Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Πήραν "φωτιά" τα social, πήραν φωτιά τα τόπια, με το διάγγελμα Τσίπρα!...

"Χορός" σχολίων από χρήστες
"Αν ο Τσίπρας είχε χιούμορ θα έκανε το διάγγελμα ντυμένος Αη Βασιλης"
Αγνοια για το διάγγελμα Τσίπρα δηλώνει η εκπρόσωπος Τύπου για θέματα Οικονομικών, ενώ η Ευρωπαϊκή Ενωση διαμηνύει: "Πληρώστε και τις υποχρεώσεις σας", εκτός από την μισή 13η σύνταξη... 

Αποτέλεσμα εικόνας για διάγγελμα Αλέξη Τσίπρα

Πήραν φωτιά τα social με το διάγγελμα του πρωθυπουργού...
Η παροχολογία του που έγινε ...ερήμην των δανειστών, ξεσήκωσε τους έτοιμους από καιρό χρήστες που επιδόθηκαν σε ένα ξέφρενο "χορό" σχολίων άνευ προηγουμένου... 

| του Κώστα Βλουτή
kostas.vloutis@gmail.com
"Αν ο Τσίπρας είχε χιούμορ θα έκανε το ντυμένος άγιος Βασιλης" γράφει ο χρήστης "Τοκάτας Φούγκας" στο twitter...

"Εγώ φέτος θα γράψω στον Αγιο Βασίλη να μου φέρει αυτό που πίνει ο Αλέξης. Ούτε δώρα ούτε τίποτα δεν θέλω να πούμε... ", "απειλεί"  ο χρήστης "Dr Ah DenAntexwWallo"...

Και το πάρτι των ...σχολίων δεν έχει τελειωμό...
"Μόλις έφαγα" λέει ένας άλλος χρήστης... "Κάτσε να πεταχτώ, μιας και είμαι στο Παρίσι... Μόνο 2 ωρίτσες είναι να πάω να τους το δηλώσω"!....

Αλλοι πάλι διαπληκτίζονται με το ..."ποντίκι" στο χέρι και αλληλοβρίζονται διαφωνώντας κυρίως με τα αρνητικά σχόλια κατά του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα...

"Α να χαθείς παλιόπαιδο. Συνταξιούχα του ιδιωτικού τομέα είμαι. Ο Σαχλαμαράς μου έκοψε και ο Αλέξης προσπαθεί να νου δώσει. Γι αυτό και όλα τα ΚΑΠΗ θα στηρίξουμε Αλέξη και Αλέξη ξανά", γράφει η "κυρα Πηνελόπη" για να πάρει την απάντησή της από τον "Αλέξης καλεί Αλεκση": "Με τον Τσίπρα εσείς τα γερόντια, μέχρι το 2060, θα παίρνετε 57 συντάξεις. Μ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι"...

Είναι αλήθεια πως κάθε φορά που ανακοινώνεται κάτι από τον Αλέξη Τσίπρα, οι χρήστες βρίσκονται "ετοιμοπόλεμοι"....

"Εξαπίνης" έπιασε μόνο την Κομισιόν που δηλώνει σήμερα άγνοια για τον "μποναμά" Τσίπρα...

Οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού, μέσω διαγγέλματος, δεν συζητήθηκαν στο Eurogroup και ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), Klaus Regling (Κλάους Ρέγκλινγκ), λέει πως η απόφαση του Ελληνα πρωθυπουργού "διεγείρει πολλά ερωτηματικά", ενώ η Ευρωπαϊκή Ενωση διαμηνύει: "Πληρώστε και τις υποχρεώσεις σας", εκτός από την μισή 13η σύνταξη... 

Σε ερώτηση του ΘΕΜΑτος για το κατά πόσο η Επιτροπή ήταν ενήμερη και αν συμφωνεί με το μέγεθος των παροχών, η εκπρόσωπος Τύπου για θέματα Οικονομικών, Annika Breithart (Αννικα Μπρέιτχαρτ), απάντησε πως το πρόγραμμα έχει ξεχάθαρες δεσμεύσεις που πρέπει να γνωστοποιούνται και πως η ΕΠιτροπή "δεν ενημερώθηκε για τις λεπτομέρειες του διαγγέλματος"...

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Οκτώ χρόνια χωρίς τον Αλέξη Γρηγορόπουλο...

Επέτειος
"Μια μέρα θα γίνω διάσημος" έλεγε και το όνομά του αποτυπώθηκε στη μνήμη μας με αίμα... 
Μέχρι και στρατό είχαν σκεφτεί να κατεβάσουν στους δρόμους για να επιβάλει την τάξη, να "μαντρώσει" την οργή των διαδηλωτών για τον άδικο χαμό του μικρού παιδιού... 

Οκτώ χρόνια έχουν περάσει από τον άδικο χαμό του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, και τα αναπάντητα "γιατί", στα χείλη πολλών, παραμένουν αναπάντητα...

3985239 copy copy
Φωτογραφία: CNN GREECE

| του Κώστα Βλουτή
kostas.vloutis@gmail.com
Οκτώ χρόνια μετά και το 15χρονο αγόρι εξακολουθεί να είναι σύμβολο ελπίδας στα δύσκολα χρόνια που ζούμε...

Σε μια χώρα που πάει από το κακό στο χειρότερο και έχει ανάγκη από σύμβολα για να πιαστεί ν' ανέβει και πάλι στον αφρό της αξιοπρέπειας... 

Η νεολαία θυμάται... 
Η καταδικασμένη, από τα μνημόνια, νεολαία θυμάται...
Ολη η Ελλάδα θυμάται... 
Το κουκούλωμα, το ψέμα, την παραπληροφόρηση...
Θυμάται πως αν δεν υπήρχε το βίντεο αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του πιτσιρικά, όλα θα είχαν κουκουλωθεί...

"Δεν είμαι σίγουρος τι θέλω να γίνω... Αλλά θα μάθουν όλοι μια μέρα το όνομά μου. Θα το δεις. Εγώ θα γίνω διάσημος", έλεγε στην παρέα του ο Αλέξανδρος, λίγα 24ωρα πριν την δολοφονία του από τον Επαμεινώνδα Κορκονέα που του αφαίρεσε τη ζωή με τον πιο άγριο τρόπο...
Μια δολοφονία που σηματοδότησε ένα μπαράζ ταραχών πανελλαδικής εμβέλειας, τα λεγόμενα Δεκεμβριανά που έλαβαν διατάσεις εξέγερσης...

"Εγώ θα γίνω διάσημος" έλεγε και έγινε...
Το όνομά του στη μνήμη μας αποτυπώθηκε με αίμα...

Το παιδικό του πρόσωπο γίνεται πρωτοσέλιδο στα εγχώρια ΜΜΕ, τα πλάνα με το χαρακτηριστικό ριγέ hoodie και το κοντομάνικο t-shirt που χαμογελά αινιγματικά στο φακό, προβάλλονταν ξανά και ξανά στα ξένα τηλεοπτικά δίκτυα.
Με τον πιο άγριο και δραματικό τρόπο...

Το όνομά του γράφτηκε με αίμα...
Το δικό του αίμα που έρεε αργά και πλημμύριζε τον πεζόδρομο της Τζαβέλα στα Εξάρχεια...

Μέχρι και στρατό είχαν σκεφτεί να κατεβάσουν στους δρόμους για να επιβάλει την τάξη, να "μαντρώσει" την οργή των διαδηλωτών για τον άδικο χαμό του μικρού παιδιού... 

Οι φίλοι του τον αποκαλούσαν "επαναστάτη"...
Τον "Gregory", τον "ατίθασο" πιτσιρικά που, αν και, μεγάλωσε στο Ψυχικό και στα... πούπουλα, που πήγαινε στα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία, ποτέ δεν υπήρξε το "φλωράκι των βορείων προαστίων"...

Τον "Gregory", που αγαπούσε τη ροκ μουσική, τα αθλητικά ρούχα και τα Εξάρχεια...
Που πίστευε πως θα αλλάξει το κόσμο κι έχασε τη ζωή του σε μια "επανάσταση χωρίς αιτία"!...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: 

Ο street artist Bleeps.gr τιμά τον Αλέξη Γρηγορόπουλο


Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Προδομένη Δημοκρατία - του Μίκη Θεοδωράκη

Καλή Αντάμωση στα Γουναράδικα, Αλέξη
Να ποια είναι η Μεγάλη, η Παγκόσμια Μαγκιά
"Μαγκιά να μπορείς να κοροϊδεύεις 10 εκατομμύρια υπηκόους για να κάνεις το κέφι σου. Πας και βρίζεις την Μέρκελ και μόλις ξαναγυρίσεις πίσω, της τηλεφωνείς και επαιτείς βοήθεια... Γιατί μπορείς και λες βλάκες τους έξυπνους Έλληνες κατάμουτρα, χωρίς ενδοιασμούς και ντροπές!"...

ΑΣΤΡΑΨΕ και βρόντηξε ο μεγάλος Μίκης Θεοδωράκης με τον Αλέξη Τσίπρα και το ταξίδι του στην Κούβα, προκειμένου να παραστεί στις εκδηλώσεις για τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο...

Σε κείμενό του που έχει αναρτήσει στην προσωπική του σελίδα ο Μίκης κάνει λόγο για "Προδομένη Δημοκρατία" και ασκεί έντονη κριτική στον πρωθυπουργό...

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ:
"Το πολίτευμά μας είναι Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.Οι Πυλώνες-Θεσμοί, είναι οι εξής:
  • Βουλή (νομοθετική εξουσία)
  • Κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία)
  • Δικαστική εξουσία
  • Πρόεδρος Δημοκρατίας- Ρυθμιστής του Πολιτεύματος.
Το Σύνταγμα είναι η βάση. Από αυτό πηγάζουν τα Δικαιώματα και οι Υποχρεώσεις των Πολιτών. Ο Πρόεδρος πρέπει να είναι η ασφαλιστική δικλείδα. Να ελέγχει εάν ισχύει η Συνταγματική Αρχή ότι η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει.Και έχει την υποχρέωση-δικαίωμα, σε περίπτωση που εκείνος θεωρεί ότι παραβιάζεται αυτός ο κανόνας, να διαλύει τη Βουλή και να προκηρύσσει εκλογές. Όμως, με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986, ο Ανδρέας Παπανδρέου αφαιρεί αυτό το κύριο και μοναδικό δικαίωμα από τον Πρόεδρο και το δίνει στον εαυτό του (στον Πρωθυπουργό). Έτσι ο ελεγχόμενος ανακηρύσσεται σε ελέγχοντα. Το γεγονός αυτό παραμορφώνει το Σύνταγμα και από Προεδρευομένη Δημοκρατία την μεταβάλλει σε Παντοδυναμία της Εκτελεστικής Εξουσίας, δηλαδή του Πρωθυπουργού που αναδεικνύεται σε Απόλυτο Άρχοντα, εφ’ όσον ο μόνος που μπορεί να τον ελέγξει είναι ο εαυτός του. Δηλαδή ουσιαστικά έχει δικτατορικά δικαιώματα, γιατί η ουσιαστική Δημοκρατία έχει καταντήσει ένα άδειο πουκάμισο. Το επιχείρημα, ότι η πλειοψηφία στη Βουλή είναι η βάση της ουσιαστικής δημοκρατικής νομιμότητας είναι σκέτη κοροϊδία! Μιας και αυτή η πλειοψηφία ταυτίζεται με τον πρωθυπουργό! Δηλαδή, είναι όργανο στα χέρια αυτού που μετά την συνταγματική αναθεώρηση του ’86, είναι όπως είπα ο απόλυτος Μονάρχης.Από εκεί και πέρα, ο Τσίπρας με τις 153 έδρες και το 16% είναι ανεξέλεγκτος να κάνει ότι θέλει, έχοντας στο τσεπάκι την πλειοψηφία των εδρών, αδιαφορώντας αν έχει την Λαϊκή πλειοψηφία. Σχετικά, γράφει στα σημερινά ΝΕΑ, ο αρθρογράφος Ηλίας Κανέλλης (ΑΡΘΡΟ: Το τζάμπα πέθανε, στη στήλη Ενστάσεις)Στην ίδια εφημερίδα, ο διαπρεπής δημοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστου αποστομώνει με ατράνταχτα στοιχεία το Γραφείο του πρωθυπουργού, που αναφέρει πως τάχα το ταξίδι στην Κούβα κόστισε μόνο 22,900 ευρώ! Σαν απλός πολίτης, τους συγχαίρω και τους ευχαριστώ και τους δύο γι’ αυτό. Σε αυτήν την ανοικτή πρόκληση, η Βουλή σιωπά, διότι μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης του ’86, είναι συνένοχη γι’ αυτή την παραμόρφωση της Αρχής της ουσιαστικής Λαϊκής Κυριαρχίας (σ.σ.: βλ. καταγγελίες Μίκη Θεοδωράκη, στο άρθρο Είμαστε θύματα μιας τραγικής φαρσοκωμωδίας/21.05.2016). Άλλωστε, όλοι είναι ίδιοι: Εξουσιαστές, Σκληροί, Άπονοι. Ενώ ο λαός σέρνεται πάνω στη λάσπη της λιτότητας, αυτοί αγοράζουν πανάκριβα αεροπλάνα (βλέπε Σαμαράς 2013). Τι να κάνουν; Να τα πουλήσουν και να ταξιδέψουν όπως οι βλάκες ψηφοφόροι τους. Για 300.000 δολλάρια, μια οικογένεια με 1.000 το μήνα θα έπρεπε να δουλεύει 300 μήνες, με 300 το μήνα, 1000 μήνες… Πόσες ανθρώπινες κατοικίες για τους πρόσφυγες; Πόσα κρεβάτια νοσοκομείων; Περικυκλωμένοι από εχθρούς. Σε κρίσιμη στιγμή. Απειλές. Κινδύνους. Γιατί το ταξίδι; Για να μιλήσει ένας προσκυνημένος, συμβιβασμένος από το βήμα ενός όρθιου, ασυμβίβαστου!Ένας αληθινός Εθνικός Μάγκας. Γιατί, είναι μαγκιά να μπορείς να κοροϊδεύεις 10 εκατομμύρια υπηκόους για να κάνεις το κέφι σου. Πας και βρίζεις την Μέρκελ και μόλις ξαναγυρίσεις πίσω, της τηλεφωνείς και επαιτείς βοήθεια από τη Μέρκελ! Να ποια είναι η Μεγάλη, η Παγκόσμια Μαγκιά. Γιατί μπορείς και λες βλάκες τους έξυπνους Έλληνες κατάμουτρα, χωρίς ενδοιασμούς και ντροπές! Τελειώνοντας, οφείλω να μιλήσω στον Αλέξη Τσίπρα στη γλώσσα που αποπνέουν οι πράξεις του. Δηλαδή στη γλώσσα του «μάγκα», για να με καταλάβουν όσοι φίλοι του απομείνανε, αλλά και όσοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι ορισμένοι -δεν φτάνει ότι μας σπρώχνουν προς την καταστροφή- αλλά μας κοροϊδεύουν κι από πάνω! Λοιπόν…
Ανοιχτή Επιστολή προς τον κ. Τσίπρα
Σύντροφε Αλέξη, σε παραδέχομαι, γιατί είσαι μάγκας. Ο πιο μεγάλος μάγκας στην Ελλάδα από το 450 π.Χ. έως σήμερα. Γιατί κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να λογαριάσεις κανένα. Παίρνεις το προσωπικό σου αεροπλάνο, το γεμίζεις με φίλους και φίλες και πας στην Κούβα και αφήνεις τον λογαριασμό, 300.000 δολάρια να τον πληρώσουν τα κορόιδα με τα 300 ευρώ το μήνα στην καλλίτερη περίπτωση. Κάνεις το κέφι σου. Μιλάς στην πλατεία της Επανάστασης όπου μιλούσε και ο Φιντέλ σαν ένας γνήσιος και σκληρός επαναστάτης. Υψώνεις το πελώριο ανάστημά σου ενάντια στον Καπιταλισμό-Ιμπεριαλισμό. Τρως τον αγλέορα (600 ευρώ για ένα γεύμα πληρωμένο από το Υπουργείο των Εξωτερικών, δηλαδή τα τσιράκια σου). Το διασκεδάζεις, το γλεντάς, την ώρα που τα κορόιδα οι Έλληνες κάθονται στις ουρές για σύνταξη, ΔΕΗ, τράπεζες, νοσοκομεία και προ παντός λιτότητα στη λιτότητα. Το παίζεις επαναστάτης κι όταν γυρίσεις, ξαναγίνεσαι αυτό που ήσουν, το παιδί που κάνει τα θελήματα της Μέρκελ, του Ομπάμα και του Γιούνκερ που κατακεραύνωσες στην Αβάνα και πάλι σε βάρος του έξυπνου ελληνικού λαού, γιατί αυτός αποφάσισε να τον κυβερνούν άτομα χωρίς οπαδούς και φιλότιμο, που το παίζουν κυβέρνηση.
Καλή αντάμωση στα Γουναράδικα.
Μίκης
Δεκέμβρης του 2016"

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Παγκόσμια Ημέρα των Αναπήρων: Στο ίδιο έργο θεατές...

Στους δρόμους 2000 άτομα με Αναπηρία
"Ζητάμε αξιοπρέπεια και όχι εξευτελισμό της ζωής μας"...
Παρά το συγκινητικό μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, τα Ατομα με Αναπηρία, κατά την πορεία τους προς τη Βουλή φώναζαν πως δεν μπορούν να ζήσουν σε μια χώρα με την "χειρότερη πολιτική των τελευταίων ετών"...

Άτομα με αναπηρία στην πλατεία Κλαυθμώνος, ζητούν αξιοπρέπεια
Πηγή: eurokinissi

| του Κώστα Βλουτή
Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμΕΑ
"Η ιδιαίτερη φροντίδα των Ατόμων με Αναπηρία συνιστά αυτονόητο χρέος, το οποίο απορρέει ευθέως από τις θεμελιώδεις συντεταγμένες του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου αλλά και αυτού τούτου του Πολιτισμού μας", δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο μήνυμά του για την Παγκόσμια Ημέρα των Αναπήρων, όπως έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ η 3η Δεκεμβρίου...

"Το ως άνω χρέος φροντίδας", σημείωσε ο Πρόεδρος, "παίρνει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις  σήμερα, με την έννοια ότι καμία κρίση, οιασδήποτε μορφής και οιουδήποτε βάθους, δεν μπορεί να μειώσει τις υποχρεώσεις μας ως προς την ενεργό και πολύπλευρη στήριξη των Ατόμων με Αναπηρία"...


Καταλήγοντας στο μήνυμά του δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε σχετικές διατάξεις του Συντάγματος, σημειώνοντας πως "τα άτομα με αναπηρία έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας"...

Λίγε ώρες πριν, περίπου 2.000 άτομα με αναπηρία συγκεντρώθηκαν στην πλατεία
Κλαυθμώνος για να φτάσουν στη Βουλή όπου αντιπροσωπεία τους παρέδωσε ψήφισμα σε εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων ενώ το προεδρείο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία συναντήθηκε με τον Χριστόφορο Βερναδάκη.

Ηταν μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των τελευταίων χρόνων...
"Ας έρθουν αυτοί να ζήσουν με 430 ευρώ", "αυτή είναι η χειρότερη πολιτική των τελευταίων ετών", φώναζαν πάνω στα αναπηρικά καροτσάκια τους, με φωνή όλο παράπονο...

"Παλεύουμε για ζωή με δικαιώματα για τα παιδιά μας", έγραφε σε πανό ένα καροτσόβιος, το οποίο και έδειχνε με παράπονο...

Στην πορεία τους προς τη Βουλή φώναζαν πως θέλουν να ζήσουν στη χώρα τους σε συνθήκες αξιοπρέπειας και εξευτελισμού... 
"Ζητάμε από την κυβέρνηση να διασφαλίσει την αξιοπρέπειά μας, την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια, την εργασία, τα εισοδήματά μας. Ο αποκλεισμός, η φτωχοποίηση και οι διακρίσεις κυριεύουν τη ζωή μας. Ζητάμε από τον πρωθυπουργό να θεσπίσει επιτέλους στην Ελλάδα εθνικό πρόγραμμα δημοσίων πολιτικών να προστατεύσει τα πραγματικά δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία σε αυτή τη χώρα"...

Μία ημέρα πριν, στη Θεσσαλονίκη καταγράφηκαν εικόνες που προκάλεσαν θλίψη, αλλά και προβληματισμό στην Ελλάδα του 2016.
Οπως αναφέρει το newsit.gr  "εξευτέλισαν άτομα με αναπηρίες" για λίγα τρόφιμα στην ουρά!...
Πολλά άτομα λιποθύμησαν από την εξάντληση και μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες...

ΑΚΟΜΗ:

ΑΝΑΠΗΡΙΑ : Ποσοστά και αριθμοί που σοκάρουν...

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Η κρίση του 1931 και ο αναβρασμός των ανέργων στην πρωτεύουσα...

Ιστορίες της Παλιάς Αθήνας 
"Ας κλεισθή η εξώπορτα της Ελλάδος εις εκείνους που έρχονται με την παλάμην ανοικτήν"...
-Ορίστε εις την Ελλάδα, κύριοι, αλλά να την θαυμάσετε μονάχα. Θα σας εκάναμε το τραπέζι, αλλά τι να γίνη… δύσκολοι οι καιροί. Συνεπώς μην ξεχάσετε ν’ αφήσετε το πουρμπουάρ…
Αναφορές με την υπογραφή του Θωμά Σιτιρά


Ο Κωνσταντινοπολίτης αθηναιογράφος, ο Θωμάς Σιτιράς, από τις ιστορίες της παλιάς Αθήνας, μας μεταφέρει το κλίμα που επικρατούσε με την κρίση του '31 στην πρωτεύουσα και τις επιπτώσεις που είχε στους πολίτες. Με τους άνεργους να είναι σε αναβρασμό και τους ξένους, οι υπόλοιποι, να τους βλέπουν με μισό μάτι...
Ενα κείμενο δυνατό που αξίζει να διαβαστεί...



| του Θωμά Σιτιρά
 Η κρίση του 1931 σημείωσε κοινωνικές αναταράξεις στην Παλιά Αθήνα μας, που ξεκίνησαν με το σύνθημα «Γυναίκες αφήστε τις δουλειές για τους άνδρες και γυρίστε στην κουζίνα σας». Η μπόρα πήρε σύντομα και τους ξένους που ζούσαν στην πόλη. Αντιγράφω έτσι από τα «Αθηναϊκά Νέα» το ρεπορτάζ του νεαρού τότε Δημήτρη Ψαθά.  «Το ζήτημα των ξένων… τι περίεργον ζήτημα αλήθεια… Ο Τουρισμός έβαλε τον δείκτην είς τον κρόταφον και σκέπτεται νυχθημερόν: Πώς θα μπορέσουμε να προσελκύσουμε περισσοτέρους ξένους; Το υπουργείον της Εθνικής Οικονομίας αντιθέτως εσούφρωσε τα φρύδια: Σαν πολλοί ξένοι έρχονται στην Ελλάδα. Ο πρώτος κατέστρωσε το πρόγραμμα:-Θα φέρωμε αν είνε δυνατόν όλη την Ευρώπην και την Αμερικήν εις την Ελλάδα!Το τελευταίον επήρε την απόφασιν:-Δεν θα μπή του λοιπού, αν είνε δυνατόν, ούτε μισός ξένος στην χώραν!...Τι συμβαίνει λοιπόν; Ποιοι είνε αυτοί οι περίφημοι «ξένοι» μπροστά εις τους οποίους βγάζουμε το καπέλλο και οι άλλοι που μας τρέπουν εις φυγήν; 
Τα πράγματα είνε απλά. Ο εικοστός αιών που έχει βιομηχανοποιήσει τα πάντα δεν ήταν δυνατόν να αφήση ανεκμετάλλευτη μια τόσον πλουτοφόρον πηγήν, όπως είνε οι ξένοι που έρχονται με το πορτοφόλι γεμάτο διά να θαυμάσουν τα «αξιοθέατα». Κάθε χώρα αποβλέπει εις την αύξησιν των προσόδων της, κι’ ενισχύει καθημερινώς όλα τα είδη της βιομηχανίας της και τα περιφρουρεί τας περισσοτέρας φοράς με τα τείχη του προστατευτικού δασμολογίου. 
Εις τα τείχη όμως αυτά είνε διάπλατα ανοιχτή πάντα μια μεγάλη πόρτα για τους πλουσίους ξένους και εις την πόρτα των ένας πρόθυμος λακές –ο Τουρισμός- που υποκλίνεται: Περάστε κύριοι… Εφ’ όσον δεν πρόκειται να μας πάρετε τίποτε, αλλά να μας αφήσετε, είσθε ευπρόσδεκτοι. 
Ως συμβαίνει όμως εις κάθε περίστασιν, της ευκαιρίας επωφελούνται και οι άλλοι. Οι ερχόμενοι με το πορτοφόλιον ισχνόν ή εντελώς κενόν με σκοπόν να το γεμίσουν από την χώραν που τους φιλοξενεί. Αυτοί είνε οι ξένοι εις τους οποίους ατυχώς δεν θα ημπορούμε του λοιπού να δείχνωμεν την ίδιαν ευγένειαν. Διότι το κακόν επαράγινε. Είνε πολύ περισσότεροι από τους πρώτους και εδιάλεγαν πάντα την Ελλάδα ως ιδεώδη τόπον διαμονής.
Ένα ωραίον πρωΐ αφού έβλεπαν ολόγυρα συνεφιασμένους όλους τους

ορίζοντας, έπαιρναν απόφασιν και τραβούσαν τα βήματά των προς την χώραν μας:
-Ά μα εδώ είνε γλυκύς ο ουρανός, το κλίμα θαυμάσιον και αι παραδόσεις φιλοξενίας ευνοϊκώταται. Αλλόν-ζύ! Να δούμε τι θα γίνη…
Είχαμε καταντήσει, και δεν επάψαμε φυσικά ακόμα να είμαστε, ο παράδεισος των ξένων. Εκείνο που οι ευκλεείς πρόγονοί μας ονόμαζαν φιλοξενίαν διεσώσαμεν ακραίον και το διευθετήσαμεν μάλιστα με αρκετήν δόσιν ξιπασιάς. Όταν εζητούσαμε ένα μηχανικόν ή ένα σωφέρ, ή ένα οποιονδήποτε τεχνίτην και παρήλαυνον δεκαπέντε από το γραφείο μας, εσταματούσαμε με έκστασιν μπροστά εις τον δέκατον έκτον αν συνέβαινε να λέγεται Φρανσουά και όχι Γιάννης.
-Εδιάλεξα ένα φραντζέζο φίλε μου! Ένα γνήσιο φραντζέζο! Μου ζήτησε τα διπλά… αλλά τι το θέλεις. Είνε φραντζέζος και ξέρει τη δουλειά του. Και ευγενέστατος!
Αν συνέβαινε να μας τύχη κανένας Γερμανός τότε ολόκληρα τα προτερήματα της φυλής και όλη η ιστορία του έθνους του επλαισίωνε ως φωτοστέφανος την κεφαλήν του.-Γερμαναράς φίλε μου! Έχεις ιδέα από Γερμανό; Μυαλό τετραγωνικό… σκύλος στη δουλειά του! Όχι σαν τους δικούς μας τους τεμπέληδες…
Και ενώ ο Γερμανός, ο Γάλλος, ο Ισπανός, ο Βέλγος, ο Ολλανδός, ο Πολωνός, ο Τσεχοσλοβάκος, εύρισκαν με το πρώτο δουλειά και επληρώνοντο πάντα ηγεμονικώς, ο Έλλην επερίμενε σειράν και καθόταν επί μήνας με τα χέρια σταυρωμένα. Η περισσότερες επιχειρήσεις είχαν ανοίξει πρωτίστως την αγκαλιά εις τους ξένους. Κ’ έτσι οι τελευταίοι αυτοί ευρίσκοντας το κλίμα ευνοϊκώτατον για την υγείαν των, εστογγυλοκάθοντο, εγκαθίσταντο οριστικώς κάτω από την σκιάν του Παρθενώνος και εξεδήλωναν αμέριστον τον θαυμασμόν των «προς τας επιτελουμένας προόδους της Ελλάδος», αφ’ ενός, και το αρχαίον κάλλος αφ’ ετέρου.
Μουσικοί λόγου χάριν, εις τα περισσότερα κέντρα προσλαμβάνοντο πάντοτε και προσλαμβάνονται ακόμη ξένοι. Ένας Ούγγρος βιολιστής παίζει κατ’ αρχήν, φαίνεται, γλυκύτερα από ένα Έλληνα, όπως και ένας Σουηδός κλαπαδορίστας τεχνικώτερα από έναν απόγονον του Απόλλωνος! 
Προ καιρού κάποτε είχε εκδηλωθή έντονη η διαμαρτυρία των Ελλήνων μουσικών για την εξαιρετικήν αυτήν προτίμησιν των ξένων συναδέλφων των, πολλοί μάλιστα έφτασαν και να δημιουργούν επεισόδια και μέσα στα κέντρα ακόμα όπου έπαιζαν ξένοι μουσικοί.
Αλλά η κατάστασις δεν εβελτιώθη καθόλου, ούτε ασφαλώς πρόκειται να βελτιωθή αν δεν πραγματοποιηθή η λήψις των νομοθετικών μέτρων που μελετώνται. Η τελευταία απογραφή μας απεκάλυψε ότι κοντεύει η χώρα μας να καταντήση Βαβυλών! Μετράτε τα έθνη πού έχουν όχι ολίγους αντιπροσώπους τους εις την Ελλάδα:
Ολλανδοί 44 άνδρες, 34 γυναίκες, Ούγγροι 138 άνδρες, 101 γυναίκες, Πέρσαι 167 άνδρες, 110 γυναίκες, -να έμειναν από την εποχήν του Μαραθώνος;- Πολωνοί 53 άνδρες, 61 γυναίκες, Πορτογάλοι 260 άνδρες, 157 γυναίκες, Ρουμάνοι 527 άνδρες, 579 γυναίκες, Ρώσοι 2002 άνδρες, 1327 γυναίκες, Σουηδοί 30 άνδρες, 21 γυναίκες, Τούρκοι 11410 άνδρες, 10963 γυναίκες, Τσεχοσλοβάκοι 179 άνδρες, 190 γυναίκες. Σύνολον εγκατεστημένων εις την χώραν ξένων: Άνδρες 40749, γυναίκες 32589.
Είνε γνωστόν ότι κάθε χώρα σήμερον προσπαθεί να κλέιση τις πόρτες

σε κάθε ξένον και ότι αν εβγαίναμε έξω από τα σύνορά μας με πορτοφόλι άδειο θα το μετανοούσαμε πικρώς. Η φιλοξενία όταν ο φιλοξενούμενος δεν είχε τα μέσα να φιλοξενηθή μόνος του, στέλνεται περίπατον από τους προστατευτικούς νόμους. 
Στην Αμερική δεν ημπορείτε να ταξειδέψετε αν δεν έχετε στην τσέπη για διάστημα τριών μηνών 600 δολλάρια, περί τας 50.000 δηλαδή δραχμάς. Στα κράτη της Ευρώπης συμβαίνει περίπου το ίδιο αφού σας είνε κλεισμένες όλες οι πόρτες. Σ’ αυτήν ακόμη την Τουρκία όταν ετοιμάζεστε να μπήτε σας ρωτάνε: Τι λεφτά έχετε; Και εάν έχετε τόσα όσα θα ημπορούν να πιάσουν τόπο εκεί πού θα μείνουν σας επιτρέπουν: Μπούϊρουν, εφέντη!...
Εκτός όμως των ξένων πού μένουν μονίμως εγκατεστημένοι στον τόπο μας και κατέχουν θέσεις πού θα μπορούσαν κάλλιστα να διατηρούν Έλληνες άεργοι, υπάρχει και η μεγάλη πληγή των περιοδευόντων αντιπροσώπων οι οποίοι περνούν από την Ελλάδα, λαμβάνουν παραγγελίας και στερούν πρώτα των εργασιών των τους Έλληνας παραγγελιοδόχους και ύστερα διαφεύγουν και την πληρωμήν των φόρων!
Γή της Επαγγελίας λοιπόν η Ελλάς, διά πάντα… μη Έλληνα. Θα σταματήση επί τέλους το κακόν; Ας κλεισθή η εξώπορτα της Ελλάδος εις εκείνους που έρχονται με την παλάμην ανοικτήν. Τι να γίνη; Όταν η Γαλλία πού έχει γεμάτες της κάσες της με χρυσάφι δεν προσφέρει ούτε ένα τάλληρο για την ψυχή του πατρός της, η Ελλάς που ζητά διαρκώς δανεικά δεν μπορεί να μοιράζη στον ξένο κόσμο. 
-Ορίστε εις την Ελλάδα, κύριοι, αλλά να την θαυμάσετε μονάχα. Θα σας εκάναμε το τραπέζι, αλλά τι να γίνη… δύσκολοι οι καιροί. Συνεπώς μην ξεχάσετε ν’ αφήσετε το πουρμπουάρ…».


Θωμάς Σιταράς (Αθηναιογράφος)
Το κείμενο του Αθηναιογράφου δημοσιεύθηκε στο protothema.gr

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Το τελευταίο αντίο στον μεγάλο πολιτικό και άνθρωπο, Κωστή Στεφανόπουλο

Η Ελλάδα αποχαιρέτησε μια σπουδαία προσωπικότητα
Με τιμές αρχηγού κράτους η εξόδιος ακολουθία
Κατά τη διάρκεια της τελετής ερρίφθησαν 21 κανονιοβολισμοί από τον Λυκαβηττό


Με τιμές αρχηγού κράτους κηδεύτηκε ο πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος.
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, στο Παλαιό Ψυχικό τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία, με παρόντες τους: Προκόπη Παυλόπουλο, Αλέξη Τσίπρα, Κυριάκο Μητσοτάκη, Αντώνη Σαμαρά, Σταύρο Θεοδωράκη, Δημήτρη Κουτσούμπα, πρώην υπουργοί, βουλευτές, εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου και πολλοί άλλοι...

Στο προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού υπήρχε τιμητικό άγημα της Προεδρικής Φρουράς...

Η κηδεία του σπουδαίου πολιτικού και ανθρώπου, που ξεχώρισε για το ήθος και την εντιμότητά του, έγινε δημοσία δαπάνη, ενώ ήδη σε όλα τα δημόσια κτήρια της χώρας κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες...

Από την Προεδρεία της Δημοκρατίας ανακοινώθηκε πως σήμερα Τρίτη και αύριο Τετάρτη, θα υπάρχει βιβλίο συλλυπητηρίων για τον θάνατο του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, που απεβίωσε στα 90 του χρόνια, ύστερα από βραχύβια νοσηλεία στο "Ερρίκος Ντυνάν" όπου εισήχθη με πυρετό και δυσχέρεια στην αναπνοή... 


Εύζωνες της Προεδρικής Φρουράς έξω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Παλαιού Ψυχικού για την εξόδιο ακολουθί του Κ. Στεφανόπουλου...

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Η ταφή του εκλιπόντος θα γίνει αύριο Τετάρτη, στο Α΄Δημοτικό Κοιμητήριο της Πάτρας.
Από τις 11 το πρωί της Τετάρτης η σορός του θα βρίσκεται στο εκκλησάκι των Αγγέλων, μέχρι τη 1 το μεσημέρι που θα γίνει η ταφή.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ:
Τι θα θυμάμαι από τον Κωστή Στεφανόπουλο

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Η συγκλονιστική εξομολόγηση του φωτογράφου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, Αριστοτέλη Σαρρηκώστα

Η 43η Επέτειος του Πολυτεχνείου
"Η αντίσταση των φοιτητών ήταν ο τάφος της χούντας"...
Σύμφωνα με τον ρεπόρτερ "το πρώτο θύμα ήταν ο Έλληνας φοιτητής Κώστας Γεωργάκης, που σπούδαζε στη Γένοβα, της Ιταλίας, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε δημόσια εις ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στη χούντα".
Ο Αριστοτέλης Σαρρηλώστας υπήρξε ένας από τους κορυφαίους φωτορεπόρτερ στη χώρα μας και για δεκαετίες ανταποκριτής του Associated Press. Αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων του Πολυτεχνείου, αποθανάτισε την εισβολή του ταγκ σε αυτό... Ο σημαντικός αυτός φωτορεπόρτερ που κάλυψε πολέμους και εντάσεις σε όλο τον κόσμο, εξομολογείται και ξεδιπλώνει μνήμες που έχουν χαραχθεί στο DNA του καθενός μας.
Ιδού, λοιπόν, η αλήθεια που πολλοί προσπαθούν να την περάσουν ως απάτη στα δύσκολα χρόνια που περνάμε... Από τον "ανθρωπο-ορχήστρα", όπως τον έχει αποκαλέσει ο Λουί Μποκάρνι, πρώην διεθύνων Σύμβουλος του Associated Press, ο οποίος τράβηξε τις ιστορικές φωτογραφίες με το τανκ να ρίχνει την πόρτα του Πολυτεχνείου...
Πως φτάσαμε στην ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου; Όλα είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από τη χούντα. Παρακρατικοί χτυπούν και σκοτώνουν, το παλάτι μαζί με τον ξένο παράγοντα και σκοτεινούς κύκλος ραδιουργούν, με αποκορύφωμα την αποστασία
| του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα
τ. Ανταποκριτής Associated Press

Τις ημέρες του Πολυτεχνείου τις έζησα τόσο κοντά όσο λίγοι συνάδελφοι. Καρέ καρέ αποτύπωσα την ηρωική προσπάθεια των φοιτητών και όλων των άλλων που είχαν κλειστεί στο Πολυτεχνείο ενάντια στη στρατιωτική χούντα. Ήταν μία ακόμη φωτεινή σελίδα στη σύγχρονη ιστορία του τόπου.
Και τι δεν μου θυμίζουν εκείνες οι μέρες. Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα με τη σειρά τους, διότι η 17 Νοέμβρη δεν είναι μόνο αυτή και μόνο η συγκεκριμένη ημέρα. Το ζητούμενο είναι να γνωρίζουμε τι προηγήθηκε και πως φτάσαμε μέχρι εκείνη τη μέρα του ηρωισμού και της αποκτήνωσης των χουντικών.
Η πολιτική κατάσταση της χώρας μας δεν ήταν και η καλύτερη μετά την αποστασία υπουργών από την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Η αποστασία ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου, σε μία χώρα που οι πολιτικές εξελίξεις είχαν πάρει την κατηφόρα, το παλάτι έπαιζε βρόμικα παιχνίδια και ετοίμαζε το πραξικόπημα των “Στρατηγών”, ενώ ο ξένος παράγοντας ανησυχούσε ότι κάποιοι πολιτικοί θα έμπαιναν στον πειρασμό και θα έδιναν τη μάχη μαζί με τον ελληνικό λαό που ζητούσε εθνική ανεξαρτησία – λαϊκή κυριαρχία.
Τα γεγονότα έτρεχαν και οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου η Ελλάδα βρίσκεται στο γύψο. Υπό τη διακυβέρνηση της χούντας των συνταγματαρχών, καταργήθηκαν ατομικές ελευθερίες, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν χιλιάδες πολίτες με μόνο κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και την αντίθεσή τους στην απολυταρχία.
Το 1973, ο ηγέτης της χούντας Γεώργιος Παπαδόπουλος, ξεκίνησε κάποια διαδικασία φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος, με μερικές αποφυλακίσεις πολιτικών κρατουμένων, με μερική άρση της λογοκρισίας, με υποσχέσεις για νέο σύνταγμα και εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου του 1974.
Από την αρχή, η χούντα ήθελε και είχε βάλει σκοπό να ελέγχει τις φοιτητικές ενώσεις και με τον νόμο 2287 μπορούσε να επιστρατεύει ανά πάσα στιγμή τους συνδικαλιστές φοιτητές έτσι ώστε να μη μπορούν να δράσουν εναντίον της.
Το πρώτο θύμα ήταν ο Έλληνας φοιτητής Κώστας Γεωργάκης, που σπούδαζε στη Γένοβα, της Ιταλίας, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε δημόσια εις ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στη χούντα.
Στις 5 Φεβρουαρίου 1973 έγινε η πρώτη αποχή των φοιτητών του Πολυτεχνείου από τα μαθήματά τους και στις 13 του ίδιου μήνα έγινε μεγάλη διαδήλωση μέσα στο Πολυτεχνείο, την οποία διέλυσαν οι αστυνομικές δυνάμεις με βία και συλλήψεις.
Η πρώτη κατάληψη έγινε στη Νομική στην οδό Σόλωνος στις 21 Φεβρουαρίου 1973, από τέσσερις χιλιάδες φοιτητές με αίτημα την κατάργηση του νόμου 1347 ο οποίος επέβαλε την επιστράτευση των "Αντιδραστικών Νέων". Η κατάληψη έληξε με την επέμβαση της αστυνομίας και αρκετές συλλήψεις.
Η δεύτερη κατάληψη έγινε και πάλι στη Νομική Σχολή τον Μάρτιο του 1973 και ήταν η πρώτη φορά που αναρτήθηκαν πανό με αιτήματα "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία" κατάργηση του νόμου 1347 και 2287, απομάκρυνση της χούντας και επιστροφή στη Δημοκρατία. Πράγματα αδιανόητα για εκείνη την εποχή και ενώ η αστυνομία δεν ήξερε πως να αντιδράσει, χιλιάδες κόσμου είχε μαζευτεί κάτω από το κτήριο της Νομικής χειροκροτώντας τους φοιτητές. Το βράδυ της δεύτερης μέρας της κατάληψης η αστυνομία επενέβη και μετά από άγριο ξυλοδαρμό και δεκάδων συλλήψεων η Νομική εκκενώθηκε.
Τις ημέρες του Νοέμβρη η Αθήνα φλέγονταν από την μια άκρη μέχρι την άλλη, καθημερινές διαδηλώσεις, οδοφράγματα και άγριο κυνηγητό από την αστυνομία, σταματούσαν τα τρόλεϊ και λεωφορεία και ξυλοκοπούσαν τον κόσμο χωρίς λόγο και αιτία, οι αναμετρήσεις μεταξύ φοιτητών αλλά και οικοδόμων με τις αρχές ασφαλείας ήταν σε καθημερινή βάση, σε διάφορα σημεία των Αθηνών αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Τα συνθήματα "Κάτω η χούντα" και "Ελευθερία" ήταν στην πρώτη γραμμή, το κίνημα της αντίστασης φούντωνε-μεγάλωνε ήταν φανερό ότι τίποτε δεν μπορούσε να το σταματήσει.
Στις 14 Νοέμβρη, οι διαδηλώσεις έχουν καλύψει όλα τα σημεία της Αθήνας με επίκεντρο τον χώρο του πολυτεχνείου, κυνηγημένοι φοιτητές μπαίνουν στο Πολυτεχνείο. Μαζί τους και χιλιάδες άλλοι οικοδόμοι, εργάτες, υπάλληλοι και απλοί Αθηναίοι, οι οποίοι κατέβηκαν από όλες της συνοικίες προς συμπαράσταση των εγκλωβισμένων φοιτητών.
Στο άκουσμα ότι φοιτητές του Πολυτεχνείου έχουν εγκλωβιστεί στο Πολυτεχνείο, σύσσωμοι οι φοιτητές της Νομικής κατεβαίνουν και αυτοί στο Πολυτεχνείο.
"Ετσι άρχισε η κατάληψη του πολυτεχνείου η οποία έμελλε να είναι και η “αρχή του Τέλους” της χούντας.
Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα οι συντονιστικές επιτροπές όλων των φοιτητικών οργανώσεων ενωμένοι ενάντια σε έναν και μοναδικό εχθρό, τη χούντα, δημιούργησαν τυπογραφεία, νοσοκομεία, μαγειρεία και το σπουδαιότερο, το ραδιοφωνικό σταθμό που άρχισε να εκπέμπει και να ακούγεται σε όλη την Ελλάδα το “Εδώ Πολυτεχνείο-Εδώ Πολυτεχνείο".
Τη δεύτερη μέρα της κατάληψης οι φοιτητές κάλεσαν όλα τα ΜΜΕ και έδωσαν συνέντευξη ανακοινώνοντας τα αιτήματα τους, εκεί μπήκα και εγώ σαν ξένος ανταποκριτής και είδα με τα μάτια μου πως είχαν διαμορφώσει τους χώρους, αλλά και τη θέληση στα μάτια όλων για πάλη, αγώνα για την ανεξαρτησία, και την ελευθερία.
Το πως βρέθηκα τη βραδιά της 16ης προς 17η Νοέμβρη απέναντι από την κεντρική είσοδο του Πολυτεχνείου, (Γωνία Πατησίων και Στουρνάρη), είναι μια απίστευτη ιστορία που ακόμη και σήμερα δεν την πιστεύω ότι κατάφερα μαζί με τον διευθυντή μου Phil Dopoulo του Associated Press να είμαστε οι μόνοι δημοσιογράφοι εκεί μπροστά στο Πολυτεχνείο και να μείνω εκεί μέχρι την στιγμή που το τανκ γκρεμίζοντας την κεντρική πύλη άνοιξε τον δρόμο για την εισβολή αστυνομίας και στρατού να καταστείλουν την φοιτητική εξέγερση, αφήνοντας πίσω τους πολλούς νεκρούς και τραυματίες.
Οι σκηνές που έζησα καθ' όλη τη διάρκεια των πέντε ωρών που ήμουν εκεί (από της 10 το βράδυ μέχρι τις τρεις τα ξημερώματα) ήταν πολλές και δεν περιγράφονται με λόγια. Συγκίνηση, ηρωισμός, ιστορικές στιγμές.
Η εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο ήταν τόσο ξαφνική που με έπιασε και εμένα εξαπίνης. Δεν περίμενα να εισβάλει. Αντιθέτως, όταν γύρισε την κάννη του κανονιού προς τα πίσω και κάνοντας όπισθεν πηγαίνοντας στο απέναντι πεζοδρόμιο, νόμιζα ότι πήρε εντολή για να αποχωρήσει από το σημείο. Αυτός όμως είχε πάρει εντολή για να χτυπήσει και να μπει στο Πολυτεχνείο και αυτό έκανε με όση δύναμη διέθετε το τανκ, πέφτοντας πάνω στην κύρια είσοδο και στα παιδιά που ήταν κρεμασμένα πάνω στα κάγκελα της κεντρικής πύλης.
Πρόλαβα και τράβηξα τρία καρέ, τρεις φωτογραφίες, απ’ την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια, αφού απέφυγα τα χτυπήματα, με μακριά κοντάρια τριών αστυνομικών, τρέχοντας ζιγκ – ζαγκ, γιατί πίστευα ότι θα με πυροβολούσαν, έφυγα προς την οδό Ακαδημίας, φτάνοντας στο γραφείο μου, σώζοντας το πολύτιμο υλικό.
Λίγες ώρες αργότερα γύρισα και πάλι στο Πολυτεχνείο, μπήκα μέσα είδα την στραπατσαρισμένη Μερσεντές που λίγες ώρες πριν είχαν λιώσει οι ερπύστριες του τανκ.
Οι φωνές και τα ουρλιαχτά των λαβωμένων φοιτητών ήταν ακόμη ζωντανά μέσα στα αυτιά μου, αυτή τη φορά είδα πυροσβέστες με τις μάνικες στα χέρια να προσπαθούν να πλύνουν τους λεκέδες από τα αίματα, να ξεπλύνουν την ντροπή τους.
Η ενέργεια αυτή του τανκ μπορεί να γκρέμισε την πύλη του πολυτεχνείου, δεν μπόρεσε όμως να γκρεμίσει τη θέληση της συντριπτικής πλειονότητας του Ελληνισμού να βάλει τέλος στην καταπίεση, να διώξει τη χούντα.
Οι φοιτητές εκείνης της εποχής άνοιξαν τον δρόμο. Εμείς πρέπει να συνεχίσουμε στο δρόμο τους, χωρίς να επιτρέπουμε οι εκδηλώσεις μνήμης, κάθε χρόνο, να μετατρέπονται σε καταστροφικές διαδηλώσεις.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

"ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ", στην Ελλάδα των Μνημονείων...

43η Επέτειος
...μνήμης και περισυλλογής
Με τον καθένα από μας να κουβαλάει ένα "Πολυτεχνείο" για σταυρό...
Απελπισμένος Ελληνας: "Οσοι καταθέσουν στεφάνια, για τα θύματα του Πολυτεχνείου, παρακαλούνται να καταθέσουν και για εμάς τα θύματα των επιζώντων του Πολυτεχνείου"!...



Αλλη μία Επέτειος, η 43η στη σειρά, που είναι γεμάτη μνήμη, που απαιτεί περισυλλογή και δάκρυ ως κατάθεση στεφάνου για όσους θυσίασαν τη ζωή τους να επέλθει η δημοκρατία στον τόπο που την εφηύρε, την μεταλαμπάδευσε σε όλο τον κόσμο και στο τέλος την "εκτέλεσε" στην ίδια της τη χώρα...

| Αρθρο του Κώστα Βλουτή

Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμΕΑ

Αλλη μία Επέτειος είναι μπροστά μας με την ανατριχίλα σε όλο το κορμί, κυρίως σε εκείνων που αγωνίστηκαν, τις μαύρες μέρες του Πολυτεχνείου, με τη δίψα για "ψωμί, παιδεία, ελευθερία"!...

Αλλη μία Επέτειος που μας βρίσκει να τα έχουμε χάσει όλα: το ψωμί, την παιδεία, την ελευθερία...

Να μνημονεύουμε τους νέους εκείνης της εποχής που θυσιάστηκαν για μια αξιοπρεπή ζωή, αυτήν που "φυλάκισαν" και πάλι οι "εθνοσωτήρες" που μας εξοντώνουν "για να σωθεί η χώρα"...

Αλλη μία Επέτειος που ζητά, απεγνωσμένα, νέους αγώνες, νέο αίμα για ίσα δικαιώματα και για τη Δημοκρατία που στο πέρασμα των χρόνων έχασε την ουσιαστική της έννοια και εφαρμογή...

Εδώ Πολυτεχνείο, 43 χρόνια μετά... 
Στην Ελλάδα των Μνημονίων. 
Στην Ελλάδα της χρεοκοπίας αξιών. 
Στην Ελλάδα του "μαζί τα φάγαμε" κι άλλος πεινάει. 
Στην Ελλάδα που βολεύτηκαν πολλοί κι άλλος πληρώνει. 

Στην επιτηρούμενη Ελλάδα... ...που ζητάει ελπίδα, το σκοπό που γι αυτόν θυσιάστηκαν εκείνοι των οραμάτων και της Δημοκρατίας!
Στην Ελλάδα της αποχής, ως αντίσταση και διαμαρτυρία, γιατί ζητάει να μάθει ποιοι κοπρίτες φάγανε τα λεφτά.


Στην Ελλάδα που "λεφτά υπάρχουν" και της κόβουν τη δουλειά, το μισθό, τη σύνταξη...
Που της καταρρακώνουν την κοινωνική της αξιοπρέπεια.
Που θέλει να κλάψει στη μνήμη και φοβάται μη τη χρεώσουν για να βουλώσουν "μαύρες" τρύπες...


Εδώ Πολυτεχνείο...
Των αγωνιζομένων που, αν ήξεραν πως θα πήγαινε τσάμπα της θυσίας το αίμα, θα τους έπαιρνε ο διάολος και θα τους σήκωνε...


Στην Ελλάδα που τα 17χρονα και τα 20σάχρονα έχουν στο μέσα τους το δικό τους "Πολυτεχνείο" και που γι αυτό είναι έτοιμα να θυσιαστούν...


Στην Ελλάδα που καθένας από μας κουβαλάει ένα "Πολυτεχνείο" για σταυρό...