα, όπως η καταστροφή της Σμύρνης, ο ξεριζωμός του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, η δικτατορία του Μεταξά, ο Εμφύλιος...
Και φτάνεις να λες πως μόνο η κυρία Ραζή μπορεί, τελικά, να ενσαρκώσει, με ποιότητα, μια γυναίκα μύθο  στο θέατρο που έχει χτυπηθεί άγρια κι αυτό από την κρίση...

. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Κείμενο: Παναγιώτης Μέντης
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσόγκας
Μουσική σύνθεση: Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική Επιμέλεια- Διδασκαλία: Άρης Βλάχος
Σκηνικά – Κοστούμια: Καλλιόπη Κοπανίτσα
Φωτισμοί: Αχιλλέας Κουτσούρης
 
Στο ρόλο της Ρόζας Εσκενάζυ, η Μαίρη Ραζή
 
Μαζί της ο ταλαντούχος νέος ηθοποιός Γιάννης Τσουρουνάκης και στο πιάνο ο Δημήτρης Καραβίτης

. ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ :
Παρασκευή : 21:15
Σάββατο : 21:15
Κυριακή : 19:30
. ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ :
Γενική είσοδος : 15 ευρώ
Φοιτητικό : 12 ευρώ
Ανέργων- συνταξιούχων: 10 ευρώ
. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά
 
Τηλέφωνο επικοινωνίας 2108818326

Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

Το "μπορούμε" του Μ. Θεοδωράκη εναντίον του μνημονίου

Αυτή η προσωπικότητα με συγκινεί πολύ.
Ήθελα να γράψω ένα ακόμη άρθρος για εκείνον και με αφορμή την ομιλία του στο Θέατρο REX, στην εφημερίδα του Χρήστου Θεοχάρη. Και το έπραξα με πολύ αγάπη. Περίμένω το σχόλιό σου, λοιπόν ΕΔΩ.

ΜΙΚΗΣ
"Η Ελλάδα μας χρειάζεται ΟΛΟΥΣ"!

Είναι μαγεία να ακούς τον Μίκη Θεοδωράκη.
Πόσο μάλλον όταν, στα χρόνια του, προσπαθεί να δώσει νέους αγώνες όπως όταν ήταν στα χρόνια της νιότης και της "αδουλωτης" ελευθερίας...
Έχει την "Σπίθα" εκείνων των χρόνων και την ιστορία που, όταν σου μιλάει, όλοι οι "πόλεμοι" περνούν από μπροστά σου σαν από ταινία.

Ο τρόπος, η κίνηση, η φλόγα στα μάτια, που υγραίνουν κάθε τόσο και λίγο, δεν σου αφήνουν περιθώρια άλλης σκέψης.
Ο Μίκης του "άξιον εστί", "κι εσύ λαέ βασανισμένε" και τόσων άλλων τραγουδιών.
Ο Μίκης της ξενιτειάς, της φυλακής και κυρίως της ελευθερίας των λαών, ενάντια στους κάθε λογής "βασανιστές" τους...
Του επίμονου Μίκη "...μέχρι η σπίθα να φουντώσει και να γίνει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει".

Στο Θέατρο "REX", οργανώθηκε εκδήλωση με κεντρικό ομιλητή τον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη, Μίκη Θεοδωράκη και με θέμα -τί άλλο- το μνημόνιο που ταλαιπωρεί τη ζωή όλων των Ελλήνων, εδώ και ένα χρόνο.
Η ομιλία-φωτιά του Μίκη περιελάμβανε θέματα που κανείς, μέχρι σήμερα, δεν τόλμησε ανοιχτά να τα ακουμπήσει.
Εξαπέλυσε γενική επίθεση κατά της κυβέρνησης-τοποτηρητή ξένης εξάρτησης και ζήτησε να στηθεί πυραμίδα στο Σύνταγμα με τα ονόματα υπουργών και βουλευτών που ψήφισαν την αλλαγή στα εργασιακά.
"Πως τολμάτε να μας πάτε 80 χρόνια πίσω; (στην εποχή της δικτατορίας του Μεταξά!)", ύψωσε τη φωνή του με οργή...
Και στυλίτευσε το ρόλο του Κοινοβουλίου το οποίο ευθέως κατηγόρησε για κάλυψη παράνομων διαδικασιών με καταστροφικές συνέπειες για την χώρα και ζήτησε να υπάρξει ριζική στροφή στους εθνικούς προσανατολισμούς.
Μίλησε για την διχοτόμιση του Αιγαίου που προσπαθεί να επιβάλλει το ΝΑΤΟ και για την επικείμενη επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον που θα συνοδεύεται από το ευραϊκό λόμπυ.
"Το ΝΑΤΟ", είπε, "επιβάλλει να μοιραστούμε το Αιγαίο" και αποκάλυψε σχετικά τί συμβαίνει με το τρίγωνο Καστελόριζο-Κύπρο-Αγαίο και την Άγκυρα.
Και κάλεσε τους πολίτες να "αφήσετε την παθητική στάση και να διεκδικήσουμε τη χώρα μας". Τόνισε επίσης ότι "δεν είστε ένοικοι ή παρίες στη χώρα. Είστε τα αφεντικά" και παρέθεσε τις αρχές που κατά τη γνώμη του θα επιφέρουν "την αναγκαία ριζική στροφή στους εθνικούς προσανατολισμούς που θα εξασφαλίσουν με ισότιμους όρους την εθνική ανεξαρτησία και ασφάλεια, την οικονομική επιβίωση, την ανάπτυξη και την αυτοτέλεια"...

Όπως δήλωσε, ήταν "μια συγκέντρωση - απαρχή για μια προσπάθεια διεκδίκησης των δικαιωμάτων που μας καταπατούν, των αξιών που μας υφαρπάζουν, του επιπέδου ζωής που συνεχώς μας υποβαθμίζουν".
Και συνέχισε σε τόνο έντονο: "Παράξενη αυτή η χώρα. Για να γίνεις ελεύθερος πρέπει να θυσιάσεις τη ζωή σου". Για να χαρακτηρίσει, τέλος, τον αγώνα εναντίον του μνημονίου "απελευθερωτικό".

"Η μόνη λύση είναι η ανυπακοή" είπε, "ώστε να ακυρώνονται στην πράξη όλες οι αντιδημοκρατικές και αντιλαϊκές αποφάσεις" και ζήτησε ανάλυψη πρωτοβουλιών από όλους τους Έλληνες πολίτες ώστε να "στρίψουμε την πλάτη στους φανερούς και κρυφούς συνεργάτες των Αμερικανών"

O Mίκης, αυτός ο πληθωρικός, αμετανόητος οραματιστής.
Ο Μίκης. Της καρδιάς μας...

Η ομιλία του μουσικοσυνθέτη οργανώθηκε από την Κίνηση Πολιτών "Η Σπίθα" σε συνεργασία με σειρά επιστημονικών φορέων (Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, Ομοσπονδία Συλλόγων Εκπαιδευτικού Προσωπικού ΤΕΙ, Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος, Συμβολαιογραφικός Σύλλογος Αθηνών, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ).

vloutis1@otenet.gr

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009

H επιστροφή της κυρίας Streisand...



...Mε νέο album

Έρχεται Σαββατοκύριακο και σκεφτήκαμε να ξεκουραστούμε για λίγο, από της εβδομάδας τη δουλειά, ακούγοντας την απόλυτη φωνή της παγκόσμιας μουσικής σκηνής και του κινηματογράφου...

Το Love Is The Answer είναι το νέο album της Β. Streisand και περιλαμβάνει την μοναδική της ερμηνεία σε κλασικά τραγούδια όπως τα Ne Me Quite Pas και Smoke Gets In Your Eyes. Στο album αυτό η μεγάλη ντίβα συναντά την Diana Krall η οποία ανέλαβε την ενορχήστρωση των τραγουδιών.

Η Streisand κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα στις πιο εμπορικές τραγουδίστριες όλων των εποχών στις ΗΠΑ! Στην καριέρα της κατάφερε να κερδίσει δύο Oscar (καλύτερη ηθοποιός και τραγούδι από ταινία), πέντε βραβεία Emmy, έντεκα Χρυσές Σφαίρες, δέκα Grammy και ένα Tony! Μια συλλογή που κανένας άλλος καλλιτέχνης δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει μέχρι σήμερα.

Δείτε τη μοναδική αποκλειστική συναυλία της Barbara Streisand στη Νέα Υόρκη στο θρυλικό club Village Vanguard, όπου είχε εμφανιστεί και το 1961 με τον Miles Davis. ( "τα Νέα")

Πρόταση για έξοδο...

Εάν σκεφτείτε να βγείτε το Σαββατοκύριακο η "εκατομμυριούχος" σας περιμένει, αλλά και η προταγωνίστρια της παράστασης σε ένα ρόλο...γάντι!...

Η Νόνικα Γαληνέα είναι «Η Εκατομμυριούχος» στο έργο του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο το οποίο παρουσιάζεται σε πρώτη πανελλήνια παρουσίαση. Μια κοινωνική κωμωδία-εξτραβαγκάντσα που η ίδια η δημοφιλής ηθοποιός και μεταφράστρια διασκεύασε σε μορφή μιούζικαλ, σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο Κοσμά Βίδο. Στις 9, 10, 11 και 12/10, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
(αθηνόραμα)

...για ενημέρωση και μουσική.

Πατείστε και δείτε το πρόγραμμα

Μη ξεχνάτε τις δυο ψηφοφορίες που βρίσκονται σε εξέλιξη... Δίνουμε το δικό μας στίγμα στα γεγονότα...

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

Ο ΛΑΚΗΣ, Ο "ΒΙΟΠΑΛΑΙΣΤΗΣ" ΚΑΙ ΤΟ ...ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΟ!

ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!!!

Τί άλλο θα δούμε σε αυτό τον τόπο...

Περιπολικό της ελληνικής αστυνομίας (τον αριθμό πινακίδων του οποίου δεν δημοσιεύουμε για ευνόητους λόγους, αν και θα έπρεπε...) σταθμεύει μπροστά σε κάθετο δρόμο της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας και κλείνει τη διάβαση που δημιουργήθηκε για τα άτομα με κινητικά προβλήματα, για τις μητέρες που έχουν τα μωρά τους σε καρότσια, αλλά και για τους ηλικιωμένους.

Αυτόπτης και αδιάψευτος μάρτυρας, ο Νικόλας Μπαρδάκης, που είδε το περιστατικό, σταμάτησε με τη μηχανή του και φωτογράφησε την ασυνειδησία του οδηγού αστυνομικού.

Για τον ασυνείδητο θα υπάρξει τιμωρία;



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
"Ο βιοπαλαιστής στη στέγη" του Λάκη

"Ο Οδυσσέας είναι ο μέσος 'Ελληνας που θέλησε να μετέχει στο όνειρο. Σε ένα παζάρι που όλοι μπαίνανε και σπρώχνανε. Το όνειρο να μπει στην κρυφοαστική τάξη και να νομίσει πως είναι κάτι παραπάνω από ότι είναι..." είπε, σε συνέντευξη που μας παραχώρησε, ο Λάκης Λαζόπουλος με αφορμή την νεα του θεατρική δουλειά που φέρει τον έξυπνο τίτλο "ο βιοπαλαιστής στη στέγη μου".

Το έργο το έχει γράψει και σκηνοθετήσει ο ίδιος, ενώ ερμηνευτικά θα του δώσει "σάρκα και οστά" από την Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου, στο "Θέατρον" (Πειραιώς 254) και το οποίο εγκαινιάζεται με αυτή την παραγωγή, όπου το σκηνικό της κοστίζει -μόνο- 250.000 ευρώ!

Ο Οδυσσέας δεν ξέρει βιολί, αλλά έχει μπει σε ορχήστρα με... μέσον...
Μαζί με την αδελφή του την καλόγρια κάνουν μπίζνες και φτιάχνουν ένα εργοστάσιο...

Ο Λάκης Λαζόπουλος που παραχώρησε την συνέντευξη τύπου για να μας ανακοινώσει την νέα του θεατρική προσπάθεια, είπε πως το έργο το έγραψε πέρσι και ότι επηρρεάστηκε "από τον μέσο άνθρωπο που υπάρχει μέσα" του!

Εκνευρίστηκε όταν τον ρωτήσαμε επίμονα για το αν είναι "άνθρωπος που ζει μέσα στο σύστημα και ταυτόχρονα το καυτηριάζει"...

Φανερά ενοχλημένος, τάχασε για λίγο, αλλά στην συνέχεια δεν δύστασε να πει:

"Νομίζεται ότι αυτό γίνεται ανώδυνα;" και συνέχισε: "Το κόστος θα το πληρώσω εγώ".

Μαζί του στη σκηνή θα βρίσκονται η (ταλαντούχα) Χρύσα Ρώπα, ο Μπάμπης Γούσιας, ο Σόλων Τσούσης, η Χριστίνα Παναγιωτοπούλου και άλλα νέα παιδιά που τοσο πολύ υποστηρίζει ο ηθοποιός.

Την μουσική έχει γράψει ο Σταμάτης Κραουνάκης, τα σκηνικά είναι του Γιάννη Γαβαλά, τα κοστούμια της Έλλης Παναγιωτοπούλου, οι χορογραφίες του Κωνσταντίνου Ρήγου, οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ, ενώ το video έχει αναλάβει ο Αλέξανδος Γραμματικόπουλος.

Το νέο θεατρικό έργο του Λάκη Λαζόπουλου αναμένεται με ενδιαφέρον.