Ο ηθοποιός που άφησε το star system για να γίνει διάκονος...

Μοναχός Ιερόνυμος

Έχει παίξει στις "7 θανάσιμες πεθερές" τον "πατέρα Ευτύχιο"!

Είναι Απόφοιτος της Ανώτερης Δραματικής Σχολής "Παλκοσένικο"

Τη σημαντικότερη απόφαση της ζωής του πήρε ο γνωστός ηθοποιός Ευγένιος Λαμπρινάκος. Δημοσιεύματα και φωτογραφίες φανερώνουν πως ο αγαπημένος ηθοποιός που όλοι γνωρίσαμε στην τηλεοπτική σειρά ''7 θανάσιμες πεθερές'' ακολούθησε πλέον τον εκκλησιαστικό βίο.

Ο ηθοποιός, αφού πρώτα έγινε μοναχός με το όνομα Ιερώνυμος, ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου Εμμανουήλ, πριν από μερικές μέρες τον χειροτόνησε Διάκονο.

Ο νέος κληρικός, μετά τον Ελληνικό Στρατό, θέλησε να γίνει ηθοποιός και στο βιογραφικό του καταγράφεται ως Απόφοιτος της Ανώτερης Δραματικής Σχολής "Παλκοσένικο" του Χρήστου Τσάγκα, του Θεατρικού Σπουδαστήριου Κώστα Καζάκου και της Ανώτερης Δραματικής Σχολής "ΙΑΣΜΟΣ", του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Παρακολούθησε το Σεμινάριο Κ.Ε.Κ. Αιγαλέου για Υπάλληλος Τουριστικού Γραφείου, "Μορφές Τουρισμού" και το Σεμινάριο Κ.Ε.Κ. "ΜΕΝΤΩΡ", Εκπαιδευτική Α.Ε. για "Προώθηση Εκδηλώσεων Τέχνης & Πολιτισμού".

Ο νεοχειροτονούμενος π. Ιερώνυνος, ο κατά κόσμον Ευγένιος Λαμπρινάκος, είπε ανάμεσα στα άλλα στην ομιλία του: "Συνειδητοποιώ ότι καλούμαι να αγωνίζομαι ως καλός στρατιώτης Χριστού, να υπομένω αγόγγυστα κάθε θλίψη και στενοχωρία, κάθε δοκιμασία και ταλαιπωρία προς χάριν της αγάπης του Θεού αλλά και της θυσιαστικής αγάπης που οφείλω να έχω προς πάντας τους αδελφούς» ευχαριστώντας τον γέροντα του αρχιμανδρίτη π. Θεολόγο Γασπαράτο, τον Αρχιμανδρίτη π. Μάξιμο Μητράρα, τον Αρχιμανδρίτη π. Απόστολο Πορτοκαλίδη, τον Αρχιμανδρίτη π. Ιάκωβο Δελλή καθώς και τους αιδεσιμολογιώτατους π. Χαράλαμπο Πέρρο, Αγάπιο Παπαδόπουλο και Μελέτιο Κώνστα για το ανύστακτο ενδιαφέρον τους και την αγάπη τους καθώς και τους Σεβαστούς Πατέρες της Ιεράς Μητροπόλεως Κιλκίς που συμμετείχαν στην προσωπική του Πεντηκοστή".

Και κατέληξε: "Τέλος τον λόγον στρέφω σε εσάς Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα που πρόθυμα δεχθήκατε να με εισαγάγετε εις τα ενδότερα του καταπετάσματος. Η αρχιερατική σας αγάπη, η ειλικρίνεια σας, η αμεσότητα της επικοινωνίας σας, και οι πατρικές σας συμβουλές θα μείνουν για πάντα μέσα μου ανεξίτηλα. Με αγκαλιάσατε με περισσή πατρική αγάπη, με νουθετήσατε και με ενδυναμώσατε στις αποφάσεις μου. Εκφράζω την βαθύτατη ευγνωμοσύνη μου και την απέραντη αφοσίωση μου σε σας δια την μεγάλη δωρεά της Διακονίας που σήμερα μου εμπιστεύεστε"...

Η χειροτονία του πατέρα Ιερώνυμου έγινε την Κυριακή που μας πέρασε στον Ιερόν Ναόν Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κιλκίς και φωτογραφίες της τελετής αλλά και φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στο site "Romfea.gr"

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ...

Εδώ Πολυτεχνείο 2014

Τιμή και Δόξα στους ήρωες πεσόντες στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου... Σε αυτούς που αμφισβήτησαν πολλοί τον ηρωικό τους θάνατο για 

"ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"... 

Σαράντα ένα χρόνια μετά, έχουμε ανάγκη να τους μνημονεύουμε, να τους τιμούμε, να παραδειγματιζόμαστε... Και να ήμαστε εκεί, την ώρα της Μνήμης, με Σιωπή και ρίγος!... 

Να μη ξεχάσουμε ποτέ της θυσίας τους το αίμα

Και να επιμένουμε να μη σταματήσει η Επέτειος κάθε 17 του Νοέμβρη, όπως θέλουν οι παραχαρακτες της ιστορίας και των συμφερόντων...

ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΖΩΝΤΑΝΟΙ

Ως νεκροί του Πολυτεχνείου αναφέρονται τα θύματα από τα χτυπήματα και τους πυροβολισμούς των σωμάτων ασφαλείας, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973. Η πρώτη επίσημη καταγραφή τον Οκτώβριο του 1974, από τον εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά, εντόπισε 18 επίσημους ή πλήρως βεβαιωθέντες νεκρούς και 16 άγνωστους "βασίμως προκύπτοντες". Ένα χρόνο αργότερα ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη ένας.
Ακολουθεί ο κατάλογος των νεκρών του Πολυτεχνείου σύμφωνα με την έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κέρκυρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Άγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.
12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 5 1/2 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Άγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Άνω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, 41 χρόνια μετά...

Στα χρόνια της κρίσης, η Επέτειος, γίνεται φάρος φωτεινός που διαπερνά το σκοτάδι που έχει περικυκλώσει την πιο λαμπερή, από κάθε άποψη, χώρα του πλανήτη. Τώρα, πιο πολύ από ποτέ, χρειαζόμαστε την Ιστορία μας... Τώρα που οι μνημονικακές πρακτικές, ισοπεδώνουν την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, που μαρτυρούν, στην κυριολεξία, βάζοντας... "πλάτη, για να σωθεί η χώρα"!

Τώρα που ανακαλύπτονται offshore σκάνδαλα, μίζες, ύποπτα εμβάσματα, που χαρατσώνεται η ψυχή, μα την κρατά το φιλότιμο και η αξιοπρέπεια... 

Τώρα... Σαράντα ένα χρόνια μετά η Τραγωδία, παίζει και πάλι δυνατά, σε πρώτο πλάνο!

* Αφιέρωμα της Αδέσμευτης Πολιτικής Εφημερίδας "Η ΝΙΚΗ", στην Επέτειο...

ΕΝΤΑΣΗ στα Πανεπιστήμια. 
Χύπησαν φοιτητές...

Σε περιφρούρηση η Επέτειος του "Εδώ Πολυτεχνείο" 

για την αποφυγή επεισοδίων...

Αργά το βράδυ της Τετάρτης, πέντε ημέρες πριν την Επέτειο του Πολυτεχνείου,  ο πρύτανης ΕΚΠΑ, Θεόδωρος Φορτσάκης, δίνει εντολή να αναπτυχθούν αστυνομικές δυνάμεις, έξω από το κτήριο της Νομικής Σχολής, υπό το φόβο "νέου Πολυτεχνείου", με αποτέλεσμα  να δημιουργηθεί αναβρασμός ανάμεσα σε φοιτητές και ΜΑΤ, επειδή οι σπουδαστές, με  πανό και συνθήματα, θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα των τραυματισμό φοιτητών από αστυνομικούς όπου, με το αίμα τους στις οθόνες, θύμισαν "Μέρες του '73"...

"Με χτύπησαν βίαια χωρίς λόγο", είπε ένας εκ των τραυματισθέντων φοιτητών, μπροστά στις Κάμερες. "Κατευθύνθηκα, με ομάδα φοιτητών, στην είσοδο της πρυτανείας και τότε τέσσερις άνδρες από τη διμοιρία των ΜΑΤ που βρίσκονταν εκεί, μου επιτέθηκαν, χτυπώντας με -αρχικά- από πίσω και στη συνέχεια στο πρόσωπο"... 
Σε μια τέτοια Επέτειο που η μνήμη χρειάζεται σιωπή και περισυλλογή...

Το ανησυχητικό μήνυμα ενός νεαρού, στην Επέτειο του Πολυτεχνείου το 2010, επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε...

Ο νέος του σήμερα και με αφορμή τον εορτασμό της αιματηρής εξέργερσης του Πολυτεχνείου, αφήνει ένα γαρύφαλλο στη μνήμη, προβληματίζεται και γράφει:

"

Οι νέοι τότε θυσιάστηκαν για μια αξιοπρεπή ζωή , για να υπάρχει ψωμί , παιδεία , ελευθερία.Σήμερα μας τα αφαιρούν όλα.
Οι μισθοί μειώνονται , το κόστος ζωής αυξάνεται και η φορολόγηση παίρνει τη μορφή ληστείας.Εκατομμύρια συμπολίτες μας έχουν περάσει κάτω από το όριο της φτώχειας.Η προσέλευση στα σισίτια ολοένα και αυξάνεται.Χιλιάδες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο.Η πτώχευση είναι καθαρά θέμα χρόνου.Μια χώρα με αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης και με τόσο δυσβάσταχτα χρέη πως είναι δυνατόν να ανακάμψει?
Το υπουργείο δια βίου μάθησης και θρησκευμάτων κάνει λόγο για το νέο σχολείο και τις ηλεκτρονικές τάξεις.Είναι όντως θετικά τα βήματα αυτά που γίνονται , αλλά δεν επιτρέπεται ταυτόχρονα να υπάρχουν σχολικές μονάδες που είναι ικάνες να στεγάσουν ζώα και όχι μαθητές. Δεν αναφέρομαι σε ένα και δύο σχολεία , φυσικά...! Ισως τελικά το υπουργείο να λησμόνησε ότι υπάρχουν σχολεία και έξω από την Αθήνα ή μάλλον φρόντισε να καλλωπίσει μόνο τη ''βιτρίνα''( όσα βλέπει οι πεθερά και τα τηλεοπτικά κανάλια).
Λέμε ότι η παιδεία είναι δωρεάν, όμως το παρών εκπαιδευτικό σύστημα σπρώχνει τους μαθητές στα φροντηστήρια.Είναι δεδομένο ότι ένας μαθητής χώρις φροντηστήριο δεν έχει καμία απολύτως πιθανότητα να πετύχει στις πανελλαδικές.Είναι παραλογισμός το ότι οι πανελλαδικές είναι τόσο απαιτητικές , ενώ το σχολείο δεν προσφέρει τα απαραίτητα εφόδια.
Η ελευθερία μας ως πολίτες περιορίζεται.Μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι μόνο όταν γνωρίζουμε την πλήρη αλήθεια.Αλήθεια , όμως δεν υπάρχει πουθενά , ούτε στα όσα βλέπουμε , ούτε στα όσα ακούμε.Δεν παρουσιάζονται πλέον ειδήσεις , αλλά απόψεις κάποιων που προωθούν είτε τα συμφέροντα τους , είτε τα συμφέροντα των επιχειρηματιών ή των πολιτικών ή των κυβερνήσεων που εξυπηρετούν.Για παράδειγμα , γίνεται κάποια

απεργία και οι δημοσιογράφοι αυτόματα τάσονται κατά των απεργών , κραυγάζοντας υστερικά ότι προκαλούν σοβαρά προβλήμα και παραλείποντας να προβάλουν και τη θέση αυτών που απεργούν.

Τα κεκτημένα μιας ολόκληρης γενιάς χάνονται ή μάλλον έχουν ήδη χαθεί.Καλούμαστε και πάλι να αγωνιστούμε για ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ! Η οργή του λαού μας δεν έχει ξεσπάσει , δεν έχουμε πει την τελευταία μας λέξη ακόμα!Η Μεταπολίτευση απέτυχε, μπαίνουμε σε μιά νέα εποχή... 

"

Εδώ Πολυτεχνείο, 41 χρόνια μετά...
Στην Ελλάδα του μνημονίου. 

Στην Ελλάδα της χρεοκοπίας αξιών. 

Στην Ελλάδα του "μαζί τα φάγαμε" κι άλλος πεινάει. 

Στην Ελλάδα που βολεύτηκαν πολλοί κι άλλος πληρώνει. 

Στην επιτηρούμενη Ελλάδα... ...που ζητάει ελπίδα, το σκοπό που γι αυτόν θυσιάστηκαν εκείνοι των οραμάτων και της Δημοκρατίας!
Στην Ελλάδα της αποχής, ως αντίσταση και διαμαρτυρία, γιατί ζητάει να μάθει ποιοι κοπρίτες φάγανε τα λεφτά.
Στην Ελλάδα που "λεφτά υπάρχουν" και της κόβουν τη δουλειά, το μισθό, τη σύνταξη...
Που της καταρακώνουν την κοινωνική της αξιοπρέπεια.
Που θέλει να κλάψει στη μνήμη και φοβάται μη τη χρεώσουν για να βουλώσουν "μαύρες" τρύπες...
Εδώ Πολυτεχνείο...
Των αγωνιζομένων που, αν ήξεραν πως θα πήγαινε τσάμπα της θυσίας το αίμα, θα τους έπαιρνε ο διάολος και θα τους σήκωνε...
Στην Ελλάδα που τα 17άρικα και τα 20σάχρονα έχουν στο μέσα τους το δικό τους "Πολυτεχνείο" και που γι αυτό είναι έτοιμα να θυσιαστούν...

Στην Ελλάδα που καθένας από μας κουβαλάει ένα "Πολυτεχνείο" για σταυρό...

Γιατί, Χριστέ μου...

1. Στις 16 Νοεμβρίου 1980 όταν, η αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ,

επιχείρησε να σπάσει την κυβερνητική απαγόρευση για πορεία

μέχρι την αμερικανική πρεσβεία, τα ΜΑΤ μετέτρεψαν

το κέντρο της Αθήνας σε πραγματικό σφαγείο.

Από τα γκλομπς σκοτώθηκαν, η 21χρονη εργάτρια

Σταματίνα Κανελλοπούλου κι ο 26χρονος φοιτητής της Νομικής,

Ιάκωβος Κουμής.

* Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων στην επέτειο

του Πολυτεχνείου, το 1985, σκοτώθηκε ο Καλτεζάς.

* Εμπρός στον αγώνα...

Κοντά στους φοιτητές και πολλοί τραγουδιστές...

*Ο μικρός πομπός

*Στο μικρόφωνο

'Ενας από τους λόγους που εκφωνούσαν...

*Η νέα γενιά μπροστά στην ιστορία

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ πολυτεχνείο!"
Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα,
δεν σούστειλε ένα μήνυμα μητέρα,
αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου,
ήταν φωνές χιλιάδες του λαού σου.
"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι,
εκπέμπουμε τραγούδι μοιρολόι,
χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα,
σε στόματα μονάδων η κατάρα.
Και τα κορίτσια και τ΄αγόρια που μιλούσαν,
τρεις μέρες και τρεις νύχτες δεν μετρούσαν,
δοκίμαζαν τις λέξεις με αγωνία
κι αλλάζανε ρυθμό στην ιστορία.
"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Γραμμένα μ΄αίμα τα ονόματα στο αρχείο,
δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,
λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μονάδες,
πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες.
Κωστούλα Μητροπούλου *

* Κωστούλα ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
   Συγγραφέας-αρθροφράφος- μεταφράστρια
Η Κωστούλα Μητροπούλου έχει συνδέσει το όνομά της με το Πολυτεχνείο. Σε καιρούς που αμφισβητούνται, ακόμη και σήμερα, αν υπήρξαν νεκροί στην Τραγωδία, έχετει εκείνη να σημειώσει: 

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"Γραμμένα μ΄αίμα τα ονόματα στο αρχείο,
δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,
λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μονάδες,
πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες"...

Γενήθηκε στις 6 Μαϊου του 1933 και πέθανε σε ηλικία 71 ετών, στις 31 Ιανουαρίου του 2004.
Εξέδωσε, όσο ζούσε, 46 τίτλους συνολικά, 21 μυθιστοτήματα, 12 συλλογές με διηγήματα, 3 νουβέλες, ένα χρονικό, 8 θεατρικά έργα και μία επιλογή από άρθρα στην εφημερίδα "'Εθνος", όπου συνεργαζόταν επί 12 χρόνια με δική της στήλη.
Στη δικτακτορία υπέγραψε το Μανιφέστο των 18 Συγγραφέων και "σώπασε" μαζί με άλλους.
Διδάσκεται σε ελληνικά πνεπιστήμια, στην Ευρώπη, Αμερική, Αυτραλία, Μεξικό και Σικελία.
Κυκλοφορούν μελέτες για τα βιβλία και τα έργα της.

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, 37 χρόνια μετά... 

Στο 1331 φύλλο της Αδέσμευτης Πολιτικής Εφημερίδας "Η ΝΙΚΗ", που κυκλοφορεί...

40ος Χρόνος * Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 204


Θέματα που απασχολούν το πρωτοσέλιδο της "ΝΙΚΗΣ":

* ΝΙΚΗ ε κ τ ά κ τ ω ς

ΕΝΤΑΣΗ στα Πανεπιστήμια. Χύπησαν φοιτητές...

Σε περιφρούρηση η Επέτειος του "Εδώ Πολυτεχνείο" 

για την αποφυγή επεισοδίων...

Αργά το βράδυ της Τετάρτης, πέντε ημέρες πριν την Επέτειο του Πολυτεχνείου,  ο πρύτανης ΕΚΠΑ, Θεόδωρος Φορτσάκης, δίνει εντολή να αναπτυχθούν αστυνομικές δυνάμεις, έξω από το κτήριο της Νομικής Σχολής, υπό το φόβο "νέου Πολυτεχνείου", με αποτέλεσμα  να δημιουργηθεί αναβρασμός ανάμεσα σε φοιτητές και ΜΑΤ, επειδή οι σπουδαστές, με  πανό και συνθήματα, θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα των τραυματισμό φοιτητών από αστυνομικούς όπου, με το αίμα τους στις οθόνες, θύμισαν "Μέρες του '73"...

"Με χτύπησαν βίαια χωρίς λόγο", είπε ένας εκ των τραυματισθέντων φοιτητών, μπροστά στις Κάμερες. "Κατευθύνθηκα, με ομάδα φοιτητών, στην είσοδο της πρυτανείας και τότε τέσσερις άνδρες από τη διμοιρία των ΜΑΤ που βρίσκονταν εκεί, μου επιτέθηκαν, χτυπώντας με -αρχικά- από πίσω και στη συνέχεια στο πρόσωπο"... 

Σε μια τέτοια Επέτειο που η μνήμη χρειάζεται σιωπή και περισυλλογή...

"Εδώ Πολυτεχνείο": 41 χρόνια μετά... Σελ.: 5 |

* ΚΕΝΤΡΙΚΟ θέμα

"Μνημόνιο" διαρκείας στη Σαλαμίνα 

γιατί "δυστυχώς, επτωχεύσαμεν"

Σκληρά μέτρα περιμένουν τους Σαλαμινιώτες, που μπαίνουν σε καθεστώς μνημονίου, για τον χρεοκοπημένο Δήμο. "Την ευθύνη την φέρει η απελθούσα Αρχή, με τις σπατάλες της", λέει τώρα η Δήμαρχος κα Ισιδώρα Νάννου που κατάφερε (άθελά της) και πάλι να γίνει πρωτοσέλιδη αναφορά...  

                                            

του Κώστα Βλουτή

kostas.vloutis@gmail.com

39.220 κάτοικοι, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, καλούνται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, για να ...εξοφλήσουν τα σπασμένα προηγούμενων χρόνων που το χρήμα "έρεε άφθονο, χωρίς να σκεφτούν πως δεν έπρεπε να "τρώνε" από τα έτοιμα. Σπαταλούσαν τόσα χρήματα για να διοργανώσουν τη γιορτή του κρασιού, τη γιορτή του ψαρά και τόσες άλλες εκδηλώσεις, στερεύοντας -στην κυριολεξία- το Ταμείο του Δήμου μας"...

Η Δήμαρχος της Σαλαμίνας, κα Ισιδώρα Νάννου, που της "έλαχε", επί δημαρχίας της, να διαχειριστεί την πιο δύσκολη περίοδο που διανύει το νησί, με τους κατοίκους της εξουθενωμένους από τις μνημονμιακές πρακτικές και με έναν πρωθυπουργό που λέει πως "βγαίνουμε, σιγά σιγά, από το Μνημόνιο", μπαίνει στη διαδικασία της "μνημονιακής πρακτικής" για να μην παραδοθεί, στο Παρατηρητήριο του υπουργείου Εσωτερικών, ο Δήμος, "όπου, τότε, τα πράγματα θα είναι, σαφώς, πολύ πιο δύσκολα"!...

Στην σύντομη συνομιλία που είχα με την Δήμαρχο, αντιλήφθηκα πως οι κάτοικοι μπαίνουν πλέον σε ένα ακόμη καθεστώς Μνημονίου, "χωρίς εισαγωγικά", όπως μου είπε... 

"Πρέπει, κε Βλουτή, να καταφέρω σε σύντομο χρονικό διάστημα, να αποφύγω την επιτήρηση του υπουργείου, μέσα από το Παρατηρητήριό του, για τον Δήμο μου... Ναι, όσο σκληρό και να ακούγεται, πρέπει να επιβάλλω μέτρα μνημονίου (χωρίς εισαγωγικά, σας παρακαλώ)... Και δεν θα κάνω καμία πρόσληψη και θα μπω και στη διαδικασία να απολύσω, αλλά και να μετατάξω, σε άλλους Δήμους, προσωπικό και να επιβάλλω φόρους, για την αύξηση εσόδων στο Ταμείο του Δήμου, παίρνοντάς τα από τον κόσμο που με ψήφισε"...

Η φωνή της είναι σκληρή όταν μιλά για φόρους, απολύσεις και μετατάξεις...

Την ρωτώ, σε ανθρώπινο επίπεδο, αν σκέφτεται τους ήδη καταπονημένους, ταλαιπωρημένους κατοίκους, από την 4χρονη μνημονιακή πολιτική, που δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη να αγοράσουν, πόσο μάλλον να πληρώσουν και έκτακτους φόρους... 

Βιάζεται να μου δώσει την απάντηση: "Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να παρανομήσω, άρα πρέπει να ακολουθήσω τον ένα και μοναδικό δρόμο, για την εξυγίανση  του Δήμου. Την επιβολή φόρων για να αποφύγω τα χειρότερα"...

Την ρωτώ αν οι ψηφοφόροι της περίμεναν, μετεκλογικά, να δουν τη Δήμαρχό τους να "ενστερνίζεται" την πολιτική του Μνημονίου ή κάτι άλλο από εκείνη και η απάντησή της έχει τον ίδιο σκληρό τόνο στη φωνή: "Ποτέ, στον προεκλογικό μου αγώνα, δεν έκανα παροχολογία, όπως έκαναν άλλοι, τάζοντας στον κόσμο, μόνο και μόνο για να ξαναβγούν... Ποτέ δε υποσχέθηκα στους ψηφοφόρους μου κάτι που να μην μπορώ να το πράξω μετά... Και επειδή καταλαβαίνω που το πάτε και για να προλάβω την επόμενη ερώτησή σας που σχεδόν την μαντεύω, θα σας υποσχεθώ τούτο, το οποίο θέλω να  μεταφέρεται στους αναγνώστες της εφημερίδας: Υπόσχομαι, ως Δήμαρχος όλων των Σαλαμινιωτών πως σε δύο, το πολύ, χρόνια, θα έχω βρει άλλους τρόπους να μαζέψω πόρους, έτσι ώστε να τους ελαφρύνω από τα "χαράτσια. Κι αυτό που σας λέω είναι δέσμευση"!...

* Η απάντηση του "απελθόντα", κου Γιάννη Τσαβαρή... 

* Οι πρώτες αντιδράσεις από την Επιτροπή Ανέργων Χαμηλοσυνταξιούχων Σελ.:3 | 

* ΑΚΟΜΗ:

* ΝΙΚΗ sport

32ος Αυθεντικός Μαραθώνιος

Στα λόγια η "Ισοτιμία στη Ζωή" 

για τους αθλητές με αναπηρία

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ Ταξιλδάρη, Καλαρά "για την 'επικίνδυνη' συμμετοχή μας αλλά και όλων των πολιτών με αναπηρία" στο Μαραθώνιο...

Σελ.: 8 |

ΕΛΕΠΑΠ

ΚΕΘΕΑ

KOYLIS 80

H a i r  S a l o n - H a i r T a t o o

 φούρνος Ντούρας απ΄το 1930 

Dogs Happy Training

Κωνσταντίνα Πατέλη

Ασφάλειαι ΜΙΝΕΤΤΑ

Επεισόδια έξω από το Πολυτεχνείο. Χτύπησαν φοιτητές...

Ενταση και χειροβομβίδες κρότου - λάμψης στην απογευματινή πορεία των φοιτητών 

στο κέντρο της Αθήνας

Πορεία στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποίησαν το απόγευμα της Πέμπτης σύλλογοι φοιτητών, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αστυνομική βία και την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στα πανεπιστήμια, αλλά και την κατάργηση του ασύλου και για την ιδιωτική φύλαξη.

Οι περίπου 1.500 - 2.000 φοιτητές που συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια, λίγο μετά τις 17:30 το απόγευμα, ξεκίνησαν πορεία προς το Πολυτεχνείο.

Αργότερα ωστόσο, άλλαξαν προορισμό και κατευθύνθηκαν προς τη Βουλή, ενώ λίγο μετά τις 19:30 κατευθύνθηκαν προς τη Νομική σχολή. Στο ύψος της οδού Ακαδημίας, ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ εμπόδισαν τους φοιτητές, ωστόσο οι τελευταίοι αποφάσισαν να παραμείνουν στο σημείο. 

Η αστυνομία προέβη σε εκτατεμένη χρήση χειροβομβίδων κρότου - λάμψης και η πορεία αναγκάστηκε να αλλάξει ξανά πορεία. Από την Ιπποκράτους, οι συγκεντρωμένοι φοιτητές κατευθύνθηκαν προς την Πανεπιστημίου και από εκεί, στο Πολυτεχνείο.

Αρκετοί εκ των φοιτητών διέφυγαν προς τα Εξάρχεια, ενώ οι υπόλοιποι κατευθύνθηκαν, μπροστά από την είσοδο του Πολυτεχνείου. Οι φοιτητές στην προσπάθειά τους να σπάσουν την πύλη εισόδου, δημιούργησαν εκ νέου ένταση με την αστυνομία.

Η πορεία έληξε με το απωθημένο πλήθος να φτάνει στην πλατεία Βικτώριας.

Στην πλειονότητά τους οι φοιτητικοί σύλλογοι καταγγέλλουν εκτεταμένη χρήση χημικών, ρίψη χειροβομβίδων κρότου - λάμψης και χρήση βίας στους συγκεντρωμένους από τα ΜΑΤ.

Για αρκετή ώρα παρέμειναν κλειστοί οι δρόμοι: Σταδίου, Πανεπιστημίου, Σίνα και όλο το κέντρο της Αθήνας.

Στην απογευματινή πορεία συμμετείχαν φοιτητικοί σύλλογοι από τη Νομική, το Πολυτεχνείο, την Οδοντιατρική, το Μαθηματικό, το Φυσικό, το Γεωλογικό και άλλες σχολές. Επίσης το ΜΑΣ, η Ανταρσύα, το ΣΕΚ και το ΕΕΚ. Το «παρών» έδωσαν και οι απολυμένοι εργαζόμενοι του εργοστασίου της Κόκα-Κόλα Τρία Έψιλον.

Σε ανακοινώσεις τους, η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «μνήμες σκοτεινών εποχών», το ΚΚΕ κατήγγειλε την «προκλητική ενέργεια των πρυτανικών αρχών σε ΕΚΠΑ - ΑΣΟΕΕ και τη στάση της κυβέρνησης», ενώ την αποχώρηση των ΜΑΤ από τη Νομική ζήτησε η νεολαία ΠΑΣΟΚ.

Για την Παρασκευή έχει προγραμματιστεί Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο.

| Μίκα Κοντορούση

Π Ο Λ Ι ΤΙ Σ Μ Ο Σ

Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Τελετή λήξης, πέρα από τα βραβεία...

Η μακρόσυρτη τελετή λήξης του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η υφυπουργός Πολιτισμού Άντζελα Γκερέκου, τα ειδικά βραβεία και οι λεπτομέρειες.

Ο Χρυσός Αλέξανδρος δόθηκε στην ταινία "Ατέρμον Θλίψη", του Χόρχε Σολάνο από το Μεξικό, αλλά η ουσία της χθεσινής τελετής λήξης του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, χάθηκε ανάμεσα στις γραμμές.

Η υφυπουργός Πολιτισμού κ. Αντζελα Γκερέκου έλαμψε όπως πάντα διά της παρουσίας της, αλλά η ιστορία κρίνεται στις λεπτομέρειες. Η κ. Γκερέκου αρκέστηκε στο τυπικό «οφείλω να κάνω / κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για το ελληνικό σινεμά» -σε μία στιγμή που το Φεστιβάλ έχει αρκετά θέματα να λύσει- δέχτηκε, στο πλαίσιο της τελετής λήκης, ανθοδέσμη για την ονομαστική της εορτή (Αγγελική, δη) και αναφέρθηκε στην εποχή που έπαιζε στο σινεμά.

Κατά τα λοιπά, ο πρόεδρος του Φεστιβάλ Γιάννης Σμαραγδής, απερχόμενος μεν, δήλωσε «παρόν» δε, ο Πέτρος Μάρκαρης, πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου έλειπε...

Η τελετή λήξης -μακρόσυρτη, κατά γενική ομολογία- είχε και τις βραβεύσεις των Βούλα Ζουμπουλάκη, Αννα Συνοδινού, Λάκη Παπαστάθη και Παντελή Βούλγαρη. 

Ο ανιψιός της Συνοδινού

Οι κυρίες Ζουμπουλάκη και Συνοδινού, δεν παρέστησαν -λόγω προβλημάτων υγείας- ωστόσο, το βραβείο για την Άννα Συνοδινού παρέλαβε ο ανιψιός της, ο οποίος λησμονώντας προφανώς το πλαίσιο, άρχισε να ευχαριστεί εκτός από το Φεστιβάλ, τον Μάκη Βορίδη, τον Αντώνη Σαμαρά και μία σειρά άλλους ανθρώπους. Εννοείται ότι, το κοινό αντέδρασε... Άλλωστε, το κοινό του Φεστιβάλ έχει αποδείξει τα δυνατά αντανακλαστικά του πολλά χρόνια τώρα...

Ο Παντελής Βούλγαρης παρέλαβε το βραβείο και γύρισε το κοινό πίσω στο 1965, στα ξεκινήματα του, ενώ ο Λάκης Παπαστάθης αναφέρθηκε στο έργο του Παντελή Βούλγαρη. 

http://www.thetoc.gr/

Δεν άφησαν τους παραολυμπιονίκες να συμμετέχουν στο Μαραθώνιο...

Α Θ Η Ν Α
32ος Αυθεντικός Μαραθώνιος

Στα λόγια η "Ισοτιμία στη Ζωή" για τους αθλητές με αναπηρία

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ Ταξιλδάρη, Καλαρά...

Για μια ακόμη χρονιά καταγγέλλει ότι αποκλείονται από τη μεγαλύτερη γιορτή του μαζικού αθλητισμού, ο παραολυμπιονίκης Αλέξανδρος Ταξιλδάρης.

Ο παραολυμπιονίκης της κολύμβησης Αλέξανδρος Ταξιλδάρης δεν είναι μόνο ένας σπουδαίος αθλητής που έχει τιμήσει την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις, κατορθώνοντας μάλιστα να κερδίσει το αργυρό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς.

Είναι ένας ενεργός πολίτης, ο οποίος μέσα από το σύλλογο ΠΕΡΠΑΤΩ που έχει συστήσει, αγωνίζεται για τα δικαιώματα και για την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής κάθε ΑµεΑ στη χώρα μας.

Ενα πεδίο στο οποίο έχει πρωταγωνιστήσει με συναθλητές του, όπως ο σκιέρ και δισκοβόλος Μάκης Καλαράς, είναι οι αγώνες δρόμου στους οποίους συμμετέχουν ισότιμα, κατά τη διεθνή πρακτική, με το χειρήλατο αμαξίδιό τους.

Να υπενθυμίσουμε ότι πέρυσι έπειτα από σχετικό δημοσίευμα του Andro.gr, προκλήθηκε σάλος, με αποτέλεσμα λίγους μήνες αργότερα το θέμα να φτάσει στη Βουλή. Ωστόσο, η απάντηση του ΣΕΓΑΣ ήταν και πάλι αρνητική.

Δείτε τι έγραψε χαρακτηριστικά ο παραολυμπιονίκης Μάκης Καλαράς, με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook: