Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Νέοι που επιμένουν να κυνηγούν το όνειρό τους στη χώρα των μνημονίων...


του Κώστα Βλουτή
kostas.vloutis@gmail.com

Τέσσερα χρόνια η χώρα στα μνημόνια και το δράμα του "κυρίαρχου" λαού συνεχίζεται... Μειώνονται οι μισθοί, μειώνονται οι συντάξεις, αυξάνονται οι φόροι, τα χαράτσια, ενώ μένουν άνεργοι κι άλλοι, κυρίως, νέοι που βλέπουν τα όνειρά τους να "νυχτώνονται" με το επιχείρημα "παίρνουμε μέτρα για να σωθεί η χώρα"!... 
Τα στοιχεία που δίνει η ΕΛΣΤΑΤ, κάθε φορά, είναι ακόμη χειρότερα από την προηγούμενη... Οι άνεργοι έχουν "σπάσει" πλέον το "φράγμα" του 1.300.165+, με την ανεργία να παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη και με τους απασχολούμενους να μειώνονται κατά ...9.000, μέσα σε ένα χρόνο(!)
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ, από τους εγγεγραμμένους ανέργους, μόνο 105.694 πήραν επίδομα τον Μάρτιο του 2014, δηλαδή 52.227 λιγότεροι από τον περασμένο Φεβρουάριο.
Το ποσοστό της ανεργίας, παραμένει στο υψηλότατο 26,8%, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), ενώ τουλάχιστον ένας στους δύο νέους είναι άνεργος, αφού η ανεργία στους νέους ανέρχεται σε 56,9%.
Δεύτερη παράπλευρη απώλεια των μνημονιακών πολιτικών είναι οι γυναίκες, όπου το ποσοστό ανεργίας φθάνει το 30,6%, έναντι 23,8% στους άνδρες.
Μέσα σε ένα χρόνο, οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 8.694, σε σχέση με τον Φεβρουάριο του 2013, και κατά 4.054 σε διάστημα, μόλις ενός μήνα, από τον Ιανουάριο του 2014.
Όσοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, προσπαθούν να επιβιώσουν στη "ζούγκλα" που τους προσφέρει το "σώσιμο" της χώρας, αγγίζουν τα όρια της "τρέλας" με την εφορία να τους πνίγει, με το αφεντικό -ανά πάσα στιγμή- να τους απειλεί με απόλυση...
Η Γιάννα η "καθαρίστρια", η Νινέτα η ..."περιπτερού" (έτσι αυτοαποκαλείται...), ο Δημήτρης και ο Βασίλης είναι νέοι άνθρωποι που επέλεξαν να το παλέψουν στη χώρα τους...
"Δεν το κρύβουμε... Έρχονται στιγμές που το μετανιώνουμε που δεν κάναμε το βήμα να μεταναστεύσουμε για μια καλύτερη τύχη, αλλά μείναμε στην πατρίδα... και το παλεύουμε ακόμα", λένε για την επιλογή τους να μην ακολουθήσουν το "κύμα" των μεταναστών και να δώσουν τη μάχη τους στην "ωραιότερη χώρα'' του πλανήτη "που βάλθηκαν να ξεκάνουν οι ισχυροί της Ευρώπης... Μιας Ευρώπης που, κάθε άλλο παρά, ενωμένη δεν τη λες"!...
Ο Δημήτρης Καράμπελας κάνει δύο και τρεις δουλειές προκειμένου να επιβιώσει και τα βράδια τραγουδά διασκεδάζοντας τον κόσμο "για να σπάσω μαζί τους την αλυσίδα που λέγεται φόβος". 
Η Γιάννα Τ. πλένει σκάλες, καθαρίζει σπίτια, φροντίζει "ανήμπορους για να πάρω ένα κομμάτι ψωμί. Εγώ η ...πτυχιούχος!"... 
Ο Βασίλης Λογοθέτης, γνωστός και από το greek idol, δεν ντρέπεται να σου πει πως κυνηγάει το όνειρό του "ψάχνοντας την ελπίδα ακόμη και στην Αλεξανδρούπολη, προκειμένου να επιβιώσω ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης"!!...
Και η Νινέτα η περιπτερού δεν κρύβει το φόβο της πως είναι "εκτεθειμένη σε χίλιους δυο κινδύνους για να βγάλω ένα μεροκάματο, από το περίπτερο του πατέρα μου", σε δρόμο του Πειραιά που την καλημερίζει και την καληνυχτίζει "κάθε καρυδιάς καρύδι"!...  
Σε θέσεις απασχόλησης κατώτερες των δεξιοτήτων τους και με χαμηλές προοπτικές εξέλιξης αναγκάζονται να στραφούν οι νέοι στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις κενές θέσεις εργασίας στην Ε.Ε. το 2014, που δόθηκε στη δημοσιότητα, στις Βρυξέλλες. 
Η συγκεκριμένη έκθεση επισημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της κρίσης, αυξήθηκαν, κατά μέσο όρο στην Ε.Ε., οι θέσεις προσωρινής και μερικής απασχόλησης. 
Αυτό είναι ολοφάνερο πια στη χώρα μας, αφού βλέπεις, κυρίως νέους, έναντι ελαχίστων ευρώ να δουλεύουν με το "αβέβαιο" στο μέλλον τους...
"Είμαι καθηγήτρια Αγγλικών. Περιμένω το διορισμό μου... Έχω ανάγκη τα χρήματα και μέχρι τότε, παραδίδω μαθήματα, φροντίζω ανήμπορους ανθρώπους, καθαρίζω σπίτια, πλένω σκάλες... Η δουλειά δεν είναι ντροπή, τη δουλειά δεν την φοβάμαι... Ξέρετε τι φοβάμαι; Το ...αύριο που δεν είναι δεδομένο, σύμφωνα πάντα και ανάλογα με τη γνώση που απόκτησα, χωρίς... προοπτική, με ανύπαρκτη την ευκαιρία", λέει η Γιάννα Τ... 
Η Γιάννα που μού ζητά να κρατήσω προσωπικά τα υπόλοιπα στοιχεία της "όχι από ντροπή", όπως λέει η ίδια, αλλά για το "στίγμα" που μπορούν "να σου προσφέρουν, με την πρώτη ευκαιρία, οι βολεμένοι! Γιατί μη νομίζετε, υπάρχουν πολλοί, παρά την κρίση"... 
"Είμαι 24 χρόνων", λέει "και έχω κάνει ακόμα και ντελίβερι, με παπάκι τα μεσάνυχτα... 
Σκέφτηκα, πολλές φορές να φύγω έξω, αλλά την αγαπάω τη χώρα μου, την πονάω, άσχετα αν αυτοί που μας κυβερνούν δεν μας λογαριάζουν. Αν με ρωτήσεις, για να σε προλάβω, πως αντιμετωπίζω το θέμα μου, θα σου πως πως είμαι αισιόδοξη -τελικά- πως κάτι θα γίνει και θ΄αλλάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε κάνω το σταυρό μου και θα κοιτάω μπροστά, όπου φτάνει το βλέμμα μου"!...
Ο Δημήτρης Καράμπελας, είναι ποδοσφαιριστής, είναι τραγουδοποιός, δουλεύει και σε καφετέριες  για να μπορέσει να επιβιώσει...
"Ζούμε σε μια εποχή κρίσης οικονομικής και κατά συνέπεια, κοινωνικής" λέει, καθώς ετοιμάζει τον πρωινό καφέ τακτικού πελάτη. 
"Η πλειοψηφία του κόσμου ή παίρνει μισθούς της πείνας ή συσσωρεύει τα χρωστούμενα γιατί δεν εργάζεται. Υπάρχει ένα γενικό κλίμα απογοήτευσης και άγχους. Τα πράγματα είναι δύσκολα στις μέρες μας, με αποτέλεσμα η απογοήτευση να κερδίζει συνεχώς έδαφος καθώς τείνει να γίνει μόνιμη. Φτάνοντας, λοιπόν, σ’ αυτό το αδιέξοδο οδηγούμαστε στο φόβο και έτσι χάνετε η επικοινωνία και η ανθρώπινη επαφή. Γι’ αυτό και η κρίση δεν επηρεάζει μόνο την επιβίωση, αλλά πολύ περισσότερο τις ανθρώπινες σχέσεις. Σαν κομμάτι κι εγώ αυτής της κοινωνίας, κάνω 2-3 δουλειές τη μέρα προκειμένου να επιβιώσω. Μα πάνω από όλα είμαι άνθρωπος και μέσα από τον τίτλο "διασκεδαστής", θέλω να σπάσω την απομόνωση που μας περιτριγυρίζει και να βοηθήσω με τον δικό μου τρόπο στην ανύψωση του ηθικού. Προσπαθώ να συνδεθώ με όσους περισσότερους ανθρώπους μπορώ και μέσα από τις βραδιές που διοργανώνω να σπάσουμε όλοι μαζί την αλυσίδα που λέγεται ΦΟΒΟΣ. Η μόνη διέξοδος για την κρίση είναι μέσα από την διασκέδαση. Γιατί πιστεύω πως το αύριο προσδιορίζεται από την προσωπική και συλλογική διαχείριση του παρόντος. Και σίγουρα όσο πιο κοντά είμαστε, τόσο πιο δυνατοί γινόμαστε"!...
Δουλεύει από μικρό παιδί, δεν ανήκει σε αυτούς τους "χαραμοφάηδες", τους "τεμπέληδες" που ανέθρεψε και μετά κλώτσησε ένα ολόκληρο σύστημα...
Τώρα σκέφτεται να ετοιμάσει βαλίτσες για να πάει σε κάποιο νησί να δουλέψει εκεί που "οι δουλειές το καλοκαίρι ακόμα υπάρχουν και μας δίνουν τη δυνατότητα να βάλουμε στην άκρη λίγα χρήματα για τις δύσκολες στιγμές, κυρίως το χειμώνα που τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Ξέρω πως θα δουλέψω σαν σκυλί 15 με  17 ώρες το 24ωρο, αλλά δεν με νοιάζει... Είμαι νέος. Αντέχω..." λέει γελώντας, καθώς ετοιμάζει την αναχώρησή του..
.
Η 27χρονη Νινέτα, η ...περιπτερού όπως αυτοαπακαλείται, απέκτησε το περίπτερο από τον πατέρα της που δεν ζει πια... 
"Και να φανταστείς πως, όσο ζούσε ο πατέρας, ούτε που ήξερα που ...πέφτει το περίπτερό μας... Μετά τον θάνατό του όλα άλλαξαν, έφυγε και η σιγουριά του καθημερινού", λέει με πόνο για τον θάνατο του αγαπημένου της προσώπου... 
Ο "μπαμπάς" της έλεγε πόσο επικίνδυνο ήταν το σημείο και δρόμος του περίπτερου, κυρίως τα βράδια, όταν εκεί γύρο μαζεύονται "κάθε καρυδιάς καρύδι"...
πούδασα κομμωτική, αυτό αγαπώ από μικρή, μ΄αυτό ήθελα να ασχοληθώ μεγάλη. Ένα φεγγάρι πραγματοποίησα το όνειρό μου, αλλά μόνο για ένα ...φεγγάρι... Στην πορεία όλα ανατράπηκαν. Έβαλα σε προτεραιότητα τις ανάγκες μου, έχω και μικρό παιδί... Έπρεπε να συνεχίσω την δουλειά του πατέρα μου, με πολύ φόβο, αλλά και με αδιέξοδο στις επιλογές μου για άλλη εργασία...
>> Ο Άλκης είναι το στήριγμά μου στη ζωή... Είμαι χωρισμένη καιρό και όλος μου ο κόσμος είναι ο μικρός μου άγγελος!... Θέλω να τον μεγαλώσω σωστά και να προσπαθήσω να μη του λείψει τίποτα" καταλήγει και σφίγγει στην αγκαλιά της το "θησαυρό" της ζωής της. Το μονάκριβο παιδί της...
Ο Βασίλης Λογοθέτης, είναι γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στο τηλεοπτικό ριάλιτι του Άλφα "Greek Idol"... 
Εμφανίστηκε την εποχή των ΠετρέληΛιανούΚαραφώτη, με το τρέιλερ της συμμετοχής του στο τάλεντ σόου να παίζει καθημερινά, από το πρωί μέχρι το βράδυ... Είναι η εποχή της ανεμελιάς και του "ψεύτικου" που το περνάς γι αληθινό, για να σε εκδικηθεί μετά... 
Αυτό το ζει, σήμερα, ο Βασίλης που κάνει τη διαπίστωση πως και "η τέχνη βρίσκεται σε κρίση, με την κρίση που ζούμε"...
"Ξέρω συναδέλφους μου", λέει, "που κυριολεκτικά δεν έχουν να φάνε... Παρακαλάνε για δουλειά... Μη φανταστείς δουλειά σε πίστα... Πηγαίνουν στα μαγαζιά που κάποτε "διέπρεψαν" και εκλιπαρούν πια για μια θέση ότι να'ναι...".
Εκείνος έχει όρεξη, έχει τα νιάτα και κυνηγάει το όνειρό του, κάνοντας σχέδια "για μελλοντική ανοδική καριέρα... Βέβαια, πάντα, με την σημαντική υποστήριξη και την αγάπη από τον κόσμο! Δεν είσαι τίποτα αν ο κόσμος δεν σε θέλει... Συνεχίζω να γράφω μουσική και στίχο, με την ελπίδα να συνεργαστώ με μια δισκογραφική εταιρεία... Μέχρι τότε πάω όπου υπάρχει ...ζήτηση! Αυτό τον καιρό μετακόμισα στην Αλεξανδρούπολη... Εδώ βρήκα δουλειά, εδώ το παλεύω"...
Και καταλήγει: "Με ρωτάς για την κρίση. Άκου... Ζω και αναπνέω μέσα στην κρίση, αλλά προσαρμόζομαι, αφού δεν μπορώ να κάνω αλλιώς... Μεταμορφώνομαι, παζαρεύω τις ευκαιρίες, βρίσκω ελπίδα να συνεχίσω, παλεύοντας και πολλές φορές με ρίσκο... Αν υπήρχαν χώροι οικονομικοί και πιο προσιτοί, ας πούμε κάτι σαν τόποι συνάντησης καλλιτεχνών - θαυμαστών, η τέχνη θα ήταν ζωντανή, ουσιώδης και το κυριότερο, έξω από κάθε κρίση"!...

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Φόρο αναπνοής στο αεροδρόμιο βάζει η Βενεζουέλα!

Πρόκειται για το Maiquetia στο Καράκας

Το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Βενεζουέλας 
χρεώνει το δικαίωμα εισπνοής καθαρού αέρα, όπως μεταδίδει το πρακτορείο BBC.


Το μεγαλύτερο διεθνές αεροδρόμιο της Βενεζουέλας φορολογεί το δικαίωμα των επιβατών να... εισπνέουν καθαρό αέρα! Ναι, καλά διαβάζετε... Ποιος σας είπε ότι έχετε το δικαίωμα στην αναπνοή; Για να μην... σκάσετε στη Βενεζουέλα, βάλτε το χέρι στην τσέπη...
Για να καλυφθεί το κόστος ενός πρόσφατα εγκατεστημένου συστήματος που χρησιμοποιεί όζον για να καθαρίσει το σύστημα κλιματισμού του κτιρίου

Έχουμε συνηθίσει σε μια ατελείωτη σειρά από φόρους και προσαυξήσεις όταν πραγματοποιούμε κάποιο ταξίδι με αεροπλάνο - φόροι επιβατών, φόροι αναχώρησης, φόροι καυσίμων. Αλλά το Διεθνές Αεροδρόμιο Maiquetia στο Καράκας το πήγε ένα βήμα παραπέρα. 
Οι επιβάτες πρέπει τώρα να πληρώσουν 127 μπολιβάρ φόρο (20 δολάρια) για τον αέρα που αναπνέουν.

Αυτό γίνεται για να καλυφθεί το κόστος ενός πρόσφατα εγκατεστημένου συστήματος που χρησιμοποιεί όζον για να καθαρίσει τον κλιματισμό του κτιρίου.


Οπως σημειώνει το BBC, το δελτίο τύπου από το Υπουργείο Μεταφορών Υδάτων και Αέρα λέει ότι είναι το πρώτο αεροδρόμιο στη Νότια Αμερική και την Καραϊβική που χρησιμοποιεί αυτήν την τεχνολογία, που -όπως ισχυρίζεται- θα εξαλείψει την ανάπτυξη των βακτηρίων και θα "προστατεύσει την υγεία των ταξιδιωτών", ενώ θα καθαρίζει την ατμόσφαιρα και θα απολυμαίνει το κτίριο.
'Οπως αναφέρει το Bloomberg, τα εισιτήρια είναι ήδη πολύ ακριβά και ο νέος φόρος προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ορισμένοι μάλιστα φοβούνται ότι τελικά ο νέος φόρος θα γίνει μια ακόμα εστία διαφθοράς. Άλλοι υποστηρίζουν ότι απλά αποδεικνύει το πόσο μεγάλη είναι η έλλειψη μετρητών στα ταμεία του αεροδρομίου.
TheTOC
ProtoThema

Στο 1325 φύλλο της Αδέσμευτης Πολιτικής Εφημερίδας "Η ΝΙΚΗ", που κυκλοφορεί...

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Θέματα που απασχολούν το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας:






















"δεν μπορούμε να σκοτώνουμε μονάδες της ΔΕΗ για ένα κομμάτι ψωμί"!...
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ
(22.4.2011)

* "Μικρή", "Μεγάλη" ΔΕΗ ... εν δράσει....
ΠΩΛΕΙΤΑΙ όπως είναι... "επιπλωμένη", 
με τον ορυκτό της πλούτο... φορτωμένη...
Ποια θέση παίρνουν, Γιώργος Ιωακειμίδης, Σταύρος Κασιμάτης και Σπύρος Σοφράς στο "ξεπούλημα της ΔΕΗ" που, η σύστασή της από τον Αύγουστο του 1950 "συνιστά πράξη εθνικοποίησης της παραγωγής και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας", στη χώρα...
Σελ.: 5 |


* Κ Ε Ν Τ Ρ Ι Κ Ο  Θ Ε Μ Α

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Μ Ο Υ Ν Τ Ι Α Λ 2014: Η φαντασμαγορική λήξη και η... τσάντα της Μέρκελ, έκλεψαν την παράσταση!...

Με ΣΑΚΙΡΑ και ΣΑΝΤΑΝΑ στον τελικό...  
Με μιά φαντασμαγορική τελετή λήξης η Βραζιλία αποχαιρετά το Μουντιάλ...
 

Στη χώρα της σάμπας, δεν θα μποροούσε να λείψει από την τελετή μιά μίνι αναπαράσταση του περίφημου Καρναβαλιού του Ρίο, με εκατοντάδες χορευτές να μετατρέπουν για λίγο το Μαρακανά σε... σαμποδρόμιο.
Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές, στην τελετή λαμβάνουν μέρος περισσότερα από 1.000 άτομα, θα έχει διάρκεια 18 λεπτά και αποτελεί έναν φόρο τιμής στο ποδόσφαιρο και τις τέσσερις αξίες του (Ελευθερία, Αλληλεγγύη, Πάθος και Διαφορετικότητα). Στο πλαίσιο της τελετής παρουσιάστηκαν οι 32 ομάδες του τουρνουά με επίκεντρο τους δύο φιναλίστ: Γερμανία και Αργεντινή.

Την σκυτάλη πήρε η Σακίρα
, που τραγούδησε το τραγούδι La La La (Brazil 2014) με τη βοήθεια του Καρλίνος Μπράουν.

Ο Κάρλος Σαντάνα από την πλευρά του ερμήνευσε το επίσημο τραγούδι της διοργάνωσης με τίτλο “Dar um Jeito (We Will Find A Way)”, συνοδευόμενος από τον Αϊτινό Γουάικλιφ Ζαν και τον Βραζιλιάνο Αλεξάντρ Πιρές.

Η τελετή λήξης μέσα από εικόνες...



















Ραντεβού σε τέσσερα χρόνια...

 Με… ποδοσφαιρική τσάντα στον τελικό του Μουντιάλ η Μέρκελ!

merkelball

Εκτός από το χαρακτηριστικό κόκκινο ταγέρ, η Άνγκελα Μέρκελ έκανε μία ιδιαίτερη στυλιστική επιλογή για την εμφάνισή της στον τελικό του Μουντιάλ.
Η Μέρκελ εμφανίστηκε με τσάντα σε σχήμα μπάλας ποδοσφαίρου και φυσικά με τα χρώματα της Γερμανίας.
Σίγουρα μία… τολμηρή εμφάνιση της Μέρκελ, που συνήθως είναι συντηρητική στις επιλογές της.

Πριν τον τελικό: Επεισόδια κατά του Μουντιάλ στη Βραζιλία

prin-ton-teliko-epeisodia-kata-tou-mountial-sti-braziliaΠερίπου 300 άτομα διαδήλωσαν, πριν τον τελικό, εναντίον της διοργάνωσης του Μουντιάλ και συγκρούστηκαν με την αστυνομία προσπαθώντας να φτάσουν στο στάδιο Μαρακανά.
Κρατώντας πανό που έγραφαν "Απελευθερώστε τους κρατούμενους", "Το να διαδηλώνει κανείς δε συνιστά έγκλημα", "Ονομάστε με Νεϊμάρ και ασχοληθείτε με την υγεία μου" οι διαδηλωτές είχαν στην αρχή συγκεντρωθεί σε μια πλατεία της συνοικίας Τιζούσα, κοντά στο Μαρακανά. "Είμαστε αντίθετοι με το Παγκόσμιο Κύπελλο εξαιτίας του τρόπου με το οποίο διοργανώθηκε" δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μαουρίτσιο Μιλέο, του κινήματος Collectif Marxiste.
"Ο αριθμός των αστυνομικών είναι τέτοιος που οποιαδήποτε ενέργεια είναι πρακτικά αδύνατη. Ζητάμε την αποφυλάκιση των ακτιβιστών που κρατούνται", προσέθεσε.

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

"ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΝΘΟΣ" στη Βραζιλία, ύστερα από τον "θάνατο" που της επέβαλε η... Μέρκελ"...

Α Θ Λ Η Τ Ι Κ Α
Καταστροφή, ντροπή, συντριβή, υπερηφάνεια, "ευχαριστούμε", ύμνοι...
Η ταπεινωτική ήττα και μάλιστα μέσα στο ίδιο της το σπίτι, δεν έχει προηγούμενο... Η Βραζιλία, στον πρώτο τελικό του Μουντιάλ 2014, δεν αποκλείστηκε απλώς από την Γερμανία, αλλά η χώρα του Πελέ και των 200 εκατομμυρίων κατοίκων, κήρυξε ακόμη και ..."εθνικό πένθος" για την "κηδεία" που της επέβαλε η γερμανική ομάδα, πετυχαίνοντας το σκορ 7-1!!! 
Τι γράφει ο διεθνής τύπος
Λακωνικοί είναι οι περισσότεροι τίτλοι των διεθνών μέσων ενημέρωσης για την ήττα της Βραζιλίας που αρκούνται σε λέξεις όπως ντροπή, καταστροφή, σφαγή για να περιγράψουν το τι συνέβη στο Μπέλο Οριζόντε το βράδυ της Τρίτης ενώ αντίθετα θριαμβευτικά είναι τα πρωτοσέλιδα και οι τίτλοι του γερμανικού τύπου.


"Αιώνια ντροπή", είναι ο γλαφυρός τίτλος της ισπανικής Marca



"H καταστροφή", γράφει στην ιστοσελίδα της η γαλλική L' Equipe

"Στο Μπέλο Οριζόντε η Σελεσάο συνετρίβη (1-7) από τη Γερμανία μετά από ένα καταστροφικό ξεκίνημα στο ματς (0-5 στο πρώτο μισαώρο)".


Ιστορική ντροπή χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα για τη Βραζιλία η Gazzetta dello Sport.

Για την πιο αναπάντεχη καταστροφή και για σφαγή κάνει λόγο στο πρωτοσέλιδό της η βραζιλιάνικη εφημερίδα Fahlo de Sao Paulo



Πρόκειται για την πιο μεγάλη ντροπή στην ιστορία, τονίζει το Lancenet.



Χωρίς λόγια, το λιτό πρωτοσέλιδο της Bild με τον Κεντίρα να σηκώνει στον αέρα τον Σίρλε. Στη διαδικτυακή έκδοσή της, δε, έγραψε: "Απίστευτο! Γιγαντιαίο! Φανταστικό! Σας ευχαριστούμε. Σας αγαπάμε".





Η Die Welt και αυτή στην on line έκδοσή της γράφει: "Το θαύμα του Μπελο Οριζόντε είναι ήδη ένας θρύλος".
Η Frankfurter Allgemeine Zeitung έχει τίτλο στην ιστοσελίδα της: "Το έβδομο θαύμα του ποδοσφαίρου » και χαρακτηρίζει τη νίκη με 7-1 ως ένα «ιστορικά μνημειώδες έργο".
Η Sueddeutsche Zeitung έχει τίτλο: "Η Γερμανία πηγαίνει στο Ρίο, η Βραζιλία πηγαίνει σπίτι της", στη διαδικτυακή έκδοσής της.
Το δε περιοδικό Stern έγραψε απλά: "Η πιο εντυπωσιακή παράσταση της Γερμανίας στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου".


Χαμός στο Twitter
Την ίδια ώρα οι χρήστες του Twitter έχουν προχωρήσει σε ένα άνευ προηγούμενου τρολάρισμα σε βάρος των παικτών του Σκολάρι για την άθλια εμφάνισή τους στον ημτελικό του Μουντιάλ με εξαίρεση τον αρχηγό της ομάδας Νταβίντ Λουίζ, οι δηλώσεις του οποίου συγκίνησαν μετά το τέλος του αγώνα...



Οι πλέον χαρακτηριστικές φωτογραφίες είναι αυτές με το διάσημο άγαλμα του Χριστού που δεσπόζει πάνω από το Ρίο να κλαίει για την εμφάνιση και τη συντριβή της Σελεσάο ενώ σε μια δεύτερη εκδοχή, στη θέση του αγάλματος βρίσκεται το άγαλμα της Άνγκελα Μέρκελ. Υπάρχει, δε, και μια τρίτη εκδοχή στην οποία το άγαλμα είναι βαμμένο στα χρώματα της σημαίας της Γερμανίας.







Σε άλλες φωτογραφίες η σημαία της Γερμανίας εικονίζεται να "τρώει" τη σημαία της Βραζιλίας, ένας Γερμανός ποδοσφαιριστής να κλωτσάει τη Γη που βρίσκεται πάνω στη βραζιλιάνικη σημαία ενώ κάποιο κοροϊδεύουν τον μεγάλο απόντα, Νεϊμάρ, ότι είχε προβλέψει το σκορ του αγώνα.






Πυρά συγκεντρώνει και ο τερματοφύλακας της σελεσάο Ζούλιο Σέζαρ, τον οποίο παρομοιάζουν με θεατή της αναμέτρησης, την ώρα που κάποιος έφτασε στο σημείο να εντάξει τη συντριβή της Βραζιλιάς στη λίστα με τις μεγαλύτερες σφαγές της Wikipedia. 




Δεν έλειψαν και οι διάσημοι με κορυφαίους τον Ντιέγκο Μαραντόνα και την Χάιντι Κλουμ με τον πρώτο να κοροϊδεύει τη Βραζιλία και τη δεύτερη να πανηγυρίζει τη νίκη της Γερμανίας.





Ενδεικτικός του χαμού που έγινε είναι ο χάρτης που ακολουθεί και στον οποίο απεικονίζεται η "έκρηξη" στο Twitter κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης, η οποία με 36,5 εκατομμύρια tweets αποτελεί πλέον το πιο πολυσυζητημένο αθλητικό γεγονός στην ιστορία του Twitter.

Επιμέλεια: Κώστας Βλουτής
* πηγή: protothema.gr

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Η Μαρία κάνει τις "βόλτες" της στη ζωή με επικίνδυνο αναπηρικό αμαξίδιο...

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Μ Α Ρ Ι Α  Λ Α Ρ Ε Ν Τ Ζ Α Κ Η
Η πρώην μπασκετμπολίστρια, μείνει σε αναπηρικό αμαξίδιο από το 1991, ύστερα από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που είχε στην Λεωφόρο Συγγρού. 23 μετά χρόνια, η Μαρία της θέλησης, είναι με το ίδιο αναπηρικό αμαξίδιο, σπασμένο και χωρίς φρένα, με κίνδυνο της ζωής της να χτυπήσει σοβαρά και πάλι, λόγω της ακαταλληλότητάς του. Στην Ελλάδα του saccess storry εκλείπει το ... κράτος πρόνοια, γιατί αυτό που ενδιαφέρει τους κυβερνώντες είναι "να σωθεί η χώρα"! 
 Για τη Μαρία ... "έχει ο Θεός"!
του Κώστα Βλουτή
kostas.vloutis@gmail.com
Ενα τροχαίο την καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο. 
Η ιστορία της συγκλόνισε τους ευαίσθητους και δρατηριοποίησε κάποιους να εκμεταλλευτούν τις περιστάσεις για "τρελή κονόμα" με ... εράνους και νταβαντούρια "για την οικονομική ενίσχυση" της "δύστυχης" Μαρίας.
"Κάποιοι προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την κατάστασή μου. Είχαν γίνει διάφορα μετά το ατύχημα. Δεν είχα αποδείξεις, αλλά το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να βγω δημόσια και να πω ότι για κάποιους αγώνες που είχαν γίνει δήθεν προς τιμήν μου και για κάτι εράνους, εγώ δεν είχα ιδέα ούτε πήρα ποτέ χρήματα" έχει πει, ξεκαθαρίζοντας την θέση της...
Μητέρα 5 παιδιών η Μαρία σήμερα, ζει την καθημερινότητά της πάνω στο ίδιο αναπηρικό αμαξίδιο  που πήρε μετά το ατύχημά της!!! Κι αυτό διότι ο ασφαλιστικός της φορέας φρόντισε να μειώσει την συνεισφορά του και να αυξήσει τη συμμετοχή του ανάπηρου πολίτη στην αγορά του αναγκαίου βοηθήματος για να ζει και να κινείται με αξιοπρέπεια.
Κι όμως η ... πολιτεία την βράβευσε, δια του προέδρου της Δημοκρατίας, κου Κάρολου Παπούλια, για την επιμονή και το θάρρος της προ τη ζωή, στις 6 Μαρτίου 2007, με το βραβείο του "Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής"!
"Σαν Μαρία Λαρεντζάκη νιώθω ότι έχω τιμηθεί υπέρ του δέοντος. Από την πολιτεία, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Παπούλια… Σαν πολίτης αυτής της χώρας όμως, νιώθω ακριβώς το αντίθετο. Γιατί όλα μένουν σε μια πλακέτα". 
Το λέει με πίκρα γιατί πάλεψε πολύ πριν χρόνια να πάρει ένα άλλο αναπηρικό βοήθημα, αλλά δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πάρει ένα καλό, με αποτέλεσμα στα 2 χρόνια να χαλάσει και μαζί μ΄αυτό να σπάσει τα πόδια της από πέσιμό... 
Η Μαρία των διακρίσεων, των μεταλλίων, της αγωνιστηκότητας!
Την ρωτώ αν της έμειναν φίλοι από το παρελθόν κι εκείνη μου λέει: "Όχι, αλλά τους κατανοώ. Είναι δύσκολο να έχεις την ίδια επαφή με τους άλλους, μετά από ατύχημα. Η ζωή μου άλλαξε... Πέρασα δύσκολα. Το μόνο παρήγορο, στην ιστορία μου, είναι τα πέντε παιδιά που απέκτησα και που κανείς δεν περίμενε πως θα τα καταφέρω. Πάνω σ΄αυτό το καρότσι τα μεγάλωσα και είμαι υπερήφανη που τα έβαλα με τα "αγρίμια" της ζωής για νβα βγω νικήτρια. Τα βλέπω και τα καμαρώνω. Δόξα τω Θεώ, έχω καλά παιδιά που με καταλαβαίνουν".
Αυτό που χρειάζεται είναι ένα καινούργιο βοήθημα στην καθημερινότητά της, να αποκτήσι και πάλι "φτερά" αντοχής για το παρακάτω της ζωής!...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ
 

H ιστορία της με είχε, πραγματικά, συνεπάρει...
Απλωνόταν μια ολόκληρη ζωή μπροστά της με ουσία και αγώνα για σημαντικές δικρίσεις, με τα χρώματα της Ελλάδας, πριν συμβεί το τροχαίο...
Η Μαρία Λαρεντζάκη γεννήθηκε στον Πειραιά, με καταγωγή από τη Λύμνο!
Το Φεβρουάριο του 1984 γράφτηκε στη γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Ιωνικού Νίκαιας. Το 1988 πήγε στην Αγία Παρασκευή με την οποία πήρε τρεις φορές τη 2η θέση στην Ελλάδα, ενώ έπαιξε και στην Ευρώπη. Κάποια ημέρα, μια κυρία τηλεφώνησε στη μητέρα της και της είπε ότι της έσωσε τη ζωή. Ήταν έτοιμη ν' αυτοκτονήσει, αλλά όταν είδε συνέντευξη της Μαρίας στην τηλεόραση πήρε τεράστιο κουράγιο.
Όλα αυτά τα θυμάται με νοσταλγία... Σκέφτεται πως είχε ακόμα πολλά να δώσει... Και επιμένει για το καλύτερο με την θετική της σκέψη, βαζοντας "τρίποντο"  στην καθημερινότητά της!
Τον Σταμάτη, τον άντρα που απέκτησε και τα 5 παιδιά της, τον γνώρισε στο νοσοκομείο και τον χώρισε μετά από χρόνια εκείνη, δίνοντάς του και το διαζύγιο!
Μόνη, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σε ένα ενοικιαζόμενο σπίτι, στη Σαλαμίνα με καλούς "γειτόνους" και με ένα σπασμένο καρότσι, φέρνει τις "βόλτες" της στη ζωή!
"Στα άτομα με κινητικά προβλήματα και ιδίως όταν μιλάμε για παραπληγία ή τετραπληγία, το πιο σημαντικό και απαραίτητο χρηστικό αντικείμενο είναι φυσικά το αναπηρικό αμαξίδιο", μου λέει. "Το κόστος φυσικά για την απόκτηση του είναι αρκετά υψηλό, δυστυχώς όμως μόνο ένα μέρος των χρημάτων που απαιτούνται για την αγορά του καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό φυσικά σημαίνει πως για την απόκτηση του θα πρέπει να επιβαρυνθεί οικονομικά και το πρόσωπο το οποίο το χρειάζεται άμεσα". 
Λόγω της κρίσης, δυστυχώς, το ποσό που διαθέτει το κράτος για την αγορά του αναπηρικού αμαξιδίου μειώθηκε αρκετά, με συνέπεια να μεγαλώσει και το ποσό που θα πρέπει να καταβάλλει και ο εκάστοτε ασφαλισμένος. Στην περίπτωση αυτή άτομα με αναπηρία αδυνατούν πλέον να αποκτήσουν το μοναδικό μέσο που τους επιτρέπει να μπορούν να μετακινηθούν με αποτέλεσμα να παραμένουν καθηλωμένοι στο κρεβάτι ή να χρησιμοποιούν ένα αναπηρικό καρότσι που λόγω φθοράς να μπορεί να αποβεί μοιραίο προκαλώντας ίσως και κάποιο ατύχημα που ίσως επιβαρύνει την κατάσταση της υγείας τους ακόμα περισσότερο. 
"Δυστυχώς σε αυτή τη κατηγορία βρίσκομαι και εγώ" λέει η Μαρία. 
"Αδυνατώντας να πληρώσω το ποσό που πρέπει να καταβάλλω ώστε να αγοράσω καινούριο αναπηρικό καρότσι, αναγκάζομαι να χρησιμοποιώ καθημερινά το αμαξίδιο που είχα στην κατοχή μου από το 1991, το οποίο έχει σπασμένη πλάτη και την στηρίζω με καλώδια και σύρμα, δεν έχει φρένα και του λείπουν οι μισές ακτίνες από τις ρόδες Επειδή λόγω του ύψους μου το καρότσι που χρησιμοποιώ πρέπει να γίνει ειδική παραγγελία ώστε να μπορώ να το χρησιμοποιώ με ασφάλεια, το κόστος της αγοράς του ανεβαίνει, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να ανταπεξέλθω οικονομικά. Τα ταμεία εγκρίνουν την αγορά αμαξιδίου κάθε πενταετία. Εγώ προσωπικά όλα αυτά τα χρόνια μπόρεσα να αγοράσω μόνο ένα ακόμα αμαξίδιο πριν έξι χρόνια περίπου. Επειδή προτίμησα κάτι πιο οικονομικό σε σχέση με το παλιό που είχα λόγω κόστους, το αμαξίδιο που αγόρασα τελικά έσπασε στο σκελετό και μου αχρηστεύτηκε στα τρία χρόνια από την απόκτησή
του. Ευτυχώς δεν είχα πετάξει το παλιό μου καρότσι και έτσι αναγκάστηκα να χρησιμοποιώ αυτό παρά τα προβλήματα που είχε λόγω φθοράς. Αναρωτιέμαι λοιπόν που βρίσκεται η κοινωνική ευαισθησία του κράτους όταν άτομα που βρίσκονται στη ίδια ή και χειρότερη κατάσταση από εμένα, αναγκαζόμαστε να στερούμαστε το δικαίωμα της κινητικής ελευθερίας που μας προσφέρει το μοναδικό μέσο μετακίνησης μας, αφού αντί να καλύπτεται εξ ολοκλήρου το κόστος του αναπηρικού αμαξιδίου , αντίθετα με την μείωση του πόσου που καλύπτει ο ασφαλιστικός φορέας, αρκετοί από εμάς στερούμαστε τη δυνατότητα αυτή. Κατανοώ πόσο δύσκολη είναι η εποχή που ζούμε και πως όλοι κάνουν θυσίες και αντιμετωπίζουν προβλήματα σοβαρά. Όμως για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες τα προβλήματα είναι πολλά και η καθημερινότητα αρκετά δύσκολη έτσι κι αλλιώς. Δεν χρειάζεται να επιβαρύνεται η θέση τους ακόμα περισσότερο με πρακτικά θέματα που για κάποιους ίσως φαντάζουν ασήμαντα, για εμάς όμως είναι ζήτημα επιβίωσης και ατομικής ελευθερίας. Δεν ορίζουμε τα βήματά μας ... Μη μας στερείτε όμως και το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή και πιο φυσιολογική ζωή".

Για τη Μαρία δεν έχει το κράτος...
Έχει, όμως, ο Θεός!...