Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Ο Γιάννης Πρετεντέρης τα "χώνει" στην οικογένεια του μαθητή από τη Λάρισα.

Μου το είπαν και δεν το πίστευα. Για την επίθεση του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη κατά του μαθητή από τη Λάρισα που "τόλμησε", με μια μούτζα, να διαμαρτηρηθεί για το σημερινό τυρρανικό καθεστώς που ταλαιπωρεί 11.000.000 Έλληνες, λες και για την κατάντια της χώρας φταίξαμε όλοι εμείς κι όχι εκείνοι που "μαζί τα φάγανε"...

Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ για την οικογένεια του νεαρού
"αν τους έχει μείνει λίγο μυαλό και αν καταλάβουν πως πήραν τη ζωή τους λάθος, θα γυρίσουν να μουντζώσουν πρώτα εκείνους που τους έβαλαν προχθές να μουντζώνουν"

Μπήκε στη "λογική" να κάνει ακτινογραφία της προσωπικότητας του νεαρού και της οικογένειάς του, επισημαίνοντας πως "οι γονείς αυτού του παιδιού έβαλαν ένα παιδί να μισεί την πολιτεία στην οποία ζει, πριν ακόμα τη ζήσει... Για δικούς τους λόγους, πήραν όμηρο το παιδί απέναντι στην πολιτεία"...
Και συνεχίζει να τα χώνει στην οικογένεια ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΕΡΕΙ, μέσα από το άρθρο του και πραγματικά ένοιωσα να συμπαθώ και να εκτιμώ τη σοβαρότητα αυτού του παιδιού που με το ανάστημά του, φαντάζει στα μάτια μου "ωραίος ως Έλλην"...

Βλέπεις, ο 16χρονος Αχιλλέας Μιχαλές που δουλεύει το πρωί σε οικοδομές και το βράδυ πηγαίνει σε νυχτερινό γυμνάσιο για να προσφέρει στην 18μελή οικογένειά του, άρα δεν είναι τεμπέλης, δεν έχει την τύχη του δημοσιογράφου να "@@μεί και να δέρνει" ότι δεν του κάθεται καλά στο μάτι από το μέσο που υπηρετεί, όπου "το γάβγισμα έχει αντικαταστήσει τον διάλογο"...

Φαίνεται πια, δια γυμνού οφθαλμού, τί εξυπηρετεί ένα τέτοιο άρθρο στην ήδη τετατέμενη ατμόσφαιρα... Και πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει, στις μαύρες μέρες που ζούμε, μια montblanc γραφή από βολεμένο κουστουμάτο που "αφουγκράζεται" τον Γολγοθά του Έλληνα με το χέρι στη τσέπη...

Οι βολεμένοι καλύτερα να σιωπούν!
Αρκετή ανατριχίλα προκαλεί το βόλεμα του καθενός, στην ψυχούλα του ήρωα που λέγεται Έλληνας, κυρίως σε καιρό πολέμου...
Γιατί, μη μου πεις πως δεν, είμαστε σε πόλεμο...
Κάθε βολεμένος, λοιπόν, πίσω με τα γυναικόπαιδα...
Η νεολαία έχει πάρει τη βαρυά "κλοιρονομιά" της κατάντιας...
Και είναι η μοναδική ελπίδα αυτού του τόπου, που υποφέρει, για ένα καλύτερο ξημέρωμα, χωρίς ξερόλες και βολεψάκιδες, σε μια ισότιμη κοινωνία...

Τί γράφει στο άρθρο του ο κος Πρετεντέρης:


"Ενα παιδί που μουντζώνει τους επισήμους στις παρελάσεις λέει ελάχιστα πράγματα για το ίδιο το παιδί. Ακόμη λιγότερα λέει για τους επισήμους ή για την Πολιτεία που εκπροσωπούν.

Αντιθέτως, λέει πολλά για το σπίτι του παιδιού, τους γονείς του, το σχολείο του, τους δασκάλους του.

Διότι σίγουρα μουντζώνουν κι αυτοί. Και ακόμη πιο σίγουρα έχουν πείσει το παιδί ότι μεγαλώνει σε μια κοινωνία που αξίζει μόνο τη μούντζα του.

Δεν θα πω αν έχουν δίκιο ή άδικο –ο καθένας μπορεί να το δει όπως θέλει… Θα πω, όμως, ότι ανέλαβαν μια τεράστια ευθύνη: έβαλαν ένα παιδί να μισεί την Πολιτεία στην οποία ζει πριν ακόμη τη ζήσει. Για δικούς τους λόγους, πήραν όμηρο το παιδί απέναντι στην Πολιτεία.

Δεν μπορώ να γνωρίζω από πού άντλησαν αυτή την τόλμη ή αυτό το θράσος. Ποιος, δηλαδή, τους εκχώρησε το δικαίωμα να δηλητηριάσουν ένα παιδικό μυαλό επειδή συνέβη το δικό τους μυαλό να οργίζεται.

Ούτε γνωρίζω πού πήγε η ευθύνη του γονιού ή του εκπαιδευτικού απέναντι σε έναν έφηβο που παρελαύνει μοιράζοντας μούντζες.

Ισως οι άνθρωποι αυτοί αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη ζωή τους. Ενδεχομένως κουβαλούν βάσανα, πικρίες, παράπονα, ακόμη και εμμονές. Καμία αντίρρηση. Το ερώτημα είναι ποιος τους επέτρεψε να τα εκφράσουν ή να τα εμπορευτούν μέσω της ομηρείας τρίτων.

Αυτή ακριβώς είναι η ουσία των επεισοδίων της 28ης Οκτωβρίου. Οχι ότι εκατό ή διακόσιοι, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, εξέφρασαν τον θυμό τους ή τη διαμαρτυρία τους.

Αλλά ότι και ο θυμός και η διαμαρτυρία διατυπώθηκαν μέσα από την καπηλεία μιας επετείου, μιας σχολικής εκδήλωσης, όσων νεαρών μαθητών μετείχαν σε αυτή.

Μετέτρεψαν τη γιορτή σε πογκρόμ. Και μεταχειρίστηκαν τα παιδιά περίπου όπως η Χεζμπολάχ τους ομήρους της.

Δεν περίμενα φυσικά ότι άνθρωποι ικανοί να στήσουν ένα τέτοιο αποκρουστικό σκηνικό μπορούν να νοιαστούν για τα παιδιά – παρεμπιπτόντως, ουδόλως πιστεύω στον «αυθόρμητο χαρακτήρα της αγανάκτησης».

Τους λέω απλώς ότι – είτε το θέλουν είτε όχι – σπέρνουν ανέμους. Και όταν σπέρνεις ανέμους δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μη θερίσεις θύελλες.

Διότι αυτά τα παιδιά θα μεγαλώσουν. Θα αποδειχτούν ξένοι σε μια κοινωνία που μισούν πριν καν την περπατήσουν. Που τη μουντζώνουν πριν τη γνωρίσουν. Θα έχουν μοναδικό εφόδιο την πικρία και την κοινωνική μοχθηρότητα εκείνων που τα επέλεξαν για ομήρους.

Και τότε, αν τους έχει μείνει λίγο μυαλό και αν καταλάβουν πως πήραν τη ζωή τους λάθος, θα γυρίσουν να μουντζώσουν πρώτα εκείνους που τους έβαλαν προχθές να μουντζώνουν".

Άρχισαν τα "ποντίκια" να εγκαταλείπουν της εξουσίας το "καράβι".

Τέτοιο "σεισμό" είχε να ζήσει η Ελλάδα πάρα πολλά χρόνια.
Και κατάφερε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, με μία απελπισμένη κίνηση να δώσει την καυτή πατάτα στον ελληνικό λαό. Το δημοψήφισμα που δρομολογεί έφερε τριγμούς, πρώτα και κύρια στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, όπου με το ξημέρωμα της άλλης μέρας, είδαμε τα πρώτα πολιτικά "ποντίκια" να έγκαταλείπουν της εξουσίας το "καράβι"...


Η "μοναξιά" ενός πρωθυπουργού

Η κυρία Μιλένα Αποστολάκη, εκφράζοντας την αντίθεση της με τις πρωτοβουλίες του Γ. Παπανδρέου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ανεξαρτητοποίηθηκε κι έκανε τον αριθμό των πράσινων βουλευτών να φτάσουν κοντά στην "κόκκινη γραμμή" των 152!

Η κυρία Βάσω Παπανδρέου, με τη σειρά της, ζήτησε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Η θέση αυτή της κας Παπανδρέου σημαίνει ότι αν φτάσουμε στην Παρασκευή (μπορεί και την Πέμπτη) η ίδια δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.
Λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι, μία άλλη Βουλευτής, η κυρία Εύα Καϊλή ζήτησε με επιστολή της όπως και η κα Παπανδρέου κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας αλλά προχώρησε και ένα βήμα παραπέρα ζητώντας η κυβέρνηση αυτή να έχει άλλον πρωθυπουργό. Μάλιστα είπε ότι αν δεν γίνει δεκτό το αίτημά της δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης. Δηλαδή μένουμε στους 151 βουλευτές.

Ήδη, από το Μέγαρο Μαξίμου, κάνουν λόγο για αποστασία και όλοι αναρωτιούνται: "Τρεις κυρίες θα ρίξουν το Παπανδρέου;"...

Και σαν να μην έφτανε αυτό, είχαμε και δηλώσεις του αντιπροέδρου 1 και υπουργού Οικονομικών, κυρίου Ευάγγελου Βενιζέλου, μέσα από την κλινική όπου νοσηλεύεται με κοιλιακό άλγος, όπου με αυτές άδειασε τον πρωθυπουργό λέγοντας πως δεν γνώρισε τίποτα για τις προθέσεις του.

Το πρακτορείο Reuters μεταδίδει: "Ο Έλληνας πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, δεν είχε ενημερώσει τον υπουργό Οικονομικών, Ευάγγελο Βενιζέλο, ότι επρόκειτο να αναγγείλει τη διενέργεια δημοψηφίσματος για την πρόσφατη απόφαση της Συνόδου Κορυφής. Ο Βενιζέλος δεν είχε ιδέα για το δημοψήφισμα. Το μόνο που ήξερε ήταν για την ψήφο εμπιστοσύνης. Είπε στον Παπανδρέου ότι πρέπει να ενημερώσει τους ξένους εταίρους και η επιστολή συντάχθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες"...

Επιφυλακτικά έως αρνητικά, κρίνουν τα διεθνή ΜΜΕ, την ξαφνική εξαγγελία του Γ. Παπανδρέου, για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, αναφορικά με την έγκριση ή όχι των αποφάσεων της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής.

"Οι Έλληνες καλούνται αίφνης να ψηφίσουν σχετικά με τις αποφάσεις του Συνόδου Κορυφής. Η διάσωση είναι σε κίνδυνο. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν απόρριψη", γράφει η γερμανική Handelsblatt, συμπληρώνοντας, ότι η Ελλάδα, είναι και πάλι αντιμέτωπη με την χρεοκοπία.
"Oι αγορές αντιδρούν στα άσχημα νέα από την Αθήνα" αναφέρουν και οι γερμανικοί Financial Times.

Φαίνεται πως η 28η Οκτωβρίου ήταν καθοριστική για το "μέλλον" της 26ης, κυρίως όμως, για την εφαρμογή της...