Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

Η αδιαφορία "σκοτώνει" τα ΑμεΑ της Σαλαμίνας

ΕΙΔΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα παιδιά με αναπηρίες
Δώστε την πρέπουσα σημασία σε αυτό το κομμάτι 
της κοινωνίας... ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ... 

Από το 1996, που "ανακάλυψε" ο γράφων την ύπαρξη αυτών των ψυχών με αναπηρίες στη Σαλαμίνα, υπήρχαν και τα προβλήματα στέγασης, αλλά και σωστής διαπαιδαγώγησης των μαθητών, λόγω έλλειψης σεβασμού, κυρίως και υλικοτεχνικής υποδομής... Με ένα δάσκαλο-ορχήστρα, για όλες τις δουλειές... Έστω και τώρα, ας ακούσει κανείς αυτές τις φωνές απόγνωσης, 
ώστε να ενταχθούν οι μαθητές με διάφορες κατηγορίες αναπηριών, 
στην κοινωνία, με αγάπη... 
του Κώστα Βλουτή
kostas.vloutis@gmail.com
Οι επιστολές διαμαρτυρίας των βουλευτών, Μαρίας Γιαννακάκη, Μαρίας Ρεπούση και Ευγενίας Βαμβακά, προς τον αρμόδιο υπουργό ΥΠΕΘ, κο Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, για τις σημαντικές ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα, αλλά και τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει το Ειδικό Σχολείο Σαλαμίνας και τη φετινή χρονιά, φέρνει στο φως της δημοσιότητας την αδιαφορία των ιθυνόντων να αντιμετωπίσουν τα παιδιά με ειδικές ανάγκες επί "ίσοις όροις"...
Το Ειδικό Δ.Σ. Σαλαμίνας λειτουργεί στο νησί από το 1992. 
Μέχρι το Μάιο του 2012 το σχολείο συστεγαζόταν σε μια αίθουσα του 2ου Δ.Σ. Σαλαμίνας, η οποία κρίθηκε ανεπαρκής για την κάλυψη των αναγκών τόσο των εγγεγραμμένων μαθητών του σχολείου, όσο και των γενικότερων αναγκών του μαθητικού πληθυσμού με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες του νησιού.
Τον Ιούνιο του 2012, εκπληρώθηκε ένα πάγιο αίτημα των γονέων και των εκπαιδευτικών του νησιού, η μεταστέγασή του Ειδικού Σχολείου στο παλιό γενικό Δ.Σ. Καματερού. Πλέον, το σχολείο είναι αυτόνομο και διαθέτει τρεις αίθουσες διδασκαλίας, οι οποίες όμως και πάλι δεν επαρκούν, γι΄αυτό γίνονται προσπάθειες για τη δημιουργία - απόκτηση νέων αιθουσών.       
Κατά το σχολικό έτος 2012-2013, στο Ειδικό Δ.Σ. Σαλαμίνας, φοιτούν 20 μαθητές. Η πλειοψηφία των μαθητών έχει διαγνωστεί με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, ενώ φοιτούν και μαθητές οι οποίοι έχουν διαγνωστεί με μέτρια ή βαριά νοητική υστέρηση, σύνδρομο Down, τετραπληγία...
Το 1997, ο γράφων, ύστερα από 2μηνη έρευνα "ανακάλυψε" αυτούς τους μαθητές, με τον ευαίσθητο δάσκαλό τους, τον κο Λογοθέτη... 
Εκείνη τη χρονιά, το Ειδικό Σχολείο, αντιμετώπιζε τεράστιο πρόβλημα στέγασης, αφού ο ιδιοκτήτης του κτίσματος όπου φοιτούσαν τα παιδιά, μπήκε στη διαδικασία πώλησης του συγκεκριμένου, με αποτέλεσμα να υποστούν έξωση οι μαθητές, χριστουγεννιάτικα... 
Οι επιστολές που εστάλησαν (από τον γράφοντα) στους αρμοδίους ήταν χωρίς απάντηση συγκεκριμένη... Στα τηλέφωνα και στα παρακάλια, οι υποσχέσεις και τα "θα" έπεφταν ...βροχή, χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα... Τελευταία ελπίδα ήταν να δοθεί παράταση στην πώληση του κτίσματος, μέχρι να βρεθεί άλλη στέγη, για να βάλουν τα όνειρά τους τα παιδιά, κάτω από ένα κεραμίδι...
Υστερα από συνετεύξεις, τηλεοπτικές εκπομπές (κυρίως από το τηλεοπτικό βήμα
του γράφοντος, με τίτλο: "Ο Ει-Δικός μας Κόσμος") δόθηκε προσωρινή παράταση "ζωής" και... λύση στο πρόβλημα... 
Οργάνωσε δε εκδηλώσεις και "με δικές του ενέργειες, εξασφαλίστηκαν για τα άπορα παιδάκια (ηλικίας από 8 μέχρι 17 χρόνων, με διάφορες κατηγορίες αναπηριών) φαγητό σε καθημερινή βάση και μία εθελόντρια να τους μαγειρεύει μέχρι να λυθεί το πρόβλημά τους από το υπουργείο Υγεία - Πρόνοιας"..."Πως μετά να μην αποθεώσουν οι φίλοι του τον Άγιο Βασίλη (ακόμη κι έτσι ντύθηκε για τη γιορτή) - Κώστα;", κατέληγαν τα ρεπορτάζ εκείνης της εποχής...



"Μπράβο Κώστα!" έγραψε η Ναταλία Γερμανού στο περιοδικό "ΠΟΠ ΚΟΡΝ", όπου συνεργαζόταν, για τις πρωτοβουλίες του στο θέμα του Ειδικού Δ.Σ. Σαλαμίνας, πριν 18 ολόκληρα χρόνια...

"Ευελπιστούμε ότι το σχολείο μας θα στελεχωθεί, κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον, με Ειδικό Επιστημονικό Προσωπικό (λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, κοινωνική λειτουργό, ψυχολόγο) και γυμναστή" ανέφεραν, στο μήνημά τους, εκπρόσωποι του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, του Ειδικού Δ.Σ. Σαλαμίνας, μαζί με τις πρωτοχρονιάτικες ευχές τους, τόσο προς τα ίδια τα παιδιά, αλλά και στους γονείς και φίλους αυτών...
Στο χρόνιο πρόβλημα της στέγασης δίνεται λύση, με πρωτοβουλία της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στα μέσα του 2012.
"Η μεταφορά του σχολείου κρίθηκε αναγκαία διότι οι υπάρχουσες αίθουσες ήταν λιγοστές και μη λειτουργικές ώστε να αποδώσουν τα παιδιά που φοιτούν τα μέγιστα των δυνατοτήτων τους, παρά τις άοκνες προσπάθειες του εκπαιδευτικού προσωπικού που δυσκολευόταν το έργο τους", σημειώνει ο Σύλλογος.
Μεγάλη βοήθεια παρείχε και η θεραπευτική κοινότητα "Νόστος"... 
Συνέβαλε, επίσης και το Γραφείο Πρωτοβάθμιας Εκπάιδευσης Πειραιάώστε να πραγματοποιηθεί η ανακαίνιση των εγκαταστάσεων και η άμεση λειτουργία του σχολείου.
Ομως, παρά τις επανειλλημμένες οχλήσεις των υπευθύνων του Ειδικού Δημοτικού Σχολείο, προς τους αρμοδίους για σωστή στελέχωση και λειτουργία του, το πρόβλημα παραμένει άλυτο. 

"Το δικαίωμα των παιδιών με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες", επισημαίνει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κα Ευγενία Βαμβακά, "για ίση μεταχείριση, για ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση αλλά και για την ομαλή ένταξή τους στην κοινωνία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο (άρθρο 16§4, άρθρο 21§6)". Στα πλαίσια αυτά "υποχρέωση της πολιτείας" τονίζει "είναι όχι απλά να λειτουργεί τα ειδικά σχολεία, όπως το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Σαλαμίνας, αλλά να τα λειτουργεί αποτελεσματικά, καλύπτοντας τις ανάγκες των μαθητών και λύνοντας τα προβλήματα που ανακύπτουν"...


Ερωτήσεις απηύθυναν και οι βουλευτές της Δημοκρατικής Αριστεράς, Μαρία Γιαννακάκη, Μαρία Ρεπούση, προς τον αρμόδιο υπουργό ΥΠΕΘ, για το τεράστιο θέμα που αντιμετωπίζει το Ειδικό Δ. Σ. Σαλαμίνας: "1. Θα προβεί το ΥΠΑΙΘ σε προσλήψεις ΕΕΠ και ΕΒΠ, ώστε το εν θέματι σχολείο να λειτουργήσει ως οφείλει, και πότε; 2. Προτίθεται το ΥΠΑΙΘ να επιλύσει οριστικά το κτιριακό και μεταφορικό πρόβλημα του σχολείου, με γνώμονα τις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών; 3. Ποιος ο σχεδιασμός του ΥΠΑΙΘ, ώστε να αποφευχθεί η αντιμετώπιση των ίδιων προβλημάτων στο μέλλον και να επιτευχθεί η έγκυρη, ήτοι από την πρώτη ημέρα της σχολικής χρονιάς, αποτελεσματική λειτουργία του σχολείου;"


Από την ημέρα της ίδρυσής του, όπως φαίνεται εκ των πραγμάτων, το Ειδικό Σχολείο, βρίσκεται σε συνεχή παρακάλια για το αυτονόητο. Σε καμία πολιτισμένη χώρα στον πλανήτη δεν θα αντιμετώπιζαν του μαθητές με διάφορες αναπηρίες με αυτόν τον απαξιωτικό τρόπο...

Ενώνουμε όλοι τη φωνή μας και γινόμαστε αρωγοί μια προσπάθειας, που δεν χρειάζεται μεσάζοντες, για να πραγματοποιηθεί... Στεκόμαστε στο πλευρό των παιδιών, μέχρι να βρεθεί οριστική λύση στο πρόβλημά τους...
Όσο ο εμπαιγμός συνεχίζεται, τόσο κι εμείς θα επιμένουμε, πιστεύοντας πως έχουμε να κάνουμε με νοήμονες ανθρώπους και όχι με "ανάπηρα" μυαλά που βρίσκονται σε θέσεις κλειδιά, έχοντας στα χέρια τους εκατομμύρια ψυχές που εξαρτώνται από εκείνους...
Επιτέλους, ας δοθεί ένα τέλος, με την "αυτονόητη" λύση της σωστής εκπαίδευσης-εκμάθησης των μαθητών  του Ειδικού Δ. Σ. Σαλαμίνας...