Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Η Μαρία του JUST THE 2 OF US ...χωρίς ταμπού!


Μέρες σκέφτομαι να σου γράψω για την γνωριμία μου με την Μαρία.
Ποιά Μαρία;
Το επίθετο στις φιλίες, που περνούν από 40 κύματα, παραλείπεται...
Αυτό δα έλειπε να συνεχίζει να υπάρχει. Σου μιλώ πάντα για το πρόσωπο που, το τελευταίο καιρό, έχει πάρει τις διαστάσεις του "φαινομένου" (με την καλή ή την κακή του έννοια) και που ...τιτλοφορείται ως "σταχτοπούτα από τις ...Τζιτζιφιές"...
Πολλοί με ρωτούν και ζητούν να μιλήσω για την Μαρία, για τον χαρακτήρα της, τις ...αδυναμίες της, για το αν...
Το αποφεύγω. Δεν το θεωρώ σωστό...

...άγγιξε το όνειρό της να τραγουδήσει, αφού είναι το ποθούμενο της...

Ξέρουν, πολύ καλά, την 11χρονη συνεργασία μου μαζί της αφού ο ιδιοκτήτης του σταθμού ΤΕLE CITY πρώτα και μετά THΛE AΣTY, κος Γιώργος Καρατζαφέρης, θέλησε να εντάξει στα προγράμματά του και ένα τηλεοπτικό βήμα για άτομα με αναπηρία, να το επιμελούμε και να το παρουσιάζω... "Ο Ει-δικός μας Κόσμος" βοήθησε χιλιάδες ανάπηρους Έλληνες να βρουν το δρόμο τους, σε μια εποχή που όλα ήταν με ρατσιστική διάθεση και ο αγώνας τους για μια καλύτερη ζωή στο περιθώριο...
Αυτό το τηλεοπτικό βήμα το τοποθέτησε έμβόλημα στης Μαρίας την εκπομπή που λεγόταν πρώτα PESTIGE, μετά ΚΑΘΕ ΝΕΑ ΜΕΡΑ και κατέληξε σήμερα να λέγεται ΧΩΡΙΣ ΤΑΜΠΟΥ...

Η συνεργασία μας δεν ήταν εύκολη, όλα αυτά τα χρόνια. Και το καταλαβαίνω.
Δεν μπορείς, ρε αδελφέ, να βάζεις ανάμεσα στις θεματολογίες που έχουν να κάνουν με μακιγιάζ, μόδα, διατροφή και άλλες "αμαρτίες", θεματολογία που σου χτυπά το στομάχι κατ΄ευθείαν...
Μου είχαν πει πως παραπονιόταν στην κυρία Βένυ (Καρατζαφέρη) ότι η θεματολογία μου δεν ταιριάζει στην εκπομπή της και πως ήθελε να την κόψει...

Μου έλεγαν πολλά, στενοχωριόμουν, αλλά δεν της είπα ποτέ, τίποτα...

Ποτέ, ας πούμε, δεν της "κάρφωσα" το ...κάμεραμαν που πέριμενα κάμερα σε νοσοκομείο που εξελισσόταν γέννα (με εξωσωματική γονιμοποίηση) σε ανάπηρη μητέρα, γιατί του ..."ακύρωσε" το θέμα μου να στείλει την κάμερα στο αεροδρόμειο των Σπάτων για την καινούργια κολεξιόν του Μιχάλη Ασλάνη!!!

Προσπαθούσα ΠΑΝΤΑ να είμαι σωστός φίλος και μη ...ανταγωνιστικός!
Τα χριστούγγεννα τής έφερνα, από φίλους μου που διατηρούσαν μαγαζιά με εποχικά, χριστουγεννιάτικα δέντρα και στολίδια, τις απόκριες στολές, του αγίου Βαλεντίνου τ΄ανάλογα...
Ακόμη και μαγαζί είχα κλείσει για να έχει έτοιμο φαγητό για την μαγειρική...
Τα ετοίμαζε ο φίλος μου ο Άρης από πολύ πρωί και τα έφερνε στην εκπομπή, μαζί με διάφορα κοκτέϊλ για το τέλος...

Ένοιωθα πως εισέπρατε την αλήθεια μου...

Είναι μεσημέρι, έχουμε τελειώσει την εκπομπή και έτσι όπως τρώμε στο γραφείο, κάνω διάφορες "σαχλαμάρες" και αστεία για να περάσει η ώρα...
Κάποια στιγμή, αντιλαμβάνομαι την Μαρία να ...δακρύζει!!!
'Εμεινα...
Τη ρωτώ: "Μαρία συμβαίνει κάτι"; Κι εκείνη, που δεν σταμάτησε, να κλαίει, μου λέει: "Όχι, απλά σκέφτομαι το πόσο ...παιδί είσαι, το πόσο σου...πάει κι αυτό μ΄αρέσει πολύ σε σένα"!!!

Κάποια άλλη στιγμή "πιάνω" την Μαρία στο γραφείο να είναι γονατιστή μπροστά σε ένα κορίτσι, που μου εξήγησαν μετά ότι είναι κολλητή της φίλη και της ζητούσε να την συγχωρέσει που δεν την είχε πάρει τηλέφωνο λόγω δουλειάς...

Ναι, η Μαρία όταν αγαπήσει αληθινά γίνεται θυσία... Είμαι σίγουρος πως την φίλη μέχρι σήμερα θα την εχει κοντά της!

Έζησα και ένα πολύ προσωπικό της πρόβλημα που αυτό θα το κρατήσω για μένα...
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ για βράδια, ένοιωθα την αγωνία της για το άγνωστο αύριο και πληγωνόμουν... Προπαθούσα να είμαι "προστατευτική" σκιά, χωρίς να της μιλάω...

Αλλά και κείνη, σε δικά μου θέματα ήταν διακριτική και ...εκεί...

Θα μπρορούσα να σου γράφω ...χρόνια γαι την Μαρία, αλλά λέω κάπου εδώ να σου το κλείσω το θέμα, με την τελευταία γουλιά του καφέ, αφού και το τσιγάρο πια έχει γίνει γόπα!

Δεν με ενδιαφέρει αν η Μαρία θα είναι η πρώτη "Just the 2 of us"!
Μ΄ενδιαφέρει ότι άγγιξε το όνειρό της να τραγουδήσει, αφού είναι το ποθούμενο της...

Το όνειρο είναι το θέμα, όταν η πραγματικότητα είναι τόσο σκληρή για να είναι ...αληθινή!...