Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Ο Χάρης Βαρθακούρης τραγουδά Αλέξια και συγκλονίζει!...



Χάρης Βαρθακούρης
 Ταλέντο αυτόφωτο και αξιοπρεπές...
* γράφει ο Κώστας Βλουτής
Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμεΑ
kostas.vloutis@gmail.com
Εντάξει... Δεν το ξεχνάς. Είναι ο γιος του Πάριου... 
Του ενός και μοναδικού... 
Στη φωνή, στην ποιότητα, στη διαχρονικότητα...
Εντάξει... Δεν θα σου κάνω και ..."χειρουργική" επέμβαση να σου το ...βγάλω από το μυαλό!
Όμως, κοιτά...
Ο πιτσιρικάς που τραγούδησε με τον πατέρα του το "πιο καλή η μοναξιά", στα χρόνια που πέρασαν, αγαπήθηκε πολύ από το κοινό του γιατί ο τύπος, μεγαλώνοντας, έγινε αυτόφωτος και ταλεντάρα...
"Η σύγκριση της βαρύτητας του ονόματος του πατέρα μου και του δικού μου, πρέπει να πω πως, δεν υπάρχει", λέει και το εννοεί... "Θα περιμένω πολύ για να δω αν τα παιδιά μου θα ασχοληθούν με τη μουσική ώστε να υπάρξει η αναπόφευκτη και καθ' όλα άδικη σύγκριση μπαμπά-παιδιού. Δεν ξέρω όμως αν υπάρχει προστασία από το στόμα του κόσμου, εκτός από την πλήρη άγνοια", συμπληρώνει.

Ο Χάρης, σκέτο για φίλους και κοινό, το έχει δουλέψει το πράγμα...
Δεν "αναπαύτηκε" ποτέ σε ...έτοιμες δάφνες!...
Το χάρισμά του στη μουσική φρόντισε να το καλλιεργήσει με τις ανάλογες μουσικές σπουδές, από μικρή ηλικία. 
Βρέθηκε στη Βοστόνη, από το 1991 μέχρι και το 1994, σπουδάζοντας την Εφαρμογή Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στη μουσική. 
Επιστρέφοντας είχε ήδη έτοιμη τη μουσική για το δίσκο του Γιάννη Πάριου "Παρέα Με Το Χάρη", που κυκλοφόρησε το 1995...
Εμφανίστηκε, για πρώτη φορά, στο πλάι του Γιάννη Πάριου και του Στέλιου Ρόκκου στην Πύλη Αξιού (Θεσσαλονίκη), την άνοιξη του 1999 και τον επόμενο χειμώνα πάλι με τον Γιάννη Πάριο, στη σκηνή του Διογένη.
Το 2000 κυκλοφόρησε το cd-single "Προκαταβολικά" και λίγο καιρό μετά το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Αδέσποτες οι Νύχτες" σε μουσική δική του και στίχους Πάριου, Ανδρικάκη, Δαβαράκη, Κωνσταντινίδη και Γερμανού. 
Το 2002 κυκλοφορεί το νέο του άλμπουμ "Αδυναμία μου", με νέα μελωδικά κομμάτια, δύο τρυφερές διασκευές και το πολυαναμενόμενο "Σ'ευχαριστώ" (Τραγούδι του Χάρη Νο 4).
Το 2002 ξεκινά και τις εμφανίσεις του στο Rex, με τον Τόλη Βοσκόπουλο και τη Δέσποινα Βανδή συμβάλλοντας, με την παρουσία του, στην επιτυχία του προγράμματος, πλάι σε δύο σημαντικούς καλλιτέχνες. 
Μετά από πέντε χρόνια απουσίας επιστρέφει στη δισκογραφία με το νέο του cd single "Φώναξε πιο δυνατά" που κυκλοφορεί από τη Sony BMG.

Μεγάλωσε με ΑΒΒΑ, Beatles, Stevie Wonder, Grace Jones -"τη θυμάται επειδή τον τρόμαζε η φάτσα της, αλλά του άρεσε πολύ ο ήχος της"- και με πολλά ιταλικά κομμάτια της εποχής.
Στην πορεία ανακάλυψε τη βραζιλιάνικη μουσική, τη jazz, αλλά και τα... νησιώτικα...
Αυτό που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος είναι ότι, ο Χάρης, τελειώνοντας τις σπουδές του ήθελε να γίνει παραγωγός και συνθέτης, όχι όμως τραγουδιστής!...
Ένα δεύτερο ντουέτο με τον πατέρα του και ένα ...συμβόλαιο προς υπογραφή τον "έπεισαν", τελικά, ότι "τα λέει"!...

Ο Χάρης, παρέα με τους Γρηγόρη Μπιθικώτση, Δημήτρη Κόκοτα και Στέλιο Διονυσίου, φέρνει γύρα τον πλανήτη με τραγούδια των αξιαγάπητων γονιών τους!
Είπαμε. Το αστέρι "τα λέει"... Όχι μόνο εκείνος, αλλά και η παρέα του...
Κι είναι να τους πιεις στο ποτήρι κι είναι να σε ανατριχιάζει να βλέπεις νέα ταλέντα να σου θυμίζουν τη νιότη σου, τους έρωτές σου, τους χωρισμούς σου, τις φιλίες σου, τα διάβα σου στη ζωή...
Αστεράτοι, με δική τους μουσική περπατησιά, σε τραγούδια που αγαπήσαμε...

Καιρό ήθελα να γράψω για τον Χάρη...
Ώσπου, μια "μαγκιά" δική του, επισπεύδει την επιθυμία μου να υλοποιήσω το "θέλω" μου...
Τί έκανε;
Πήρε ένα ερμηνευτικό και πολύ πετυχημένο κομμμάτι της Αλέξιας, κάθησε στο πιάνο και
δημιούργησε ξανά!...
Το διαχρονικό τραγούδι της ερμηνεύτριας "Μάτια μου" πήρε άλλη διάσταση...
Ο Χάρης, μάλιστα, της το αφιέρωσε με πολύ αγάπη...
 Εκείνη "υποκλήθικε", όπως είπε, "στο πηγαίο ταλέντο", "συγκλονισμένη" από την ερμηνεία του... Και ανάρτησε την αγάπη της για εκείνον ακόμη και στο facebook:
"Αγαπώ την Μουσική και Υποκλίνομαι στο πηγαίο Ταλέντο, γι' αυτό και με συγκλόνισε η ερμηνεία αυτή του Χάρη Βαρθακούρη μας. Τον γνωρίζω από έφηβο και τον αγαπώ. Μας συνδέουν πολλές αναμνήσεις άλλων εποχών, πλούσιες αναμνήσεις αλλά και πολύτιμοι κοινοί φίλοι. Μόνο να χαρώ μπορώ. Ευχαριστώ Χάρη".
Όπως καθόμανε στο στουντιάκι μου κι εσκάλιζον διάφορα, μπαίνω λίγο στο facebook και βλέπω μια νοτιφικασιόνα από τη φίλη μου την Αλέξια η οποία, όπως πάντα ευγενέστατη, με ευχαρίστησε για ένα Like που έκανα σε δημοσίευσή της.
Ξαφνικά τρώγω φλασιά κι αρχίζω και πιάνω (στο πιάνο) μία-μία τις επιτυχίες της…
Το Logic στον υπολογιστή μου έγραφε (πάντα γράφει, ποτέ δεν ξέρεις)…
Ο τρόπος που μου βγήκε το “Mάτια μου” μου άρεσε… είναι εντελώς ελεύθερο, *φαίνεται* ότι το ψάχνω την ώρα που το λέω, άλλα κάποια reharmonizations (επειδή μπορεί και να τα ξεχνούσα αν έπρεπε ποτέ να το ξαναπαίξω) μου άρεσαν ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ, είπα να το σώσω για την αιωνιότητα… Αλέξια μου, στο αφιερώνω με αγάπη»!
- See more at: http://www.tralala.gr/i-alexia-vasiliou-efcharisti-ton-chari-varthakouri/#sthash.Af18yOLJ.dpuf
Όπως καθόμανε στο στουντιάκι μου κι εσκάλιζον διάφορα, μπαίνω λίγο στο facebook και βλέπω μια νοτιφικασιόνα από τη φίλη μου την Αλέξια η οποία, όπως πάντα ευγενέστατη, με ευχαρίστησε για ένα Like που έκανα σε δημοσίευσή της.
Ξαφνικά τρώγω φλασιά κι αρχίζω και πιάνω (στο πιάνο) μία-μία τις επιτυχίες της…
Το Logic στον υπολογιστή μου έγραφε (πάντα γράφει, ποτέ δεν ξέρεις)…
Ο τρόπος που μου βγήκε το “Mάτια μου” μου άρεσε… είναι εντελώς ελεύθερο, *φαίνεται* ότι το ψάχνω την ώρα που το λέω, άλλα κάποια reharmonizations (επειδή μπορεί και να τα ξεχνούσα αν έπρεπε ποτέ να το ξαναπαίξω) μου άρεσαν ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ, είπα να το σώσω για την αιωνιότητα… Αλέξια μου, στο αφιερώνω με αγάπη»!
- See more at: http://www.tralala.gr/i-alexia-vasiliou-efcharisti-ton-chari-varthakouri/#sthash.Af18yOLJ.dpuf
Όπως καθόμανε στο στουντιάκι μου κι εσκάλιζον διάφορα, μπαίνω λίγο στο facebook και βλέπω μια νοτιφικασιόνα από τη φίλη μου την Αλέξια η οποία, όπως πάντα ευγενέστατη, με ευχαρίστησε για ένα Like που έκανα σε δημοσίευσή της.
Ξαφνικά τρώγω φλασιά κι αρχίζω και πιάνω (στο πιάνο) μία-μία τις επιτυχίες της…
Το Logic στον υπολογιστή μου έγραφε (πάντα γράφει, ποτέ δεν ξέρεις)…
Ο τρόπος που μου βγήκε το “Mάτια μου” μου άρεσε… είναι εντελώς ελεύθερο, *φαίνεται* ότι το ψάχνω την ώρα που το λέω, άλλα κάποια reharmonizations (επειδή μπορεί και να τα ξεχνούσα αν έπρεπε ποτέ να το ξαναπαίξω) μου άρεσαν ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ, είπα να το σώσω για την αιωνιότητα… Αλέξια μου, στο αφιερώνω με αγάπη»!
- See more at: http://www.tralala.gr/i-alexia-vasiliou-efcharisti-ton-chari-varthakouri/#sthash.Af18yOLJ.dpuf

Με τα λόγια της σπουδαίας ερμηνεύτριας για τον καλλιτέχνη, κλείνω το αφιέρωμά μου και ακούω, για μια ακόμη φορά το Ταλέντο (με το "Τ" κεφαλαίο) που μπήκε στα μουσικά πράγματα για να γράψει τη δική του ιστορία, αυτόφωτος και αξιοπρεπής!