Το αιώνιο σύμβολο που λέγεται Αλέκος Παναγούλης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

"Ζωντάνεψα τους τοίχους φωνή τους έδωσα πιο φιλική να γίνουν συντροφιά Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν να μάθουνε που βρήκα τη μπογιά Οι τοίχοι του κελιού το μυστικό το κράτησαν κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού Όμως μπογιά δε βρήκαν Γιατί στιγμή δε σκέφτηκαν στις φλέβες μου να ψάξουν "...

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης (2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976) υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την ηρωική του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.).

Γεννήθηκε στην Γλυφάδα. Δευτερότοκος γιος της Αθηνάς και του Βασιλείου Παναγούλη, αξιωματικού του στρατού ξηράς. Αδερφός του Γεωργίου Παναγούλη, θύματος του καθεστώτος των Συνταγματαρχών, και του Ευσταθίου Παναγούλη, μετέπειτα πολιτικού άνδρα. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από την Δίβρη (Λάμπεια) Ηλείας και από την πλευρά της μητέρας του από την Λευκάδα. Εξαιτίας της κατοχής από τις δυνάμεις του Άξονα, ο Α. Παναγούλης πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Λευκάδα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην Σχολή Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων.

Πνεύμα ελεύθερο και δημοκρατικό, ο Αλέξανδρος Παναγούλης εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στις κεντρώες πολιτικές δυνάμεις του τόπου: στην Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.) του Γεωργίου Παπανδρέου. Συγκεκριμένα ο Α. Παναγούλης εντάχθηκε στην οργάνωση της νεολαίας του κόμματος – Οργάνωση Νέων της Ένωσης Κέντρου (Ο.Ν.Ε.Κ.) που μετονομάζεται στη συνέχεια σε Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία (Ε.ΔΗ.Ν.) – για να αναλάβει μετά την μεταπολίτευση την προεδρία της στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974.

Ο Παναγούλης συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για την επαναφορά της δημοκρατίας και εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος του Γ. Παπαδόπουλου (1967-1974). Λιποτάκτησε από το στράτευμα και ίδρυσε την οργάνωση Εθνική Αντίσταση. Αυτοεξορίστηκε στην Κύπρο για να καταστρώσει σχέδιο δράσης. Εκεί έρχεται σε επαφή με τους πολιτικούς άνδρες του τόπου, όπως ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης, με σκοπό να τους ζητήσει να συνδράμουν στην αντίσταση.

Επανέρχεται στην Ελλάδα και μαζί με στενούς του συνεργάτες σχεδιάζει την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου την 13η Αυγούστου 1968 κοντά στη Βάρκιζα. Αποτυγχάνει και συλλαμβάνεται. Όπως σημειώνει η Οριάνα Φαλάτσι στην συνέντευξη της με τον Αλέξανδρο Παναγούλη μετά την απελευθέρωση του, η πράξη του ήταν μια πολιτική πράξη εναντίον της δικτατορίας. Η Φαλάτσι αναφέρει τον Α. Παναγούλη ως εξής: Δεν επιδίωξα να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Επιδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο.

Μετά από μερόνυχτα συνεχούς βασανισμού, οδηγείται ημιθανής στο νοσοκομείο και κατόπιν δικάζεται από το Στρατοδικείο στις 3 Νοεμβρίου 1968 και καταδικάζεται δις εις θάνατον, μαζί με άλλα μέλη της Εθνικής Αντίστασης, στις 17 Νοεμβρίου 1968[2]. Μεταφέρεται στην Αίγινα για την εκτέλεση η οποία όμως ματαιώθηκε χάρη στις πιέσεις της διεθνούς κοινότητας και αφού προσπάθησαν να πείσουν τον Παναγούλη να υπογράψει για να του δοθεί χάρη.

Στις 25 Νοεμβρίου 1968 ο Παναγούλης μεταφέρθηκε από την Αίγινα στις Στρατιωτικές Φυλακές του Μπογιατίου, όπου και του επιβλήθηκε η "ποινή του εντοιχισμού" όπως λέει ο ίδιος. Δραπετεύει από τις Στρατιωτικές Φυλακές του Μπογιατίου (Σ.Φ.Μ.) όπου κρατείτο, στις 5 Ιουνίου 1969.

Συλλαμβάνεται εκ νέου και οδηγείται προσωρινά στο στρατόπεδο του Γουδίου για να μεταφερθεί μετά από ένα μήνα και πάλι στις φυλακές του Μπογιατίου. Εκεί τον περιμένει η απομόνωση σε κελί που το φτιάξαν ειδικά για τον Παναγούλη και ήταν σαν αντίγραφο τάφου. Επιχειρεί να δραπετεύσει αρκετές φορές ανεπιτυχώς. Γράφει ποιήματα ως διέξοδο. Συνεχίζει να γράφει ακόμα και όταν του κατάσχουν κάθε γραφική ύλη χρησιμοποιώντας για μελάνι το αίμα του και για χαρτί τους τοίχους του κελιού-τάφου του.

Σύμφωνα με ορισμένους αρνείται την πρόταση απονομής χάριτος που του προσέφερε η χούντα. Τον Αύγουστο του 1973 - μετά από τεσσεράμισι σχεδόν χρόνια φυλάκισης – απελευθερώθηκε βάση της γενικής αμνηστίας που απένειμε το καθεστώς των συνταγματαρχών στους πολιτικούς κρατούμενους, κατόπιν της αποτυχημένης προσπάθειας του Γ. Παπαδόπουλου να φιλελευθεροποιήσει το καθεστώς του. Αυτοεξορίζεται εκ νέου, αυτή τη φορά στην Φλωρεντία της Ιταλίας, για να επαναδραστηριοποιηθεί στην αντίσταση, ουσιαστικά όμως συνεχίζει την αντίσταση στην Ελλάδα ερχόμενος κρυφά όπου και οργανώνει ομάδες αντίστασης.

Τα Μεταπολιτευτικά χρόνια
Στην μεταπολίτευση ο Αλέξανδρος Παναγούλης εκλέγεται βουλευτής της Β΄ Αθηνών από την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (Ε.Κ.-Ν.Δ.), καθώς αρνείται να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και με τον Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίο παρομοίζε με φασίστα και έλεγε πως ήταν ο Έλληνας Μουσολίνι, στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974.

Επιδιώκει την απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν με το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας και εξαπολύει σωρεία καταγγελιών. Λίγο μετά την εκλογή του έρχεται σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος του γιατί είχε συγκεντρώσει στοιχεία για τη συνεργασία του Δημήτρη Τσάτσου με το χουντικό καθεστώς, με συνέπεια να αρνηθεί να συνυπάρξει με τον "προδότη" στο ίδιο κόμμα και παραιτείται.

Παρέμεινε όμως στη Βουλή των Ελλήνων ως ανεξάρτητος βουλευτής. Επιμένει στις καταγγελίες του και έρχεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Δημήτρη Τσάτσο. Δέχθηκε πολιτικές πιέσεις αλλά και απειλές για τη ζωή του για να αποσύρει τις καταγγελίες του, όπως διαρήξεις στο πολιτικό του γραφείο, μυνήματα που του αφήναν άγνωστοι κλπ.

Σκοτώνεται την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 38 ετών κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σέ υπόγειο κατάστημα επι τής λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ).

Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. Δεν υπάρχει ωστόσο κανένα τεκμήριο για όλες αυτές τις εικασίες.

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης στο Στρατοδικείο, Νοέμβριος 1968

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης βασανίζεται καθημερινά, με τα πιο ευφάνταστα, σκληρά και αποκρουστικής σύλληψης βασανιστήρια καθ΄ όλη την διάρκεια της κράτησης του. Η αυτοκυριαρχία του, η αυτοπειθαρχία του, το πείσμα στο να υπερασπιστεί αυτό που πιστεύει και το χιούμορ που διέθετε λειτουργούν σαν ασπίδες χάρη στις οποίες κατορθώνει να επιβιώσει τον σωματικό και ψυχικό βιασμό.

Κατά πολλούς, στις φυλακές του Μπογιατίου γράφει τα καλύτερα του ποιήματα στον τοίχο του κελιού του ή σε μικροσκοπικά παλιόχαρτα, με μελάνι συχνά το ίδιο του το αίμα. Πολλά από τα ποιήματα του δεν διασώθηκαν. Αρκετά όμως από αυτά είτε κατάφερε να τα βγάλει από την φυλακή με διάφορους τρόπους είτε να τα ξαναγράψει αργότερα χάρη στο ισχυρό μνημονικό του.

Το 1972, ενώ ήταν ακόμη στη φυλακή, εκδίδεται στο Παλέρμο η πρώτη ποιητική του συλλογή στα Ιταλικά Altri seguiranno: poesie e documenti dal carcere di Boyati (Άλλοι θα ακολουθήσουν: ποίηση και ντοκουμέντα από τις Φυλακές του Μπογιατίου) με εισαγωγικό σημείωμα από τον Ιταλό πολιτικό Φερούτσιο Πάρη και τον Ιταλό σκηνοθέτη και καλλιτέχνη Πιέρ Πάολο Παζολίνι.

Για το έργο του αυτό ο Α. Παναγούλης βραβεύτηκε με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Βιαρέτζιο (Premio Viareggio Internazionnale) τη χρονιά που ακολούθησε. Μετά την απελευθέρωση του ο Α. Παναγούλης εξέδωσε στο Μιλάνο την δεύτερή του ποιητική συλλογή στα Ιταλικά Vi scrivo da un carcere in Grecia (Μέσα από Φυλακή σας γράφω στην Ελλάδα) με εισαγωγικό σημείωμα από τον Πιέρ Πάολο Παζολίνι. Είχε προηγηθεί η έκδοση στα ελληνικά τετραδίων όπως η συλλογή με τίτλο Η Μπογιά.

Ο Αλέκος Παναγούλης δέχεται τιμές στο παλάτι των Medici στη Φλωρεντία, Ιταλία. (Istituto Storico della Resistenza, αρχείο Cesare Giorgetti)

Η ζωή και το έργο του Αλέξανδρου Παναγούλη τροφοδότησε τους καλλιτεχνικούς κύκλους. Συγκεκριμένα, ο διάσημος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, κατατρεγμένος επίσης για τα πολιτικά του πιστεύω από την Χούντα των Συνταγματαρχών, μελοποίησε ποιήματα του. Ακόμη, η ποίηση και η ζωή του Α. Παναγούλη έγινε αντικείμενο μελέτης για πολλούς ερευνητές. Σε αυτή την ομάδα εντάσσετε και το έργο Un Uomo (Ένας Άντρας) που εκπονήθηκε από την Ιταλίδα δημοσιογράφο και σύντροφο του Οριάνα Φαλάτσι.

Κατά πολλούς, ο Αλέξανδρος Παναγούλης, ο παραλίγο «τυραννοκτόνος», με την ηρωική του πράξη (την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα) έχει καθιερωθεί σαν σύμβολο της ελευθερίας, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ατομικών και πολιτικών ελευθεριών και χάρη στο πολιτικό του ήθος εμπνέει τις νέες γενιές στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς.

Η ελληνική πολιτεία, κατόπιν παρότρυνσης συναγωνιστών, φίλων και θαυμαστών του, για την αναγνώριση της προσφοράς του Αλέξανδρου Παναγούλη εξέδωσε σαν ελάχιστο φόρο τιμής γραμματόσημο (σειρά «Πρόσωπα» - 20 δρχ. του 1996), τηλεκάρτα (100 μονάδων του 1996) και έδωσε το όνομα του σε δημόσιους χώρους (π.χ. δρόμους, πλατείες), μεταξύ των οποίων και ο σταθμός «Άγιος Δημήτριος/Αλέξανδρος Παναγούλης» του μετρό της Αθήνας (2004). πηγή:Capt. Tassos

Μια πραγματικά καλή δουλειά για τον Αλέκο, τον Αλέκο Παναγούλη, έγινε και στην εκπομπή "Μηχανή του Χρόνου"...

Εδώ ο χρόνος σταματά και κοιτά με συγκίνηση τον ήρωα-σύμβολο... Τον Παναγούλη που σήμερα λίγοι αναφέρονται σ΄αυτόν.
Στον Αλέξη, τον Αλέξανδρο, τον ήρωα πυ συνήθιζε να λέει:

«Η πολιτική είναι ένα καθήκον, η ποίηση είναι μια ανάγκη. Είναι ένα ούρλιασμα, μια κραυγή που δεν μπορείς να πνίξεις. Το άγχος μιας στιγμής που δεν θέλεις να ξεχαστεί. Τότε ψάχνεις για χαρτί και μολύβι ζητώντας να ζωγραφίσεις με στίχους αυτή τη στιγμή».

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, 37 χρόνια μετά...

Ο νέος του σήμερα και με αφορμή τον εορτασμό της αιματηρής εξέργερσης του Πολυτεχνείου, αφήνει ένα γαρίφαλλο στη μνήμη, προβληματίζεται και γράφει:

"Οι νέοι τότε θυσιάστηκαν για μια αξιοπρεπή ζωή , για να υπάρχει ψωμί , παιδεία , ελευθερία.Σήμερα μας τα αφαιρούν όλα.
Οι μισθοί μειώνονται , το κόστος ζωής αυξάνεται και η φορολόγηση παίρνει τη μορφή ληστείας.Εκατομμύρια συμπολίτες μας έχουν περάσει κάτω από το όριο της φτώχειας.Η προσέλευση στα σισίτια ολοένα και αυξάνεται.Χιλιάδες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο.Η πτώχευση είναι καθαρά θέμα χρόνου.Μια χώρα με αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης και με τόσο δυσβάσταχτα χρέη πως είναι δυνατόν να ανακάμψει?
Το υπουργείο δια βίου μάθησης και θρησκευμάτων κάνει λόγο για το νέο σχολείο και τις ηλεκτρονικές τάξεις.Είναι όντως θετικά τα βήματα αυτά που γίνονται , αλλά δεν επιτρέπεται ταυτόχρονα να υπάρχουν σχολικές μονάδες που είναι ικάνες να στεγάσουν ζώα και όχι μαθητές. Δεν αναφέρομαι σε ένα και δύο σχολεία , φυσικά...! Ισως τελικά το υπουργείο να λησμόνησε ότι υπάρχουν σχολεία και έξω από την Αθήνα ή μάλλον φρόντισε να καλλωπίσει μόνο τη ''βιτρίνα''( όσα βλέπει οι πεθερά και τα τηλεοπτικά κανάλια).
Λέμε ότι η παιδεία είναι δωρεάν, όμως το παρών εκπαιδευτικό σύστημα σπρώχνει τους μαθητές στα φροντηστήρια.Είναι δεδομένο ότι ένας μαθητής χώρις φροντηστήριο δεν έχει καμία απολύτως πιθανότητα να πετύχει στις πανελλαδικές.Είναι παραλογισμός το ότι οι πανελλαδικές είναι τόσο απαιτητικές , ενώ το σχολείο δεν προσφέρει τα απαραίτητα εφόδια.
Η ελευθερία μας ως πολίτες περιορίζεται.Μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι μόνο όταν γνωρίζουμε την πλήρη αλήθεια.Αλήθεια , όμως δεν υπάρχει πουθενά , ούτε στα όσα βλέπουμε , ούτε στα όσα ακούμε.Δεν παρουσιάζονται πλέον ειδήσεις , αλλά απόψεις κάποιων που προωθούν είτε τα συμφέροντα τους , είτε τα συμφέροντα των επιχειρηματιών ή των πολιτικών ή των κυβερνήσεων που εξυπηρετούν.Για παράδειγμα , γίνεται κάποια απεργία και οι δημοσιογράφοι αυτόματα τάσονται κατά των απεργών , κραυγάζοντας υστερικά ότι προκαλούν σοβαρά προβλήμα και παραλείποντας να προβάλουν και τη θέση αυτών που απεργούν.

Τα κεκτημένα μιας ολόκληρης γενιάς χάνονται ή μάλλον έχουν ήδη χαθεί.Καλούμαστε και πάλι να αγωνιστούμε για ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ! Η οργή του λαού μας δεν έχει ξεσπάσει , δεν έχουμε πει την τελευταία μας λέξη ακόμα!Η Μεταπολίτευση απέτυχε, μπαίνουμε σε μιά νέα εποχή...".

Εδώ Πολυτεχνείο, 37 χρόνια μετά...
Στην Ελλάδα του μνημονίου. Στην Ελλάδα της χρεοκοπίας αξιών. Στην Ελλάδα του "μαζί τα φάγαμε" κι άλλος πεινάει. Στην Ελλάδα που βολεύτηκαν πολλοί κι άλλος πληρώνει. Στην επιτηρούμενη Ελλάδα... ...που ζητάει ελπίδα, το σκοπό που γι αυτόν θυσιάστηκαν εκείνοι των οραμάτων και της Δημοκρατίας!
Στην Ελλάδα της αποχής, ως αντίσταση και διαμαρτυρία, γιατί ζητάει να μάθει ποιοι κοπρίτες φάγανε τα λεφτά.
Στην Ελλάδα που "λεφτά υπάρχουν" και της κόβουν τη δουλειά, το μισθό, τη σύνταξη...
Που της καταρακώνουν την κοινωνική της αξιοπρέπεια.
Που θέλει να κλάψει στη μνήμη και φοβάται μη τη χρεώσουν για να βουλώσουν "μαύρες" τρύπες...
Εδώ Πολυτεχνείο...
Των αγωνιζομένων που, αν ήξεραν πως θα πήγαινε τσάμπα της θυσίας το αίμα, θα τους έπαιρνε ο διάολος και θα τους σήκωνε...
Στην Ελλάδα που τα 17άρικα και τα 20σάχρονα έχουν στο μέσα τους το δικό τους "Πολυτεχνείο" και που γι αυτό είναι έτοιμα να θυσιαστούν...

Στην Ελλάδα που καθένας από μας κουβαλάει ένα "Πολυτεχνείο" για σταυρό...

Γιατί, Χριστέ μου...
1. Στις 16 Νοεμβρίου 1980 όταν, η αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ,
επιχείρησε να σπάσει την κυβερνητική απαγόρευση για πορεία
μέχρι την αμερικανική πρεσβεία, τα ΜΑΤ μετέτρεψαν
το κέντρο της Αθήνας σε πραγματικό σφαγείο.
Από τα γκλομπς σκοτώθηκαν, η 21χρονη εργάτρια
Σταματίνα Κανελλοπούλου κι ο 26χρονος φοιτητής της Νομικής,
Ιάκωβος Κουμής.

2. Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων στην επέτειο
του Πολυτεχνείου, το 1985, σκοτώθηκε ο Καλτεζάς.

Εμπρός στον αγώνα...
Κοντά στους φοιτητές και πολλοί τραγουδιστές...

*Ο μικρός πομπός

*Στο μικρόφωνο
'Ενας από τους λόγους που εκφωνούσαν...

*Η νέα γενιά μπροστά στην ιστορία

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ πολυτεχνείο!"
Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα,
δεν σούστειλε ένα μήνυμα μητέρα,
αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου,
ήταν φωνές χιλιάδες του λαού σου.

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι,
εκπέμπουμε τραγούδι μοιρολόι,
χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα,
σε στόματα μονάδων η κατάρα.

Και τα κορίτσια και τ΄αγόρια που μιλούσαν,
τρεις μέρες και τρεις νύχτες δεν μετρούσαν,
δοκίμαζαν τις λέξεις με αγωνία
κι αλλάζανε ρυθμό στην ιστορία.

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Γραμμένα μ΄αίμα τα ονόματα στο αρχείο,
δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,
λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μονάδες,
πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες.
Κ. Μητροπούλου

ΚΩΣΤΟΥΛΑ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
Συγγραφέας-αρθροφράφος- μεταφράστρια

Γενήθηκε στις 6 Μαϊου του 1933 και πέθανε σε ηλικία 71 ετών, στις 31 Ιανουαρίου του 2004.
Εξέδωσε, όσο ζούσε, 46 τίτλους συνολικά, 21 μυθιστοτήματα, 12 συλλογές με διηγήματα, 3 νουβέλες, ένα χρονικό, 8 θεατρικά έργα και μία επιλογή από άρθρα στην εφημερίδα "'Εθνος", όπου συνεργαζόταν επί 12 χρόνια με δική της στήλη.
Στη δικτακτορία υπέγραψε το Μανιφέστο των 18 Συγγραφέων και "σώπασε" μαζί με άλλους.
Διδάσκεται σε ελληνικά πνεπιστήμια, στην Ευρώπη, Αμερική, Αυτραλία, Μεξικό και Σικελία.
Κυκλοφορούν μελέτες για τα βιβλία και τα έργα της.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

... κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;...

Σκεφτόμουν να γράψω ένα άρθρο για την επομένη των εκλογών (αποφεύγω να γράψω αν ήταν αυτοδιοικητικές ή ...βουλευτικές, σύμφωνα με συνέντευξη του Γιώργου, πριν από αυτές), αλλά είδα, μέσα από ένα ποίημα του Γεωργίου Σουρή για την οικονομία, που γράφτηκε πριν από 120 χρόνια, την ...επικαιρότητά του κι έμεινα...

Απόλαυσε...

Ἀνθολογία τῆς Οἰκονομίας

Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;


Νὰ τρέφῃ ὅλους τοὺς ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;

Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;

* * *

Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.

* * *

Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

* * *

Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.

* * *

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

* * *

Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!

* * *

Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη...
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.

* * *

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.

* * *

Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.
Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.

* * *

Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα

Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

ΕΚΛΟΓΕΣ: Β΄ γύρος...

*το Ποντίκι

Το ζήσαμε κι αυτό!
Να "κερδίσει" ο Γιώργος τον Αντώνη στο νήμα.
Τι; Δεν ξέρω τι λέω;

Μάλλον εσύ δεν ξέρεις τι σκέφτεσαι, με το να μου λες ότι αυτές οι εκλογές έχουν να κάνουν με περιφερειάρχες και δημάρχους. Τον ξέχασες τον Γιώργο στο διακλαυτικό του διάγγελμα και ουχί συνέντευξη που αρχικά νόμιζες... "Ψηφίστε με γιατί θα σας πάω σε εκλογές" είπε κι έπιασε το κόλπο.
Μεταξύ μας, σιγά που θα πήγαινε...

"Τσιμπούσι και... κότα", στο υπουργείο Εσωτερικών

Και τελικά, στον πρώτο γύρο, ΟΛΟΙ βγήκαν κερδισμένοι... Καθότι όλοι είχαν τα μάτια του λαγού και της κουκουβάγιας σ΄ένα βλέμμα.

ΚΑΝΕΝΑ μήνυμα δεν έλαβαν.
Ούτε καν το μήνυμα με τους απέχοντες από το εκλογικό παιχνίδι. Σου λέει ο απέχον "δεν με παίζεις και με κλέβεις; Ε, και γω δεν σε παίζω".
Πιστεύω πως όλοι μέχρι τώρα είναι μια χαρούμενη ατμόσφαιρα.
Με την ανάσα του Α΄ γύρου, βγαίνουν στη δημοσιότητα τραγικά του τύπου "οι υπάλληλοι εξακολουθούν να παίρνουν 16(!) μισθούς και σύνταξη στο 140% (!) του μισθού τους".
Σε αντίθεση με τους άνεργους αυτής της χώρα που συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός τους, εφιαλτικά. Σκέψου πως ένα χωριό με 1.600 κάτοικους μένει άνεργο την ημέρα!!!

Μια πολιτική σε παραλογισμό.

"Μαζί τα φάγαμε" πέταξε την λάσπη στη μούρη μας ό "ατυχος κλοιρονόμος", ενώ εκείνος με τους ομοίους του, επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό της χώρας με επιπλέον βαρίδια. Ο συγκεκριμένος μας χρεώνει, με 2 λογαριασμούς κινητών του, κάθε μήνα, 3.931,38 ευρώ...

Μου δίνουν την αίσθηση, πολλές φορές, πως τους έχουν φέρει από άλλη χώρα για να μας σώσουν.
Οπότε ξένη υπόθεση, ξένο πόνος...

Έμαθα και με τρέλανε η είδηση, πως την Α΄Κυριακή των εκλογών στο Υπουργείο Εσωρικών, συνεργάτες και υπάλληλοι πέρναγαν "τσιμπούσι και ... κότα"!
Οι παραγγελίες πηγαινόερχονταν και τα ντελίβερι μπόις είχαν βάλει φτερά στα πόδια τους...
"Μπορώ να παράγγείλω... παραγγελεία με τα λεφτά του δημοσίου και με τις ευλογίες του υπουργού Μιχάλη Ραγκούση; Μπορώ..."
Κι έτσι γέμισε το Υπουργείο με: - 1.000 πίτσες σπέσιαλ, αξίας 5.500 ευρώ. -1.000 σάντουϊτς σε φραντζολάκι, με χοιρινή μπριζόλα, τυρί ένταμ και μαρούλι, αξίας 1480 ευρώ. -1.000 παραδοσιακά επιδόρπια που ήταν καρυδόπιτα των 65 γρ σε ζελατίνη, με ένα πλαστικό πιρουνάκι, αξίας 1.500 ευρώ. -2.050 πακέτα με χαρτοπετσέτες και 6.000 ρολά υγείας, συνολικής αξίας 3.135,96 ευρώ.
Για τον καθαρισμό του Υπουργείου δαπανήθηκε το ποσό των 1.800 ευρώ, αφού χρειάστηκε να αγοράσουν 240 λίτρα κρεμοσάπουνο, 160 λίτρα υγρό πατώματος, 60 λίτρα χλωρίνη, 60 λίτρα απολυμαντικό τουαλέτας και 400 κιλά σακούλες απορριμάτων...

Σε καταλαβαίνω... Θες να μάθεις κι άλλα...
Για τον καθαρισμό του Υπουργείου επιστρατέυτηκε συνεργείο καθαρισμού που, με 8.979 ευρώ, τους έκανε τη "βρώμικη" δουλειά... Ακόμη, δόθηκε το ποσό των 1.891, 90 ευρώ, για να ανακαινηθούν κάποια γραφεία...
Για τη μεταφορά υλικού δόθηκε το "ταπεινό" ποσό των 23.812,80(!!!) ευρώ και ταξί που χρησιμοποιήθηκαν, έναντι του ποσού των 5.968,47 ευρώ.

Η τρελή χαρά, σου λέω...
Και τώρα καλείσαι ξανά, τη δεύτερη Κυριακή να στανταροποιήσεις σε καρέκλα και για τα επόμενα 4 χρόνια όσους δεν κατάφεραν να κάνουν το "άλμα" με την πρώτη!

Για να δικιολογήσεις στην πράξη αυτό που χρόνια λένε: "Λαός και ...Κολωνάκι"!!!
Για το ..."Κολωνάκι" τους ρε γαμώτο!

Στην χώρα της ...Πειναλόγκας έχουν εκλογές.

*Κλίκαρε την φωτογραφία για να έχεις ροή αποτελεσμάτων από το Υπουργείο Εσωτερικών...

Γιατί ΕΣΥ αποφασίζεις...

Ήρθε, επιτέλους, η μεγάλη στιγμή που περίμενες...
Σήμερα ψηφίζεις, αλλά πραγματικά γιατί ...ψηφίζεις έχεις μάθει, αλλά δεν βρίσκεις λογικές τις εξηγήσεις.
Είναι για δημάρχους και περιφερειάρχες το θέμα, μα στην πορεία σου προκύπτει και του Γιώργου ο φόβος μη και δεν του κάτσει το μνημόνιο και τον μαλώσει η θεία Αγγέλα και οι λοιποί συγγενείς!
Για φαντάσου...
Το πολύ να ...συνεχίζουμε να "τρώμε" με τον "άτυχο κλοιρονόμο" μέχρι να σκάσει (κούφια η ώρα) γιατί εμάς μας παίρνει λίγο κρέας ακόμη... Μη τα ισοπεδώνουμε όλα σ΄αυτή τη ζωή!

Σήμερα ψηφίζεις!
Είναι γεγονός. Με καλό καιρό, απ΄ότι φαίνεται.
Οπότε χαλαρά.
Προηγουμένως, ρίξε μια ματιά στο άρθρο μου που, στην ουσία, είναι ένα "Γράμμα προς υποψήφιο δήμαρχο" και το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημρίδα "Αδέσμευτος Τύπος".
Μπορεί να σε βοηθήσει...

Γράμμα προς υποψήφιο δήμαρχο

Αγαπητέ υποψήφιε δήμαρχε,
Πρώτον, έρχομαι να σε ρωτήσω αν είσαι καλά (που είσαι) και δεύτερον, να ευχηθώ το ίδιο να συμβεί και σε μας (που δεν το βλέπω, με τόση κρίση)...
Μετά να σου πω πως με φέρνεις σε δύσολη θέση όταν απλώνεις το χέρι σου και με "απειλητική" ευγένεια ...σχεδόν απαιτείς να σου δώσω το δικό μου...
Έκπληξη μου προκάλεσε το γεγονός ότι άφησες την καρέκλα σου που, 4 χρόνια μετά, έχει πάρει το σχήμα του πισινού σου από το βάρος κι από τα χρόνια της σιγουριάς!(Καημένη καρέκλα...)

περισσότερα...

ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ!

"Το δίχτυ στο ποτάμι" πήρε το δρόμο της επιτυχίας!

*Ο συγγραφέας με τους Κώστα Βλουτή, Ελένη Δικαίου, Αρχοντία Παπαδοπούλου και Γιώργο Πετρέλη.

Μια πραγματική ιστορία γίνεται βιβλίο

Του Άρη Δήμου
Φωτογραφίες: Γιώργος Βελάνης

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη του νέου βιβλίου του Αντώνη Παπαδόπουλου "Το δίχτυ στο ποτάμι". Ιστορικό μυθιστόρημα που βασίζεται σε πραγματική ιστορία που αφηγείται μια μικρασιάτισα. Ανθρώπινα πάθη, έρωτες, ζήλιες, φόνοι, μεγάλες φιλίες, συμβάλλουν όλα μαζί ώστε στο τέλος να δημιουργηθεί ένα ελληνικό χωριό στα παράλια της Ιωνίας.

*Ο συγγραφέας, Αντώνης Παπαδόπουλος

Μικρασιάτης ο συγγραφέας τιμά τον τόπο και την καταγωγή του και κρατά αναλλοίωτη τη μνήμη με ντοκιμαντέρ και βιβλία.

Η παρουσίαση έγινε στο ιστορικό χώρο του Παλαιού Λουτρού (Χαμάμ), στη Νίκαια.
Το χαμάμ (Hammām ή Τουρκικό Μπάνιο) είναι η ανατολίτικη εκδοχή του ατμόλουτρου και θεωρείται η υγρή έκδοση της σάουνας. Τα χαμάμ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην κουλτούρα των χωρών αυτών καθώς ήταν μέρη συναντήσεων, εξαγνισμού και αρχιτεκτονικής ομορφιάς. Η Νίκαια, όντας μικρασιατική πόλη και τόπος μεταναστών, είχε το δικό της χαμάμ.

Αυτός ο χώρος φιλοξενεί πλέον σπουδαίες δουλειές ταλέντων από την Νίκαια και την Μικρά Ασία... Αλλά και άλλων καλλιτεχνών που αγάπησαν ή εμπνεύστηκαν από αυτούς τους τόπους για να δημιουργήσουν.
Από νωρίς αγαπημένοι φίλοι και πλήθος κόσμου, έσπευσαν να ευχηθούν "καλή επιτυχία" στον συγγραφέα.
Η καθηγήτρια Αρχοντία Παπαδοπουλου άνοιξε τη βραδιά καλωσορίζοντας τους παρτευρισκομένους.
Η ηθοποιός Μαρία Αμερικάνου και ο Κυριάκος Ψαρράκος παρουσιάσαν αποσπάσματα από το νέο συγγραφικό εγχείρημα του Αντώνη Παπαδόπουλου.

*Η ηθοποιός, Μαρία Αμερικάνου

Για να παρουσιάσουν το "δίχτυ στο ποτάμι" κλήθηκαν οι συγγραφείς Γιώργος Πετρέλης, Ελένη Δικαίου, καθώς επίσης και ο τηλεπαρουσιαστής-δημοσιογράφος Κώστας Βλουτής.

Η κυρία Δικαίου αναφέρθηκε σημειολογικά στις αξίες των ανθρώπων της Μικράς Ασίας, ενώ κύριος Πετρέλης ανέλυσε την "εμμονή" του συγγραφέα στα χρώματα που ντύνει με την πένα του τις σκηνές που διαδραματίζονται τα γεγονότα, αλλά και το στοιχείο που λατρεύει ο καλλιτέχνης και που δεν είναι άλλο από την ...βροχή!

Ο Κώστας Βλουτής γνωρίζοντας τον Αντώνη Παπαδόπουλο από τα ..θρανία στάθηκε περισσότερο στο πορτρετο του, κυρίως στην σπουδαιότητα της γραφής του...

Στο τέλος της βραδιάς, που τελούσε υπό την αιγίδα της Ένωσης Μαγνησίας Μικράς Ασίας, ο καλλιτέχνης υπέγραψε πολλά βιβλία και το "δίχτυ στο ποτάμι" δέν έχει άλλη τύχει παρά να πετύχει...

Δυό λόγια από τον Κώστα Βλουτή

"Καθώς σκέφτομαι να γράψω λίγα λόγια για το νέο συγγραφικό εγχείρημα, με τίτλο «Το δίχτυ στο ποτάμι» ενός ταλαντούχου ανθρώπου που τιμούμε επάξια απόψε, "μούσκεμα" νοιώθω όλο μου το σώμα...

*Η κυρία Βασιλική Βλουτή-Χιωτογλάκη μες τον κόσμο που τίμησε τον συγγραφέα

Η μνήμη με γυρίζει στα χρόνια του γυμνασίου όπου γνώρισα ένα πλάσμα που -στην αρχή- δεν μου έκανε καμιά εντύπωση.
Ο Αντώνης Παπαδόπουλος ήταν καλός ως μαθητής, αλλά και ένας τύπος με έφεση στο γράψιμο και με το "ψώνιο" να σκηνοθετεί.

Εγώ, άλλο "ψώνιο", τραγουδούσα κι έπαιζα σε θέατρα.
Ο Αντώνης σκέφτηκε να κάνει το πρώτο του πείραμα σκηνοθεσίας με μένα ως πρωταγωνιστή.

Μια μέρα και μέσα στην έξαρση ενός ταλέντου που ...βρυχάται, μου ζητά να περάσω κάτω από μία σκάλα με... βροχή. Εκείνος πάνω από την σκάλα και με ένα ποτιστήρι στα χέρια, με παροτρύνει να πάμε τη σκηνή ξανά και ξανά, ώσπου να την αποτυπώσει...
Ποτέ δεν έμαθα αν πέτυχε το πλάνο, ωστόσο είχα κονομήσει ένα φοβερό κρύωμα που, όταν το θυμάμαι, "μουσκεύει" το σώμα μου και "κρυώνει"!

Τα χρόνια πέρασαν κι οι δρόμοι μας βρίσκουν άλλους δρόμους και ...παρόδους!
Εκείνος ακολουθεί την "τρέλα" του στην Ιταλία! Κι εγώ την δική μου στην Ελλάδα!
Δεκαπέντε χρόνια -σε μια άγνωστη χώρα για κείνον- μαθαίνει αρκετά γύρω από το αντικείμενο που αποφασίζει να λατρέψει...
Σπουδάζει και ονειρεύεται...
Και γράφει ασταμάτητα… Σενάρια, ποιήματα, μυθιστορήματα...

Θυμάμαι, από το πολύ το γράψιμο, τα νύχια των χεριών του να παίρνουν το χρώμα της μελάνης…

Ήμουν, σχεδόν βέβαιος, πως αυτά θα αποτελούσαν σφραγίδα μιας επιτυχημένης πορείας στο μέλλον…Η μανία του είναι να παθιάζει το ασπρόμαυρο με το χρώμα της φωτιάς! Μόνο εκείνος μπορεί να πετύχει τέτοια ομορφιά και να την ρίχνει κατευθείαν στο χρώμα του έρωτα! Και της περιγραφής του που είναι τόσο κατανοητή μέσα στη σπουδαιότητά της, αφού εκείνος δεν μπερδεύεται με γλωσσικά ιδιώματα… Πιστεύει πως οι άνθρωποι σε όλες τις γλώσσες κι όλες τις εποχές, τα ίδια λένε με άλλους ήχους...

Και η βροχή, αυτή η υγρή κατακρήμνιση, προετοιμάζει, κάθε φορά, με νέες μυρωδιές το έδαφος στο οποίο δρα συνήθως… Τόσο που οι ήρωές του παίρνουν σάρκα και οστά, ξεπηδώντας πάντα από το στατικό τους κάδρο… Έχουν στη πένα του τη λαχτάρα τους για επαναφορά στη ζωή…

Οι ήρωές του…

Έχουν πόνο αυτοί οι ήρωες, ωστόσο είναι όμορφοι και "ζωντανοί" στο ζωντανό του "παραμύθι"!

Κι έχει λόγο…
Η Μικρά Ασία, η Σμύρνη, η Ιωνία είναι στο αίμα του... Μικρός είχε μάθει πως στο Μπλόκο της Κοκκινιάς ο γονιός του πήγαινε φαγητό στον φυλακισμένο παππού του. Μια σφαίρα που περνά ξυστά από το κεφάλι του γονιού παραλίγο να στοιχίσει μια ανθρώπινη ζωή ...
Με την μπαμπεσιά εκείνων των χρόνων...
Αυτή η μνήμη, από τότε, δίνει ζωή στα καμένα όνειρα από διωγμούς!
Οι άνθρωποι που ξεριζώθηκαν από τα μέρη τους "επιστρέφουν" γιατί ο Αντώνης το θέλει!
Και κλαίνε και γελάνε και ξανακαημώνοται και πάλι το ρίχνουν στο χορό!

Και κλαίνε και γελάνε και ξανακαημώνοται και πάλι το ρίχνουν στο χορό!
Με τη θλίψη στο βλέμμα, αλλά και με την σπιρτάδα της λευτεριάς!
Tους εξουθενώνει τους ήρωές του ο Αντώνης γιατί έχει την τάση, που είναι υπερθετικά ερωτική, να παίρνει τα κομματάκια τους και να τα τοποθετεί στο πάζλ της τελειότητάς τους!
Και της εποχής τους, επίσης!

Είναι αυθεντικός.

Να τον πιστέψεις όταν τον ακούσεις να σου λέει "κανένα μέρος δεν είναι παρθένο... Το μόνο που ανακαλύπτουμε μόνοι μας, είναι το βάθος και το πλάτος της ψευτιάς"!
Το παρθένο μέρος είναι της καρδιάς του που αποζητά, μέσα από την πένα του, να πάρει κάτι και η ζωή...

Περιγράφει «αυτή την απερίγραπτη ανθρώπινη ψυχή που ούτε κι η ίδια ξέρει τι θέλει. Και λέει με λόγια για την αλαζονεία του μικρού εγωκεντρικού ανθρώπου που ζει τον έρωτα σα νάναι δικό του κατόρθωμα και πέφτει θύμα στην ίδια του τη παγίδα. Μεταφέρει στον αναγνώστη εικόνες από εποχές που δεν υπάρχουν άλλες σε αφοπλιστική λιτότητα και κάλλος. Και σου μιλά για τους Θεούς που ακόμα κατοικούν μέσα σε παλάτια από σύννεφα , τονίζοντας ακόμη μια φορά το αξίωμα του Φασμπίντερ που θαυμάζει και ο οποίος λέει: «εγώ αγαπώ εσένα που δεν μ’ αγαπάς κι αγαπάς κάποιον άλλο, που όμως δεν σ’ αγαπά κι αγαπά κάποιον άλλο…» Σ’ αυτή τη φυσική αλυσίδα, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είμαστε όλοι κατά κάποιο τρόπο συγγενείς και δε το ξέρουμε. Ή, μήπως, είμαστε πορτοκαλί ψαράκια, πιασμένα σ’ ένα δίχτυ αλλά δε βλέπουμε το ψαρά».
Το δίλημμα παίζει πάντα και μόνο με τη έκρηξη συναισθημάτων καταλαγιάζει...

Και το «δίχτυ» του εκεί στο «ποτάμι» δεν έχει άλλη τύχη, παρά μόνο να πετύχει στο συγγραφικό δρόμο που διάλεξε…

Και η Παρασκευή , κάθε Παρασκευή, με τις πλεγμένες κοτσίδες από μακριά μαλλιά θα βιώσει τον ερωτοστρόβυλο, μέσα από βιασμό @ έρωτα και θα νοιώσει κι αυτή τις πληγές που δεν φαίνονται… να την πονάνε! Όπως συμβαίνει σε κάθε ήρωα του συγγραφέα…στο κόκκινο, στο μπλε βαθύ και στο γκρι σκούρο κάθε ιστορίας…

Ότι κι αν πεις γι αυτόν τον καλλιτέχνη, θα φαντάζει πάντα λίγο...

Σε κείνον ανακαλύπτεις την σπουδαιότητα του να είναι, μόνο αυτός τόσο ταπεινός, ως πένα! Το πέρασμά του, που συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον στην τέχνη, είναι μοναδικό.
Κι άστον να σου λέει κάθε φορά:

"Μόνο γιατί καθώς πέρναγα με καμάρωσες, μόνο γι αυτό έμεινε ωραίο το πέρασμά μου"...

Λόγια σεμνού καλλιτέχνη, θα μου πεις.
Τί άλλο νάναι;"

28ος Κλασικός Μαραθώνιος: Ο τερματισμός @ τ΄ αποτελέσματα

Ο Μιχάλης Φαρμάκης τερμάτησε 15 ος. Ήταν γι αυτόν όνειρο ζωής να τα καταφέρει, όπως είπε. Και ανοίγει τα φτερά του να κατακτήσει την Ευρώπη.
Η υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη κάνει διατάσεις για να ξεκουραστεί από το τρέξιμο.

Ο πρωθυπουργός αποχωρεί από το Καλλιμάρμαρο και η πρώτη του κίνηση ήταν να κοιτάξει το iphone του.

Στο σημείο εκκίνησης ο πρωθυπουργός.

Στην εκκίνηση ενός παγκόσμιου γεγονότος

Στις 9 το πρωί και στο σημείο εκκίνησης του 28ου Χρυσού Κλασικού Μαραθώνιου,βρέθηκαν να συμμετέχουν δεκάδες χιλιάδες αθλητές και φίλαθλοι, καθώς εφέτος εορτάζεται η επέτειος των 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα. Στις 9:30 άρχισαν και οι αγώνες δρόμου 5 και 10 χλμ., που ξεκίνησαν από το Παναθηναϊκό Στάδιο. Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις θα ισχύουν έως και τις 17:30 στη διαδρομή από τον Μαραθώνα έως το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Ρεκόρ συμμετοχών

Με ρεκόρ συμμετοχής τελείωσε 28ος Μαραθώνιος, για τα 2.500 χρόνια από τη Μάχη του Μαραθώνα.

Στη διοργάνωση είχαν δηλώσει συμμετοχή περισσότεροι από 22.000 αθλητές και φίλαθλοι από 88 χώρες.

Η διαδρομή του Μαραθωνίου: Μαραθώνας - Λεωφόρος Μαραθώνος- Είσοδος Τύμβου - Λεωφόρος Μαραθώνος – Σταυρός – Μεσογείων - Μιχαλακοπούλου- Φειδιππίδου - Κόμβος Κηφισίας / Αλεξάνδρας - Βασιλίσσης Σοφίας - Ηρώδου Αττικού - Παναθηναϊκό Στάδιο.

Η διαδρομή του αγώνα 5 χλμ.: Εκκίνηση από Παναθηναϊκό Στάδιο - Βασιλέως Κωνσταντίνου – Ριζάρη - Βασιλίσσης Σοφίας - Λεωφόρος Αμαλίας - Στύλοι Ολυμπίου Διός - Διονυσίου Αρεοπαγίτου αναστροφή στο Ηρώδειο - Βασιλίσσης Όλγας - Παναθηναϊκό Στάδιο.

Η διαδρομή του αγώνα 10 χλμ.: Εκκίνηση από Παναθηναϊκό Στάδιο - είναι Βασιλέως Κωνσταντίνου - Βασιλίσσης Σοφία - Λεωφόρος Μεσογείων – Φειδιππίδου – Μιχαλακοπούλου – Μεσογείων - Ανισόπεδος Κόμβος Κατεχάκη - Στρατόπεδο Πλέσσα (αναστροφή) - Λεωφόρος Μεσογείων - Μιχαλακοπούλου- Φειδιππίδου- Κόμβος Κηφισίας / Αλεξάνδρας - Βασιλίσσης Σοφίας - Ηρώδου Αττικού - Παναθηναϊκό Στάδιο.

Tα αποτελέσματα του κλασικού Μαραθωνίου

Πρώτος στην διαδρομή του κλασικού Μαραθωνίου τερμάτισε ο Κενυάτης BETT RAYMOND με χρόνο 2:12:40, το αργυρό μετάλλιο ανήκει στον επίσης Κενυάτη KIPKORIR JONATHAN ο οποίος τερμάτισε σε χρόνο 2:14:05 ενώ στην τρίτη θέση τερμάτισε ο Κενυάτης KIMUTAI EDWIN με 2:15:21.

Ο Έλληνας Μιχαήλ Φαρμάκης τερμάτισε στην 15η θέση με χρόνο 2:20:48.

Κατηγορία αδρών


Κατηγορία γυναικών


Λαϊκός Αγώνας Δρόμου 10 χλμ - 2010



Νικητής είναι ο Θεοδόσης Κάλδης με χρόνο 32.33. Δεύτερος είναι ο Νίκος Καμπιτάκης και τρίτος ο Κώστας Μπαλαγιάννης.

Στον ίδιο αγώνα στις γυναίκες την πρώτη θέση πήρε η Πόπη Αστροπεκάκη με χρόνο 37.24. Η Αστροπεκάκη τερμάτισε μαζί με τον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή ισπανό Αμπέλ Αντόν. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε η Θεοδώρα Κολομπούρδα με 39.16 και τρίτη ήταν η Φιλίππα Πουλίδου με 39.44.

Πηγές: ΝΕΤ, ΝΕΤ 105.8, ΑΠΕ-ΜΠΕ, ZOUGLA.GR

Αυτός ο ..."Άλλος" των εκλογών!

*Σκιαγράφημα: το ΒΗΜΑ της Κυριακής

Δημοτικές @ Περιφερειακές εκλογές

Αυτές οι εκλογές στις 7 Νοέμβρη δεν θα έχουν καμιά σχέση με τις εκλογές των μεταπολεμικών και μεταπολιτευτικών χρόνων...

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές πλησιάζουν κι αυτός ο κύριος... "Άλλος", ο αδιευκρίνιστος σαν... ψήφος, σκαρφαλώνει ολοένα και περισσότερο στις μπάρες των δημοσκοπήσεων, κάθε φορά.

Αυτή τη στιγμή (αναμένονται κι άλλες δημοσκοπήσεις, όσο προχωράμε προς τις εκλογές) βρίσκεται στο 34% και έχει απαιτήσεις να... κυβερνήσει τον τόπο.

Η κυβέρνηση αποκτά καινούργια κρόσια, τις πάνε δεν τις πάνε.
Κι έναν πονοκέφαλο σε συσκευασία δώρου του ...τσαχπίνι "Άλλου" που αποφάσισε να "μιλήσει" και να στείλει το μύνημα. Του τα έχουν πρήξει του καημένου, 7 μήνες τώρα, με τις περικοπές αποδοχών και συντάξεων, αλλά και με την "κατασκευασμένη" ανεργία που ασφυκτιά στο 12% και κοιτάει προς τα πάνω...
Δεν τον πείθουν όταν του λένε ότι θα δοθούν 2,5 δις ευρώ για 16 προγράματα του ΟΑΕΔ κατά της ...ανεργίας! Σου λέει "με γκρέμισε από τη δουλειά μου και τώρα κόπτεται να με βάλει σε δουλειά; Αφού δεν του τόχω του... γαλαντόμου. Άρα τί νάναι; Προεκλογικό τρικ;".
Οι αρχηγοί των κομμάτων λιώνουν (λέμε τώρα) σόλες για να πείσουν τον "΄Αλλον" ...να λογικευτεί και να δείξει ταυτότητα.
Κι αυτός αναπολεί τον ένδοξο παρελθόν και κλαίει το μέλλον.
Σκέφτεται μήπως έχουν την φαεινή ιδέα και στείσουν κανένα τροχήλατο μαγειρείο έξω από κάθε εκλογικό κέντρο για να ζήσει στην πράξη, αυτό που λέμε, "το τερπνόν μετά του ωφελίμου". Να έχει κι αυτός, βρε αδελφέ, ένα όφελος έστω και για μια μέρα.

Είναι τραγικό, ο ένας στους 11 έλληνες να συμμετέχει σε συσσίτιο που του προσφέρουν Ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας, εκκλησίες και άλλα ευαγή...
Μετά σκέφτεται και τ΄άλλο.
Στο 84,9% έχει αλλάξει τον τρόπο μεταφοράς του και τον έχει προσαρμώσει στα νέα τροϊκανά δεδομένα. Έχει μειώσει τις δαπάνες για τρόφιμα στο 92,8%, αγοράζει φθηνότερα στο 88,6% και στο 95,2% μένει τον περισσότερο χρόνο στο σπίτι!
Εδώ καίγεται η... "Καλαμαριά" του, θα τρέχει για... πουρνάρια;

Στήνονται κάλπες, σαν τους πάγκους της λαϊκής... και τα "μαναβάκια" της πολιτικής, άρχισαν να διαλαλούν την ...πραμάτια τους!
"Έλα πάρε, πάρε... Εδώ οι καλές υποσχέσεις... Έλα, μην ...έρθω εγώ"!

Τρυπώνουν παντού, σαν τη λέπρα της Σπιναλόγκας... Και του καίνε τον εγκέφαλο...
Έχει πρόσφατο το Βατοπέδι, τη siemens και ξεκάθαρη απάντηση "που πήγαν τα λεφτά;" δεν έχει πάρει ακόμη... Και σαν να μη του φτάνει όλο αυτό, έχει και έναν "άτυχο κλοιρονόμο" να του λέει "μαζί τα φάγαμε"!
Τον προσβάλεις ρε τσάμπα-μάγκα μου. Και μετά του ζητάς να σου δείξει ταυτότητα; Πας καλά; Ίδια κιλά έχετε; Αυτός, στο 54,4%, ζητά δανεικά ως "οικονομική βοήθεια εκτός του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος, ενώ περίπου 800.000 άτομα (17%) έχουν στραφεί στην «ανταλλακτική οικονομία» και στην αλληλοϋποστήριξη". Είχες δίπλα σου αυτόν τον... "Άλλον" στο "μεγάλο φαγοπότι";

Αυτός ο "Άλλος", του φιλότιμου και της μπέσας, το μόνο που ζητά είναι να μη του κατακρεουργήσεις τα κεκτημένα του που, με κόπο μια ολόκληρης ζωής, κατάφερε να αποκτήσει!

'Ενα είναι σίγουρο.
Αυτές οι εκλογές στις 7 Νοέμβρη δεν θα έχουν καμιά σχέση με τις εκλογές των μεταπολεμικών και μεταπολιτευτικών χρόνων...
Αυτές οι εκλογές θα σηματοδοτήσουν την νέα κατάστηση πραγμάτων στην Ελλάδα!
Κι αυτός ο "Άλλος" αποφάσισε να κάνει παιχνίδι...

Έχει το ενδιαφέρον όλων στραμένο πάνω του. Χρειάζεται ψυχραιμία και αποφασιστηκότητα, έστω και την τελευταία στιγμή.
Το ξέρει καλά... αλλά δεν το παζαρεύει!

Θα προσέλθει στις κάλπες, ο "σταρ" μου, κλείνοντας τ΄αυτιά στις σειρήνες και τα φλάμπουρα της παραπλάνησης από όλα τα κόματα...
Αδιαφορώντας κάμερες, φώτα και άλλα κουλά...
Ένα πράγμα θα τον νοιάζει, όταν θα ρίχνει την ψήφο του.
Αύριο ψωμί θάχει;

Περιμένω το σχόλιό σου στις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ (κάνε ΚΛΙΚ ΕΔΩ). Σ ευχαριστώ θερμά.

vloutis1@otenet.gr

Μια βραδιά στου Λάκη.

*Πρώτη είδηση στα καλλιτεχνικά ήταν η ομαδικότητα τόσων προσωπικοτήτων, για ένα τέτοιο σκοπό. Το έργο του Κώστα επαινούν πολλοί δημοσιογράφοι...

Ποια τον έσπρωξε στην ...επιτυχία...

Τον πρωτογνώρισα το 1992, σε μια ακόμη προσπάθεια να βοηθήσω οικονομικά άτομα με αναπηρία.

Η Very Special Arts, εταιρεία που βρίσκεται στο πλευρό ειδικών καλλιτεχνών, διοργάνωνε, εκείνη την εποχή, δημοπρασία με μάσκες που κατασκεύασαν τυφλοί συνάνθρωποί μας και τις οποίες μετά ζωγράφισαν 162 προσωπικοτητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Φαντάσου, από Οδυσσέα Ελύτη, μέχρι Βαγγέλη Παπαθανασίου...
Στην αίθουσα Γλυπτών του Ωδείου Αθηνών όπου πραγματοποιήθηκε η Δημοπρασία αγάπης, "κονταροχτυπήθηκα" με τον Θόδωρο Κατσανέβα για να ανεβάσω την τιμή πώλησης της μάσκας που δημιούργησε ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος. Τελικά κατοχυρώθηκε σε μένα. Η κίνησή μου αυτή ήταν για να δώσω αξία σε ένα επάγγελμα (του στιχουργού) που είναι "ο τελευταίος τροχός της αμάξης" στο τραγούδι.
Είχα, τότε, αναλάβει το δύσκολο έργο και της διαφήμισης.
Το σημαντικότερο, να μάθουν όλοι το σπουδαίο έργο των ανθρώπων μέσα στην εταιρεία. Και βέβαια, να δοθεί μία μουσικοχορευτική παράσταση με τον τίτλο "μάσκες", όπου στο show αυτό θα χόρευαν ανάπηροι χορευτές, αλλά και... κωφάλαλοι... Δεν μπορώ να σου μεταφέρω με λόγια θέαμα και συγκίνηση!

Μαζί μου, ο Λάκης Λαζόπουλος στην παρουσίαση της βραδιάς...

Για την πρώτη συνάντησή μας είχα γράψει και δυο τρεις αράδες, χωρίς σχεδιασμό (κάνε κλικ ε δ ώ...)
Με τα χρόνια και με τις αλλαγές του τηλεοπτικού καιρού, δεν ξέρω πως, αλλά ΠΑΝΤΑ έπαιρνα το μέρος του. Δεν με ενδιέφερε αν, μέσα από τη δουλειά του, έγινε πλούσιος... Δεν με ενδιέφερε αν όντας βολεψάκιας υπερασπιζόταν τον αδύναμο, για χάρη της τηλεθέασης... Αν πέρναγε τα καλοκαίρια του σε κότερα. Με ενδιέφερε και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να με ενδιαφέρει, ότι ανοίγει το στόμα του και λέει αυτα που θέλω να πω ΕΓΩ κι ΕΣΥ!!!

Που δίνει διάσταση στην αγωνία των πολλών για το αύριο και την μεγεθύνει στην τηλεόραση, μπας και ξυπνήσει συνειδήσεις, που δεν...

Κάποτε ήμασταν μια παρέα μεγάλη όταν άρχισε να μας λέει ποιος τον έσπρωξε στην ...επιτυχία!
Πήγε, λοιπόν, στο θέατρο όπου πρωταγωνίστρια ήταν η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, για να περάσει από... casting. Ανεβαίνει στη σκηνή και η Παπακωνσταντίνου ούτε που προσέχει το στιγμιότυπο. Αντιθέτως, συνεχίζει να έχει συζήτηση με τους ανθρώπους του θεάτρου. Γύρισε μόνο όταν άκουσε τον τελευταίο διάλογο του Λαζόπουλου με άλλον ηθοποιό που έλεγε:
Ηθοποιός: "Το ξέρεις πως η γυναίκα σου βάφεται"; Κι εκείνος: "Αλήθεια; Τι χρώμα;", παίρνοντας ένα τέτοιο ύφος που έκανε την Παπακωνσταντίνου να αναρωτιέται ποιος είναι αυτός ο ...καινούργιος και τους παρευρισκόμενους να έχουν, κυριολεκτικά, λυθεί από τα γέλια! Αλλά κι εμείς με την περιγραφή του στην παρέα...

Δεν μπορείς να φανταστείς τις Τρίτες τον πανζουρλισμό, που ως γνωστόν γίνεται της "Τρίτης", μέσα και έξω από το στούντιο. Ένα αδιαχώρητο πανδαιμόνιο... Και μια ατέλειωτη γιορτή χωρίς περικοπές!

Έτσι ήταν κι αυτή η Τρίτη που πέρασε.
Μια ακόμη Τρίτη που οι... ειδήμονες της πρωινομεσημεριανοαπογευματοβραδινής ζώνης θα την περάσουν "γενεές δεκατέσσερις" για να καταλήξουν πως ήταν... πετυχημένη!

vloutis1@otenet.gr

ΤΟ ΝΗΣΙ της επιτυχίας!

"Στη ζωή δεν μετράει πόσες ανάσες παίρνεις, αλλά πόσες είναι οι στιγμές που σου κόβουν την ανάσα"

Τι λένε οι πρωταγωνιστές, αλλά και η συγγραφέας της τηλεοπτικής σειράς που το πρώτο επεισόδιο παρακολούθησαν πάνω από 4 εκατομμύρια τηλεθεατές.

Η πολυαναμενόμενη σειρά του Mega, "το Νησί" έκανε επιτέλους την εμφάνισή της στους δέκτες μας.
Βασισμένη στο ομόνυμο βιβλίο της αγγλίδας συγγραφέα Victoria Hislop, το οποίο έγινε best seller, με 2.000.000 πωλήσεις, εκ των οποίων 300.000 πραγματοιήθηκαν στην Ελλάδα, μόνο με επιτυχία διαπραγματευόταν.

120 ηθοποιοί, 1.000 κομπάρσοι, 26 επισόδια και πάνω από 1 χρόνο γυρισμάτων, εγγυήθηκαν για το άρτιο αποτέλεσμα αυτής της εληνικής δουλειάς... Και με ένα θέμα που σου προκαλεί πόνο, δάκρυ και θλίψη μιας δύσκολης εποχής, με τους χανσενικούς να στοιβάζονται σε ένα νησί, τη Σπιναλόγκα...
Το βιβλίο της Ηislop πέτυχε 72 επανεκδόσεις και παρέμεινε περισσότερες από 50 εβδομάδες στο top 10 που έχει να κάνει με τις πωλήσεις βιβλίων στην Ελλάδα.

Oι πρωταγωνιστές έμειναν μόνιμα στην Κρήτη, μέχρι να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα στη Σπιναλόγκα ενώ, μέχρι το τέλος της σειράς, είχαν αποκλείσει άλλη επαγγελματική δραστηριότητα.
Ο ένας εκ των πρωταγωνιστών, Στέλιος Μάινας (που με την κυρία Κατερίνα Λέχου δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας), μεταφέρει το κλίμα, κατά την διάρκεια των γυρισμάτων:
"Χτυπώντας η κλακέτα, την πρώτη εκείνη στιγμή στις 14 Δεκέμβρη του 2009, στο φτωχικό σπίτι της Πάνω Ελούντας, που ο Χαλκιάς ο σκηνογράφος µας είχε μαγικά ταξιδέψει στο 1939, εγώ και η Κατερίνα, ο ψαράς και η δασκάλα που τους χτυπά η αρρώστια, κοιταχτήκαμε έτσι όπως µόνο οι ηθοποιοί κοιτάζονται, µε την αγωνία κρυμμένη στο χαμόγελο και τον ιδρώτα να στάζει κρυφά κάτω από το χνούδι στο άνω χείλος, με τις παλάμες ιδρωμένες και την ελαφρά ταχυπαλμία που φέρνει σε κάτι από µέθη, κοιταζόμασταν.... Κι όταν ο Θοδωρής ο σκηνοθέτης µας φώναξε για κάτι, όλοι έτρεξαν να δουν το πρώτο πλάνο, εκτός από µας, που µε αγωνία περιμέναμε, αλλά κάτι όμορφο στον αέρα πλανιόταν... Εκείνοι μπροστά στο μόνιτορ κι εμείς παρατηρητές τους ψυχανεμιζόμασταν πως κάτι άλλο γίνεται εδώ, κάτι συντελείται μαζί µας και ερήμην µας, κι έβλεπα από μακριά όπως όλοι μαζεμένοι πάνω από την οθόνη του μόνιτορ, σαν τα βόδια πάνω από τη φάτνη, µε τις ανάσες τους να ζεσταίνουν, και τη προσμονή του καλλιτέχνη στο βλέμμα, και τη γλώσσα να πλαταγίζει µες στο στόμα για να γευτεί τη χαρά της δημιουργίας. Γιατί όταν συμβαίνει το ξέρουμε, το νιώθουμε κι είμαστε ευγνώμονες που κάνουμε τη δουλειά µας ώστε σε τόσες δυνατές συγκινήσεις να λέμε "ήμουν κι εγώ εκεί".

Η Κ. Λέχου νοιώθει να έχει "ψυχική συγγένεια" με την ηρωίδα και συμπληρώνει: "Η Ελένη Πετράκη που υποδύομαι στη σειρά παίζει στο πρώτο κομμάτι και η ιστορία της ξεκινά το '37 . Είναι μητέρα δυο κοριτσιών και δασκάλα . Είναι το πρώτο πρόσωπο στην οικογένεια που μαθαίνει ότι πάσχει από λέπρα και αναγκάζεται να μεταφερθεί στη Σπιναλόγκα", αναφέρει και συγκινείται.

Το βιβλίο το είχε διαβάσει διότι της είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον το γεγονός ότι έγινε best seller και με τόσες πωλήσεις παγκόσμια. Η "Ελένη" είναι πρόκληση για την ηθοποιό που, σημειωτέον, βρίσκεται στην πιο ώριμη στιγμή της καριέρας της: "Μπορεί λόγω εποχής να μην έχω πολλά κοινά στοιχεία με την ηρωίδα που υποδύομαι" λέει , "αλλά έχουμε ψυχική συγγένεια . Έχει μια δύναμη ψυχής (η ηρωίδα) που είναι καθηλωτική".

Η αγγλίδα συγγραφέας ισχυρίστηκε πως οι ήρωές της ήταν φανταστικοί, όταν άρχισε να γράφει το βιβλίο, εκεί γύρω στο 2005. Έμαθε, όμως πως , στην Σπιναλόγκα υπήρχαν αληθινοί άνθρωποι που υπέφεραν από την λέπρα.
Η πρώτη πρόταση, για την οπτικοποίηση του βιβλίου της έγινε από έναν σκηνοθετη του Χόλυγουντ. Εκείνη ζήτητσε να είναι μπροστά στα γυρίσματα, αλλά ο σκηνοθέτης αρνήθηκε να την έχει στα ...πόδια του.
Όταν ο διευθυντής του τηλεοπτικού σταθμού Mega, Πέτρος Μπούτος, της έκανε την πρόταση, εκείνη έθεσε αυτόν τον όρο ώστε να δεχθεί. Σε αντίθεση με τον Χολυγουντιανό σκηνοθέτη, ο κ. Μπούτος έδωσε τη δυνατότητα στην κυρία Hislop να βρίσκεται στα γυρίσματα μιας τηλεοπτικής σειράς που σπάει όλα τα ρεκόρ τηλεθέασης που ξέραμε, μέχρι σήμερα.
Μιλώντας ελληνικά, η Victoria Hislop, στη συνέντευξη τύπου μου έκανε εντύπωση που αναφέρθηκε σε άρρωστο της νόσου hansen: "Αναφέρομαι ιδιαίτερα σε έναν συγκεκριμένο άνθρωπο" είπε, "το Μανώλη Φουντουλάκη που υπέφερε από την ασθένεια της λέπρας για πάρα πολλά χρόνια. Έγινε φίλος με όλους τους ανθρώπους που δούλεψαν σ’ αυτήν την παραγωγή. Με τη ζεστασιά του, τη δύναμή του και πάνω απ’ όλα τη σοφία του. Ο Μανώλης, μας ενέπνευσε και μας επηρέασε όλους. Δυστυχώς όμως έφυγε από κοντά μας φέτος το Μάιο, σε ηλικία 86 ετών. Αλλά πιστεύω ότι αν ήταν εδώ μαζί μας απόψε θα ήταν πολύ χαρούμενος για αυτό που πρόκειται να δούμε. Θα ήταν πολύ περήφανος με τη συμμετοχή του κι εμείς όσοι τον ξέραμε είμαστε πολύ περήφανοι που τον γνωρίσαμε".

Τέσσερα εκατομμύρια στοίχισε αυτή παραγωγή και σε χρόνους χαλεπούς, ο σταθμός σκέφτεται να μεταφέρει τη σειρά στο εξωτερικό, πιστεύοντας να πάρει και να διπλασιάσει το κέρδος. Το Μεγάλο Κανάλι προετοιμάζεται να καταθέσει την ελληνική σειρά στο διαγωνιστικό τμήμα τριών τηλεοπτικών φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Biarritz Γαλλίας, Edinburgh Γερμανίας, Νέα Υόρκη, οι τρεις σταθμοί για “Το νησί”, στους οποίους θα διεκδικήσει τη διεθνή αναγνώριση ως υποψήφια τηλεοπτική σειρά καλύτερης παραγωγής, σκηνοθεσίας και σεναρίου από την Ελλάδα. Η αρχή γίνεται τον Ιανουάριο του 2011 στο FIFA international of Audiovisual Programs που θα ανοίξει τις πύλες του στις 14 Ιανουαρίου στη γαλλική πόλη.

H άψογη σκηνοθεσία ( Θοδωρής Παπαδουλάκης ), αλλά και οι συγκινητικοί διάλογοι που πέτυχε η διακεκεκριμένη Μιρέλλα Παπαοικονόμου, απογειώνουν τη σειρά που ξελασπώνει τον τηλεοπτικό σταθμό από το απόλυτο "τίποτα" που επικρατεί τον τελευτάιο καιρό στην τηλεόραση.

vloutis1@otenet.gr

Ντομινίκ Στρος Καν, ο "Μπάρκουλης" της Γαλλίας

Ο κύριος "Έλληνες κουράγκιο", Ντομινίκ Στρος Καν, ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ως πρόσωπο και ουχί ως ιδιότητα, είναι ένας γκαντέμης και μισός.
Και γκαφατζής του κερατά που οι γκάφες του τον έφερναν, συχνά πυκνά, σε δύσκολη θέση.

"Μάθαινε σε κυρία "τι σου κάνω, μάνα μου" στα γαλλοεβραϊκά"...

Ο τύπος, που έσβυσε τα 61 κεράκια της γενέθλιας τούρτας του στις 25 Απριλίου, ότι έχτιζε το γκρέμιζε σαν την ...αγελάδα που κλοτσάει την καρδάρα, με απίστευτο ταλέντο...
Να φανταστείς, το 1999, ως πανίσχυρος υπουργός Οικονομίας - οικονομολόγος γαρ - του Λιονέλ Ζοσπέν, τον σούταραν επειδή βρέθηκε να είναι μπλεγμένος σε μια τρελή γραφειοκρατική υπόθεση.
Το 2001, βέβαια, αθωώθηκε, αλλά...

Το 2000 που ο Ζοσπέν είχε τυλίξει σε λαδόκολλα τον Σιράκ για λαμογιές στο δήμο του Παρισιού, έλειπε μόνο αυτό το "κάτι" που θα "κλείδωνε" την κατηγορία...
Ποιος, νομίζεις πως, είχε αυτό το "κάτι"; Ε;
Ο Ντομινίκ, βρε, σε μια ...κασσέτα που -όπως ομολόγησε αργότερα ο ίδιος- την είχε ξεχάσει μέσα στο... αυτοκίνητό του!!!
Οι γάλλοι σοσιαλιστές, με αυτήν την "πατατιά" του, κατέβασαν το "κάδρο" της εκτίμησης προς το πρόσωπό του για αρκετό χρονικό διάστημα...

Για την εκδικητικότητά του, οι φίλοι λένε: "Αλοίμονό σου έτσι και σε γράψει στα μαύρα κατάστιχα", ο αλάνθαστος!

Πατέρας 4 παιδιών, κεράτωνε την γυναίκα του, την "Έλλη Στάη" της Γαλλίας, την τηλεοπτική κυρία Αν Σενκλέρ, ουκ ολίγες φορές...
Δεν του τόχες κι όμως...

Το άτακτο αυτό αγόρι τσιλιμπούρδιζε τρελά, βάζοντας τα media σε ένα μπελά να τον κράζουν και το ΔΝΤ να σκάει την "βόμβα" κατηγορώντας τον για ευνοιοκρατία προς όφελος της γκόμενας, ουγγρικής καταγωγής, της Πιρόσκα Ναγκί, στελέχους του ΔΝΤ Αφρικής...

Σου λέει, αναστέναζαν οι σουίτες των ελβετικών ξενοδοχείων μέχρι να μάθει η κυρία το... "τι σου κανω μάνα μου" στα γαλλοεβραϊκά!

Έφερε, πολλές φορές, σε δύσκολη θέση το ΔΝΤ διότι τα ρεπορτάζ τραβούσαν το θέμα στα άκρα.
Μέχρι και ο αντίπαλλός του από τη Ρωσία, για τη θέση του διευθυντή του Ταμείου, έτριβε τα χέρια του...
Αν και ο γαλλικός τύπος έγραφε πως "η Αμερική είναι πουριτανή και δεν μοιάζει με την Γαλλία που είναι φιλελεύθερη" σε εξωσυζυγικά τσιλημπουρδήματα, εκείνος έκανε τον εραστή, παίζοντας το δικό του "βιολί" σαν τον Μπάρκουλη που γυρόφερνε την Βλαχοπούλου στη "Σαραντάρα"!

Κι όμως, ο γαλλικός πολιτικός κόσμος, ο Ζαν Κλοντ Τρισέ και η γυναικούλα του, έβαλαν ...πλάτη στις "πομπές" του, με αποτέλεσμα να απαλλαγεί των κατηγοριών από εξεταστική επιτροπή.

Στα χρόνια της Αμερικής, ο Ντιμινίκ, μάθαινε στον Μπιλ Κλίντον (τυχαίο; Δεν νομίζω...) το "Λόλα να ένα μήλο" του ευρωπαϊκού πνεύματος, πηγαίνοντας κόντρα στον νεοκλεγέντα Νικολά Σαρκοζί (τυχαίο; Δεν νομίζω...) που έκανε "νεύματα" με τον Τζορτζ Μπους (τί μου θύμισες, τώρα...).

Αν και σοσιαλιστής, ο τύπος είναι ένας μεγαλοαστός κοσμοπολίτης φιλελεύθερος που κάνει παρέα από τον νομπελίστα συγγραφέα Ζοζέ Σαραμάγκου, μέχρι τους γκέι ακτιβιστές της Γαλλίας, που τους τάζει ακόμη και δικαίωμα γάμου, για να γίνεται αρεστός...

Η κρίση στην Ελλάδα τον βάζει στο κέντρο του ευρωπαϊκού παιχνιδιού.
Τον έχουν κατηγορήσει πως "με τις πολιτικές του, ως διευθυντή του ΔΝΤ, καταδίκασε πληθυσμούς ολόκληρους σε πείνα, φτώχεια και εξαθλίωση"...
Αυτός που έχει συνοφρυώσει τα σμιχτά φρύδια του στο άκουσμα της δήλωσης του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, επικεφαλής του Eurogroup, ότι είχε ενημερώσει έλληνα πρωθυπουργό για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας κι εκείνος του απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα διότι "κυβερνά μια χώρα διευθαρμένη"...
Η δήλωση αυτή του Γιούνκερ του χαλά τη μαγιά κι από την άλλη αφήνει εμάς να παίζουμε α μπε μπα μπλομ μεταξύ δύο πρώην πρωθυπουργών "ποιος νάναι, ποιος"...

Νεότερο δημοσίευμα της Λάρα Μάρλοου που εργάζεται στους TIMES της Ιρλανδίας αναφέρει πως ο Γιώργος Παπανδρέου είπε την ταπεινοτική, για την Ελλάδα, φράση στον Γιούνκερ, σε περίπτωση που γινόταν κάποτε πρωθυπουργός!!! (Δες όλο το άρθρο)
Έτσι έχουμε ...τρεις στο παιχνίδι της κολοκυθιάς, ένα παιχνίδι που εξευτελίζει τη χώρα για μια ακόμη φορά...

Για τον Στρος Καν είναι ένα ακόμη στοίχημα να βγει η Ελλάδα από την κρίση με ότι κόστος για τους έλληνες πολίτες, αφού προσβλέπει να ανέβει στην προεδρία της Γαλλίας. Για σένα και για μένα, που έχουν πήξει τα γάλατα και όσο οι ένοχοι της κατάντιας μας κυκλοφορούν ελέυθεροι, μια σκέτη ανατριχίλα...


Περιμένω το σχόλιό σου στις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ, όπου έχει αναρτηθεί το Θέμα. Κάνε κλικ ΕΔΩ... Σ΄ευχαριτώ θερμα.

Στήθος που τα "σπάει" όλα στο διάβα του...

Κι όμως, είναι αληθινό...

Αμερικανίδα υποψήφια τηλεπαιχνιδιού,σοκάρει κριτές και τηλεθεατές,συνθλίβοντας με το τεράστιο στήθος της πλακάκια και κουτάκια αναψυκτικών...

Ονομάζεται Busty Heart και με το “υπερόπλο” της εισέβαλε στο στούντιο του «America’s Got Talent».Άφωνοι όλοι θαύμασαν τις πρωτότυπες τεχνικές καράτε με τις οποίες κυριολεκτικά συνέθλιψε μπύρες ,οικοδομικά υλικά και οτι άλλο βρέθηκε στο διάβα της ή καλύτερα μπροστά στο μέγεθος του στήθους της!

Εκτός από πολλά τροχαία που εύλογα της χρεώνουν,στην Busty χρεώνεται και ένας θάνατος ανδρός από καρδιακή προσβολή όσο εκείνη έσπαγε... καρπούζια με το τεράστιο στήθος της!

πηγή: newsit.gr