Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008

Η σημειολογία μιας φωτογραφίας...



περί αυτής ο λόγος...

"Ο Άνθρωπος που Κέρδισε τη Ζωή" - το εξώφυλλο...

Πώς μπορεί να αποτυπωθεί σε ένα χαρτί -έστω και ιλουστρασιόν- ο αγώνας μιας ζωής;
Ενός ανθρώπου που οι μοίρες άλλα του ευχήθηκαν και άλλα του βγήκαν στην πορεία;
Πορεία καθορισμένη από μια μοίρα, φευγάτη από την αγέλη κι από τη ...μοίρα της στριμένη...
Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Με μαθηματική ακρίβεια θα κατέληγε σε εξώφυλλο. Με παρέα στον αγώνα...
Σε μια κοινή πορεία κι η παρέα...
Ο Αντώνης ο σκηνοθέτης, ο Παναγιώτης ο παραγωγός και οι φίλοι που συμμετέχουν στην ταινία "Ο Άνθρωπος που Κέρδισε τη Ζωή", βασισμένη στην δύσκολη πορεία και το έργο του γράφοντα, είναι αυτή η δυνατή παρεά.
Που δεν την νοιάζει αν θα σπάσει ταμεία το εργάκι...
Γιατί τα ταμεία τα έχουν φτύσει προ πολλού... Και τα "χαστούκια", που θέλουν να ρίξουν στο γαμημένο το σύστημα, τα έχει σε αποκλειστικότητα η "Φίνος Φιλμ".
Απλά, τους νοιάζει να μεταφέρουν στο εξώφυλλο την αισιόδοξη πλευρά μιας ζωής!!!
Και ένα μήνυμα...
"Τίποτα δεν χάνεται, όσο το μυαλό μένει ανέπαφο από κάθε είδους αναπηρία...".
Γιατί, όπως λέει και ο Νίκος Καζαντζάκης στον "καπετάν Μιχάλη" για την αξία του ανθρώπου: "Να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο και να είναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δεν λυποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανορχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια και τη ψυχή του και εξακολουθεί να κινηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το Θάμα...".
Και ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας Χεμινγουέϊ, στο "Ο γέρος και η θάλασσα": Μπορεί ο άνθρωπος να καταστρέφεται, αλλά ΠΟΤΕ δεν νικιέται...".
Αυτό το θάμα -τότε- γίνεται εξώφυλλο.
Έχεις αντίρριση;