Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

Ο φωτισμένος κύριος Α. Βουτσινάς "έφυγε"...

* Ο Κώστας με τον Ανδρέα, την Τάνια (Καψάλη), τον Κωνσταντίνο (Καζάκο) και την κυρία Καρίνα Χατζησάββας

Η είδηση του θανάτου
του αγαπημένου σκηνοθέτη (και όχι μόνο) Ανδρέα Βουτσινά δεν με "ξάφνιασε". Όσοι τον αγάπησαν πραγματικά, τον τελευταίο καιρό, είχαν στη σκέψη τους την ιδέα μιας λυτρωτικής λύσης στο βάσανό του. Αυτός ο φωτισμένος άνθρωπος πονούσε πολύ, μετά από μία επέμβαση στο πόδι. Νοσηλευόταν στην ενταντική μονάδα του νοσοσομείου "Ερυθρός Σταυρός", επειδή ο οργανισμός του είχε καταπονηθεί και από ένα ατύχημα στα 79 του χρόνια.

"Έφυγε" από τη ζωή στις 9 το πρωί της Τρίτης.

Αυτός ο κοσμογυρισμένος, λαμπερός άνθρωπος, έδινε απλόχειρα τη σοφία του χωρίς περικοπές...

Το θλιβερό γεγονός, που βύθισε στο πένθος τους θεατρόφιλους, με "βρήκε" στο γραφείο να ψάχνω φωτογραφίες από τα παλιά...

Πάγωσα...

Στις επόμενες της σειράς βρήκα μία, στις τόσες, όπου ο Ανδρέας στηρίζεται στον ώμο μου κι αυτό διότι δεν ήθελε να φαίνεται το μπαστούνι που κρατούσε, ύστερα από ένα βαρύ εγκεφαλικό που υπέστη λίγα χρόνια πριν...

Αν και ήταν ταλαιπωρημένος από την κατάσταση της υγείας του, κυριολεκτικά, σύρθηκε μέχρι την ομαδική έκθεση που δημιούργησα, με την φίλη μου ηθοποιό Τάνια Καψάλη, για φιλανθρωπικό σκοπό... Τα χρήματα της δημοπράτησης των έργων θα πήγαιναν για το "Σπίτι των Αστέγων" του Δήμου Αθαιναίων...
Και ο Ανδρέας ήθελε να συμβάλει με αυτόν τον τρόπο, όπου και ο γιος του, Μάριος, συμμετείχε με έργα δικά του σε αυτόν τον όμορφο σκοπό...

Γλυκός, λαλίστατος, μου έδινε συμβουλές στα ΠΑΝΤΑ...
Λοιπόν, το ...μυστικό για να μπω στην καρδιά του το είχα βρει και δεν το είχα καταλάβει...
Κι αυτός ο κοσμογυρισμένος, λαμπερός άνθρωπος, έδινε απλόχειρα τη σοφία του χωρίς περικοπές...

Τον έβλεπα στην Θεσσαλονική, στην Επίδαυρο (όπου, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία, η τέφρα του θα πεταχτεί πάνω από το θέατρο "για να ...φτερνίζονται οι...ατάλαντοι"!), στο Ηρώδειο... Παντού...

Και πάντα κάναμε την ίδια κίνηση όταν πρωτογνωριστήκαμε...

Ο Ανδρέας ίσως "έφυγε" για να μη δει τα χειρότερα που περιμένουν όλους εμάς που μένουμε πίσω...

Σπούδασε υποκριτική και ενδυματολογία στο Old Vic και στην Σχολή Δραματικής Τέχνης και Τραγουδιού του W. Douglas. Φοίτησε στη Σχολή του L. Strassberg και το 1957 έγινε μέλος του Actors' Studios.

Έχει σκηνοθετήσει πάνω από 130 παραστάσεις κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου στο Λονδίνο, στον Καναδά, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι και την Ελλάδα. Έχει συνεργαστεί με διεθνούς φήμης ηθοποιούς, μεταξύ των οποίων η Φαίη Ντάναγουέι, την Τζέιν Φόντα, τον Ουόρεν Μπίτι, τη Φανί Αρντάν, την Ειρήνη Παπά και άλλους, σκηνοθέτησε επίσης στο Μπροντγουέι, την Κομεντί Φρανσέζ, το Θέατρο του Πήτερ Μπρουκ.

Συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο, την Πειραματική Σχολή της Τέχνης, το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, το Θεσσαλικό Θέατρο και πολλούς θιάσους του ελευθέρου θεάτρου.

Έχει παίξει στον κινηματογράφο σε ταινίες του Μελ Μπρουκς, Ζιλ Ντασέν και Λυκ Μπεσόν.

Τέλος έχει τιμηθεί από τη γαλλική κυβέρνηση με δύο ύψιστες τιμητικές διακρίσεις. Τελευταία του σκηνοθεσία στο θέατρο είναι το έργο του Τζορτζ Μπερνάρ Σο «Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν» που ανέβηκε το περασμένο χειμώνα στη σκηνή του θεάτρου «Ορφέας».


Καλό ταξίδι, Ανδρέα.


Περιμένω το σχόλιό σου ΕΔΩ...