Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φοιτητές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φοιτητές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2016

"ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ", στην Ελλάδα των Μνημονείων...

43η Επέτειος
...μνήμης και περισυλλογής
Με τον καθένα από μας να κουβαλάει ένα "Πολυτεχνείο" για σταυρό...
Απελπισμένος Ελληνας: "Οσοι καταθέσουν στεφάνια, για τα θύματα του Πολυτεχνείου, παρακαλούνται να καταθέσουν και για εμάς τα θύματα των επιζώντων του Πολυτεχνείου"!...



Αλλη μία Επέτειος, η 43η στη σειρά, που είναι γεμάτη μνήμη, που απαιτεί περισυλλογή και δάκρυ ως κατάθεση στεφάνου για όσους θυσίασαν τη ζωή τους να επέλθει η δημοκρατία στον τόπο που την εφηύρε, την μεταλαμπάδευσε σε όλο τον κόσμο και στο τέλος την "εκτέλεσε" στην ίδια της τη χώρα...

| Αρθρο του Κώστα Βλουτή

Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμΕΑ

Αλλη μία Επέτειος είναι μπροστά μας με την ανατριχίλα σε όλο το κορμί, κυρίως σε εκείνων που αγωνίστηκαν, τις μαύρες μέρες του Πολυτεχνείου, με τη δίψα για "ψωμί, παιδεία, ελευθερία"!...

Αλλη μία Επέτειος που μας βρίσκει να τα έχουμε χάσει όλα: το ψωμί, την παιδεία, την ελευθερία...

Να μνημονεύουμε τους νέους εκείνης της εποχής που θυσιάστηκαν για μια αξιοπρεπή ζωή, αυτήν που "φυλάκισαν" και πάλι οι "εθνοσωτήρες" που μας εξοντώνουν "για να σωθεί η χώρα"...

Αλλη μία Επέτειος που ζητά, απεγνωσμένα, νέους αγώνες, νέο αίμα για ίσα δικαιώματα και για τη Δημοκρατία που στο πέρασμα των χρόνων έχασε την ουσιαστική της έννοια και εφαρμογή...

Εδώ Πολυτεχνείο, 43 χρόνια μετά... 
Στην Ελλάδα των Μνημονίων. 
Στην Ελλάδα της χρεοκοπίας αξιών. 
Στην Ελλάδα του "μαζί τα φάγαμε" κι άλλος πεινάει. 
Στην Ελλάδα που βολεύτηκαν πολλοί κι άλλος πληρώνει. 

Στην επιτηρούμενη Ελλάδα... ...που ζητάει ελπίδα, το σκοπό που γι αυτόν θυσιάστηκαν εκείνοι των οραμάτων και της Δημοκρατίας!
Στην Ελλάδα της αποχής, ως αντίσταση και διαμαρτυρία, γιατί ζητάει να μάθει ποιοι κοπρίτες φάγανε τα λεφτά.


Στην Ελλάδα που "λεφτά υπάρχουν" και της κόβουν τη δουλειά, το μισθό, τη σύνταξη...
Που της καταρρακώνουν την κοινωνική της αξιοπρέπεια.
Που θέλει να κλάψει στη μνήμη και φοβάται μη τη χρεώσουν για να βουλώσουν "μαύρες" τρύπες...


Εδώ Πολυτεχνείο...
Των αγωνιζομένων που, αν ήξεραν πως θα πήγαινε τσάμπα της θυσίας το αίμα, θα τους έπαιρνε ο διάολος και θα τους σήκωνε...


Στην Ελλάδα που τα 17χρονα και τα 20σάχρονα έχουν στο μέσα τους το δικό τους "Πολυτεχνείο" και που γι αυτό είναι έτοιμα να θυσιαστούν...


Στην Ελλάδα που καθένας από μας κουβαλάει ένα "Πολυτεχνείο" για σταυρό...

Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

Επεισόδια έξω από το Πολυτεχνείο. Χτύπησαν φοιτητές...

Ενταση και χειροβομβίδες κρότου - λάμψης στην απογευματινή πορεία των φοιτητών 

στο κέντρο της Αθήνας

Πορεία στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποίησαν το απόγευμα της Πέμπτης σύλλογοι φοιτητών, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αστυνομική βία και την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στα πανεπιστήμια, αλλά και την κατάργηση του ασύλου και για την ιδιωτική φύλαξη.
Οι περίπου 1.500 - 2.000 φοιτητές που συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια, λίγο μετά τις 17:30 το απόγευμα, ξεκίνησαν πορεία προς το Πολυτεχνείο.
Αργότερα ωστόσο, άλλαξαν προορισμό και κατευθύνθηκαν προς τη Βουλή, ενώ λίγο μετά τις 19:30 κατευθύνθηκαν προς τη Νομική σχολή. Στο ύψος της οδού Ακαδημίας, ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ εμπόδισαν τους φοιτητές, ωστόσο οι τελευταίοι αποφάσισαν να παραμείνουν στο σημείο. 
Η αστυνομία προέβη σε εκτατεμένη χρήση χειροβομβίδων κρότου - λάμψης και η πορεία αναγκάστηκε να αλλάξει ξανά πορεία. Από την Ιπποκράτους, οι συγκεντρωμένοι φοιτητές κατευθύνθηκαν προς την Πανεπιστημίου και από εκεί, στο Πολυτεχνείο.
Αρκετοί εκ των φοιτητών διέφυγαν προς τα Εξάρχεια, ενώ οι υπόλοιποι κατευθύνθηκαν, μπροστά από την είσοδο του Πολυτεχνείου. Οι φοιτητές στην προσπάθειά τους να σπάσουν την πύλη εισόδου, δημιούργησαν εκ νέου ένταση με την αστυνομία.
Η πορεία έληξε με το απωθημένο πλήθος να φτάνει στην πλατεία Βικτώριας.
Στην πλειονότητά τους οι φοιτητικοί σύλλογοι καταγγέλλουν εκτεταμένη χρήση χημικών, ρίψη χειροβομβίδων κρότου - λάμψης και χρήση βίας στους συγκεντρωμένους από τα ΜΑΤ.
Για αρκετή ώρα παρέμειναν κλειστοί οι δρόμοι: Σταδίου, Πανεπιστημίου, Σίνα και όλο το κέντρο της Αθήνας.




Στην απογευματινή πορεία συμμετείχαν φοιτητικοί σύλλογοι από τη Νομική, το Πολυτεχνείο, την Οδοντιατρική, το Μαθηματικό, το Φυσικό, το Γεωλογικό και άλλες σχολές. Επίσης το ΜΑΣ, η Ανταρσύα, το ΣΕΚ και το ΕΕΚ. Το «παρών» έδωσαν και οι απολυμένοι εργαζόμενοι του εργοστασίου της Κόκα-Κόλα Τρία Έψιλον.
Σε ανακοινώσεις τους, η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «μνήμες σκοτεινών εποχών», το ΚΚΕ κατήγγειλε την «προκλητική ενέργεια των πρυτανικών αρχών σε ΕΚΠΑ - ΑΣΟΕΕ και τη στάση της κυβέρνησης», ενώ την αποχώρηση των ΜΑΤ από τη Νομική ζήτησε η νεολαία ΠΑΣΟΚ.

Για την Παρασκευή έχει προγραμματιστεί Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο.
| Μίκα Κοντορούση

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

ΠΑΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - ΣΑΜΑΡΑΣ: "Τα τζάκια" ...τραγουδούν!...





Κάποτε ήτανε συγκάτοικοι, κολλητοί φίλοι και έπαιζαν στο ίδιο συγκρότημα (ο ένας ντραμς ο άλλος κιθάρα). Σήμερα είναι αντίπαλοι στη βουλή, ο ένας πρωθυπουργός και ο άλλος πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
 
 Παπανδρέου, Σαμαράς και οι δύο από τζάκι...


Το Κολέγιο του Amherst στη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται στην καταπράσινη κοιλάδα του ποταμού Κονέκτικατ, στη Hampshire Country, μια μικρή πόλη 35.000 κατοίκων. Είναι το κολέγιο που έμελλε να γίνει το σκηνικό της φιλίας δύο αντρών που χρόνια μετά θα πρωταγωνιστούσαν στην ελληνική πολιτική ιστορία. Ο σημερινός Πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σπούδασαν στα έδρανα του, ερωτεύτηκαν στους διαδρόμους του, ονειρεύτηκαν στους κοιτώνες του.

Δύο ψηλόλιγνοι νεαροί, κολεγιόπαιδα, έπαιρναν το 1970 από διαφορετική αφετηρία το αεροπλάνο για τις ΗΠ Α. Αλλά έτυχε να βρεθούν μαζί στο ίδιο πανεπιστήμιο, όπως νωρίτερα είχαν βρεθεί - με έναν χρόνο διαφορά - και στο Κολλέγιο Αθηνών, άγνωστοι μεταξύ γνωστών.

Γιος του Ανδρέα Παπανδρέου και της Μαργαρίτας Τσαντ, εγγονός του «Γέρου της Δημοκρατίας», ο Γιώργος είχε νωρίτερα αφήσει την Ελλάδα. Οταν τα Χριστούγεννα του 1967 η χούντα απελευθέρωσε τον ως τότε φυλακισμένο Ανδρέα υπό το βάρος της παγκόσμιας κατακραυγής, η οικογένεια είχε ήδη επιλέξει τον επόμενο σταθμό: εκτός Ελλάδας, στη Σουηδία, και λίγο μετά στον Καναδά. Ο Γιώργος τελείωσε το σχολείο και έστειλε πέντε αιτήσεις σε πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο. Ολα τον δέχτηκαν ως φοιτητή, όμως εκείνος, επηρεασμένος από οικογενειακούς φίλους του από το Σικάγο, επέλεξε το Amherst, το οποίο είχε ιδιαίτερη φήμη ως liberal art πανεπιστήμιο.

Γιος του Κωνσταντίνου Σαμαρά και της Ελένης Ζάννα, εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα, ο Αντώνης Σαμαράς είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στο επτατάξιο Γυμνάσιο του Κολλεγίου Αθηνών και αποφάσιζε να ταξιδέψει στις ΗΠΑ για να σπουδάσει Οικονομικά. Δεν διάλεξε το Χάρβαρντ (όπου πήγε αργότερα για μεταπτυχιακό) ή κάποιο άλλο φημισμένο κολέγιο. Επιζητούσε γενικότερη μόρφωση, πέρα από το πλαίσιο της επιστήμης του. Ο πατέρας του ήθελε να τον δει γιατρό. Ηταν ο ίδιος κορυφαίος καρδιολόγος της εποχής του, διευθυντής στον «Ευαγγελισμό», όμως ο Αντώνης λοξοδρόμησε. «Οι σπουδές του στα οικονομικά εκτιμώ, έπειτα από τόσα χρόνια, ότι ήταν το διαβατήριο του για την πολιτική που είχε πάντα στο μυαλό του» λέει τέσσερις δεκαετίες μετά ο συμφοιτητής του στο Amherst κος Στέφανος Μανουηλίδης.

Στην πόλη των πέντε κολεγίων, όπως αποκαλούνταν η περιοχή, λόγω της φιλοξενίας του Αmherst Collge, του University of Massachusetts Amherst, του Hampshire, του Mount Holyoke και του Smith - τεσσάρων liberal arts σχολών και ενός πανεπιστημίου - σφυρηλατήθηκαν οι φοιτητικές φιλίες. Φιλίες που συνήθως κρατούν χρόνια. Ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς δεν έκρυψε ποτέ τη στενή φιλία του με τον Παπανδρέου από τα χρόν ια του πανεπιστημίου. Σε συνέντευξη του στους «Νew York Times», τον Απρίλη του 1985, έλεγε στον δημοσιογράφο Χένρι Καμ: «Οταν οι συνάδελφοι μας βουλευτές μάς βλέπουν να καθόμαστε και να κρυφογελάμε με τον Γιώργο, δεν μπορούν να διανοηθούν ότι δεν μιλάμε για πολιτικά, αλλά για τις παλιές φιλενάδες μας από το Holyoke και το Smith».

Στον χτισμένο το 1883 και βαμμένο με ένα σκούρο ροζ-καφέ χρώμα φοιτητικό κοιτώνα Charles Pratt του Πανεπιστημίου, γεννήθηκε η στενή φιλία των δύο σημερινών πολιτικών. Τη δεύτερη χρονιά Γιώργος και Αντώνης ήταν μάλιστα συγκάτοικοι, αν και η παρέα μονίμως εναλλασσόταν στα δωμάτια, σχεδόν κάθε φοιτητική σεζόν.

Η νεανική παρέα διασκεδάζει αλλά και πολιτεύεται, σύμφωνα με το κλίμα της εποχής. Παπανδρέου και Σαμαράς συμμετείχαν στον αποκλεισμό μιας αεροπορικής βάσης που γειτνίαζε με το κολέγιο τους. Οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν να αποκλείσουν τον αεροδιάδρομο στα Β52. Είχε προηγηθεί η διάψευση του επιχειρήματος του προέδρου Νίξον ότι δεν γίνονται πια βομβαρδισμοί στο Λάος. Πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία στη βάση West Over, στο Νιου Χάμσαϊρ. Οι φοιτητές συνελήφθησαν από τις αρχές, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι αφού το μικρό κρατητήριο της πόλης του Αmherst δεν τους χωρούσε.

Η μάχη κατά της χούντας στο εξωτερικό δεν σταματούσε ποτέ. Ο Παπανδρέου έφερνε την εφημερίδα του ΠΑΚ. Ο Σαμαράς έκανε ασκήσεις ρητορείας και συμμετείχε σε φοιτητικά debates όπου μιλούσε για την ελληνική δικτατορία. Στην πιτσαρία του Κρις Μπελ, που έγινε για αρκετό καιρό στέκι τους, ένα βράδυ ο Σαμαράς είπε στον Παπανδρέου: «Κάποτε θα τα λέμε στη Βουλή». Εκείνος απάντησε: «Δεν θα ασχοληθώ ποτέ με την πολιτική». Η ταλαιπωρία της οικογένειας του είχε στοιχίσει τότε στον Γιώργο. Αργότερα έγινε δύναμη.

Γενέτειρα της ποιήτριας Εμιλι Ντίκινσον - αλλά και της ηθοποιού Oύμα Θέρμαν -, πόλη-σταθμός στη ζωή του ποιητή Ρόμπερτ Φροστ, το Αmherst σημάδεψε Σαμαρά και Παπανδρέου. Οπως και το κλίμα στις ΗΠΑ του Βιετνάμ. Τα νιάτα έφυγαν, μαζί και τα πολλά μαλλιά. Εξαφανίστηκαν και οι φαβορίτες. Τα φθαρμένα τζιν έδωσαν τη θέση τους σε καλοραμμένα κοστούμια. Τα τρύπια πουλόβερ με το ραμμένο δέρμα στους αγκώνες στα επώνυμα μανικετόκουμπα. Ο κοιτώνας του Charles Pratt στο Μέγαρο Μαξίμου και στην ελληνική Βουλή. Το σύνθημα του Αmherst ήταν στα λατινικά: «Terras Irradient» - «Αφήστε τους να δώσουν φως στον κόσμο».

πηγές: foreignpress-gr.com/ & seleo.gr

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012

"Κουφάλες" δεν ξοφλήσαμε. Το Πολυτεχνείο (ξανα)ζεί!

Σήμερα, όσο ποτέ άλλωτε, το νόημα του Πολυτεχνείου είναι αναγκαίο στις καρδιές μας. Η Επέτειος από την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου το 1973, στα χρόνια της κρίσης, φαντάζει χέρι να πιαστεί ο άστεγος, ο άνεργος, ο ταλαιπωρημενος Έλληνας που κατακρεουργείται από την μνημονιακή πολιτική... Αιτία για να "αναβάλει" το ...ρεσάλτο του ο απελπισμένος... Τους άλλους (4.000 αυτόχειρες) που τους πρόδωσε το σήμερα δίχως αύριο, τούς έχουμε στη μνήμη... Όπως και τον 51χρονο που απαγχωνίστηκε στο Ηράκλειο, μέρα επετείου, στην οδό Δημοκρατίας (τί ειρωνία;) για οικονομικούς λόγους...
Η Ελλάδα ζει μαύρες μέρες, κάτι από τα παλιά, για άλλους λόγους, αλλά τόσο ισότιμους και τόσο σκοτεινούς... Σηκώνει κεφάλι η υπερηφάνεια, το φιλότιμο και ξεχύνεται στους δρόμους... Από άκρη σ΄άκρη...  Και ζητάει ξανά όλα αυτά που της στέρησαν οι "λαγοί με πετραχείλια"... Γιορτάζει την επέτειο, 39 χρόνια μετά, τη στιγμή που δεν την γιορτάζει η ... Βουλή των Ελλήνων!!! Σε  όλη τη χώρα οι εκδηλώσεις είναι άκρως συγκινητικές... Στην Αθήνα, πάνω από 20.000 (8 με 10.000, λέει η αστυνομία) περιφρουρούν την πορεία τους, με συνθήματα από το 1973...



ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
 "ψωμί, παιδία, ελευθερία", 'λαέ μη σκύβεις το κεφάλι"
αποτελούν φωτεινοί φάροι κόντρα στο σκοτεινό εχθρό που απειλεί τις ζωές των Ελλήνων, ξανά...
..."κουφάλες δεν ξοφλήσαμε, τα όνειρα των εραστών δεν σβύνουν" ...
 
7.000 αστυνομικοί περιφρουρούν τους πολίτες στην δική τους πορεία και  Μνήμη για την επέτειο του Πολιτεχνείου...
Αποτίουν φόρο τιμής στους ήρωες που θυσιάστηκαν για να ζήσουμε την ελευθερία, που μας στερούν σήμερα. Και είναι εκεί συγκινημένοι, με τη θύμιση να ξεχειλίζει...
Κρατούν τη ματωμένη σημαία και προχωρούν , ανοίγοντας το δρόμο στους νέους αγώνες που έχουμε μπροστά μας...

"Λαέ μη σκύβεις το κεφάλι", "η Χούντα δεν τελείωσε το ΄73" και "Ελλάς Ελλήνων Φυλακισμένων" είναι στα χείλη όλων.
Κι έχουν κάθε λόγο να το λένε, αφού βλέπουν τα όνειρά  τους και πάλι σκλαβωμένα...
 
Η ρουσφετολογία, το βόλεμα των δικών τους παιδιών κάθε κυβέρνησης, η οικογενειοκρατία, το βόλεμα συγγενών από βουλευτές, όπως τότε έτσι και σήμερα, επικρατεί  στον καιρό της κρίσης...
'Ανθρωποι χάνουν τις δουλειές τους και από τη μια στιγμή στη άλλη, βρίσκονται στο δρόμο παραπεταμένες ψυχές, ενώ άλλους τους επιβάλει το καθεστώς, με πενιχρά ευρώ, να δουλεύουν σε ...δουλεία!!!
Αφήνουν τη χώρα παιδιά που αποτελούν  το μέλλον και μένουν οι μνημονιοκατακτητές...

Υψώνουν τη φωνή, τη γροθιά και το αίμα ανάβει φωτιές στο πέρασμά τους...
Στεφάνια και γαρύφαλλα στο Πολυτεχνείο, μνημόσυνο για τον αδικαχαμένο Μιχάλη Μαυρογιάννη, τον 2Οχρονο που τον σκότωσαν στις 18 Νοεμβρίου 1973 και πορεία στους δρόμους της Αθήνας, προς την Αμερικανική και την Ισδραϊλινή Πρεσβεία...


Στην πορεία και η προηγούμερνη γενιά που ζητά συγνώμη από τα παιδιά της για τα λάθη της Μεταπολίτευσης, που παρερμήνευσαν το νόημα των αγώνων για ελευθερία...
Συγνώμη γιατί κι αυτοί βολεύτηκαν στον καναπέ της σιγουριάς...
Που ψήφισαν, κατά καιρούς, φοιτητές που θέλησαν να τη δουν "βουλευτές" για να αλλάξουν το σύστημα και βρέθηκαν με πλούτη, παχύσαρκοι και βολεμένοι...
Το σύνθημα του Αγώνα "ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ" κάποιοι το ξαργύρωσαν με βίλες και λογαριασμούς με πολλά μηδενικά του ευρώ που ασπάζονται...

Κρυμένοι στο "ασυλο" παίρνουν αποφάσεις και "εκτελούν"...
Προδίδουν τον ελληνικό λαό που βρίσκεται σε αδιέξοδο..
Για πόσο, όμως;
Στο στόμα το έχουν και είναι έτοιμοι να τους πουν "κουφάλες δεν ξοφλήσαμε / τα όνειρα των εραστών δεν σβύνουν"!!! 

* Το άρθρο του Κώστα Βλουτή έχει αναρτηθεί και στην εφημερίδα ''ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ", στην ηλεκτρονική της έκδοση για τα σχόλια αναγνωστών. Διάβασέ το ΕΔΩ...
ΑΡΕΣΕΙ:
* Δήμητρα Παπαδοπούλου likes this.


ΣΧΟΛΙΑ:
  • Δήμητρα Παπαδοπούλου ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΟΛΕΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΤΟ ΒΥΣΙΝΟ!!

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012

"Πέταξαν" τον ΓΑΠ έξω από εστιατόριο του Βερολίνου...

Ο πρώην πρωθυποπυργός, Γιωργος Παπανδρέου, μετά από επίσκεψη του στο γερμανική πόλη, καθώς ήταν καλεσμένος σε μια εκδήλωση όπου και έδωσε μια διάλεξη, κάθισε σε γνωστό εστιατόριο στο Βερολίνο με φίλους του, αλλά η παρουσία του έγινε αντιληπτή από ’Ελληνες που ήταν έτοιμοι να παρακολουθήσουν συναυλία ελληνικού συγκροτήματος σε διπλανό κτήριο.

Με το που αντιλήφθηκαν την παρουσία του, μπήκαν στο εστιατόριο και άρχισαν να φωνάζουν πλησιάζοντας το τραπέζι του.

«Φάτε, τσάμπα είναι, εμείς πληρώνουμε, μας διαλύσατε!» φώναζαν δύο νεαρές ελληνίδες φοιτήτριες, με αποτέλεσμα να ο πρώην πρωθυπουργός να αναγκαστεί να αποχωρήσει από το εστιατόριο.

Δες το βίντεο: 

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

14 τραυματίες, 9 συλλήψεις και 6 προσαγωγές στη μνήμη του Α. Γρηγορόπουλου

Την ώρα που το κέντρο της Αθήνας "φλέγεται" η τηλεόραση, μέσο ενημέρωσης του πολίτη, τραγουδά το "σήμερα γάμος γίνεται" και οπτικοποιεί σενάρια που έχουν να κάνουν με τους ανεκπλήρωτους έρωτες. Η "σιωπή", όπλο αποχαύνωσης και σκοταδισμού, έχει ακινητοποιήσει το δημοκρατικό δικαίωμα της ενημέρωσης. Στην Αθήνα, αλλά και στη Θεσσαλονίκη, η μνήμη για το θάνατο του Αλέξη "μπλέκεται" με φλόγες... Για ακόμη μια φορά, ανάμεσα σε εκείνους που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη ενός παιδιού που έχασε εντελώς άδικά και απροσδόκητα τη ζωή του, το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου του 2008, ήταν κι εκείνοι που προσπάθησαν να αμαυρώσουν τη μαθητική πορεία.

Κωλέττη και Μεσολογγίου, το σημείο της δολοφονίας του Αλ. Γρηγορόπουλου (φωτ. Μ.Βαλασόπουλος)

Μολότοφ και χημικά στην πορεία για τον Αλέξη
ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΕΙ
Αναμενόμενα τα επεισόδια, οι συλλήψεις, οι τραυματίες... Οι πονεμένοι άνθρωποι αντιδρούν κατά του Μεσαίωνα των κυβερνώντων που βάλθηκαν να εξαφανίσουν κάθε έννοια αξιοπρέπειας...

Στην Ελλάδα, στη χώρα του χαμένου πολιτισμού, δεν σ΄αφήνουν να κλάψεις και να τιμήσεις την μνήμη. Σου "κλέβουν" το δικαίωμα, σου απαγορεύουν τη σκέψη, σου φυλακίζουν το "αύριο"...
Σου απαγορεύουν να σταθείς με υπερηφάνεια μπροστά στον 'Αγνωστο Στρατιώτη, σου κλείνουν τους δρόμους, θέτουν εκτός λειτουργίας τα Μεσα Μαζικής Μεταφοράς, με εντολή ...άνωθεν.
Αμολάνε αστυνομικούς, κλούβες, χειροπέδες, χειροβομβίδες κρότου λάμψης, χημικά... Απειλούν, τρομοκρατούν, χτυπάνε... Περίπου 5.000 αστυνομικοί βρίσκονται στους δρόμους, για 2.000 μαθητές και φοιτητές που δεν θέλουν να ξεχάσουν τον Αλέξη.

Όσοι επιζούν από τον "πόλεμο" των διαδηλώσεων κατά του Μεσαίωνα που επέβαλαν τα κέντρα εξουσίας να ζήσουμε, ενώνουν με τους υπόλοιπους Έλληνες να δώσουν μάχη επιβίωσης απέναντι στα χαράτσια, τις περικοπές, την αθλιότητα της δικής τους κυβέρνησης, την διορισμένη από τους ίδιους... Αναλαμβάνοντας θέσεις και πόστα που ίδιοι δινουν στους εαυτούς τους, στο "όνομα της πατρίδας" και έναντι παχυλήςαμοιβής λόγω... πατριωτισμού!!!
Επιδιώκουν ...πρωτογενές πλεόνασμα αναξιοπιστίας, ισοπεδώνοντας την μικρομεσαία τάξη των Ελλήνων...

Στη Θεσσαλονίκη
Τρία χρόνια μετά τον θάνατο του 15χρονου, οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και σε συνδυασμό με το άσχημο κλίμα που επικρατεί λόγω της οικονομικής κρίσης, ο θυμός για το άδικο που έχει αντικαταστήσει κάθε έννοια δημοκρατίας, είναι μεγάλος!

Στην Αθήνα περίπου 2.000 πολίτες συγκεντρώθηκαν στις 12 το μεσημέρι στα Προπύλαια, ενώ για τις 6 το απόγευμα έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση αντιεξουσιαστών.

Λίγο πριν από τη 1 το μεσημέρι, επικράτησε ένταση στα Προπύλαια.




Τα επεισόδια
Κλειστέςείναι αυτή την ώρα οι οδοί Πανεπιστημίου και Αμαλίας. Η πορεία πέρασε από τη Σταδίου και οι διαδηλωτές φθάνουν στη Βουλή.
Μερίδα διαδηλωτών προσέγγισε τη Βουλή και εκσφενδόνισε νεράντζια και μολότοφ.
Η αστυνομία απάντησε κάνοντας χρήση χημικών. Εξαιτίας των επεισοδίων, στις 2:30 το μεσημέρι, αποχώρησαν οι Εύζωνοι από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Στην αρχή οι δρόμοι γύρω από τα Προπύλαια δεν είχαν κλείσει με αποτέλεσμα η κίνηση των οχημάτων να γίνεται κανονικά.

Όταν όμως ξαφνικά δόθηκε εντολή να κλείσουν, αρκετά αυτοκίνητα και ταξί… εγκλωβίστηκαν στους κλειστούς δρόμους!Πάντως, ησυχία επικρατεί προς το παρόν στο κέντρο.

Συγκεντρώσεις και πορείες πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες πόλεις της χώρας.

LIKES:


* 2 people like this.

* Aggelikh Keramida, Despina Tsafetopoulou, Fotini Vlouti and 11 others like this.

*
Aggelikh Keramida, Nikitas Soulos, Stelios Koundourakis and 6 others like this.


ΣΧΟΛΙΑ:


* Litsa Karkinos re tha trelathoume giati olla auta den pame kalla....3 minutes ago · · 1

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011

ΣΠΥΡΟΣ ΛΗΜΝΑΙΟΣ: ο Έλληνας που ξεσηκώνει Λονδίνο και Αγανακτισμένους

O Σπύρος καλεί ''τους Ελληνες αγανακτισμένους να οργανωθούν ανεξάρτητα από κόμματα και συνδικάτα και να έρθουν σε επαφή με τους Λονδρέζους Αγανακτισμένους και τις υπόλοιπες κινητοποιήσεις σε Ισπανία και Αμερική".

...Ενώ Έλληνες φητητές τα "έχωσαν" στον Τρισέ, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο Χάμπολτ στο Βερολίνο.

Ο Σπύρος Λημναίος έχει αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις του βρετανικού κινήματος "Occupy London", αντίστοιχου των κινημάτων σε όλον κόσμο, όπως το "Occupy Wall Street" της Νέας Υόρκης.

Ο 28χρονος Ελληνας γεννήθηκε στον Πειραιά και από το 2003 ζει στο Λονδίνο. Σπούδασε media και δημόσιες σχέσεις, και σήμερα εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία. Οι τελευταίες όμως εξελίξεις τον οδήγησαν να ασχοληθεί ενεργά με το κίνημα των Αγανακτισμένων του Λονδίνου.

"Παρακολουθούσα από κοντά τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα, όπως και στη Βρετανία. Αγανακτισμένος, όπως και πολλοί άλλοι, με αυτά που διάβαζα και εμπνεόμενος από την ιδέα του Occupy Wall Street σκέφτηκα ότι κάτι παρόμοιο ίσως είχε απήχηση και στη Βρετανία", αποκαλύπτει ο Έλληνας στο "Εθνος της Κυριακής".

Ξεκίνησε έτσι μια σελίδα στο Facebook για να οργανώσει το κίνημα και να έρθει σε επαφή με τον κόσμο: "Παράλληλα υπήρχαν και κάποιες παρόμοιες σελίδες με τον ίδιο στόχο. Επικοινώνησα με τους ιδρυτές τους και συνεργαστήκαμε. Ημασταν πέντε άτομα που αποφασίσαμε να ανοιχτούμε και να το προσπαθήσουμε".

"Αν πραγματικά θέλουμε αλλαγή πρέπει να αγγίξουμε τον μέσο πολίτη'', επισημαίνει ο Σπύρος.

Και συνεχίζει: ''Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο σε ένα κίνημα το οποίο είναι τόσο ανοιχτό και ο καθένας φέρνει τη δική του ατζέντα".

Η σελίδα αποκτά όλο και περισσότερα μέλη, μέχρι τώρα έχει πάνω από 25.000, και καλεί όλους ''τους Ελληνες αγανακτισμένους να οργανωθούν ανεξάρτητα από κόμματα και συνδικάτα και να έρθουν σε επαφή με τους Λονδρέζους διαμαρτυρόμενους και τις υπόλοιπες κινητοποιήσεις σε Ισπανία και Αμερική".


166910_273868745980530_264223386945066_909246_2028983301_n


Στο ΒΕΡΟΛΙΝΟ

"Κύριε Τρισέ θα ζούσατε εσείς με 470 ευρώ το μήνα;"

Ο Ζαν Κλωντ Τρισέ, στο τέλος της θητείας του, έμελλε να τα ακούσει από τους έλληνες φοιτητές κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο Χάμπολτ στο Βερολίνο.



Μία ομάδα ελλήνων φοιτητών εισέβαλαν στην αίθουσα και ανήρτησαν πανό με το οποίο έγραφαν "Έξω η τρόικα από την Ελλάδα" και "πείτε όχι στην τυραννία του χρέους".

Οι φοιτητές όμως πέρα από τα πανό φώναζαν δυνατά και ρωτούσαν τον κ. Τρισέ "πόσο ακόμα θα υποκρίνεστε; θα ζούσατε εσείς με 470 ευρώ το μήνα;".

Ωστόσο, ο ισχυρός άνδρας της ΕΚΤ δεν φάνηκε να ενοχλείτε ιδιαίτερα και συνέχισε κανονικά την ομιλία του, σημειώνοντας ξανά την άποψή του ότι πρέπει να ιδρυθεί υπουργείο Οικονομικών της ευρωζώνης που θα εποπτεύει κυρίως τις απείθαρχες χώρες όπως η Ελλάδα.

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Οργή λαού στο Σύνταγμα, στο Βερολίνο, στο Παρίσι...

Μια βραδιά-αφιέρωμα που θα γινόταν προς τιμήν του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά στο Παρίσι, ακυρώθηκε εξαιτίας έντασης που προκλήθηκε από ομάδα Ελλήνων και Γάλλων φοιτητών. Έδιωξαν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, κύριο Θεόδωρο Πάγκαλο, από την αίθουσα...

Το ποτήρι ξεχείλισε. Η οργή του κόσμου γίνεται αφρισμένο ποτάμι έτοιμο να πνίξει την αδικία.
Ο καιρός έχει λιγοστέψει, της υπομονής.
Έβαλες πλάτη, όπως σου ζήτησαν.
Τους κλέφτες, όμως, τους έχουν έξω. Τί κι αν σου υποσχέθηκαν δικαιοσύνη.
Η φραστική επίθεση του αδικιμένου...
16 μήνες ζεις την αδικία και σαν μην σου έφτανε αυτό, έχεις και να σε βρίζουν "διαφθορέα", "βολεψάκια", ζώο", "τσαμπαζή" και άλλα κουλά.
Στα ψυχιατρεία έχουν υπεράριθμο και η μελαγχολία σε "συντροφεύει"...
Σε απέλυσαν, σου έκοψαν το μισθό, σου μείωσαν τη σύνταξη και κάθε τόσο, απειλούν πως ΕΣΥ θα ευθύνεσαι αν δεν πάρουν την επόμενη δόση, λες και είναι η δόση του "πρεζάκια" και το παζαρεύουν για περισσότερα κέρδη...
Αύξησαν τα πάντα, ακόμη και την "τιμή" στην εισαγωγή-εξαγωγή της αναπνοής σου...
Το άγχος σε καταδιώκει ενώ οι κλέφτες είναι ακόμη έξω...
Κάποιος πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα...
Κι είσαι εσύ αυτός που, με το δάχτυλο, σε δείχνουν.

Απεργείς ...100.000 άτομα στο Σύνταγμα αντιδρούν ενάντια στα μέτρα κι εσύ βλέπεις τη "σιωπή των αμνών"δημοσιογράφων να σε αφήνουν στο σκοτάδι της ενημέρωσης που θυμίζει "συννεφιασμένη Κυριακή"!
Καμουφλαρισμένη παράνοια που την περνάς για λογική...

Θες να χώσεις μπουνιά και να τα σπάσεις όλα γιατί μαζί δεν τα φάγαμε, δεν κυβέρνησες εσύ τον τόπο...
Φταις μόνο γιατί τόσα χρόνια πίστεψες στα λόγια τους, χωρίς έργα.
Πολλοί τ΄άρπαξαν, αυτοί και οι παρατρεχάμενοί τους...
Το πάρτι ήταν για λίγους...

Πίστεψες πως "λεφτά υπάρχουν" και δεν φαντάστηκες πως εννοούσαν τα δικά σου που με τόσο κόπο μάζεψες...

Από την μεταπολίτευση άρχισε το "σούβλισμα" στο πανηγύρι...
Τα συνθήματα μπερδεύτηκαν με παράξενες αλλοιωμένες μυρωδιές...
Τραγούδια που έφεραν χρήμα στους εμπνευστές τους...
Δημόσιες θέσεις που βολεύτηκαν οι "δικοί" τους...
Οι μεν και οι δε...
Τα δανεικά, Γκοτιέ και Αρμάνι...
Μπουζούκια και γαρδένιες...
Πλάνη σόου στην τηλεόραση...
Να σε πιάνει ζήλεια γιατί εσύ είχες λίγο φεγγάρι για σένα και όσα σου βγαίνουν για ένα σουβλάκι...

Που σ΄εβαλαν να το παίξεις στο Χρηματηστήριο, να το αβγατίσεις...
Δίπλα στα αποθεματικά των δημόσιων ταμείων, που τα έπαιξαν κι αυτά..

Φταις γιατί τους πίστεψες και τους ψήφισες.
Λες και είχες άλλους και δεν τους προτίμησες...

Είναι μεγάλη αδικία, φίλε, όταν δεν σου βγαίνει η ζωή έτσι όπως σου αξίζει.
Κι όσο αυτό μέσα σου παίζει πρωτεύοντα ρόλο τόσο θα τα χώνεις...
Στην απεργία στο Σύνταγμα, στο Βερολίνο, στο Παρίσι...
Όπου υπάρχουν Έλληνες και φιλέλληνες...

Τους βρίζεις γιατί θες να βγεις στο φως...
Να αναπνεύσεις αλήθεια...
Δεν μπορείς να το χωνέψεις πως έφαγες, όλα αυτά τα χρόνια, 340 δισεκατομμύρια ευρώ...
Ν΄ακούς τα περιουσιακά τους στοιχεία και να σε πιάνει ίλιγγος πως τα απέκτησαν πουλώντας "γάλα, σανό και κοπριά γαι τα λουλούδια".
Τα φάγανε...
Και δεν βρίσκουν δείγμα κλέφτη για τη φυλακή...

Δεν θα σου μιλήσω τί συνέβει στο "Ελληνικο Σπίτι", στην Πανεπιστημιούπολη του Παρισιού...
Έχεις το βίντεο να το δεις, θα το μάθεις...
Τελικά τίποτα δεν μένει κρυφό...
Κι ότι κρυφό, καλά κριμένο, θέλει κι αυτό το χρόνο του για να το πάρει η μπόχα...
Απλά, σε νοιάζομαι πόσες μπόχες πια κι εσύ ν΄αντέξεις;

Το τελευταίο περιστατικό δείχνει ότι η αγανάκτησή σου δεν έχει άλλο...
Ως εδώ...
Κι είμαι μαζί σου...