Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ "ΑΝΤΙΟ" ΤΗΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: "Ψηλέ, περήφανε πατέρα μου, σήκω απάνω γιατί άδειασε ο τόπος"...



Στον επικήδειο της Ντόρας
"Σ ευχαριστούμε γιατί μας δίδαξες δύναμη"...

Με ραγισμένη φωνή και με δάκρυα στα μάτια, η κόρη του πρώην πρωθυπουργού και επίτιμου προέδρου της Ν.Δ., Ντόρα Μπακογιάννη, αποχαιρέτησε τον πατέρα της, αμέσως μετά την επιμνημόσυνη δέηση, λέγοντας: "Σήμερα είμαστε εδώ για να σου πούμε το μεγάλο ευχαριστώ και το πικρό αντίο". 

Με δυσκολία έβγαιναν οι λέξεις, απευθυνόμενη στον άνθρωπο και πατέρα της σαν να ήταν παρών. Στο σύντομο, σπαρακτικό λόγο της η κα Μπακογιάννη είπε: 
"Είμαστε όλοι εδώ. Ολη η οικογένεια, μα πάνω απ΄όλα οι φίλοι σου που στάθηκαν δίπλα σου. Ολοι αυτοί που ακουμπούσες και ακούμπησαν πάνω σου. Μίλησαν πολλοί για σένα και μίλησαν καλά. Σήμερα είμαστε εδώ να σου πούμε το μεγάλο ευχαριστώ και το πικρό αντίο. Σε ευχαριστούμε για τη λεβεντιά σου, για όσα μας δίδαξες. Να αγαπάμε την Κρήτη. Να τιμούμε το λόγο μας  και την τιμή μας.  Για την αγάπη  και την αισιοδοξία σου. 
Οταν σου είπαμε ότι ο τόπος δεν πάει καλά μας είπες ότι έχεις εμπιστοσύνη στους Ελληνες. Σ ευχαριστούμε γιατί μας δίδαξες δύναμη. Πού να τη βρω τη δύναμη; Πού να βρω λόγια, στέκονται κόμποι.Δεν δείλιασες ποτέ, σε όλες τις μικρότητες και τους δειλούς τους λίγους.  Δεν χώρεσες, δεν λύγισες. Ησουν ψιλός, βλέπεις και το βλέμμα σου δεν ήξερε παρά να απλώνεται...  Δεν χώρεσες. Για τη μάνα μου. Για μας...  
Σήκω απάνω ψιλέ πατέρα μου. Σήκω απάνω. Λίγο απάνω, Λίγο ακόμα να μας βγάλεις στο ξέφωτο. Ψιλέ περήφανε πατέρα μου σήκω απάνω, γιατί άδειασε ο τόπος, γιατί θα χαράξει και δεν θα'σαι εδώ"... 

Ο Μανούσος Γρυλλάκης, η "σκιά" του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, συγκλονίζει...

ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ
Φίλοι κι "εχθροί" στο "υστατο χαίρε"...
Και είναι ακόμη πιο συγκλονιστικό το γεγονός που βιώνουμε όλοι, βλέποντας αυτή την τελευταία φορά που συνδέει τον πρόεδρο με τον πιστό του, σε ένα στιγμιότυπο που ανατριχιάζει φίλους και "εχθρούς", βλέποντας να αποτίουν φόρο τιμής στον τελευταίο Έλληνα ηγέτη, άνθρωποι που τον πρόδωσαν, που τον πούλησαν στην κυριολεξία και έκαναν την εμφάνισή τους ...ντεφιλέ, με κροκοδείλια δάκρυα, μόνο και μόνο για να τους αναφέρει η... ιστορία και οι... τηλεοπτικές κάμερες!...


Η φωτογραφία που έχει ανατριχιάσει όσους την έχουν δει, έχει δοθεί από το Γραφείο Τύπου της Ν.Δ. Ομως, μικρή σημασία έχει, μπροστά στο μεγαλείο αυτού του ανθρώπου που έμελλε να περάσει στην ιστορία, ως πιστός "φύλακας-άγγελος" του πρώην πρωθυπουργού και επιτίμου προέδρου της Ν.Δ., Κωνσταντίνου Μητσοτάκη...


| Γράφει ο Κώστας Βλουτής
kostas.vloutis@gmail.com
Ο Μανούσος Γρυλλάκης, υπεύθυνος ασφαλείας του Κ. Μητσοτάκη, αποδεικνύει πως ο πρόεδρος είχε κάνει καλή μαντεψιά στο πρόσωπό του, να τον εμπιστευθεί κι εκείνος να του το ανταποδώσει με την αφοσίωσή του...

Στο τελευταίο του ταξίδι από την Αθήνα για την Κρήτη, ο Γρυλλάκης, δεν θα μπορούσε να μην είναι δίπλα στον άνθρωπο-σκιά του.
Ηταν στο C-130 που μετέφερε τη σορό του πρώην πρωθυπουργού και η φωτογραφία που πάρθηκε μέσα από το αεροσκάφος, άγνωστο από ποιον, κάνει το γύρω του Τύπου και σχολιάζεται ευμενώς από τους χρήστες του διαδικτύου...

Από το 1978, ο Μανούσος Γρυλλάκης, ήταν στην προσωπική φρουρά του πρώην πρωθυπουργού και μπορεί να συνταξιοδοτήθηκε πριν από 15 χρόνια, όμως δεν έλειψε ούτε μια μέρα από το πλευρό του, κάνοντας τις επιθυμίες του πράξεις μέχρι το τέλος της ζωής του...
Λέγεται πως ήταν εκείνος που του έκλεισε τα μάτια,  όταν ο Κωνσταντίνος Μητστοτάκης πέρασε στην ιστορία των μεγάλων, εκείνων που χάραξαν την πολιτική στάση αυτού του τόπου.

Και είναι ακόμη πιο συγκλονιστικό το γεγονός που βιώνουμε όλοι, βλέποντας αυτή την τελευταία φορά που συνδέει τον πρόεδρο με τον πιστό του, σε ένα στιγμιότυπο που ανατριχιάζει φίλους και "εχθρούς", βλέποντας να αποτίουν φόρο τιμής στον τελευταίο Έλληνα ηγέτη, άνθρωποι που τον πρόδωσαν, που τον πούλησαν στην κυριολεξία και έκαναν την εμφάνισή τους ...ντεφιλέ, με κροκοδείλια δάκρυα, μόνο και μόνο για να τους αναφέρει η... ιστορία και οι... τηλεοπτικές κάμερες!...

Οπως συμβαίνει πάντα, ...ένα κουσούρι που δεν αλλάζει όσα χρόνια κι αν περάσουν...