Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

O Μίκης ανησυχεί...


Ο Μίκης "ξαναχτύπησε"... Με αφορμή την κρίση που ξέσπασε, ως δια ...μαγείας, ένα ...πρωινό πάνω από τα κεφάλια μας εκεί που νοιώθαμε... "πλούσιοι", η πολιτική του παρέμβαση είναι πιο αναγκαία από ποτέ...
"Κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ", λέει ο Θεοδωράκης και νοιώθεις τη φωνή του να ενώνει με τη δική σου.
Την ώρα που η τηλεόραση σε αποχαυνώνει με μα...ες τύπου "επιστρέφει η Ρούλα" (την εκτιμώ, η βολή μου είναι στην υπερβολή των υπολοίπων), "η Ναταλία δεν πήγε στο show, θα τη διώξουν οι Γερμανοί" (φτου κι εδώ οι Γερμανοί. Έχουμε και τίποτα δικό μας;) ή "η κολοχτύπα είναι πιο νόστιμη με μακαρόνι" παρεμβαίνει με επιστολή του κόντρα στην διαστρεύλωση του "εφιάλτη" μας...
"Φτωχύναμε", φίλε... Κι αυτό που με φοβίζει πιο πολύ είναι πως και στην σημερινή μας φτώχεια θα έχουμε ταξικές διαφορές... Εσύ κι εγώ θα ήμαστε φτωχοί, αλλά εκείνοι από εμάς τους "δύο" πιο πλούσιοι... "φτωχοί" !
Η φτώχεια, πες τους, δεν αντέχεται στην τσιμεντούπολη και στις πολεις τέρατα... Η φτώχεια θέλει την αλάνα της και τον χωματόδρομο, να ματώσεις το γόνατο, να σε μαλώσει η κυρα Βασιλική, να σε συμπονέσει η γειτόνισσα...
Αυτή η φτώχεια, φίλε, θα είναι της μοναξιάς και του ψυχίατρου...
Είναι ώρα να "θωρακιστούμε"...

Άνοιξε μάτια και διάβασε τη λέει ο Μίκης:

"Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.

Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;

Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.

Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.

Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν.

Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.

Μακάρι να έχω άδικο".

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Γράμμα στο Γιώργο (Παπανδρέου)


Αγαπητέ πρωθυπουργέ,
Όταν σε είδα να "κοπανιέσαι", στον προεκλογικό σου αγώνα για την εξουσία και να βροντοφωνάζεις "πού πήγαν τα λεφτά" (τα κλεμένα), σε συμπάθησα. Ήταν μια φράση που σε είχε βγάλει από το κουστούμι σου, μια φράση που σε είχε αφήσει με πουκάμισο και με μανίκια ανεβασμένα. Θυμάσαι;
Σκέφτηκα, στην απελπισία μου επάνω, πως είσαι "αναγκαία" λήση για να πιάσεις τους κλέφτες...
Μέχρι και ο γεράκος των 500 ευρώ, που δεν του φτάνουν παρά μόνο να πάρει φιδέ και να μείνει ακίνητος, γιατί με την κίνηση"καις" ενέργεια με αποτέλεσμα να ... ξαναπεινάσεις, σε είδε ως "μεσία".
Τα σποτάκια σου στο γυαλί, αμερικάνικης νοοτροπίας, "πρόδιδε" μια ήρεμη δύναμη...

Την περιβόητη φράση από τα χείλη σου "λεφτά υπήρχαν και υπάρχουν. Το θέμα είναι... που θα βρούμε τα λεφτά" την απέδωσα στα λάθη που κάνεις όταν μιλάς ελληνικά και αφέθηκα στα "άπταιστα ελληνικά" της καρδιάς σου...
Τί κι αν έχεις κάνει πολλά χρόνια στην Αμερική, πατριώτης είσαι..., είπα...

Κάναμε πολλές συζητήσεις με φίλους αν θα έπρεπε να σου δώσουμε την ευκαιρία να μας κυβηρνήσεις, μιας και στην Ελλάδα η πολιτική "φωτίζεται" σε δύο δρόμους και τρεις παρόδους...

Ζήτησες από τον γέροντα των 500 ευρώ και από την γενιά των 700, ανοχή 100 ημερών... μέχρι να "απλώσεις" πρόγραμμα". Έδωσες και κάτι ψιλά σε δόσεις, εξτραδάκι δώρο, στους συνταξιούχους και μισθωτούς, θυμίζοντας τον πατέρα σου την περίοδο 1981-82 που, και εκείνος, έκανε τέτοιου είδους καλές "μαγκιές"...

Κι εκεί που πήγαμε να βάλουμε τις...δάφνες στην ναφθαλίνη και να ξαναμπούμε, με σένα πια πρωθυπουργό, στην καθημερινή μας μιζέρια, άρχισε στην Ελλάδα να ...συννεφιάζει...
Μια συννεφιά, σαν του Τσιτσάνη την "συννεφιασμένη Κυριακή", μεταλλαγμένη από υποσχέσεις όλο "ορμόνες"...

Ώσπου ήρθε και η μαύρη Παρασκευή, της ιστορικής ημερομηνίας 23 Απριλίου του 2010...
Με το διάγγελμά σου προς τον ελληνικό λαό, που του έλεγες και επίσημα, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι "φτωχύναμε, άρα ...βγαίνουμε στη ζητιανιά", άρχισαν κι οι πρώτες καταιγίδες...

Ούτε η καρτ ποστάλ εικόνα από το Καστελόριζο δεν μπορούσε να σταματήσει την "θεομηνία" των λεγομένων σου... Τα πουλάκια που κελαϊδούσαν γύρω σου, είναι τα κοράκια ψυχών του αύριο...

Κινδυνολογώ; Εγώ;

Εσύ δεν είπες πως "το σκάφος-χώρα είναι έτοιμο να βυθιστεί"; Πως "βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, με νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό";
Και περιμένεις τώρα από μένα κι από τους γύρω μου να πληρώσουμε το "γκαρσόνι" που μας "σέρβιρε" υπερβολική ευημερία τα προηγούμενα χρόνια;
Ε, λοιπόν, σε πληροφορώ ότι εγώ ποτέ δεν αφέθηκα στις προκλήσεις του καταναλωτισμού σε μια κοινωνία βομβαρδισμένη από εορτοδάνεια, διακοποδάνεια...
Ξέχασες τους δικούς σου που μίλαγαν και προέτρεπαν τους Έλληνες να παίξουν στο χρηματηστήριο το κομπόδεμά τους; Ξέρεις πόσοι απελπισμένοι κρεμάστηκαν;...

Γιώργο, τα όνειρα της μεταπολίτευσης μέσα σε έξι λεπτά όσο έφτασε για να μας αναγγείλεις την καταδίκη μας, ακυρώθηκαν... Αποσύρθηκαν... Ματαιώθηκαν... Βούλιαξαν μαζί με τον "τιτανικό" που δημιούργησαν λαμόγια...

Και τώρα να βάλουμε πλάτη...

Ποιά πλάτη, Γιώργο... Που οι περισσότερες υποφέρουν από αρθροιτικά, οστεοπόρωση και βαριά σκολίωση...

Μπορεί η χολιστερίνη να πολεμήση την κρίση που δημιούργησαν οι άλλοι;
Με δουλεύεις;

Χάσαμε την Ιθάκη και τώρα ψάχνουμε άλλη;

Ας μη γελιόμαστε... Οι αυθεντικοί της γενιάς του πολυτεχνείου, με τα χρόνια, βάρυναν...
Το μόνο παρήγορο στην ιστορία είναι πως κάθε νέα γενιά μπορεί να δημιουργήσει το δικό της "πολυτεχνείο" που γι αυτό θα θυσιαστεί...

Γιατί η καταπράσινη τράτα, στην αρχή του διαγγέλματός σου και στο απάνεμο λιμάνι, δεν περιμένει εμάς...

Ελπίζω να μη τη χρειαστείς κι εσύ!...

Με την ελπίδα να τα ξαναπούμε,
Κώστας

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Ζητείται νέα Βέμπο για ...κατοχή!....

* Σε φλόμωσαν στις υπόσχέσεις για να γνωρίσεις ...νέα κατοχή...
Ο εφιάλτης είναι πια εδώ...

Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ έχουν έρθει στη χώρα. Ούτε η ...στάχτη δεν μπόρεσε να τους βάλει φραγμό!...
Άμεση προτεραιότητα των ΔουΝουΤών είναι η συμβολή μείωσης των μισθών ΚΑΙ στον ιδιωτικό τομέα.
Τί; Δεν ξέρω τί λέω; Ο Γιώργος είπε πως αυτό το κομμάτι δεν θα το πειράξει;
Κάτσε να πάρω τον Ανδρέα (Λοβέρδο) να σε ...διαψεύσω. Αμάν, δεν μπορώ να τον διακόψω. Αυτήν την ώρα τον ευχαριστεί ο πρόεδρος του νοσοκομείου που τον μετέφερε (τον Ανδρέα) σε άλλο νοσοκομείο με αξονικό τομογράφο...
Φταίει η διαφθορά και το κακό τους συναπάντημα!...
Ναι, σου λέω... Ήρθαν οι εγκέφαλοι για να ρουφήξουν αίμα με προτροπή Γιώργου.
Ο εργασιακός τομέας θα αλλάξει προς το χειρότερο. Άρχισαν οι περικοπές στους μισθούς και στα επιδόματα, με παράλληλες αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και των φόρων.
Θα επιβληθεί η κατάργηση πολλών δημόσιων οργανισμών. Δεν θα υπάρξουν άλλες προσλήψεις, με κατάργηση ή μή ανανέωση των συμβάσεων, ενώ θα υπάρξει επί χρόνια το πάγωμα στους μισθούς.
Γύρω στα 250.000 άτομα θα απολυθούν στο άμεσο χρονικό διάστημα.

Αρχίζεις πια να το νοιώθεις κάθε μέρα και πιο πολύ. Η Ελλάδα βρίσκεται υπό νέα κατοχή. Δεν θα μάθεις, τουλάχιστον τώρα, ποιός πρόδωσε την χώρα. Αν και ξέρεις...
Έχεις υποστεί τον εξεφτελισμό της χρεοκοπίας και σε ετοιμάζουν για "εκτέλεση". Οι προδότες...
Στη θέση σου θα έπρεπε να βρίσκεται η... διαφθορά και το κακό τους συναπάντημα...

Ξέρεις τί λέει ο κόσμος; Διάβασε: "Τωρα που θα αναλαβει το ΔΝΤ τι πρεπει να κανουμε για να ξεφορτωθουμε: 1)το ανικανο ΠΑΣΟΚ 2)ολους τους κλεφτες που ειναι ακομα μεσα στην Βουλη. Ειναι μοναδικη ευκαιρια να απαλλαγουμε απο ολα αυτα τα λαμογια!!!".

Διάβασε και τ άλλο: "Μη φοβάστε τίποτα. Σήμερα, έμαθα, πήγε η Τζούλια στην Βουλή. Να και ένα άτομο που... αξίζει να μπει στην Βουλή. Γιατί στα ...μπουρδέλα μόνο οι πουτάνες δουλεύουν... Και ΟΧΙ κάτι γραβατομένοι κύριοι σαν κι αυτούς...".

΄Οπως καταλαβαίνεις, ο κόσμος ξεσηκώνεται σιγά σιγά...

Το θέμα είναι να βρεθεί και μια νέα Βέμπο για να σε εμψυχώσει...

Το επιβάλει κάθε ...κατοχή!

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Καλό Ταξίδι, Μάνο...



Έφυγε ο Μάνος στα 57 του χρόνια...
Νοιώθω μια θλίψη και ένα απροσδιόριστο "κάτι" όταν χάνω φίλο...

"Εσύ... Εκεί"...
Ο τραγουδοποιός αυτός ήταν από τα βασικά μέλη των ΠΥΞ ΛΑΞ , αλλά και με απίστευτες συνεργασίες με όλους τους μεγάλους της Ελληνικής Ροκ σκηνής. Έχει γράψει διαμάντια:Λένε για Μένα, Μέλυδρον, Εσύ Εκεί και πόσα άλλα..

Βραδιάζει... Κι είναι το πρώτο βράδι, μπροστά στα τόσα που έρχονται, χωρίς αυτόν...

Σ΄αφήνω... Θέλω να μου επιτρέψεις απόψε να τον θυμάμαι... Ακούγοντας τραγούδια του...




Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Αν είναι κάποιος να σωθεί, ας είναι η... αζαλέα σου!

Νέα συνεργασία
Άργησα να σου γράψω...

Θέλω να σου πω πως έκλεισα μια νέα συνεργασία με τον εκδότη εφημερίδων και περιοδικών στην Σαλαμίνα, Χρήστο Θεοχάρη... Η στήλη μου φέρει τον γνωστό μας τίτλο "Στον Ενικό"... Εκεί, κάθε μήνα θα γράφω στους αναγνώστες όσα θέλουν να ακούσουν, με εντιμότητα... Ο Χρήστος δημιούργησε και μια ηλεκτρονική γωνιά (κάνε κλικ ΕΔΩ...) και στα μέσα Μαΐου θα είναι έτοιμη και η ηλεκτρονική του εφημερίδα, με τίτλο "ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ"...
Πολλές φορές δεν με... πιστεύω με τα ανοίγματα που κάνω...
Κάνω τηλεόραση, γράφω στον "ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ ΤΥΠΟ" του καλού φίλου Δημήτρη Ρίζου, αλλά νοιώθω περισσότερο δημοσιογράφος όταν μυρίζω το χαρτί... Τη μελάνι... Τα πλήκτρα της γραφομηχανής του Φρέντυ Γερμανού που την έχω στην κατοχή μου από το 1981...

Ναι, είμαι περισσότερο... έντυπος!

Εδώ μπορείς να διαβάσεις το 2ο άρθρο μου στις "ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ". Με ενδιαφέρει η γνώμη σου...


Στον Ενικό





Του Κώστα Βλουτή
Vloutis1@otenet.gr

"Aν είναι κάποιος να σωθεί, ας είναι η... αζαλέα σου"!


Το πρόβλημα υγείας του υπουργού Οικονομικών, Ανδρέα Λοβέρδου, εκεί γύρω στο Πάσχα, έφερε στην επιφάνεια -ξανά- το τεράστιο πρόβλημα με τις ελλείψεις στο ΕΣΥ...
Σε δύσκολους καιρούς που η κρίση "σταυρώνει" τους μη έχοντες, έρχεται να προστεθεί και το μαύρο το χάλι στον τομέα αυτόν...
Πληρώνεις ένα "σκατό" ευρώ και τη δεδομένη στιγμή που θα ζητήσεις περίθαλψη και αποκατάσταση, μπορεί να βρεθείς (φτου-φτου-φτου... που λέει ο λόγος και μόνο αυτός) να σε κλαίνε ευκολοβουρκομάτισες, εσένα και την καλοσύνη σου εν ζωή!...

Που λες, τον υπουργό τον πήρε προσωπικά ο πρόεδρος νοσοκομείου της Βέροιας και τον μετέφερε -προσωπικά- σε νοσοκομείο της Νάουσας!!!
Αμέ... Ότι κάνουν και με σένα δηλαδή... Μη μου πεις πως δεν το έχεις ζήσει;

Να ψάχνεις δηλαδή αξονικό τομογράφο και να είναι χαλασμένη η λυχνία του και να ακούς τον πρόεδρο του νοσοκομείου, με τρεμάμενη φωνή, να σου λέει:

- Μη σε νοιάζει τίποτα. Βάζω κάτι πρόχειρο πάνω μου και σε συνοδεύω σε νοσοκομείο με ΟΟΟΛΕΣ τις ανέσεις!...

Ή να παίρνεις το 184 για να κλείσεις ραντεβού και η τηλεφωνήτρια με φωνή όλο παρακάλι να σου πετά το "ποίημα" τύπου:
- Θέλετε να έρθετε τώρα; Θα χαρούμε πολύ να σας εξυπηρετήσουμε... Έχουμε και αχνιστό καφέ...


Ξύπνα... Μη μασάς...
Το πρόβλημα έγινε γνωστό γιατί ασθενής ήταν υπουργός. Αν ήσουν εσύ ή εγώ, μπορεί να βγαίναμε και χρεωμένοι... Πώς τόλμησες να πας σε αυτό το νοσοκομείο που αντιμετωπίζει ένα τόσο δα προβληματάκι; Μυαλό δεν έχεις; Πρώτη φορά σου συμβαίνει;

Υπέρηχος σε νοσοκομείο εξηπηρετεί ΜΟΝΟ τους ασθενείς του και διώχνουν τα έκτακτα περιστατικά... Μαγνητικός τομογράφος είναι χαλασμένος εδώ και δύο ολόκληρα χρόνια κι ας πληρώνεις "ζώο" κανονικά και με το μήνα τις εισφορές σου...
Το χειρότερο από όλα είναι όταν σου λένε ψέματα τα ίδια τα νοσοκομειακά στελέχη ότι έχει ...χαλάσει το μηχάνημα για να σε παραπέμψουν σε ιδιωτικά διαγνωστικά!...

Το άλλο το κουφό το άκουσες; Σε νοσοκομείο της Αθήνας έχουν προσλάβει 40 κηπουρούς για κήπο που ΔΕΝ ΕΧΕΙ το νοσοκομειακό συγκρότημα...
Θα τρελαθώ... Θα "πηδιχτώ" απο το παράθυρο κι έχω και υψοφοβίες...
Κάτι είναι κι αυτό... Αν είναι κάποιος να σωθεί, ας είναι η... αζαλέα σου...

Είναι πρόσφατο το παράδειγμα αναλγησίας τους κράτους να περιθάλψει τους ασθενείς του, με την περίπτωση βρέφους από την Κοζάνη που ΠΕΘΑΝΕ λόγω έλλειψης παιδιάτρου σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία!...

Θέλω να είμαι σκληρός... Έχεις τον πόθο σου να δεις την Ελλάδα που ήξερες...
Την Ελλάδα που "ξεχαρβαλόθηκε" από τη λύσσα πεινασμένων για χρήμα και πολλών άλλων ανίκανων να κρατήσουν στα χέρια τους αυτό το κόσμημα που, γι αυτό, μιλούσε σε όλο τον κόσμο μια Μελίνα... Που, γι αυτό, τραγούδια έγραψε ένας Μικης... Ποιητές σαν τον Ελύτη... Που ενέπνευσε έναν Τσαρούχη...

Αυτό που βλέπεις για Ελλάδα είναι ένα "ποθοτζίδικο" που μεταφέρει "εκκενώσεις πόθων"...

Τους δικούς σου... Τους δικούς μου... Τους ανεκπλήρωτους πόθους όλων...

Ας ελπίσω ότι η περιπέτεια του υπουργού θα βάλει ένα τέλος στο Γολγοθά που σέρνουν χιλιάδες άρρωστοι συμπολίτες με το άρρωστο ΕΣΥ τους...

(Στη μνήμη του βρέφους που ένοιωσε την σκληρότητα της ζωής πριν ζήσει!)

Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

Αυτοί που επιβιώνουν είναι οι Λοβέρδοι!...



Το πρόβλημα υγείας του υπουργού Οικονομικών, Ανδρέα Λοβέρδου, έφερε στην επιφάνεια -ξανά- το τεράστιο πρόβλημα με τις ελλείψεις στο ΕΣΥ...
Σε δύσκολους καιρούς που η κρίση "σταυρώνει" τους μη έχοντες, έρχεται να προστεθεί και το μαύρο το χάλι στον τομέα αυτόν...
Αν ήσουν ΕΣΥ ή εγώ θα βγαίναμε και χρεωμένοι...
Πληρώνεις ένα "σκατό" ευρώ και τη δεδομένη στιγμή που θα ζητήσεις περίθαλψη και αποκατάσταση, μπορεί να βρεθείς -φτου-φτου-φτου... που λέει ο λόγος και μόνο αυτός- να σε κλαίνε ευκολοβουρκομάτισες, εσένα και την καλοσύνη σου εν ζωή!...

Που λες, τον Α. Λοβέρδο τον πήρε προσωπικά ο πρόεδρος νοσοκομείου της Βέροιας και τον μετέφερε -προσωπικά- σε νοσοκομείο της Νάουσας!!!
Αμέ... Ότι κάνουν και με σένα δηλαδή... Μη μου πεις πως δεν το έχεις ζήσει;

Να ψάχνεις αξονικό τομογράφο και να είναι χαλασμένη η λυχνία του και να ακούς τον πρόεδρο του νοσοκομείου, με τρεμάμενη φωνή, να σου λέει:

- Μη σε νοιάζει τίποτα. Βάζω κάτι πρόχειρο πάνω μου και σε συνοδεύω σε νοσοκομείο με ΟΟΟΛΕΣ τις ανέσεις!...

Ξύπνα...
Το πρόβλημα έγινε γνωστό γιατί ασθενής ήταν υπουργός. Αν ήσουν εσύ ή εγώ, μπορεί να βγαίναμε και χεωμένοι...
Είναι πρόσφατο το παράδειγμα αναλγησίας τους κράτους να περιθάλψει τους ασθενείς του, με την περίπτωση βρέφους από την Κοζάνη που ΠΕΘΑΝΕ λόγω έλλειψης παιδιάτρου σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία!...

Θέλω να είμαι σκληρός... Η Ελλάδα έχει τους ...Λοβέρδους της κι εσένα που είσαι σαν κι εμένα...

Αυτοί που επιβιώνουν είναι οι Λοβέρδοι...


(Στη μνήμη του βρέφους που ένοιωσε την σκληρότητα της ζωής πριν ζήσει!)

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010