Την έκαναν μεγάλη και με το αζημείωτο, βέβαια!, τη χρονική διάρκεια αποπληρωμής του δανείου. Κι έχει μια άνοιξη ...δανεική έξω που μου σπάει τα νεύρα. Η γύρι με τρελαίνει, λες και είναι βαλτή, μαζί με όλα τ' άλλα κουλά που ζούμε τελευταία.
Την έχω δει και ...Κολοκοτρώνης, βασταγερός δηλαδή που δεν μασάει, αλλά φοβάμαι να το ...πω ανοιχτά γιατί κάτι πληροφορίες από ιστορικούς λένε πως ο Θόδωρος ήταν "γκέι" και δεν λέει στην εποχή των "ισχνών αγελάδων" κουδούνια "πλουμιστά"...
*Τα ρούχα και η περικεφαλαία του ήρωα, Θόδωρου Κολοκοτρώνη.
Άσε που ο άλλος Θεόδωρος, ο "άτυχος" κλοιρονόμος των 58 ακίνητων και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μιλά για τον Θόδωρο και τ΄άλλα παιδιά της επανάστασης του ΄21 με απαξία: "'Ενα μάτσο αδαείς χωρικοί ήταν και για το λόγο αυτό αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα σχίσμα από την οθωμανική αυτοκρατορία. Μετά την απελευθέρωση ψήφιζαν οποιονδήποτε θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους (συγγενείς, γνωστούς, φίλους), λογική που διατηρείται μέχρι σήμερα".
Φαντάσου τώρα εγώ, στο μάθημα της Ιστορίας, να τα έγραφα όλα αυτά πως "ο Θόδωρος την κουνούσε την αχλαδιά κι ήταν μεγάλο λαμόγιο" και "τί να σας λεω κυρία καθηγήτρια που ήσαστε και κάποιας ηλικίας και σας προσφέρω απλόχερα το ρουζάκι στα μάγουλα από την ντροπή που αισθάνεστε"... Θα με είχαν αποβάλλει από όλα τα Λύκεια της χώρας. Και θα καταντούσα ένας ...Θόδωρος και μισός, αγράμματος, αλλά όχι χωρικός!
Βρήκαν και τη μέρα να την ...επιμηκύνουν... 25η Μαρτίου, διπλή γιορτή, πήρε ο Γιώργο τη "ντουφέκα" να αντιμετωπίσει τον "οχτρό", τη θεία Μέρκελ, που κάνει κορδελάκια γιατί την παίρνει να τα κάνει... Να αντιμετωπίσει τα προσυμφωνηθέντα, δηλαδή... Και να έρθει ως άλλος "Ολυμπιονίκης" να του γκρεμίσουμε τα τείχη για να μπει...
Στην Ιαπωνία το ραδιενεργό δράμα συνεχίζεται και μετά την Αίγυπτο που άλλαξε σελίδα, ο πόλεμος στη Λιβύη σου παίρνει ότι από συναίσθημα σου έχει μείνει στην ψυχή. Κυρίως για τους άμαχους, για τα αθώα θύματα, γι αυτά που την πληρώνουν πάντα!
Βλέπεις το δάκρυ Λίβυου πιτσιρικά και σου σφάζει την καρδιά. Αλλάζεις κανάλι και η καθησυχαστική συνέντευξη του Γιώργου, μετά τη Σύνοδο, ότι μέτρα επόμενα δεν θα υπάρξουν, σου ανεβάζουν τους σφιγμούς για έμφραγμα, καθότι άλλα λέει με το μουστάκι του και άλλα η ματιά του εννοεί...
Στο δελτίο των 8, κάνουν λόγο για λεκτικές επιθέσεις σε πολιτικούς, κατά την διάρκεια της παρέλασης και θυμάσαι γιαούρτια που εκσφενδονίστηκαν σε πρόσωπα και δεν ξέρεις αν πρέπει να χαρείς ή να σκεφτείς αν της δημοκρατίας της ταιριάζει το... γιαούρτι!!!
Αυτό που είναι σίγουρο, πάντως, είναι πως η Ελλάδα ζει ένα νέο "'21" κατάντια της ¨(α)γραμματοσύνης" και του "εύκολου -δανεικού- πλουτισμού", που την "πλάνεψε η ντόλτσε βήτα, αυτή που λεν ζωή γλυκιά"...
Βρίσκεσαι σε ένα τούνελ που δεν ξέρεις πού θα σε βγάλει... Και ψάχνεις να βρεις έναν νεοέλληνα "Κοροκοτρώνη" να σε οδηγήσει σε νικηφόρα μάχη, ας είναι και ..."γκέι"!...
Το "αμαρτωλό" τηλεραδιοκτήριο, που εξηπηρετεί τα συμφέροντα των εκάστοτε κυβερνήσεων...
Η ΕΡΤ εξακολουθεί να ζει στον κόσμο της. Την πληρώνεις με πολλά εκατομμύρια ευρώ για να σου δείχνει φιέστες αλα "Γιουροβίζιον"...
Την πληρώνεις ακριβά προκειμένου να αποφύγεις "του νταβατζή τη μαχαιριά", χρόνια και χρόνια. Για να ακούς "δημοκρατικά" ότι κάθε κυβέρνηση θέλει να σερβίρει σ΄ενα κόσμο που δεινοπαθεί με το πολιτικό ψέμα τα τελευταία 40 χρόνια. Την πληρώνεις σαν να είναι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος πληροφόρησης, άρα σκάστα "γκρέκο μασκαρά", για να ακούσεις τα προσυμφωνηθέντα για σένα, ερήμην σου... Οι περικοπές σε έχουν λυγίσει, με μια καταρέουσα οικονομομία ατία της ασυδοσίας του "μαζί μας τα φάγανε και μαζί μας τα φύγανε" ότι απέμεινε, σε τράπεζες του εξωτερικού... Ακόμη και καλόγριες, τον "μοναχισμό" μου μέσα, έβγαλαν τα λεφτά τους έξω... Κι όμως, η ΕΡΤ σου ετοιμάζει, για επικοινωνιακούς λόγους, φιέστα με την "ευκαιρία" των αποφάσεων στις Βρυξέλλες για το μέλλον σου που δεν υπάρχει... Θα ξοδέψει πολλές χιλιάδες ευρώ για να στείλει Πέμπτη και Παρασκευή, σκηνοθέτες, τεχνικούς, καμεραμεν, αλλά και την συμπαθέστατη Έλλη Στάη, για να βγάλει το κεντρικό της δελτίο, ώστε να μάθεις με αυτό τον πολυδάπανο τρόπο τί αποφάσεις θα πάρουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες...
Λέγεται πως οι αποφάσεις έχουν παρθεί την προηγούμενη εβδομάδα σε προηγούμενη σύσκεψη των ηγετών. Και αναρωτιέμαι τί θα προσφέρει ένα ακόμη επικοινωνιακό τέχνασμα της "σοσιαλιστικής" κυβέρνησης που μας "κυβερνά";
Πληροφορίες αναφέρουν πως η ΕΡΤ κερδίζει το χρόνο από τον Ελληνικό λαό που την πληρώνει, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ... Κι έχει καταντήσει να σπαταλά το δημόσιο χρήμα σαν να μην υπάρχει κρίση.
Αλλά τί περισσότερο να πεις, όταν το ίδιο το κράτος σπαταλά καθημερίνα 1 εκατομμύριο ευρώ για τη συμμετοχή του στον πόλεμο της Λιβύης!!!
Και επαναφέρω το ερώτημα... "Μήπως λεφτά υπάρχουν και μας "ψεκάζουν" με ..."υπνο" για να περάσουν τις πολιτικές του μέλλοντος σ΄έναν άβουλο κόσμο που στο μεταξύ θα έχει λυγήσει από την πείνα γιατί <ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ>";
Στις 25 Μαρτίου θα έχουμε "παρέλαση μέσα, επέλαση απ΄έξω"! Βοήθειά μας...
Ντροπή, αίσχος και σιχαμάρα προκαλούν τα όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας με την επιστολή του Ρασούλη. Το παράπονο του ανθρώπου που τα λόγια του συγοψιθυρίσαμε. Που αγαπήσαμε. Που ερωτευτήκαμε...
Ο Μανώλης των λατρεμένων χρόνων μας καταγγέλει, με επιστολή που παρέδωσε πριν πεθάνει στον ποιητή Λευτέρη Παπαδόπουλο, την απόλυσή του από την ΕΡΤ που διατηρούσε εκπομπή στο κρατικό ραδιόφωνο. "Με πέταξαν", αναφέρει και συγκλονιζόμαστε διπλά, που τον χάσαμε όσοι τον λατρέψαμε.
Κι άρχισε πια να μας λείπει γιατί είχε πεθάνει από την στιγμή που τον ξέγραψαν τα λαμόγια που "μαζί τα φάγμανε", κύριε Ντάντι μου...
Εδώ πια είναι το "Σούλι", αφού έφυγες Ρασούλη...
Τώρα βγαίνουν οι τραγικοί και "καταθέτουν". Ένα μήνα, πριν πεθάνει, τί έκαναν;
«Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις. Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες», σχολιάζει ο Μ. Ρασούλης σχετικά με την απομάκρυνσή του από το κρατικό ραδιόφωνο της ΝΕΤ.
Στην επιστολή περιγράφει το δράμα που ζούσε – και που δικαιολογεί σε κάποιο βαθμό για ποιον λόγο βρίσκονταν επί δέκα μέρες νεκρός στο σπίτι του αλλά κανένας δεν τον είχε αναζητήσει: «Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. ∆εν έχω να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία».
Ο Μανώλης πέθανε στην...ψάθα, όπως τόσοι και τόσοι μεγάλοι του είδους του.
Έμεινε όμως πίσω αυτή η συγκλονιστική επιστολή. Διαβάζοντας τις φράσεις του μέσα από αυτό το γράμμα αντιλαμβάνεσαι την αγωνία και το δράμα του ανδρός που κατάφερε η ανανδρεία μερικών:
«Αρτι αφιχθείς από την Αυστραλία, όπου πήγα για έναν µήνα ν’ αλλάξω παραστάσεις, να πάρω µια ανάσα γιατί µοιάζω µε µωρό στη φωτιά και αρχαία σκουριά, µε όλα τούτα τα τεκταινόµενα εγχωρίως, πληροφορήθηκα ότι οι ιθύνοντες µου έκοψαν την εκποµπή που είχα στο Α’ πρόγραµµα του ραδιοφώνου (105,8) επί 6 χρόνια, κρατώντας τα µπόσικα στην κατιούσα. Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκα µε τον τρόπο που µε πέταξαν στον κάδο, γιατί βασικά είµαι ένας απ’ αυτούς που υποστηρίζουν τις αξίες. Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. ∆εν έχω, πάντως, να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Εδιωξε και την κόρη µου, από το δηµοτικό Κανάλι 1 του Πειραιά, αµέσως µόλις βγήκε δήµαρχος ο µπασκετµπολίστας Φασούλας. Κι ας έκανε το χαρισµατικό και µορφωµένο κορίτσι επί 4 χρόνια εκποµπές πρότυπα. Είµαι στο κουρµπέτι και το ραδιοφωνικό 50 χρόνια και ξέρω τι είναι τι και ποιος είναι ποιος. Η αυτογνωσία µου είναι πολύ ενισχυµένη. Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις. Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες. Οποιος φοβάται τη γνώµη µου ή όποιος νοµίζει ότι είναι ανώτερος, ας βγει να µετρηθούµε στα φανερά. Η χώρα δεν αντέχει άλλο κυνισµό, σαχλαµάρα, µπαλαφάρα, αµάθεια και αρχοντοχωριατισµό. Το µικρό µου έργο δείχνει ότι είµαι πειθαρχηµένος στα κοινωνικά ιδεώδη και στην παραγωγή κοινωνικής και εθνικής συνείδησης. Ο υπουργός Πολιτισµού Τηλέµαχος Χυτήρης, ο Παπαδηµητρίου και ο Ταγµατάρχης µε ξέρουν χρόνια πολλά. Ποιος ιθύνων έβγαλε την απόφαση να µε διώξουν; Ας βγει να µας πει το σκεπτικό. Με το ίδιο σκεπτικό µε έδιωξαν το ‘84 και από την τότε ΥΕΝΕ∆, όταν είπα µια µαντινάδα που αφορούσε τον Κοσκωτά…».
Εσείς κύριε Λάμπη Ταγματάρχη τί έχετε να πείτε για όλα αυτά. Τώρα πια, ότι κι αν πείτε, είναι αργά...
Ο Μανώλης έφυγε, αλλά "όλα θα τον θυμίζουν, απλά κι αγαπημένα"...
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΤ Λίγες ώρες μετά την γνωστοποίηση της επιοστολής του Ρασούλη η ΕΡΤ ανακοίνωσε πως " η διακοπή της συνεργασίας της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με τον αείμνηστο Μανώλη Ρασούλη έγινε τον Ιούνιο του 2010, καθώς τότε έληξε αυτοδικαίως η σύμβαση μίσθωσης έργου που είχε συνάψει με την ΕΡΤ ως μουσικός παραγωγός ραδιοφωνικών". Ακόμη, στη σχετική ανακοίνωση επισημαίνεται ότι "βάσει του νόμου 3812/28.12.2009, δεν επιτρέπεται η ανανέωση των συμβάσεων έργου με τους εξωτερικούς συνεργάτες της, με αποτέλεσμα η ΕΡΤ, δυστυχώς, να μην είναι σε θέση να ανανεώσει τη συνεργασία της μαζί του, καθώς και με τους υπόλοιπους εξωτερικούς συνεργάτες, των οποίων οι συμβάσεις έληξαν στις 30/06/2010".
Η σιωπή, τις περισσότερες φορές, είναι χρυσός. Αλλά που να ξέρει από αυτά το "θυρίο" που κατασπαράσσει "σάρκες"!
Από πού να ξεκινήσω να σου εξιστορώ, με την επιστροφή μου κυριολεκτικά από την κόλαση. Και που να σταματήσει η ψυχή μου να πονάει, αφου οι εικόνες που αντίκρυσα με τυραννούν και με παιδεύουν...
Το αίμα στο εσωτερικό του σπιτιού παγώνει το αίμα μου...
Καθαρή Δευτέρα απόγευμα ξεκίνησα αφήνοντας στο σπίτι την, εξασθενημένη από το πρόβλημα υγείας , κυρία Βασιλική να φτάξω τις βρύσες να μη σκάσουν από το παγωμένο νερό στο εξοχικό εν όψει του χιονιά που θα έπληττε όλη τη χώρα. Αυτό που συνάντησα στο εσωτερικό του εξοχικού μου δεν περιγράφεται με λόγια. Δεν υπάρχουν λέξεις. Το αίμα παγώνει και το σώμα τρέμει, κρυώνει... Η καρδιά χτυπάει δυνατά... Φόβος... Σπασμένα όλα τα έπιπλα, τα τζάμια, τα σερβίτσια, τα ποτήρια, οι καρέκλες και αίμα... Αίμα παντού... Στο σαλόνι, στους τοίχους, στο διάδρομο, στην κουζίνα, στο WC... Δεν μπορούσα να περπατήσω από τα σπασμένα αντικεμενα σε όλους τους χώρους... Η μπαλκονόπορτα ανοιχτή, σπασμένα παράθυρα... Βανδαλισμός, είναι λέξη που δεν μπορεί να περιγράψει τέτοια φρίκη... Εικόνες πολέμου... Φόβος ξανά...
Στην τουαλέτα πήγαν και εκκένωσαν. Πέταξαν μέσα το κρεμοσάπουνο, ξαναεκκένωσαν. Τις οδοντόκρεμες και...ξαναεκένωσαν...
Τα χάνω... Νοιώθω να μη μπορώ να πάρω το βήμα μου... Μουδιάζει το κεφάλι μου... Φοβάμαι πως θα μείνω εκεί... Θα πάθω διάσειση...
Παίρνω το αυτοκίνητό μου να πάω στο αστυνομικό τμήμα του νησιού... Ο αστυνομικός υπηρεσίας το πρώτο που με ρωτά είναι αν έχω αντιδικία με κανέναν, αν μάλωσα με κανέναν, αν υποψιάζομαι κάποιον, αν..., αν... Του λέω πως στο χώρους μου υπάρχει αίμα κι εκείνος με ρωτά "είστε σίγουρος, κύριε"; Φόβος...
"Περιμένετε, κύριε, έξω να καλέσουμε δύο αστυνομικούς να τους δείξετε τις ζημιές σας... Σαν κι εσάς υπάρχουν πολλοί που παραπονούνται. Πού να πρωτοπάμε";
Λέει "παράπονο" την "βομβαρδισμένη" αξιοπρέπειά μου...
Το κρύο έχει κάνει το πρόσωπό μου σαν κερί... Στην αυτοψία των αστυνομικών, ο ένας από τους δύο, ξεστομίζει φράση: "Μπουρδέλο το έχουν κάνει. Από που ν΄αρχίσω και πού να τελειώσω"... Εξυπηρετικοί και οι δύο παραδέχονται το "βατερλό" και τηλεφωνούν στον υπεύθυνο υπηρεσίας: "Το έχουν ριμάξει, του ανθρώπου, το σπίτι", λέει και παίρνει τα στοιχεία μου...
Έχει πέσει η μέρα και είναι περασμένες 8... Είμαι μόνος με το "τσουνάμι" της ντροπής και της ξεφτίλας μιας ενέργειας που προσπαθεί να μου "ταπεινώσει" την ανθρώπινη υπόστασή σου... 'Οποιος ζει παρόμοια κατάσταση σαν και τη δική μου, τούτη την ώρα με νοιώθει...
Επτά φορές, συνολικά, μου λεηλάτησαν το σπίτι... Ακόμη θυμάμαι τα λόγια του αστυνομικού, σε προηγούμενες κλοπές, που μου είχε πει: "Κι εσείς μη προκαλείτε με τα έπιπλά σας. Να κοιμάστε ...ΣΕ ΡΑΝΤΖΟ"!!!
Κοιτώ το αίμα στα πατώματα, στους τοίχους, στα ρούχα και μονολογώ: "Μα καλά, αυταπάγγελτα δεν πρέπει να εξιχνιάσουν την υπόθεση; Μπορεί εδώ να σκότωσαν κάποιον, να τον τραυμάτησαν, να ήταν υπό τη επίρροια ουσιών... Πρέπει εγώ να πω τί είδα σε μήνυσή μου; Και η αυτοψία των ίδιων των αστυνομικών για ποιό λόγο γίνεται";
Στο Νταμάρι του Βιλιώτη και στα σύνορα των οικισμών Μπιζάνι-Τσάμι, οι τσιγγάνοι έχουν γλέντι τρικούβερτο... Όλοι οι κάτοικοι, χρόνια, παραπονούνται για τις κλοπές που σημειώνονται από αυτούς, αλλά πέπλο μυστηρίου καλύπτει τις "σιωπές" των ιθυνόντων... Οποιαδήποτε ενέργεια για την εξηγίανση της περιοχής για να έρθει ο πολιτισμός όπως αρμόζει σε όντα με νόηση, βρίσκει την "τοπική μηχανή χωρίς λάδια"!!! Ο πρόεδρος του εξωραϊστικού συλλόγου "Άγιος Λαυρέντιος", συμπαραστέκοντας στην περιπέτειά μου, μού είπε ότι παρά λίγο να βρεθεί μπλεγμένος διότι σε έκθεσή του για το πρόβλημα με τους τσιγγάνους της περιοχής είχε γράψει ότι "ίσως να γίνεται διακίνηση ναρκωτικών από τους γύφτους" και τον γλύτωσε το "ίσως" στην πρότασή του, αλλιώς θα τον έπαιρναν να καταθέσει τί ξέρει για την ..."διακίνηση"!!!
Η περιοχή βρομάει και ζέχνει από την αδιαφορία... Λες και το κομμάτι αυτό δεν ενδιαφέρει τους εκάστοτε δημάρχους. Δεν είναι κομμάτι υπό την τοπική του αρχή και σκέπη... Πως δεν τον ψηφίζουν πολίτες. Πως "βόσκουν γουρούνια", εγκαταλελλειμμένα από τον "τζομπάνη" τους... Φόβος ξανά, γιατί χάνεται και η τελευταία ελπίδα αξιοπρέπειας των κρατούντων να "κυβερνούν" σωστά!
Το Νταμάρι, που με τα φουρνέλα του άδειασε το βουνό, γεμίζει από νταλίκες που μεταφέρουν την "μαγκιά" του καθενός, δίχως οίκτο... Λέγεται πως στην μεταφορά της "ανανδρείας" για να γεμίσει η χαβούζα, με βρωμιές και δυσωδία, που άφησαν οι προκάτοχοι που "εκμεταλλεύτηκαν το βουνό, πλούτησαν και στο τέλος το παραχώρησαν σε τσιγγάνους, εμπλέκονται και παράγοντες του δήμου"... (Ισχυρισμός κατοίκων που ξέρουν, αλλά φοβούνται να επεκταθούν)...
Την άλλη μέρα στην Αθήνα το χιόνι δεν μου επιτρέπει να κατέβω στο νησί για να κάνω μήνυση. Την Παρασκευή που καταθέτω το δράμα μου στην Ασφάλεια του νησιού, η λεκτική επίθεση του διοικητή είναι εμφανής: "Δηλαδή κύριε Βλουτή μου ρίχνετε μομφή ότι δεν ξέρω να κάνω τη δουλειά μου; Είστε νομικός; Ξέρετε καλύτερα από μένα; Αν δεν κατονομάσετε ποιούς υποψιάζεστε πώς θέλετε να τους βρούμε; Είναι οι γύφτοι; Γιατί δεν το λέτε"; Στα μάτια μου έχω τις εικόνες με το αίμα στους χώρους και παγώνει το αίμα μου, ξανά... Λέω, στα μέσα μου, "έχω μπλέξει, δεν θα βρω άκρη"... Είμαι ανασφαλής μεσα στην Ασφάλεια. Ένας πολίτης που ζητάει υπεράσπιση και προστασία και δεν μου την παρέχουν...
Η μύνηση είναι κατά "παντός υπευθύνου"... Την άλλη μέρα πήραν αποτυπώματα και δείγμα από το αίμα για DNA... "'Αδικα παίρνω το δείγμα από το αίμα", μου λέει ευγενικά ο άνθρωπος της σήμανσης. "Απλώς θα το εξετάσουμε και το πόρισμα θα μπει στο...αρχείο"!!!
Φόβος ξανά... Κυρίως γιατί τείνει να εξαφανιστεί το "ανθρώπινο είδος" που το κινηγούν διάφοροι "ανέραστοι", με τις ρυτίδες της σκληράδας στο πρόσωπό τους, διαβρωμένοι από τη "βολεψιά" του χτες, που ζουν στον πλανήτη "Γκούφη" απληροφόρητοι για το τί συμβαίνει στον πλανήτη των ανθρώπων!
Ανενεργά, επικίνδυνα, μυαλά...
Και τώρα με συγχωρείς... Θέλω να αποσυρθώ, για να παρηγορήσω της ψυχής μου το "κλάμα"...
Γιατί το σύστημα βγήκε εκτός, αλλά οι καρέκλες είναι γεμάτες με βολεμένους κώλους...
Tο άρθρο αυτό δημοσιεύεται και στις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ, όπου συνεργάζομαι με τον φίλο εκδότη, Χρηστο θεοχάρη. Μπορείς να αφήσεις κι εκεί το σχόλιό σου. Τέτοιες ώρες μια κουβέντα μπορεί να αποδειχθεί βάλσαμο στον πόνο... Κάνε κλικ ...ΕΔΩ...
"Αι γενεαί πάσαι...", μόνο αυτό έλειπε από τον ταλαίπωρο διαγωνισμό της ΕΡΤ, που θύμιζε Μεγάλη Παρασκευή, με την Ανάσταση να μοιάζει μακρινή εως ανύπαρκτη!
Αφού και ο Χριστός αν είχε στη σκέψη του να επισπεύσει τη Δευτέρα Παρούσια του, γιατί ο Γιώργος έχει πάρει "λάθος το στρατί, λάθος το μονοπάτι", θα άλλαζε ημερομηνία στην ατζέντα του.
Η μιζέρια, το πένθος τύπου "τον χάσαμε, αλλά έτσι μας ήθελε ο μακαρίτης, να του τραγουδάμε", η μονοχρωμία που κούραζε το μάτι και η μοναξιά της παρουσίασης, επιβάρυνε την κατάσταση των τηλεθεατών που, εδώ και μήνες, έχουν πέσει σε βαρυά κατάθλιψη λόγω κρίσης.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ... Έχουν κι αυτά τους παρατρεχάμενους που τους φουσκώνουν τα μυαλά...
Η κυρία Αρώνη, με ύφος "τί θέλω εγώ εδώ, με το χαρακτήρα πούχω", "τί άλλο θα κάνω για σένα ΕΡΤ που δεν γουστάρτω" και με απαξιωτικές ερωτήσεις, στον Ντέιβιντ Λιντς, τύπου "πίστευες ποτέ ότι θα συμμετείχες στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον", δεν λυπήθηκε κανέναν, αν είχε υποψία ζωής πανω του... Δεν μπορείς, αγαπητή μου, κατά τ΄άλλα, ΕΡΤ να δημιουργείς ένα θλιβερό πρόγραμμα μόνο και μόνο για να δείξεις το δαχτυλίδι της παρουσιάστριας που, παρεμπιπτόντος, ήταν μαύρο κι αυτό... Τον τσάκισε τον τηλεθεατή η κυρία Αρώνη, χωρίς να του δώσει, ως όφειλε, "περίοδο χάριτος"...
Η σκηνοθεσία, ο φωτισμός και ότι άλλλο μπορείς να φανταστείς για έναν τέτοιο διαγωνισμό, θύμιζαν "κηδεία συγχωρεμένου" που δεν άφησε χρήματα για να του ανάψουν έστω έναν πολυέλαιο να "φεγγίσει την τελευταία του κατοικία"...
Απέρριψαν Θεοχάρη και Σαββιδάκη για να δώσουν στο κοινό παιδιά από τάλεντ σόου, φιλότιμα, αλλά ανέτιμα για μεγάλες σκηνές... Με χορογραφίες χωρίς αρχή, μέση, τέλος... Με στοναρίσματα, με υπερβολές και με ντυσίματα-γδυσίματα...
Είναι σαφές πως δεν θα τα "κατάφερναν", αν αναλογιστείς ότι -πριν λίγο καιρό- τους αξιολογούσαν κριτές ως... "ερασιτέχνες" που ήρθαν για να αρπάξουν τ΄όνειρο!
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ... Έχουν κι αυτά τους παρατρεχάμενους που τους φουσκώνουν τα μυαλά... Όπως κάνουν τόσα χρόνια οι κυβερνώντες στον Ελληνικό λαό...
Η ΕΡΤ κονομάει τ' "αντερά" της από αυτό το "πανηγυράκι"! Με αυτό που παρουσίασε χθες θα πρέπει να πράξει "τα δέοντα", αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου τις ευθύνες της...
Τα φαρμακεία είχαν ήδη κλείσει από νωρίς και όσα εφημέρευαν δεν είχαν αντικαταθλιπτικά χάπια, αφού στο μεταξύ τούς είχαν σωθεί και οι πιστώσεις...
Τα "οξυγόνα", για έκτακτες περιπτώσεις, τέλος...
Ένας ολόκληρος λαός, χρόνια και χρόνια, αναρωτιέται γιατί να πληρώνει "του νταβατζή τη μαχαιριά"...
Σπατάλες, ακριβούς μισθούς στους "δικούς" τους ανθρώπους, με θεάματα ανάξια για τον τηλεθεατή...
Κάποτε υπήρχαν δύο κρατικά κανάλια για την διασκέδασή του, στα μονοκρατορικά χρόνια και με την απόφαση, για το τί θέλει ο τηλεθεατής, ολοκληρωτικά των κυβερνώντων... Ότι θέαμα του παρουσίαζαν εκείνος το πλήρωνε μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ... Από το 1990, ο "άρτος και τα θεάματα" πέρασαν στην τηλεπολυφωνία... Ιδιωτικά κανάλια μπήκαν στη ζωή του Έλληνα με το δικαίωμα της επιλογής στην διασκέδασή του... Όμως, μέχρι σήμερα, πληρώνει το "νταβατζιλίκι" της ΕΡΤ, όσο κι αν διαμαρτύρεται...
Δεν αλλάζει τίποτα σ΄αυτόν τον τόπο που ευτελίζουν την τεχνή, που την ισοπεδώνουν και κοιμίζουν το πνεύμα του πολιτισμένου κόσμου...
Δεν αξίζει στον Έλληνα τέτοια ξεφτίλα, τέτοια καταδίκη. Φούμαρα, μεταξωτές κορδέλες και λόγια της πλάνης... Πολλοί, με αυτά που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας, αναρωτιόνται "πόση κάψα έχουν αυτοί εκεί στην ΕΡΤ να στείλουν τραγούδι στη Γιουροβίζιον", ή "τί προσδοκούν με τη συμετοχή"... Να πείσουν την Μέρκελ να μας δει με άλλο μάτι; Αφού έχουν προδιαγράψει τον Γολγοθά μας... Και οι εδώ καρεκλοκένταυροι το τελειωτικό χτύπημα...
Μέχρι τότε, η κατάθλιψη ενός ολόκληρου λαού που δεν φταίει σε τίποτα, συνεχίζεται...
Μια βραδιά-αφιέρωμα που θα γινόταν προς τιμήν του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά στο Παρίσι, ακυρώθηκε εξαιτίας έντασης που προκλήθηκε από ομάδα Ελλήνων και Γάλλων φοιτητών. Έδιωξαν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, κύριο Θεόδωρο Πάγκαλο, από την αίθουσα...
Το ποτήρι ξεχείλισε. Η οργή του κόσμου γίνεται αφρισμένο ποτάμι έτοιμο να πνίξει την αδικία. Ο καιρός έχει λιγοστέψει, της υπομονής. Έβαλες πλάτη, όπως σου ζήτησαν.
Τους κλέφτες, όμως, τους έχουν έξω. Τί κι αν σου υποσχέθηκαν δικαιοσύνη.
Η φραστική επίθεση του αδικιμένου...
16 μήνες ζεις την αδικία και σαν μην σου έφτανε αυτό, έχεις και να σε βρίζουν "διαφθορέα", "βολεψάκια", ζώο", "τσαμπαζή" και άλλα κουλά. Στα ψυχιατρεία έχουν υπεράριθμο και η μελαγχολία σε "συντροφεύει"... Σε απέλυσαν, σου έκοψαν το μισθό, σου μείωσαν τη σύνταξη και κάθε τόσο, απειλούν πως ΕΣΥ θα ευθύνεσαι αν δεν πάρουν την επόμενη δόση, λες και είναι η δόση του "πρεζάκια" και το παζαρεύουν για περισσότερα κέρδη... Αύξησαν τα πάντα, ακόμη και την "τιμή" στην εισαγωγή-εξαγωγή της αναπνοής σου... Το άγχος σε καταδιώκει ενώ οι κλέφτες είναι ακόμη έξω... Κάποιος πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα... Κι είσαι εσύ αυτός που, με το δάχτυλο, σε δείχνουν.
Απεργείς ...100.000 άτομα στο Σύνταγμα αντιδρούν ενάντια στα μέτρα κι εσύ βλέπεις τη "σιωπή των αμνών"δημοσιογράφων να σε αφήνουν στο σκοτάδι της ενημέρωσης που θυμίζει "συννεφιασμένη Κυριακή"! Καμουφλαρισμένη παράνοια που την περνάς για λογική...
Θες να χώσεις μπουνιά και να τα σπάσεις όλα γιατί μαζί δεν τα φάγαμε, δεν κυβέρνησες εσύ τον τόπο... Φταις μόνο γιατί τόσα χρόνια πίστεψες στα λόγια τους, χωρίς έργα. Πολλοί τ΄άρπαξαν, αυτοί και οι παρατρεχάμενοί τους... Το πάρτι ήταν για λίγους...
Πίστεψες πως "λεφτά υπάρχουν" και δεν φαντάστηκες πως εννοούσαν τα δικά σου που με τόσο κόπο μάζεψες...
Από την μεταπολίτευση άρχισε το "σούβλισμα" στο πανηγύρι... Τα συνθήματα μπερδεύτηκαν με παράξενες αλλοιωμένες μυρωδιές... Τραγούδια που έφεραν χρήμα στους εμπνευστές τους... Δημόσιες θέσεις που βολεύτηκαν οι "δικοί" τους... Οι μεν και οι δε... Τα δανεικά, Γκοτιέ και Αρμάνι... Μπουζούκια και γαρδένιες... Πλάνη σόου στην τηλεόραση... Να σε πιάνει ζήλεια γιατί εσύ είχες λίγο φεγγάρι για σένα και όσα σου βγαίνουν για ένα σουβλάκι...
Που σ΄εβαλαν να το παίξεις στο Χρηματηστήριο, να το αβγατίσεις... Δίπλα στα αποθεματικά των δημόσιων ταμείων, που τα έπαιξαν κι αυτά..
Φταις γιατί τους πίστεψες και τους ψήφισες. Λες και είχες άλλους και δεν τους προτίμησες...
Είναι μεγάλη αδικία, φίλε, όταν δεν σου βγαίνει η ζωή έτσι όπως σου αξίζει. Κι όσο αυτό μέσα σου παίζει πρωτεύοντα ρόλο τόσο θα τα χώνεις... Στην απεργία στο Σύνταγμα, στο Βερολίνο, στο Παρίσι... Όπου υπάρχουν Έλληνες και φιλέλληνες...
Τους βρίζεις γιατί θες να βγεις στο φως... Να αναπνεύσεις αλήθεια... Δεν μπορείς να το χωνέψεις πως έφαγες, όλα αυτά τα χρόνια, 340 δισεκατομμύρια ευρώ... Ν΄ακούς τα περιουσιακά τους στοιχεία και να σε πιάνει ίλιγγος πως τα απέκτησαν πουλώντας "γάλα, σανό και κοπριά γαι τα λουλούδια". Τα φάγανε... Και δεν βρίσκουν δείγμα κλέφτη για τη φυλακή...
Δεν θα σου μιλήσω τί συνέβει στο "Ελληνικο Σπίτι", στην Πανεπιστημιούπολη του Παρισιού... Έχεις το βίντεο να το δεις, θα το μάθεις... Τελικά τίποτα δεν μένει κρυφό... Κι ότι κρυφό, καλά κριμένο, θέλει κι αυτό το χρόνο του για να το πάρει η μπόχα... Απλά, σε νοιάζομαι πόσες μπόχες πια κι εσύ ν΄αντέξεις;
Το τελευταίο περιστατικό δείχνει ότι η αγανάκτησή σου δεν έχει άλλο... Ως εδώ... Κι είμαι μαζί σου...
Από τότε που μπήκες στο τούνελ της κρίσης, μέχρι σήμερα, έχουν περάσει 16 μήνες... Μέσα σ΄αυτούς τους μήνες όλα έχουν έρθει τα πάνω κάτω και τα... πλαγίως κάτω, επίσης. Κοσμογονία και κόλαση του Δάντη , στη τιμή του ενός, το άλλο "δώρο"-να-σου-έλλειπε...
700.000 χιλιάδες πολίτες κούνησαν "μαντήλι" στις δουλειές που έχασαν και ζουν το αβέβαιο τώρα δίχως αύριο... Οι υπόλοιποι περιμένουν να περάσουν μερικά "εγκεφαλικά αναμονής", μέχρι κι αυτοί να βρεθούν στους άνεργους..
..."Όποιος δεν θυμώνει είναι ηλίθιος. Ο πράος άνθρωπος θυμώνει όταν πρέπει". Κοντοζυγώνει του θυμού η ώρα, αλλά εθελοτυφλούν...
Μειώσανε μισθούς-συντάξεις και την επιθυμία για... σεξ και ζητάνε να κόψουν κι άλλα... από τη ρίζα!
Στη τηλεόραση του ...ανέμελου, αμπελοφιλοσοφούν και τρομάζουν το ήδη διαταραγμένο μυαλό. Τί "που πας χωρίς αγάπη στη νύχτα, στη βροχή", τί "που πας χωρίς ΔΝΤ, καρδιά μου μοναχή" ένα και το αυτό... Για την τηλεόραση, το ΔΝΤ είναι ..."αγάπη" και "εικόνα" για προσκύνημα...
Τα κλειστά επαγγέλματα ...ανοίγουν και σε περιμένουν αλλά οι μέχρι πρότεινος "κλειστοί" κατεβάζουν ρολά και απεργούν για το "άνοιγμά" τους... Το καφενείο "η Ελλάς", κλειστόν λόγω ...ανοίγματος!
Αυξάνουν τα διόδια κι αφήνουν το ...τριώδιο στις Απόκριες όπου και ανήκει...
Απειλούν τους "δεν πληρώνω - δεν πληρώνω" με νόμο... "θα πληρώσεις - θα πληρώσεις"!
Κι όσο βάζουν κάτω κουκιά και δεν τους βγαίνει ο λογαριασμός ,τόσο οι έξω από δω που σε κυβερνούν στην ουσιά, ζητούν την ..κεφαλή του Άι Γιάννη επί πίνακι...
Για να σου δώσουν την 4η δόση, λες και είσαι "πρεζάκιας", αποφασίζουν και απαιτούν...
Σου λέει, πρέπει να πουλήσουν δημόσια γη κατα 50 δισεκατομμύρια ευρώ, για να ισορροπήσει αυτό που με τόσες θύσίες δεν ισορροπεί, γιατί έχουν πάρει "λάθος το στρατή, λάθος το μονοπάτι" κι εσένα στο λαιμό τους...
Μη το λες ξεπούλημα, πες το εκποίηση, πες το "εκμετάλλευση προς όφελος"... Το καφενείο "η Ελλάς" εκποιεί για να σωθεί...
Και ανοίγει τα σκόρδα και άλλα "νόστιμα" σ΄αυτές τις μονιμογελαστές φάτσες να σου πάρουν κι άλλα.
Τους έδωσες πρόστιμο για το ημιυπέθριο που το έφαγες στη καμπούρα σου όταν αγόραζες σπίτι, λες και πουλάνε σπίτι χωρίς ημιυπέθριο και βγήκε αυτός ο υφυπουργός τους, Ντόλιο πες τον, να σου ζητήσει αναδρομικά σε βάθος 5ετίας και άλλα κουλά...
Είναι στο μνημόνιο γραμμένο να εισπράξουν εκατομμύρια από αυτό το ημι-κελεπούρι που, μέσα στα βαθυά μεσάνυχτα έκανε τον Πεταλωτή, να μαζέψει τα ασυμάζευτα. Το καφενείο "η Ελλάς" διανυχτερεύει και διαψεύδει... Μέχρι νεοτέρας...
Κι έχεις και τις ξένες δημοσιεύσεις στις ευρωπαϊκές εφημερίδες να σου γράφουν: "Πρέπει να παίρνουν ναρκωτικά οι Έλληνες αν πιστεύουν ότι θα εξοφλήσουν το χρέος". Και σε αφήνουν να αναρωτιέσαι: "Αν αυτό πιστεύουν για σένα, εκείνοι τί παίρνουν αν πιστεύουν ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους"...
Αχ, είναι μακρύ το τούνελ κι ο ήλιος δεν φάνηκε ακόμη... Κι όσο σε βλέπουν πράο και στην αντοχή σου που δοκιμάζεται, τόσο σε θεωρούν ηλίθιο. Γιατί ξεχνούν το Αριστοφάνη που έλεγε "όποιος δεν θυμώνει είναι ηλίθιος. Ο πράος άνθρωπος θυμώνει όταν πρέπει". Κοντοζυγώνει του θυμού η ώρα, αλλά εθελοτυφλούν...
Όσο γράφω αυτές τις λίγες αράδες ξέρεις τί σκέφτομαι; Ποιος θα βρεθεί να τραγουδήσει τα μεράκια και τους καημούς των νεόπτωχων. Αφού ΟΛΟΙ είναι πια ...νεόπλουτοι! Το καφενείο "η Ελλάς" βάζει αγγελία και ζητά φέρελπι νέο που θα "καζαντζίσει" τα "αχ" του νεοπτωχοέλληνα... Το τρένο της μετανάστευσης έχει ανάψει μηχανή και περιμένει... ... για νιοστή φορά!...
Περιμένω το σχόλιό σου στις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ (κάνε κλίκ ΕΔΩ), τον χώρο όπου οι αναγνώστες λένε τις απόψεις τους για τα θέματα της ηλεκτονικής εφημερίδας. Συνεργάζομαι με τον εκδότη, τον κ. Χρήτο Θεοχάρη...
Μια ίστορία που με συγκίνησε και πάντα θα με συγκινεί, αλλά και θα με προβληματίζει. Η αναλγησιά του κράτους να διευκολύνει ανθρώπους που έχουν ανάγκη, είναι τεράστια και θεωρώ δεδομένο πως χρειάζεται ουσιαστική κοινωνική πολιτική, αν θέλουμε να λεγόμαστε ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...
Ανάγκη ζωής
συνέντευξη τουΚώστα Βλουτήστη Ελευθεροτυπία
ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΡΩΤΗΜΑ
… ΔΙΟΤΙ εδώ και 30 χρόνια δίνει τη μάχη του, ώστε τα άτομα με αναπηρίες να αποκτήσουν το χαμόγελο και τη θέληση για ζωή. Διότι ένας από τους φίλους του μας χρειάζεται. Είναι ο στιχουργός και τηλεπαρουσιαστής κ. Κώστας Βλουτής.
- Πείτε μας δυο λόγια για τον άνθρωπο που αυτή την εποχή προσπαθείτε να βοηθήσετε…«Λόγω του τηλεοπτικού βήματος που έχω σε ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό, με τίτλο “Ο Ει-Δικός μας Κόσμος”, λαμβάνω γράμματα απ’ όλη την Ελλάδα. Πριν από 4 χρόνια πήρα ένα γράμμα από τον 65χρονο σήμερα Πέτρο Μ. που γεννήθηκε με σπαστική τετραπληγία βαριάς μορφής. Η ιστορία του Πέτρου είναι άκρως συγκινητική. Οι γονείς του, που εδώ και χρόνια δεν υπάρχουν στη ζωή, αν και φτωχοί, έκαναν τα πάντα για να τον βοηθήσουν, αλλά η περίπτωσή του δεν έπαιρνε γιατρειά. Η μόνη του χαρά είναι το ηλεκτρικό του αναπηρικό αμαξίδιο που μ’ αυτό κάνει βόλτες στη ζωή. Φανταστείτε πόσο κουράγιο χρειάζεται 65 χρόνια να κινείσαι μόνο με αυτό…».
-Και τι ακριβώς συνέβη; «Πριν από δύο μήνες ο Πέτρος έπεσε θύμα τροχαίου. Δεν πρόσεξε το “στοπ” και ένας οδηγός -που δεν έφταιγε ο άνθρωπος- τον έριξε από το καρότσι με το αυτοκίνητό του. Ενα μήνα είχε το πόδι στο γύψο. Το αναπηρικό αμαξίδιο, που στοιχίζει 15 χιλιάδες ευρώ, δεν λειτουργεί πια… Εχει χαλάσει το μοτέρ… Και κανείς δεν το φτιάχνει. Απευθύνθηκα παντού… Ξέρω όμως ότι δεν είναι δύσκολο να φτιαχτεί».
-Πώς μπορεί ο κόσμος να βοηθήσει; «Προς Θεού, δεν ζητάει κανείς χρήματα। Χρειάζεται κάποιος να βοηθήσει τον Πέτρο να αρχίσει πάλι τις βόλτες του στη ζωή। Διότι, όπως λέει και ο ορθοπεδικός που τον παρακολουθεί,συνιστάται η έξοδος από τοσπίτι με το ηλεκτρικό αναπηρικό του αμαξίδιο। Χρειαζόμαστε έναν μηχανικό να το φτιάξει και τίποτε άλλο».
Εκεί που σταματά η πολιτεία να δείχνει το ανθρώπινο πρόσωπό της, υπάρχει αυτός ο άνθρωπος να συγκινεί αυτές τις ψυχές με τις ενέργειές του. Με τις πράξεις αγάπης που τον καθιστούν “πρεσβευτή της ανθρωπιάς” και όχι άδικα!
Την άλλη μέρα της συνέντευξής μας, για να βοηθήσουμε τον Πέτρο, είχε ήδη βρει τη λύση…
“Δεν περιμένω και πολλά από τους στρογγυλοκαθήμενους σε μεγάλες θέσεις”, μου λέει από την άλλη άκρη του τηλεφώνου.
Και συνεχίζει: “‘Ηταν απόλυτη και άμεση η ανάγκη για τον Πέτρο… Πήγα προσωπικά σε εργαστήρι και παρακάλεσα για την επιδιόρθωσή του. Τα κατάφερα… Και χαίρομαι τώρα που μπορεί να βγει ξανά με τον καρότσι του για να πιεί τον καφέ του με φίλους”…
Ο Κώστας Βλουτής γράφει ιστορία. Χρόνια τώρα… Και είμαι υπερύφανη γι αυτόν και τα έργα του.
Μη την ψάχνεις. Δεν είναι πλανήτης κατοικήσιμος. Δεν έχει ψυχή ...ζώσα. Είναι αυτό που ...ζεις και δεν μπορείς να του ξεφύγεις... Είναι "τί νάναι;" και "τί θέλει να πει ο ποιητής" που άλλα, συνήθως, κρύβει πίσω από την έμπνευσή του, από όσα διαβάζεις ή ακούς...
"Αν αυτοί που ξεστομίζουν τέτοιες "ιστορίες", σ΄αυτή τη δύσκολη χρονική περίοδο για την Ελλάδα, ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τί κρύβει ο Γιώργος για μας"...
Ολοκληρωμένη εικόνα δεν έχεις του "τί συμβαίνει"(;) ή "που το πάνε, τί του λένε και τα μάτια του όλο κλαίνε"(;)...
Ψάχνεσαι να καταλάβεις τη ...μετάφραση από τα συμφραζόμενα, αλλά πάντα σε μπερδεύει το λίφτινγκ της παρουσιάστριας που έχει κάνει το πρόσωπό της ανέκφραστο... Φρύδι δεν κουνιέται...
Παραδείγματος χάριν, βγήκαν και ανακοίνωσαν σε καθιερωμένη συνέντευξη τύπου, για την 4η δόση του δανείου, πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων συνολικού ύψους 50 δισ. ευρώ για την περίοδο 2011-2015 και... μένεις κάγκελο... Μήν είν΄ο Γιώργος που το λέει, γιατί επίσης λέει πως μας κυβερνά; Μην είναι τ' άσπαρτα βουνά κι οι κάμποι μαζί; Δεν είν΄ο Γιώργος που μας κυβερνά, μήτε τ΄άσπαρτα βουνά κι οι κάμποι μαζί! Είναι οι επικεφαλής της τρόικας, Σερβάς Ντερούζ, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Πόουλ Τόμσεν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και Κλάους Μαζούχ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παρουσιάζοντας σε κοινή συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα, τα βασικά συμπεράσματα της τρίτης αξιολόγησης της εφαρμογής του προγράμματος οικονομικής πολιτικής.
Πουλήστε, σου λέει, να ελαυρύνετε τη θέση σας... Κι όλα αυτά συμβαίνουν στο δικό μας έδαφος. Στην πατρίδα μας... Που άλλον ψήφισες κι άλλοι σου λένε τί θα κάνεις... Κι από τις 3 το μεσημέρι που το ακούς, από κυβερνητικής πλευράς δεν "κουνιέται φύλλο"... Ούτε γριά ..."συκιά"!
Μόνο στις 2, μεταμεσονύχτια, βγαίνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κατά τ΄άλλα Πεταλωτής, να τους κάνει...ντα ντα... Την ώρα που κοιμούνται τα πουλιά, η Σούλα (εσύ είσαι;) κι Πόπη με την Ματίνα στο ίδιο το κρεβάτι...
Θορυβήθηκε η κυβέρνηση μεταμεσονύχτια. Κι εσύ που ζεις την αμφιβολία σου για το τώρα δίχως αύριο, ανατριχιάζεις στη νέα σου "κατοχή"... Αν αυτοί που ξεστομίζουν τέτοιες "ιστορίες", σ΄αυτή τη δύσκολη χρονική περίοδο για την Ελλάδα, ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τί κρύβει ο Γιώργος για μας...
Τον Θεό του Τόνι Βαβάτσικου μη τον ρωτήσεις. Δεν έχει ιδέα...
Μυρίζομαι πως κάτι άσχημο κρύβεται πίσω από τα "μας συγχωρείτε... σας κατανοπούμε... εκφράζουμε την εκτίμησή μας προς την κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό"...
Το κακό είναι πως δεν θα αργήσει να φανεί το σχέδιο "διάσωσης"... Και το πιο κακό από όλα είναι πως τέτοια εντολή δεν έδωσες στο Γιώργο όταν τον ψήφιζες...
Τα τελευταία χρόνια, αυτό που συμβαίνει στο κέντρο της Αθήνας (και αλλού), έχει ξεπεράσει καθε όριο ..προ πολλού... Η εγκληματική αδιαφορία των αρχών είναι δεδομένη και οι άνθρωποι νοιώθουν ανυπεράσπιστοι και στο έλεος του Θεού...
...Θυμίζεις ΑΘΗΝΑ γυναίκα που κλαίει γιατί δεν την θέλει ΚΑΝΕΙΣ...
Βλέπεις πως ήταν κάποτε η Αθήνα, μέσα από τις ασπρόμαυρες ταινίες και την ...αναπολείς. Ας μην έχεις ζήσει το τότε...
Η πορνεία, τα ναρκωτικά και οι ..."άθλιοι", που η ζωή τους έπαιξε πούστικο παιχνίδι, συνθέτουν το παζλ μιας εκόνας ξεπεσμένης ...σταρ του κινηματογράφου που το μόνο που θέλει είναι να ...βρέξει τα χείλη της με "μπόμπα"...
Που κανείς δεν την πλησιάζει ή την προσπερνά γιατί κανείς δεν θέλει να την ...πάρει κι ας φωνάζει πως "εκδίδεται" για ένα ..."τσιγαριλίκι"...
Κοίτα πως μιλώ γι αυτήν που δοξάστηκε, όσο καμμιά, στα πέρατα της γης... Κοίτα πως μιλώ γι αυτήν που αγάπησες, που αγάπησα... Γι αυτήν που την τραγούδησαν, που την ερωτεύτηκαν, που παθιάστηκαν... Κι αυτή αγκάλιασε 5 σχεδόν εκατομμύρια "ερωτάκια"...
Κοίτα την τώρα...
Βγαίνει η Άννα Βαγενά στο γυαλί, να πει αυτό που ζει στην περιοχή της, μπας και ακούσει κανένα αυτί, στέλνει και επιστολή στον πρωθυπουργό, αλλά κανείς δεν ιδρώνει...
Άνθρωποι αγανακτισμένοι από επιθέσεις... Κινητοποιήση από πληγωμένες περιοχές, αλλά η αδιαφορία ...δημοκρατεύει ..παντού...
Από τους 800.000 μετανάστες, σου λέει, το 40% μένει στο κέντρο της Αθήνας. Κατακλίζουν πλατείες, παγκάκια, σταθμούς, υπόγεια, δίνοντας την πιο άθλια εικόνα...
Κοκκινα φωτάκια, οροφάκια χωρίς φωτάκι αλλά με την ίδια ... "δουλειά", διασκορπισμένα σαν μανιτάρια εδώ κι εκεί, παρεμπόριο, εγκληματικότητα...
Παλιά, πριν ανακαλυφθεί το e-mail, έπρεπε να ανεβαίνω στο κέντρο για να δώσω την ύλη μου στην εφημερίδα... Να σου πω την αλήθεια, την διαδρομή την διασκέδαζα... Έπινα και τον καφέ μου στη Βουκουρεστίου με φίλους όταν τελειώναμε... Ήταν μια χαρά το πράγμα...
Με την Μαρία, την συνάδελφο, κάναμε πλάκες στους δρόμους, το ζούσαμε...
'Ωσπου βάρυνε το θέμα... Έχεις πάει στη Σοφοκλέους; Σ' εχουν κλέψει μέρα μεσημέρι; Εχεις αντιμετωπίσει την ανδιαφορία των περαστικών; Σου εύχομαι να μη το ζήσεις ποτέ, αν δεν το έχεις "ζήσει"... Είσαι, μάγκα μου, τελείος μόνος στον ...πλανήτη! Εσύ και το προβλημά σου... Πως γίναμε, ρε φίλε, έτσι; Τί φταίει; Ποιός φταίει;
Ξεκινούν επιχείρηση-σκούπα, για να "καθαρίσουν" την πολή κι αυτή πάλι "βρωμίζει". Τί διάλο γίνεται... Μήπως δεν είναι "ηλεκτρική" να.. "ρουφίξει" και το τελεαταίο ίχνος που τους επιστρέφει τη ..βρωμιά;
Φταίει η εποχή, η κρίση που σέρνει παρακμή; Ότι και να φταίει πρέπει, άμεσα να δοθεί λύσει...
Προτού την κλάψουν, σ΄αυτό το χάλι που έχει φτάσει, μόνο "μπουλούκια" του είδους της...
Αυτήν που άρχισε βραχνά να σιγοψυθιρίζει ένα τραγούδι, μέσα από την αναλαμπή της...
(Δεν θέλω να συνοδεύσω το άρθρο μου με μίζερη φωτογραφία. Αρνούμε... Δεν της αξίζει...)
Δύο βδομάδες με ταλαιπωρούσε κάτι που ούτε ο γιατρός δεν μπορούσε να το εξηγήσει. Και κατέληξε. "Έχεις φάει ένα στρεσάρισμα που είναι όλο δικό σου. Κούλαρε λίγο. Η δουλειά μπορεί να περιμένει". Ναι, αμέ... Τί να του πεις τώρα που θέλει κι αυτός το καλό σου... Μη φανταστείς πως κάθησα στ΄αβγά μου... Απλά, ελλατώσα μερικά πράγματα και προσπάθησα να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. Λέμε τώρα... Και ήρθε και η περιπέτεια ύστερα με την απεργία των φαρμακοποιών και έδεσε η...κομπόστα! Επτά φορές επισκέφτηκα έναν... λατρεμένο "πατριώτη" φαρμακοποιό που για να εξηπηρετήσει το κοινό ερχόταν και την επόμενη μέρα στο φαρμακείο του. Έτσι, από συνείδηση. Είπα, λοιπόν, να κάνω θέμα... με τον πόνο μου... Μπορείς να μου αφήνεις τα σχόλιά σου στις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ(κλικ, εδώ) όπου γράφω και στου φίλου Χρήστου Θεοχάρη...
Σα βγεις στον πηγαιμό για ...φαρμακείο, να εύχεσαι να έχουν "ανακωχή", για λίγες μέρες, οι φαρμακοποιοί με την κυβέρνηση που θέλει να τους ανοίξει το επάγγελμα ενώ αυτοί δεν θέλουν..
...σε χρησιμποιούν,ήρωά μου, για τα συμφέροντά τους...
Κι αν πετύχεις την "ανακωχή", έστω για λίγες μέρες, να εύχεσαι πάλι να έχουν στα ράφια τα φάρμακα που ζητάς... Να έχεις και χρήματα γιατί επί πιστώσει δεν δίνουν λόγω του υπέρογκου χρέους που έχουν συγκεκριμένα ταμεία στους φαρμακοποιούς για συνταγές που έχουν εκτελέσει για ασφαλισμένους τους.
Χίλιες προσευχές να κάνεις μην ανακαλύψει ο Στράτος ο φαρμακοποιός λάθος στη συνταγογράφηση του Γιώργου του παθολόγου, γιατί σε βλέπω να παίρνεις πόδια κι αντοχές για την διόρθωσή της... Να εύχεσαι να είναι την επόμενη μέρα στο γιατρείο του χωρίς άδεια λόγω "ασθενείας", γιατί σε βλέπω να πιάνεις στασίδι, έξω από την πόρτα του, μετά από ένα μήνα και βάλε...
Τον Γιώργο να τον επισκέπτεσαι από τις 2 το μεσημέρι (δεν είναι πρωινός, τί να κάνεις) και με την "υπομονή" στα χείλη ως τραγούδι γιατί όπου νάναι "ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός" κι αν δεν γίνει γαλανός εσύ @έστηκες "μια λεμονιά θ΄ανθίσει στη γειτονιά" κι αυτό είναι ...κέρδος! Κι αν δεν ανθίσει, μη το βάλεις κάτω, γιατί την άλλη μέρα σε βλέπω να πηγαίνεις subito στον ελεγκτή γιατί συνταγές με φάρμακα αξίας πάνω από 150 ευρώ θέλει τον έλεγχο και την υπογραφή του.
Κι όταν,...ήρωά μου ασθενή, τα καταφέρεις γιατί έχεις περάσει και πόλεμο και τί να σου πουν όλα αυτά, εσύ αυτά τα μασάς και τα φτύνεις για πλάκα, ... να εύχεσαι να μη πέσεις θύμα της επαναληπτικής απεργίας των φαρμακοποιών που, στο μεταξύ, έχουν κλημακώσει τις απεργιακές κινητοποιήσεις τους για να τρίξουν τα δόντια στην κυβέρνηση... Να έχεις πρόχειρο ένα δάκρυ στη τσέπη να το βάλεις στο μάτι όταν έρθεις μούρη με αφίσσα των απεργών φαρμακοποιών που σου γράφουν, πάνω κάτω, ότι για σένα κλείνουν. Για να μη χάσεται την "στοργική" επαφή και την εξηπηρέτηση χρόνων και ότι για σένα, βρε κουτό, το κάνουν... για να μη παίρνεις τυρί, ρύζι, γάλα, φάρμακο από το σούπερ μάρκετ ...παραμάσχαλα!!!
Σα βγεις στον πηγαιμό για ...φαρμακείο να εύχεσαι να είναι ανοιχτό αυτό που έχεις αναπτύξει σχέση τις τελευταίες μέρες που ψάχνεις την "Ιθάκη", την ηρεμία σου και την υγεία σου, επίσης...
Να περιμένεις πάλι με ..υπομονή (αυτή ντε, που αν δεν γίνει γαλανός ο ουρανός, ανθίζει λεμονιά στη γειτονιά ή κάτι τέτοιο...) γιατί η ουρά στην πόρτα του φαρμακείου ξεκινά απ΄τα σκαλιά ...του Λοβέρδου ή κάτι τέτοιο, επίσης... Να μπεις μέσα, να σε λυπηθεί ο εφημερεύον και να σου τα δώσει όλα τα φάρμακα που θες, γιατί σε αντίθετη περίπτωσει σε βλέπω να λιποθυμάς στας χέρια του και δεν λέει (ήρωά μου ασθενή) καθώς έχουν απεργία ΚΑΙ οι γιατροί...
Και να πέφτει και μια βροχή έξω του κερατά του άκαρδου, να σε τρελαίνει που με τα νεύρα σου δεν ταιριάζει... Να σε πιρουνιάζει και το κρύο γιατί τώρα γουστάρει ο..."ανώμαλος" καιρός να δείξει τον ...κακό του τον καιρό!
Εσύ μη μασάς. Κάτσε "κάτω από τη μπάρα" που λέει και ένας (πασί)γνωστός μου και δώστους να καταλαβουν με τί έχουν να κάνουν. Που σε χρησιμποιούν,ήρωά μου, για τα συμφέροντά τους...
Γι αυτό σου λέω...
Σα βγεις τον πηγαιμό για ...φαρμακείο... γύρνα πίσω...
Έβαλαν ξανά λουκέτο μέχρι την άλλη εβδομάδα και στο ΙΚΑ ακύρωσαν 300.000 ραντεβού των γιατρών με ασθενείς... Κι είσαι μέσα στο περίμενε σ΄αυτή τη χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα κι όπου και να πας, όπου κι να σταθείς, το μόνο που πετυχαίνει είναι να σε πληγώνει!
Δεν είμαι και πολύ της γιορτής του είδους. Το θεωρώ δεδομένο το γεγονός, όταν λέμε αλήθειες, μεταξύ μας να υπάρχει ο σεβασμός και ο "ενικός". Όμως 2 χρόνια κλείσαμε γνωριμίας και δεν σου είπα ένα ευχαριστώ. Στην αρχή σε φοβόμουν. Να το πιστέψεις. Ήταν πρωτόγνωρο για μένα να σου γράφω και να μου απαντάς επώνυμα, αλλά να μη σε βλέπω. Και από την άλλη, πολύ γοητευτικό. Οι επισκέψεις , τα μυνήματα και η παρέα μου δίνουν κουράγιο να το συνεχίσω με το ίδιο πάθος όπως είχα στην αρχή. Εδώ μαζί, θα τα λέμε κόντρα στους δίσκολους καιρούς. Μας αξίζει, αλλώστε... Σ ευχαριστώ που μπήκες στη ζωή μου, με αυτόν τον όμορφο τρόπο! (Για καιρό είχα κλείσει τα σχόλια, αφού επικοινωνούμε με e-mail. Σημέρα, στη γιορτή, ότι σκεφτείς γράψε μου...) Σου αφιερώνω αυτό το τραγούδι που το βρήκα τυχαία, αλλά πολύ μου άρεσε... Με την αγάπη μου, Κώστας
Αυτή η προσωπικότητα με συγκινεί πολύ. Ήθελα να γράψω ένα ακόμη άρθρος για εκείνον και με αφορμή την ομιλία του στο Θέατρο REX, στην εφημερίδα του Χρήστου Θεοχάρη. Και το έπραξα με πολύ αγάπη. Περίμένω το σχόλιό σου, λοιπόν ΕΔΩ.
ΜΙΚΗΣ
"Η Ελλάδα μας χρειάζεται ΟΛΟΥΣ"!
Είναι μαγεία να ακούς τον Μίκη Θεοδωράκη. Πόσο μάλλον όταν, στα χρόνια του, προσπαθεί να δώσει νέους αγώνες όπως όταν ήταν στα χρόνια της νιότης και της "αδουλωτης" ελευθερίας... Έχει την "Σπίθα" εκείνων των χρόνων και την ιστορία που, όταν σου μιλάει, όλοι οι "πόλεμοι" περνούν από μπροστά σου σαν από ταινία.
Ο τρόπος, η κίνηση, η φλόγα στα μάτια, που υγραίνουν κάθε τόσο και λίγο, δεν σου αφήνουν περιθώρια άλλης σκέψης. Ο Μίκης του "άξιον εστί", "κι εσύ λαέ βασανισμένε" και τόσων άλλων τραγουδιών. Ο Μίκης της ξενιτειάς, της φυλακής και κυρίως της ελευθερίας των λαών, ενάντια στους κάθε λογής "βασανιστές" τους... Του επίμονου Μίκη "...μέχρι η σπίθα να φουντώσει και να γίνει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει".
Στο Θέατρο "REX", οργανώθηκε εκδήλωση με κεντρικό ομιλητή τον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη, Μίκη Θεοδωράκη και με θέμα -τί άλλο- το μνημόνιο που ταλαιπωρεί τη ζωή όλων των Ελλήνων, εδώ και ένα χρόνο. Η ομιλία-φωτιά του Μίκη περιελάμβανε θέματα που κανείς, μέχρι σήμερα, δεν τόλμησε ανοιχτά να τα ακουμπήσει. Εξαπέλυσε γενική επίθεση κατά της κυβέρνησης-τοποτηρητή ξένης εξάρτησης και ζήτησε να στηθεί πυραμίδα στο Σύνταγμα με τα ονόματα υπουργών και βουλευτών που ψήφισαν την αλλαγή στα εργασιακά. "Πως τολμάτε να μας πάτε 80 χρόνια πίσω; (στην εποχή της δικτατορίας του Μεταξά!)", ύψωσε τη φωνή του με οργή... Και στυλίτευσε το ρόλο του Κοινοβουλίου το οποίο ευθέως κατηγόρησε για κάλυψη παράνομων διαδικασιών με καταστροφικές συνέπειες για την χώρα και ζήτησε να υπάρξει ριζική στροφή στους εθνικούς προσανατολισμούς. Μίλησε για την διχοτόμιση του Αιγαίου που προσπαθεί να επιβάλλει το ΝΑΤΟ και για την επικείμενη επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον που θα συνοδεύεται από το ευραϊκό λόμπυ. "Το ΝΑΤΟ", είπε, "επιβάλλει να μοιραστούμε το Αιγαίο" και αποκάλυψε σχετικά τί συμβαίνει με το τρίγωνο Καστελόριζο-Κύπρο-Αγαίο και την Άγκυρα. Και κάλεσε τους πολίτες να "αφήσετε την παθητική στάση και να διεκδικήσουμε τη χώρα μας". Τόνισε επίσης ότι "δεν είστε ένοικοι ή παρίες στη χώρα. Είστε τα αφεντικά" και παρέθεσε τις αρχές που κατά τη γνώμη του θα επιφέρουν "την αναγκαία ριζική στροφή στους εθνικούς προσανατολισμούς που θα εξασφαλίσουν με ισότιμους όρους την εθνική ανεξαρτησία και ασφάλεια, την οικονομική επιβίωση, την ανάπτυξη και την αυτοτέλεια"...
Όπως δήλωσε, ήταν "μια συγκέντρωση - απαρχή για μια προσπάθεια διεκδίκησης των δικαιωμάτων που μας καταπατούν, των αξιών που μας υφαρπάζουν, του επιπέδου ζωής που συνεχώς μας υποβαθμίζουν". Και συνέχισε σε τόνο έντονο: "Παράξενη αυτή η χώρα. Για να γίνεις ελεύθερος πρέπει να θυσιάσεις τη ζωή σου". Για να χαρακτηρίσει, τέλος, τον αγώνα εναντίον του μνημονίου "απελευθερωτικό".
"Η μόνη λύση είναι η ανυπακοή" είπε, "ώστε να ακυρώνονται στην πράξη όλες οι αντιδημοκρατικές και αντιλαϊκές αποφάσεις" και ζήτησε ανάλυψη πρωτοβουλιών από όλους τους Έλληνες πολίτες ώστε να "στρίψουμε την πλάτη στους φανερούς και κρυφούς συνεργάτες των Αμερικανών"
O Mίκης, αυτός ο πληθωρικός, αμετανόητος οραματιστής. Ο Μίκης. Της καρδιάς μας...
Η ομιλία του μουσικοσυνθέτη οργανώθηκε από την Κίνηση Πολιτών "Η Σπίθα" σε συνεργασία με σειρά επιστημονικών φορέων (Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, Ομοσπονδία Συλλόγων Εκπαιδευτικού Προσωπικού ΤΕΙ, Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος, Συμβολαιογραφικός Σύλλογος Αθηνών, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ).
Είναι μαγεία να ακούς τον Μίκη Θεοδωράκη. Πόσο μάλλον όταν, στα χρόνια του, προσπαθεί να δώσει νέους αγώνες όπως όταν ήταν στα χρόνια της νιότης και της "αδουλωτης" ελευθερίας... Έχει την "Σπίθα" εκείνων των χρόνων και την ιστορία που, όταν σου μιλάει, όλοι οι "πόλεμοι" περνούν από μπροστα σου σαν από ταινία. Θέατρο REX
Το "μπορούμε" του μουσικοσυνθέτη ξεσήκωσε θύελα χειροκροτημάτων...
Ο τρόπος, η κίνηση, η φλόγα στα μάτια, που υγραίνουν κάθε τόσο και λίγο, δεν σου αφήνουν περιθώρια άλλης σκέψης. Ο Μίκης του "άξιον εστί", "κι εσύ λαέ βασανισμένε" και τόσων άλλων τραγουδιών. Ο Μίκης της ξενιτειάς, της φυλακής και κυρίως της ελευθερίας των λαών, ενάντια στους κάθε λογής "βασανιστές" τους... Του επίμονου Μίκη "...μέχρι η σπίθα να φουντώσει και να γίνει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει".
Στο Θέατρο "REX", οργανώθηκε εκδήλωση με κεντρικό ομιλητή τον μουσικοσυνθέτη, Μίκη Θεοδωράκη και με θέμα -τί άλλο- το μνημόνιο που ταλαιπωρεί τη ζωή όλων των Ελλήνων, εδώ και ένα χρόνο. Η ομιλία-φωτιά του Μίκη περιελάμβανε θέματα που κανείς, μέχρι σήμερα, δεν τόλμησε ανοιχτά να τα ακουμπήσει. Εξαπέλυσε γενική επίθεση κατά της κυβέρνησης-τοποτηρητή ξένης εξάρτησης και ζήτησε να στηθεί πυραμίδα στο Σύνταγμα με τα ονόματα υπουργών και βουλευτών που ψήφισαν την αλλαγή στα εργασιακά. Στυλίτευσε το ρόλο του Κοινοβουλίου το οποίο ευθέως κατηγόρησε για κάλυψη παράνομων διαδικασιών με καταστροφικές συνέπειες για την χώρα και ζήτησε να υπάρξει ριζική στροφή στους εθνικούς προσανατολισμούς. Μίλησε για την διχοτόμιση του Αιγαίου που προσσπαθεί να επιβάλλει το ΝΑΤΟ και για την επικείμενη επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον που θα συνοδεύεται από το ευραϊκό λόμπυ. "Το ΝΑΤΟ", είπε, "επιβάλλει να μοιραστούμε το Αιγαίο" και αποκάλυψε σχετικά τί συμβαίνει με το τρίγωνο Καστελόριζο-Κύπρο-Αγαίο και την Άγκυρα. Και κάλεσε τους πολίτες να "αφήσετε την παθητική στάση και να διεκδικήσουμε τη χώρα μας". Τόνισε επίσης ότι "δεν είστε ένοικοι ή παρίες στη χώρα. Είστε τα αφεντικά" και παρέθεσε τις αρχές που κατά τη γνώμη του θα επιφέρουν "την αναγκαία ριζική στροφή στους εθνικούς προσανατολισμούς που θα εξασφαλίσουν με ισότιμους όρους την εθνική ανεξαρτησία και ασφάλεια, την οικονομική επιβίωση, την ανάπτυξη και την αυτοτέλεια"...
"Από την εποχή ακόμα της επανάστασης του ΄21", είπε ο Μίκης, "το πρόβλημα της ξένης εξάρτησης έγινε αναπόσπαστο οργανικό μέρος της εθνικής μας ζωής. Μπήκε μέσα στο πετσί του νεοσύστατου ελληνικού έθνους αλλάζοντας μορφές και λειτουργίες και γνωρίζοντας καλά να προσαρμόζεται σοφά και καίρια σε όλες τις ιστορικές και κοινωνικές αλλαγές, που πολλές φορές τις προκαλεί η ίδια.
Ξεκίνησε με τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) που δημιούργησαν μάλιστα τα πρώτα ελληνικά πολιτικά κόμματα με δικές τους ονομασίες, το ρωσικό, το γαλλικό και το αγγλικό, έφεραν τον Καποδίστρια και μετά τον Όθωνα και τους Γλύξμπουργκ. Διαιρέσανε βαθειά τον Λαό μας την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων στους αγγλόφιλους Βενιζελικούς και τους γερμανόφιλους Κωνσταντινικούς και επειδή έτυχε να νικήσει η Αγγλία, μεγάλωσε η χώρα μας σε βάρος της Τουρκίας. Όταν όμως αργότερα άλλαξαν γνώμη, βοήθησαν τους Τούρκους και μίκρυνε η Ελλάδα. Ξαναφέρανε τον Γεώργιο Β΄ -υπηρέτη των Άγγλων- δύο φορές: την πρώτη στα 1935, που με τον Μεταξά μας επιβάλανε Δικτατορία. Και τη δεύτερη στα 1946 για να ηγηθεί του μετώπου της εθνικοφροσύνης δηλαδή των αντικομμουνιστών, για να διαλύσουν το ΕΑΜ που είχε τότε μαζί του τα 70% του ελληνικού λαού, να μας οδηγήσουν στον Εμφύλιο Πόλεμο και να επιβάλουν την αμερικανοκρατία.
Πριν ασχοληθούμε μαζί της, γιατί μας αφορά άμεσα, πρέπει να αναφερθούμε στο γεγονός ότι με βάση τον έλεγχο της πολιτειακής, της πολιτικής και της στρατιωτικής εξουσίας (Στρατός και Αστυνομία), η ξένη εξάρτηση προχώρησε κατ' αρχήν στη δημιουργία μιας ισχυρής οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής ντόπιας κοινωνικής ολιγαρχίας βασιλικότερης του βασιλέως. Δηλαδή ο φανατισμός των αγγλόφιλων, γερμανόφιλων και αμερικανόφιλων μελών της ελληνικής ολιγαρχίας ήταν ανώτερες από την αγάπη των ίδιων των Άγγλων, των Γερμανών, Ευρωπαίων και Αμερικανών για τη χώρα τους!
Σε βαθμό που να μην χρειάζεται η άμεση παρουσία (στρατιωτική, διοικητική κλπ.) των ξένων στη χώρα μας, προκειμένου να εξυπηρετηθούν στο ακέραιο τα κάθε είδους συμφέροντά τους, ανάμεσα στα οποία κύρια θέση έχει η επιβολή του δικού τους πολιτισμού, της σκέψης, της γλώσσας, της τέχνης, των ηθών, της νοοτροπίας και των κάθε είδους ιδιαιτεροτήτων τους.
Επομένως θα πρέπει να θεωρούμε το σύνολο των παραγόντων που διαχειρίζονται την ουσιαστική εξουσία στη χώρα μας: Οικονομικοί ολιγάρχες, διαμορφωτές της κοινής γνώμης (δημοσιογράφοι, ιδιοκτήτες καναλιών, ραδιοφώνων και εφημερίδων) ισχυροί πολιτικοί παράγοντες, διακεκριμμένα μέλη της υψηλής διανόησης (ειδικά οι εκπαιδευτικοί) με το πλήθος των προσώπων που τους περιστοιχίζουν και αμείβονται πλουσιοπάροχα, για να διοχετεύουν εκλαϊκεύουν και επιβάλουν τις ιδέες και τις αποφάσεις τους, με λίγα λόγια όλος αυτός ο συρφετός, που σαν ένα μαύρο σύννεφο σκεπάζει την χώρα μας και μας κρύβει τον ήλιο για να ζούμε στο σκοτάδι και τελικά μας μεταβάλλει σε μια μάζα αλληλοσυγκρουόμενων κοπαδιών διαφόρων χρωμάτων που ακολουθούν τους διορισμένους από το Σύστημα βοσκούς, αυτό το δηλητηριώδες νέφος δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι πιστοί τοποτηρητές της ξένης εξάρτησης (σήμερα των Αμερικανών), η οποία επιβλέπει, καθοδηγεί και παρεμβαίνει παρακολουθώντας με άγρυπνο μάτι τις κάθε είδους εσωτερικές μας εξελίξεις. Είναι η εξάρτηση! Επομένως θα πρέπει να αποτελεί τον κύριο στόχο της Αντίστασης για την ουσιαστική Απελευθέρωση του λαού και της χώρας.
Βλέπετε ότι εδώ βάζω μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε μας τους Ανεξάρτητους και σε ολόκληρο το υπαρκτό-ισχύον εποικοδόμημα, στο οποίο συμπεριλαμβάνω επίσης την οικονομική Ολιγαρχία (Τράπεζες, Οικονομικούς Μεγιστάνες) και το πολιτικό σύστημα, δηλαδή Σύνταγμα, Βουλή, Πολιτικός Κόσμος. Επομένως θέτω σε αμφισβήτηση όλες τις ισχύουσες επιλογές τους όσον αφορά τις Σχέσεις-Δεσμεύσεις και γενικά την πορεία της χώρας. Και φυσικά το σύνολο των πρακτικών που εφαρμόζονται σε όλους τους τομείς της εσωτερικής μας ζωής: Οικονομία, Εκπαίδευση, Κοινωνικές Σχέσεις. Από την άποψη αυτή η πολιτική μας θα πρέπει να έχει χαρακτήρα ριζοσπαστικό. Είναι Ριζοσπαστική!
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινίσω, ότι βασική προϋπόθεση για να μπορέσει μια οποιαδήποτε ριζοσπαστική-επαναστατική κίνηση να καταστεί δύναμη ιστορικής αλλαγής είναι να έχει μαζί της την μεγάλη πλειοψηφία ενός λαού.
Επίσης θα πρότεινα να αντικατασταθεί το ρήμα ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ με το ρήμα ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ. Γιατί σύμφωνα με όσα είπα πιο πριν, δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε ο,τιδήποτε από κάποιους που θα πρέπει να θεωρούμε και να τους αντιμετωπίζουμε σαν συνειδητά όργανα εξάρτησης από ένα ή και περισσότερα διεθνή κέντρα εξουσίας, γιατί δεν είναι μόνο οι Αμερικανοί που μας διαφεντεύουν αλλά και ορισμένες χώρες της Ευρώπης. Άλλωστε η σημερινή Τρόικα αποτελεί συνύπαρξη μιας αμερικανικής (ΔΝΤ) και δύο ευρωπαϊκών τραπεζών.
Με την επιλογή του ρήματος «επιβάλλω» φαίνεται το μέγεθος της προσπάθειας που θα πρέπει να καταβάλουμε εφ' όσον φυσικά θέλουμε να δημιουργήσουμε στην αρχή μια Κίνηση που κάποτε να γίνει Κίνημα ικανό να διεκδικήσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Κι αυτή η προσπάθεια γίνεται δυσκολότερη λόγω της μεθοδολογίας που επιλέξαμε. Δηλαδή να μη δημιουργηθεί εκ των άνω αλλά από τον ίδιο το λαό. Με μοναδικά όπλα τη διαφώτιση με σκοπό την διαμόρφωση μιας κοινής άποψης για το πώς κρίνουμε τα γεγονότα και τις αιτίες που τα επηρεάζουν, τη θέση της χώρας μας, τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία και γενικά τι θέλουμε, ποιος είναι ο τελικός μας στόχος και με ποιους τρόπους θα πορευτούμε για να πετύχουμε τον στόχο μας.
Γι' αυτό δεν φτάνει μόνο η λέξη «Αντίσταση» για να μας εκφράσει αλλά χρειάζεται να συμπληρωθεί και με τη λέξη «Πρόταση». Μια πρόταση που να περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που συνιστούν τη ζωή ενός λαού. Και στη δική μας περίπτωση του ελληνικού λαού. Αυτή η Πρόταση-Πρόγραμμα θα πρέπει να αποτελεί τη βάση της σκέψης και της λειτουργίας της κάθε Σπίθας-Επιτροπής, ώστε όλες μαζί να κατασταλάξουν στη διαμόρφωση της Ιδεολογίας της νέας Κίνησης με σκοπό να καταστεί κάποτε η δεσπόζουσα ιδεολογία της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Χτυπάμε, κατεδαφίζουμε και παράλληλα σκεπτόμαστε-χτίζουμε. Έτσι βλέπω την λειτουργικότητα μιας ιδανικής Επιτροπής Πρωτοβουλίας.
Ας φανταστούμε μια Ελλάδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη, Ακέραιη, Άφοβη, Αυτοδύναμη. Ας παλέψουμε για ένα Λαό Ελεύθερο, Ανεξάρτητο, Ακέραιο, Άφοβο, Αυτοδύναμο, μέσα σε μια κοινωνία χωρίς ανεργία, αδικία, φτώχεια, αμάθεια με κανόνα τη Δίκαιη Ανισότητα αλλά και την δια νόμου επιβολή της ισότητας ως προς τα δικαιώματα, τις ανάγκες και ένα επίπεδο ζωής και μόρφωσης κάτω από το οποίο θα απαγορεύεται να κατεβαίνει έστω και ένας συμπολίτης μας. Δίκαιη ανισότητα σημαίνει ότι η ικανότητα και η προσπάθεια πρέπει να ανταμείβονται και επομένως να ενισχύονται, γατί έτσι μόνο μια κοινωνία πηγαίνει μπροστά. Η ισοπέδωση αντίθετα είναι άδικη και λειτουργεί ανασταλτικά στην προσπάθεια και στην πρόοδο.
Επομένως η κακοδαιμονία που συνοδεύει τη χώρα μας από το 1950 έως σήμερα οφείλεται στο γεγονός ότι δεν καταφέραμε έως τώρα να κερδίσουμε την Εθνική μας Ανεξαρτησία. Οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθούμε με τον α ή τον β τρόπο τα συμφέροντα της υπερδύναμης και των συμμάχων της χωρίς να έχουμε το δικαίωμα να αναπτύξουμε μιαν ανεξάρτητη πολιτική -καθαρά ελληνική- που να εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Γι' αυτό πρέπει να βάζουμε πρώτο στόχο την απαλλαγή μας από την ξένη εξάρτηση και τα εγχώρια όργανά της και την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας, που αποτελεί την προϋπόθεση για να λογιάζεται ένας Λαός ελεύθερος και κάθε πολίτης άξιος να θεωρείται Άνθρωπος Ακέραιος, υπεύθυνος, ολοκληρωμένος, κυρίαρχος της ζωής και της Μοίρας του.
Στη χώρα μας δυστυχώς από το 1821 έως σήμερα περάσαμε από την Υποδούλωση στην Εξάρτηση που συνεχίζεται έως σήμερα με ελάχιστα διαλείμματα. Όπως λ.χ. την εποχή της ξένης κατοχής, τότε που γνώρισαν την Ανεξαρτησία μόνο όσοι τόλμησαν να πολεμήσουν τον εχθρό με το όπλο στο χέρι. Κι από κει και πέρα μπορούμε να πούμε πως έγιναν ανεξάρτητοι μονάχα αυτοί που αψήφησαν τις Εξουσίες, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν. Παράξενη στ' αλήθεια αυτή η χώρα που για να γίνεις ελεύθερος θα πρέπει πρώτα να θυσιάσεις τη ζωή σου...
Όμως γρήγορα τα τσιράκια της εξάρτησης φρόντισαν να σβήσουν τη μνήμη των ηρώων μας μαζί με την αληθινή νεότερη ιστορία μας, για να παραμένει ο Λαός κοπάδι άβουλο και ακίνδυνο, υποταγμένος στα συμφέροντα και στις προσταγές τους. Υπάρχουν όμως εποχές όπως η τωρινή, κατά την οποία όσοι ανήκουν στο μπλοκ της Εξάρτησης (ξένοι και ντόπιοι) από βοσκοί μεταβάλλονται σε λύκους που διψούν να επιβάλουν την καταπίεση, την εξαθλίωση και τον φόβο στον απλό λαό έχοντας επιπέσει πάνω στο κοπάδι με μανία που θυμίζει αμόκ. Πώς αλλοιώς αλήθεια, μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς τη δίψα τους να πάνε τον Λαό πιο πίσω κι από την εποχή του Μεταξά, δηλαδή την εποχή που καθιερώθηκαν οι εργατικές συλλογικές συμβάσεις, με αποτέλεσμα να βρεθούν σήμερα οι δυστυχείς εργαζόμενοι απογυμνωμένοι ακόμα κι από το στοιχειώδες δικαίωμα της επιβίωσης... Για όλους αυτούς που ψήφισαν αυτό τον μεσαιωνικό νόμο προτείνω να στηθεί στο κέντρο της Πλατείας Συντάγματος μια μαρμάρινη πυραμίδα με όλα τα ονοματεπώνυμά τους γραμμένα με μαύρα γράμματα και να ονομαστεί «Στήλη της Ντροπής».
Πρέπει να το βροντοφωνάξουμε πως η Εξάρτηση σημαίνει ουσιαστικά ξένη κατοχή και επομένως ο αγώνας των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πολιτών είναι αγώνας απελευθερωτικός. Και είναι χρέος μας να διαφωτίσουμε τον ελληνικό λαό για τον χαρακτήρα της προσπάθειας που οφείλει να κάνει για να σωθεί ο ίδιος, η οικογένειά του και η χώρα του.
Αγαπητοί φίλοι,
Οι νέες διεθνείς συνθήκες και οι νέες διεθνείς σχέσεις χαρακτηρίζονται από την μετάλλαξη των ΗΠΑ σε μια σύγχρονη ιμπεριαλιστική δύναμη βασισμένη σε δύο πυλώνες: Στην κολοσσιαία στρατιωτική τους δύναμη και στον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας μέσω των γιγαντιαίων οικονομικών μονοπωλίων που ελέγχει. Με στόχο την διεθνή επικράτηση μέσω της δημιουργίας μιας ενιαίας παγκοσμιοποιημένης αγοράς μέσα στην οποία θα πρέπει να κονιορτοποιηθούν οι κάθε είδους ιδιαιτερότητες που εμποδίζουν την απρόσκοπτη διακίνηση και επικράτηση του εθνικού, οικονομικού, ιδεολογικού και πολιτισμικού στίγματος της μίας και μόνης κυρίαρχης Δύναμης. Ακόμα και τα κράτη που συμμαχούν σήμερα μαζί της, όπως η Αγγλία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιαπωνία θα έχουν κι αυτά την ίδια τύχη όπως όλα τα υπόλοιπα. Πλην της Κίνας, της Ρωσίας και της Ινδίας, οι οποίες προς το παρόν αποτελούν τα μεγάλα εμπόδια για την πλήρη της επικράτηση χωρίς όμως να έχουν πάψει να είναι στόχοι της τελικής στρατηγικής, που αποβλέπει σταθερά στην δημιουργία μιας παγκόσμιας κοινωνίας υπό την αιγίδα των ΗΠΑ. Δηλαδή επαναλαμβάνεται με άλλους τρόπους και άλλες μεθόδους το Χιτλερικό όραμα για την Γερμανία των 1000 ετών που θα είχε υπό την κατοχή της και τις πέντε Ηπείρους.
Όσοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα αυτόν τον θανάσιμο κίνδυνο, είναι είτε τυφλοί είτε βλάκες είτε ανεύθυνοι είτε -ακόμα χειρότερα- συνεργάτες των ΗΠΑ στην επίτευξη αυτού του ολέθριου στόχου. Και γι' αυτό ακόμα πιο επικίνδυνοι και από τα αφεντικά τους.
Από όλα τα εμπόδια που έχουν μπροστά τους οι νέοι κατακτητές τα πιο σκληρά και δύσκολα για να παραμεριστούν και ακόμα περισσότερο να κονιορτοποιηθούν είναι οι ιδιαιτερότητες που προανέφερα, δηλαδή εθνικές, ιδεολογικές, ιστορικές και πολιτιστικές. Και γι' αυτό το λόγο στις τελευταίες δεκαετίες οι δυνάμεις αυτές έχουν στρέψει εναντίον τους τα φαρμακερά τους βέλη ενισχυόμενοι από εγχώριους συμμάχους, οι οποίοι από τύφλωση είτε αφέλεια, από φανατισμό είτε συμφέρον ενεργούν στο εσωτερικό κάθε χώρας ως δούρειοι ίπποι.
Το κύριο λοιπόν μέλημα του κάθε λαού είναι η οργάνωση της δικής του άμυνας σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής ξεκινώντας από την υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας και όλων των στοιχείων που την συνιστούν, της εθνικής ακεραιτότητας με την οργάνωση της εθνικής άμυνας σε νέες βάσεις, στην πλήρη αυτοδυναμία με την επιστράτευση όλων των υποκειμενικών δυνάμεων και την στήριξη στον πλούτο της χώρας, στην άνοδο του μορφωτικού μας επιπέδου, στην συνοχή και ενότητα του λαού με την οργάνωση μιας δίκαιης κοινωνίας που να προσφέρει σε όλους ίσες δυνατότητες, ευκαιρίες και απολαυές, ώστε να επικρατήσει ένα πνεύμα αλληλεγγύης απαραίτητο για να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί την επερχόμενη καταστροφή, να την ξεπεράσουμε και να είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε μια πατρίδα ακόμα καλλίτερη, ακόμα και μέσα σε συνθήκες θύελλας όπως αυτές που ζούμε τώρα και που αύριο θα γίνουν ασφαλώς χειρότερες.
Σήμερα ζούμε ίσως μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας μας. Έχουμε μπλέξει. Μας έχουν μπλέξει τόσο πολύ, που θα χρειαστούν μεγάλες προσπάθειες και θυσίες για να εξουδετερώσουμε την τωρινή ξένη εξάρτηση και να κερδίσουμε την Ανεξαρτησία της Πατρίδας μας. Θα πρέπει να γίνει μια τεράστια προσπάθεια για να πείσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, ότι ο δρόμος της σωτηρίας είναι ένας και μοναδικός: Η στροφή προς τις δικές μας δυνάμεις, από όπου θα προσπαθήσουμε να βρούμε και να αξιοποιήσουμε ενωμένοι όλες τις δυνατότητες που θα μας επιτρέψουν να γίνουμε αυτοδύναμοι, αυτάρκεις και επομένως Ανεξάρτητοι.
Πού θα στηριχτούμε; Στα μυαλά μας και στη θέλησή μας, στις προσπάθειές μας, στην αυτοθυσία μας, που θα μας βοηθήσουν να αντλήσουμε όλα όσα μας χρειάζονται για να ζήσουμε από τη δική μας γη και τη δική μας εργατικότητα. Έτσι μόνο θα γίνουμε ελεύθεροι και συγχρόνως περήφανοι, γιατί θα στηρίζουμε τη ζωή μας αποκλειστικά επάνω μας χωρίς την ανάγκη των ξένων.
Γι' αυτό το λόγο ας μου επιτραπεί να επιμείνω λίγο στην άποψη που έχω για την διαμόρφωση και τις λειτουργίες των Επιτροπών Πρωτοβουλίας. Ξαφνικά ξεπετάχτηκαν από το πουθενά δεκάδες έως σήμερα Επιτροπές με το όνομα «Σπίθες». Τελικά μ' αρέσει το όνομα αυτό και προτείνω να το διατηρήσουμε.
Ο καθένας από μας γνωρίζει καλλίτερα από κάθε άλλον τα προβλήματα που τον αφορούν ως άτομο, ως πολίτη, ως εργαζόμενο, ως κάτοικο μιας περιοχής αλλά και ως Έλληνα. Σήμερα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε όλοι και όλες τα βασικά εθνικά μας προβλήματα, καθώς και τα προβλήματα που αφορούν τους άλλους λαούς, τις διεθνείς σχέσεις και το ρόλο της μιας ή της άλλης κυρίαρχης δύναμης. Δεν χρειαζόμαστε γι' αυτό κάποιον ή κάποιους Σωτήρες για να μας πουν τι θα πρέπει να κάνουμε. Φτάνει να σκεπτόμαστε και να ζούμε συλλογικά, σαν μέλη μιας Επιτροπής Πρωτοβουλίας που τα ενώνει ένα κοινό όραμα, σαν κάτοικοι μιας περιοχής, σαν εργαζόμενοι σε έναν οποιονδήποτε κλάδο και προ παντός σαν ισότιμοι και υπεύθυνοι πολίτες μιας χώρας. Και η χώρα που ζούμε ονομάζεται, είναι η Ελλάδα.
Οπότε είναι πια καιρός να σκεπτόμαστε, να νοιαζόμαστε και να δρούμε ως Έλληνες. Σαν κάποιοι που πατούμε στο ίδιο χώμα, ταξιδεύουμε στις ίδιες θάλασσες, μιλάμε την ίδια γλώσσα, έχουμε τις ίδιες συνήθειες, τα ίδια ήθη και έθιμα, αρετές, ελαττώματα και ταυτόχρονα την ίδια ιστορία, τους ίδιους μύθους και την ίδια αγάπη για τις πολιτισμικές μας παραδόσεις. Και όλοι ανεξαιρέτως, όπως το απέδειξε η πρόσφατη ιστορία μας, ιστορία γεμάτη αγώνες, θυσίες, δάκρυα και αίμα, αγαπάμε εξ ίσου φανατικά την Εθνική μας Ανεξαρτησία, την Ελευθερία, την Δημοκρατία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Θέλουμε τον Λαό μας κυρίαρχο και οραματιζόμαστε την Αναγέννηση μέσα από τις στάχτες της αγαπημένης μας Πατρίδας. Αναγέννηση οικονομική, κοινωνική, μορφωτική, πολιτισμική. Αναγέννηση Εθνική! ΟΧΙ, δεν θα αφήσουμε να καπηλεύονται τις λέξεις «Ελλάδα», «Έθνος», «Πατρίδα» οι εθνοκάπηλοι, με αποτέλεσμα να θεωρείται τάχα προοδευτικός εκείνος που τις περιφρονεί. Ας μην ξεχνάμε ότι όλες οι μεγάλες στιγμές του νεότερου ελληνισμού, από τους Βαλκανικούς Πολέμους, το Έπος της Αλβανίας, τη Μάχη της Κρήτης, την Εθνική Αντίσταση και την αντιδικτατορική πάλη είχαν σύμβολα την Ελλάδα και την Ελευθερία, την Πατρίδα και την Ανεξαρτησία, το Έθνος και την Αναγέννηση. Ας ξαναγίνει λοιπόν η Πατρίδα ο βασικός μας στόχος. Που σημαίνει πως από τώρα μέσα στον κάθε πυρήνα της κάθε Επιτροπής Πρωτοβουλίας όλες οι έρευνες, οι σκέψεις, οι πρωτοβουλίες και οι δραστηριότητες θα έχουν κεντρικό στόχο την προσπάθεια να συμβάλουμε όλοι μαζί, ώστε μια μέρα που δεν θα αργήσει, η Πατρίδα μας να γίνει Ελεύθερη, Ανεξάρτητη, Αυτοδύναμη, Περήφανη πετυχαίνοντας να κερδίσει τη θέση που της αξίζει μέσα στην σκληρή σύγχρονη εποχή διατηρώντας στο ακέραιο τα ιστορικά χαρακτηριστικά της, δηλαδή την αφοσίωσή της στην παγκόσμια Ειρήνη, στην ελευθερία και την ανάπτυξη όλων των λαών της γης που απαιτούν από όλους εμάς Αντίσταση στις δυνάμεις του Κακού και απαλλαγή από την κάθε μορφής ξένη ακρίδα που τολμά να επεμβαίνει στα εσωτερικά μιας χώρας -όπως η τωρινή Τρόικα- καταπατώντας βάναυσα τα δικαιώματα, την ευτυχία και την υπερηφάνεια του Λαού μας.
Θεωρώ ότι η βάση για την πρόοδο της Κοινωνίας πρέπει να είναι η θεσμοθετημένη κατάκτηση της Άμεσης Δημοκρατίας. Ώστε ο κάθε πολίτης να είναι ουσιαστικά υπεύθυνος για τη μοίρα του και τη μοίρα του Λαού του. Πάντοτε πίστευα ότι ελεύθερος είναι ο υπεύθυνος. Δηλαδή αυτός που αποφασίζει μαζί με τους άλλους για όλα τα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία μέσα στην οποία ζει και εργάζεται. Όταν κάποιος ή κάποιοι άλλοι αποφασίζουν για σένα, τότε ουσιαστικά και τυπικά δεν είσαι ελεύθερος. Είσαι εξαρτημένος, σε σημείο ώστε τόσο ηθικά όσο και πρακτικά να έχεις υποβιβασθεί στο επίπεδο του κοπαδιού που είναι αναγκασμένο να ακολουθεί τον βοσκό από το λιβάδι έως το σφαγείο, χωρίς δυνατότητα να αντισταθείς, γιατί ουσιαστικά σε έχουν καταντήσει άβουλο χωρίς σκέψη και θέληση.
Είναι λοιπόν ευκαιρία τώρα που οι εξουσιαστές σε ντόπια και διεθνή κλίμακα είναι βυθισμένοι σε μεγάλη κρίση που όπως φαίνεται θα βαθαίνει κάθε μέρα και πιο πολύ εμείς οι «απ' έξω», οι ανεξάρτητοι, να κατορθώσουμε πέρα από την καθημερινή δράση να σκύψουμε με σοβαρότητα και ευθύνη πάνω στα μεγάλα προβλήματα που δεν μας άφησαν έως τώρα να προχωρήσουμε όσο μας πρέπει και μας αξίζει να πάμε μπροστά και να συμβάλουμε ο καθένας με τις δυνατότητες που διαθέτει στη διερεύνηση και στη διαμόρφωση προτάσεων για την επίλυσή τους.
Είμαστε ανεξάρτητοι πολίτες. Αυτό σημαίνει ότι: Διατηρούμε ο καθένας τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις όπως ο κάθε υπεύθυνος πολίτης. Όμως σ' αυτές τις εντελώς ιδιαίτερες, επικίνδυνες για το Λαό και κρίσιμες για την Πατρίδα συνθήκες τοποθετούμε ως πρώτο και μέγιστο καθήκον μας την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της πατρίδας μας απέναντι στις δυνάμεις της ξένης εξάρτησης από τα γνωστά διεθνή κέντρα εξουσίας και όσους τα αποδέχονται, τα στηρίζουν και επωφελούνται από αυτά. Κέντρα που επιδιώκουν να μας επιβάλουν συνταγές θεραπείας και μεθόδους που μας θίγουν, μας προσβάλλουν και μας κάνουν κακό από κάθε άποψη, οικονομική, κοινωνική, ηθική, πατριωτική. Γι' αυτόν τον υπέρτατο σκοπό αφήνουμε κατά μέρος τις όποιες διαφορές μας για να ενωθούμε μέσα σε μια ενιαία απελευθερωτική Κίνηση με στόχο να σταματήσουμε με κάθε τρόπο το κακό που συντελείται καθημερινά σε βάρος του λαού μας και να προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας σε κυρίαρχο στοιχείο για την αναδημιουργία της χώρας. Κάθε μέρα που θα είμαστε όλο και πιο πολλοί, όλο και πιο δυνατοί, θα μας επιτρέπει από δύναμη άμυνας να γίνουμε δύναμη κρούσης και ταυτόχρονα δύναμη δημιουργίας. Ώστε από τη μια μεριά να είμαστε σε θέση να ματαιώνουμε τις αρνητικές αποφάσεις των ξένων και των Ελλήνων συμμάχων τους και από την άλλη να αναπτύσσουμε σχέδια για το μέλλον ρεαλιστικά και ολοκληρωμένα, με λύσεις που θα αλλάξουν τη σημερινή μίζερη μορφή της Πατρίδας. Με την ταυτόχρονη παρουσία στις γραμμές μας και συμπόρευση τόσων διαφορετικών και τόσων σημαντικών από κάθε άποψη ανεξάρτητων πολιτών από χώρους-κλειδιά της κοινωνικής μας ζωής, όχι για μία από καθέδρας και αφ' υψηλού προσπάθεια επιβολής του α ή του β προγράμματος αλλά θέλουμε να δείξουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια εντελώς καινούρια μορφή οργάνωσης και συμμετοχής των πολιτών για την ανάλυση και στην εξεύρεση λύσεων, μέσα από την οποία θα αναδειχθεί ο πλούτος της σκέψης των απλών Ελλήνων σαν κύριο στοιχείο για την οικοδόμηση μιας 100% ελληνικής μορφής ανάπλαση της Πατρίδας σε όλους τους τομείς. Και το κυριότερο βασισμένης αποκλειστικά στην ανεξάρτητη θέληση, σκέψεις, προτάσεις και αποφάσεις των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πολιτών για μιας Ελλάδα Ανεξάρτητη που να ανήκει στην Ελλάδα και μόνο στην Ελλάδα.
Την πρώτη του Δεκέμβρη σε μια δημόσια ομιλία μου που παρακολούθησαν 1000 άτομα και στη συνέχεια αναδημοσιεύθηκε στον ημερήσιο τύπο, έθεσα στην κυβέρνηση, όπως είχα δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να κάνω, μια σειρά ερωτήματα και διατύπωσα ορισμένες καταγγελίες που αφορούσαν σημαντικά εθνικά μας θέματα. Φυσικά δεν είμαι Βουλευτής ούτε κατέχω κάποιο δημόσιο αξίωμα. Είμαι ένας απλός πολίτης με τη διαφορά ότι κουβαλάω στην πλάτη μου ιστορική πείρα μισού και πλέον αιώνα και με αποδεδειγμένη την αφοσίωσή μου στην υπεράσπιση του Λαού και της Πατρίδας μας σε ιδιαίτερα κρίσιμες στιγμές. Και ως εκ τούτου πιστεύω ότι σε οποιαδήποτε χώρα με στοιχειώδη έστω δημοκρατική ευαισθησία αποκλείεται να συναντούσα αυτή την περιφρονητική στις απόψεις μου απαξίωση, που τελικά αποκαλύπτει τον αλαζονικό χαρακτήρα της κυβερνητικής παράταξης, των φίλων και συμμάχων της, λες και είμαι πολίτης β΄ κατηγορίας, μόνο και μόνο γιατί τολμώ να ασκήσω δημόσια κριτική στην πολιτική της. Όμως τα ερωτήματα και οι καταγγελίες παραμένουν. Και αν νομίζουν ότι με τη μέθοδο της φίμωσης θα ξεχαστούν, κάνουν μεγάλο λάθος.
Σχετικά με το "Μνημόνιο", δηλαδή τους όρους με τους οποίους δέχθηκαν να μας «βοηθήσουν», θα γνωρίζετε ασφαλώς την άποψη που διατύπωσε ο διακεκριμένος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου κ. Κασιμάτης, ότι δηλαδή «τέτοιοι όροι μπαίνουν για πρώτη φορά σε σύμβαση δανείου στην ιστορία της ανθρωπότητας». Ακολούθως ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Δημήτρης Παξινός καταγγέλλει ότι «με το άρθρο 14 παρ. 5 της σύμβασης η Ελλάδα παραιτείται ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ και ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ από τις ασυλίες προστασίας της εθνικής κυριαρχίας. Τέτοιος πρωτόγνωρος όρος δεν συναντάται ούτε σε αποικιοκρατικές συμβάσεις. Είναι όρος που παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του δικαίου σε όλα τα επίπεδα: του διεθνούς δικαίου, του ευρωπαϊκού και του εθνικού δικαίου. Πρόκειται για όρο ο οποίος παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή σεβασμού της κυριαρχίας του κράτους απειλεί, θέτει σε κίνδυνο και προσβάλλει στον πυρήνα τους τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ίδια την κυριαρχία και την υπόσταση της χώρας. Ο κίνδυνος καθίσταται άμεσος, αν συνδυαστεί με τον όρο της Σύμβασης ότι οι Δανειστές, όλοι μαζί ή με συμφωνία όλων, μπορούν να μεταβιβάσουν σε τρίτη χώρα τα δικαιώματά τους από τη Σύμβαση. Επί πλέον στη σύμβαση ρητά ορίζεται ότι διέπεται από το ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ. Αποκλειστικά Αρμόδιο Δικαστήριο συμφωνήθηκε να είναι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή των δανειστών μας. Η δανειακή σύμβαση είναι ΕΚΝΟΜΗ".
Και καταλήγει:
"Χωρίς κάποιο προηγούμενο παραδώσαμε με μόνη μια υπογραφή την εθνική μας κυριαρχία, ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας. Από της συστάσεως του νεοελληνικού κράτους είμαστε συνηθισμένοι να δανειοδοτούμαστε. Τέτοιους όρους όμως, ουδέποτε αποδεχτήκαμε.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ Ν' ΑΠΑΛΕΙΦΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΟΙ ΟΡΟΙ ΠΟΥ ΘΙΓΟΥΝ ΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ".
Και σας ρωτώ, κύριοι της Κυβερνητικής Παράταξης: Πώς είναι δυνατόν απόψεις τόσο μεγάλης εθνικής σημασίας του μεγαλύτερου Δικηγορικού Συλλόγου της χώρας, όπως και του κ. Κασιμάτη να θεωρούνται από την παράταξή σας και τα φιλικά σας ΜΜΕ ανάξια ακόμα και για έναν απλό σχολιασμό; Δεν καταλαβαίνετε ότι μια τόσο προκλητικά αλαζονική συμπεριφορά τραυματίζει βαρειά την ουσία της ίδιας της δημοκρατίας και προκαλεί βάναυσα το δημόσιο αίσθημα; Έχουν πληθύνει λοιπόν εκτός από τον υποφαινόμενο οι θεωρούμενοι ως πολίτες β΄ κατηγορίας σ' αυτή τη χώρα; Και πόση περιφρόνηση και έλλειψη σεβασμού για όλους αυτούς που ύψωσαν το ανάστημά τους κατά της χούντας, που βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν εξορίστηκαν, θυσιάζοντας 7 χρόνια από τη ζωή τους για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία του Τύπου, για να δουν σήμερα να βασιλεύει ξανά η χουντική λογοκρισία και μάλιστα με δήθεν προοδευτικό μανδύα... Και με ποια κριτήρια εσείς και οι φίλοι σας έχετε αναγορευτεί σε πολίτες α΄ κατηγορίας, ανώτεροι από τους άλλους; Όμως ακόμα και η πιο μεγάλη εκλογική νίκη δεν δίνει το δικαίωμα σε κανένα να θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους, δεδομένου ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα όλοι οι πολίτες είναι ίσοι και έχουν απολύτως τα ίδια δικαιώματα. Και το πρώτο δικαίωμα νομίζω ότι είναι ο σεβασμός στις απόψεις τους, όποιες κι αν είναι. Αν λείψει αυτό το στοιχείο, τότε δεν υπάρχει δημοκρατία αλλά ολοκληρωτισμός. Που στη θέση σας και μετά τις τελευταίες εκλογές στερείται ακόμα και του προσχήματος ότι η κυβέρνησή σας εκφράζει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, δεδομένου ότι το ποσοστό επάνω στο οποίο στηρίζεστε σήμερα δεν υπερβαίνει το 20%. Και επομένως μια καθαρά ολοκληρωτική συμπεριφορά βασισμένη επάνω σε μια ουσιαστικά μικρή μειοψηφία καταντά τελικά επικίνδυνη για τον τόπο, γιατί δεν έχετε το ηθικό δικαίωμα να παίρνετε αποφάσεις τόσο κρίσιμες για το μέλλον της χώρας αγνοώντας τη θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας που με κάθε τρόπο προσπαθεί να σας δείξει ότι ο δρόμος που χαράζετε οδηγεί στη διάλυση της κοινωνίας και -πολύ φοβάμαι- και της ίδιας της Πατρίδας μας
Κύριε Πρωθυπουργέ, αθετήσατε όλες τις υποσχέσεις σας, προεκλογικές και μετεκλογικές, σε ό,τι αφορά τους φόρους, τους μισθούς και τις απολύσεις. Γνωρίζετε ότι κλείνουν καθημερινά δεκάδες βιομηχανίες, βιοτεχνίες και καταστήματα χωρίς να σκέφτεστε τι θα γίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται ξαφνικά στο δρόμο. Δεν θα σας συγκινεί το γεγονός ότι η ερήμωση εξαπλώνεται με γοργούς ρυθμούς στην ελληνική αγορά που μόλις χθες ακόμα έσφυζε από ζωή. Δεν ανησυχείτε που οι νέοι και νέες μας, κυρίως επιστήμονες, μεταναστεύουν μη μπορώντας να ζήσουν στη χώρα μας; Δεν σας έχει πει κανένας στο περιβάλλον σας ότι ο Λαός μας απελπίζεται, φοβάται, στενάζει, ενώ η χώρα μας καθημερινά βυθίζεται από κάθε άποψη σε μια γενικευμένη ύφεση, της οποίας ουδείς γνωρίζει το τέλος;
Κάνω έκκληση να σταθείτε για λίγο μόνο και μόνο για να κοιτάξετε εσείς προσωπικά κ. Πρωθυπουργέ, να διαπιστώσετε τι συμβαίνει στην πραγματικότητα γύρω σας. Δεν είμαστε εχθροί σας ούτε καν αντίπαλοι. Εάν διαφωνούμε, το κάνουμε από αγνή πρόθεση, γιατί πιστεύουμε ότι ο δρόμος που επιλέξατε είναι εσφαλμένος. Δεν το λέμε αυτό εμείς αλλά η πραγματικότητα. Φτάνει να τη δείτε. Γιατί όλοι μας θέλουμε εξ ίσου να τη σώσουμε απ' αυτή την τόσο δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται. Όλοι είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε. Χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα. Ας ψάξουμε ειλικρινά να βρούμε ένα καλλίτερο τρόπο που είμαι βέβαιος ότι υπάρχει. Ας σταματήσει το πείσμα. Όλοι κάνουμε λάθη. Μη μας αναγκάσετε να δείξουμε ξανά σε ποιο σημείο μπορεί να φτάσει ένας Λαός απελπισμένος. Μην ξεχνάμε πόσες φορές οι Έλληνες κατάφεραν να μεταβάλουν την απελπισία τους σε δύναμη και τότε αλοίμονο σ' αυτούς που θα βρεθούν μπροστά τους. Μη σας ξεγελάει το γεγονός ότι σήμερα φερόμαστε ακόμα σαν ζαλισμένα αρνάκια. Σκεφτείτε μόνο με πόσα ψέματα και αυταπάτες έχουν ποτίσει έως σήμερα τους Έλληνες. Κάθε μέρα όμως που εσείς ο ίδιος θα τους βοηθάτε με τις σκληρές σας αποφάσεις να ανακαλύπτουν την αλήθεια, τα αρνάκια θα μεταβάλλονται σε πολίτες υπεύθυνους και αποφασισμένους να πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους. Αυτό ίσως πάρει λίγο καιρό. Αλλά όταν θα σχηματισθεί το ποτάμι της διεκδίκησης όλων αυτών που μας έχουν κλέψει, τότε καμμιά δύναμη δεν θα σταθεί ικανή να το σταματήσει. Το οργισμένο ποτάμι θα ξέρει καλά προς τα πού θα πρέπει να πάει για να κερδίσει αυτά που του ανήκουν. Σκεφτείτε πότε και πόσοι θέλησαν ως τώρα να το εμποδίσουν τις τελευταίες δεκαετίες και πού βρίσκονται σήμερα. Γιατί είναι ιστορικός Νόμος ο Λαός πάντα να νικά. Φτάνει να το θελήσει. Και θα το θελήσει. Γρήγορα. Πιο γρήγορα απ' ό,τι μερικοί το περιμένουν.
Και σας ρωτώ για άλλη μια φορά:
Τι συμβαίνει με το Αιγαίο; Είναι αλήθεια ή ψέματα ότι το ΝΑΤΟ μας επέβαλε να το μοιραστούμε μισό-μισό με την Τουρκία; Υπάρχει ή όχι συμφωνία για την παραχώρηση του εναέριου εθνικού μας χώρου στην Ισραηλινή αεροπορία για πολεμικές ασκήσεις; Τι συμβαίνει με το Τουρκικό Προξενείο στην Κομοτηνή και για ποιο λόγο υπάρχουν αυτές οι περίφημες πλωτές γέφυρες που μπορούν σε ελάχιστο χρόνο να ενώνουν δύο ακτές του Έβρου προκειμένου να περάσουν τανκς; Υπάρχει ή όχι οργανωμένη εθνικιστική προπαγάνδα στην Αλβανία και στα Σκόπια με στόχο ελληνικά εδάφη και πώς αντιδρούμε σ' αυτό; Γιατί σταμάτησε ο αγωγός του Μπουργκάς; Αληθεύει ότι υπήρξαν ευνοϊκές οικονομικές προτάσεις από τη Ρωσία και την Κίνα, τις οποίες απέρριψε η Κυβέρνηση; Σχετικά με το ΔΝΤ εσείς ο ίδιος -ως αρχηγός της αντιπολίτευσης τότε- περιγράφατε με τα μελανότερα χρώματα τις καταστροφικές ιδιότητες του ΔΝΤ σε συνέντευξή σας στον δημοσιογράφο κ. Κούλογλου. Τι μεσολάβησε έκτοτε και αλλάξατε γνώμη; Και γιατί σιωπάτε μπροστά στις αποκαλύψεις έγκυρων ειδικών όπως αυτές της καθηγήτριας Κλάιν, ειδικά για την εφαρμογή στην οικονομία των βάρβαρων μεθόδων της CIA, καθώς και για τις στενές σχέσεις του ΔΝΤ με όλα σχεδόν τα δικτατορικά καθεστώτα του κόσμου; Και αληθεύει ή όχι το γεγονός ότι εσείς μάς οδηγήσατε στην οικονομική μας εξάρτηση από το ΔΝΤ και τους ευρωπαίους συνεταίρους του, στην περίφημη Τρόικα στην οποία παραδώσατε αμαχητί την οικονομία και τις εργασιακές σχέσεις της χώρας; Και γιατί δεν ακολουθείτε το παράδειγμα των Ούγγρων, που υποχρέωσαν τις Τράπεζες και όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις να καταβάλουν τεράστια ποσά αντί να τα παίρνουν από τους εργαζόμενους;
Υπάρχει επίσης το πρόσφατο παράδειγμα του μικρού κράτους του Εσκουαδόρ-Ισημερινού, που χαρακτήρισε το Δημόσιο Χρέος του ως «Χρέος Απεχθές» και αρνήθηκε να το καταβάλει στους δανειστές του. Με αποτέλεσμα να πληρώσει τελικά το ένα τρίτο του συνολικού ποσού. Αποδεικνύοντας έτσι ότι τα φοβερά θηρία (οι δανειστές μας) μπροστά στα οποία τρέμει η Κυβέρνηση, γίνονται αρνάκια όταν αντιμετωπίσουν τη σιδερένια θέληση έως ηγέτη και ενός λαού μικρότερου και πιο αδύνατου από τον δικό μας.
Επίσης θέσαμε το πρόβλημα των πολεμικών επανορθώσεων από τη Γερμανία. Δεν θα ήταν λοιπόν καλλίτερα αντί για ανέξοδες φραστικές επιθέσεις κατά της κ. Μέρκελ, να της ζητήσετε το αυτονόητο, δηλαδή την επανόρθωση από μέρους της Γερμανίας αυτής της μεγάλης αδικίας, η οποία έγινε κατ' εξαίρεση και μόνο κατά της χώρας μας, αντί να της προσφέρετε και άλλα κέρδη με νέες αγορές πολεμικού υλικού... Και τέλος πώς φτάσατε στο σημείο αυτός ο Πρόεδρος μάλιστα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να φερθεί χειρότερα και από τον Μεταξά καταργώντας τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που ένας δικτάτορας καθιέρωσε κάτω από την πίεση των εργαζομένων από την δεκαετία του ΄30; Πώς τολμάτε να μας πάτε 80 χρόνια πίσω; Τι νομίζει τάχατες ο κ. Πρωθυπουργός, η Κυβέρνηση και οι Βουλευτές του, ότι όλα αυτά τα θέματα που αναφέραμε και που έχουν να κάνουν με την Ακεραιότητα και την Ασφάλεια της χώρας, καθώς και με τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα του λαού, θα περάσουν έτσι, «στο ντούκου» που λέει ο Λαός; Δεν καταλαβαίνουν ότι επωμίζονται όλοι βαρύτατες ευθύνες, για τις οποίες κάποτε θα αναγκαστούν να λογοδοτήσουν όχι μόνον απέναντι στον Λαό και στην Ιστορία αλλά ακόμα και απέναντι στην Ελληνική Δικαιοσύνη; Ας πάψουν λοιπόν να μας υποτιμούν και να πιστεύουν ότι επειδή σήμερα κυβερνούν χάρη σ' ένα διάτρητο Σύνταγμα που επιτρέπει σε μια μικρή μειοψηφία να ασκεί εξουσία σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας, αυτή η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει.
Ήδη αυτή τη στιγμή μπαίνουν τα θεμέλια, ώστε αυτή η σιωπηλή και διάσπαρτη πλειοψηφία των Ανεξάρτητων Πολιτών να μπορέσει να εκφραστεί συλλογικά και ενιαία. Και τότε θα δούμε ποιος θα γελάσει τελευταίος.
Πιστεύω ότι εκεί που έφτασαν τα πράγματα δεν υπάρχει άλλη λύση από τη φωνή του Λαού. Η οργή του Λαού πρέπει να μετουσιωθεί σε μια τέτοια κραυγή, που να συγκλονίσει συθέμελα το σάπιο οικοδόμημα της Εξάρτησης, που μας οδηγεί κατ' ευθείαν στο απόλυτο Χάος. Δεν υπάρχει άλλη λύση! Γι' αυτό σας καλούμε όλους και όλες να μπείτε από αύριο κιόλας σ' αυτό τον υπέρτατο αγώνα, όλοι μαζί ενωμένοι σφιχτά σα μια γροθιά με μόνο μία σκέψη, την αγάπη για την Πατρίδα. Ας αφουγκραστούμε το Λαό και με χιλιάδες «Σπίθες»-Επιτροπές Πρωτοβουλίας ας τον βοηθήσουμε να πάρει επί τέλους την τύχη της χώρας στα χέρια του. Το πώς και το πότε θα το κρίνουν οι εξελίξεις και ο ίδιος ο Λαός. Η δική μας σκέψη θα οδηγεί σταθερά στους μεγάλους στόχους που θέσαμε: την Εθνική Ανεξαρτησία, την Λαϊκή Κυριαρχία, την Πατριωτική Αναγέννηση και τη βαθειά μας πίστη ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ελλάδα και μόνο στην Ελλάδα
Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να θέσω στην κρίση σας και στην κρίση όλου του Ελληνικού Λαού δύο βασικές μου σκέψεις, η μία από τις οποίες αφορά την οικονομία της χώρας και η άλλη την εθνική μας ασφάλεια:
Ξέρουμε όλοι ότι το βασικό επιχείρημα της Κυβέρνησης για να δικαιολογήσει την εξάρτηση της χώρας από τις Τράπεζες της Αμερικής και της Ευρώπης και κατ' επέκταση την πλήρη μας εξάρτηση, είναι η ανάγκη για δανεισμό. Επίσης γνωρίζουμε καλά σε ποιο σημείο μας έχει οδηγήσει αυτή η τακτική των δανείων με τους υψηλούς τόκους. Γνωρίζουμε ακόμα ότι ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων μας πηγαίνει καταναγκαστικά στην αγορά όπλων από τις ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία. Και η ερώτησή μου είναι, ποιος μας εμποδίζει να αναζητήσουμε άλλους τρόπους με στόχο Πρώτον την εξόφληση εάν είναι δυνατόν ολόκληρου του Χρέους μας, Δεύτερον τον δανεισμό από άλλες πηγές με πολύ χαμηλότερους τόκους και Τρίτον την εξόφληση του μελλοντικού μας χρέους (που θα είναι απείρως χαμηλότερο) με συμφωνίες με τη μορφή κοινοπραξιών με μικτές Εταιρίες, που θα έχουν στόχο την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών με όρους αυστηρούς σε ό,τι αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Έχουμε ήδη το παράδειγμα της Cosco, τη συμφωνία για τον αγωγό του Μπουργκάς και την προσφορά 100 δισ. Ευρώ εκ μέρους της Ρωσίας για την επισκευή των πολεμικών τους πλοίων στη Σύρο. Τέτοιου είδους κοινοπραξίες μπορεί να έχουν στόχο την ανάδειξη των λιμανιών μας, την εκμετάλλευση του υπεδάφους, τουριστικές υποδομές και ο,τιδήποτε άλλο βοηθά την οικονομική μας ανάπτυξη χωρίς τον εφιάλτη των υπέρογκων τόκων που μας έχουν μεταβάλει σε Λαό υπόδουλο στους δανειστές μας.
Η δική μου προσωπική απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ότι τίποτα δεν μπορεί να μας εμποδίσει πια και ότι είμαστε ελεύθεροι να κοιτάξουμε το συμφέρον μας. Φτάνει βεβαίως να το θελήσει ο ίδιος ο Ελληνικός Λαός και οι δύο χώρες που μνημόνευσα, η Ρωσία και η Κίνα. Εμείς φυσικά παραμένουμε στην Ευρώπη, απαλλαγμένοι όμως από τις αποικιακού τύπου οικονομικές σχέσεις που μας έχουν επιβάλει και από την υποχρέωσή μας να πλουτίζουμε τις πολεμικές βιομηχανίες δαπανώντας κάθε χρόνο δεκάδες δισ. Ευρώ με όλες τις δραματικές συνέπειες για τον Λαό μας.
Προσθέτω εδώ, ότι μια ενθαρρυντική απάντηση κατ' αρχήν από τις Επιτροπές Πρωτοβουλίας και κατ' επέκταση από τους Πολίτες, θα μας έδινε όλους φτερά, και βέβαια και στους εκπροσώπους των Συλλόγων που συμμετέχουν στη σημερινή μας εκδήλωση, ώστε να αρχίσουμε από τώρα τις αναγκαίες προκαταρκτικές βολιδοσκοπήσεις για την επίτευξη αυτού του μεγάλου στόχου. Σε περίπτωση φυσικά που θα το ενέκρινε ο Ελληνικός Λαός.
Η δεύτερη σκέψη μου αφορά το ΝΑΤΟ. Δεν προτείνω φυσικά να βγούμε από το ΝΑΤΟ σήμερα κιόλας, γιατί κάτι τέτοιο μέσα στις παρούσες συνθήκες θα είναι κάπως δύσκολο. Γνωρίζω όμως ότι θα ικανοποιούσε τον Ανδρέα Παπανδρέου αλλά μάλλον όχι τους πάλαι ποτέ οπαδούς του, γιατί φοβάμαι ότι σήμερα δεν συμφωνούν με τον παλιό εαυτό τους.
Τα ερωτήματά μου είναι δύο: Το πρώτο αφορά τους σημερινούς εχθρούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Αφού οι χτεσινοί δεν υπάρχουν πια. Για να συμμετέχουμε στο ΝΑΤΟ, αυτό σημαίνει ότι οι εχθροί του είναι και δικοί μας εχθροί. Είναι λοιπόν και δικοί μας εχθροί οι Σέρβοι, οι Ρώσοι, οι Αφγανοί, οι Ιρακινοί και οι Ιρανοί; Και για ποιο λόγο;
Το δεύτερο ερώτημά μου αφορά το Αιγαίο. Ο κ. Νταβούτογλου λέει και ξαναλέει ότι με τον «Γιώργο» (έτσι αποκαλεί τον Έλληνα Πρωθυπουργό) κάνουν μπίζνες στο Αιγαίο. Που σημαίνει φυσικά ότι πίσω από τις μπίζνες αυτές κρύβεται το ΝΑΤΟ και το αφεντικό του οι ΗΠΑ. Θέλουμε λοιπόν να μάθουμε εάν αυτά που λέει ο Τούρκος αξιωματούχος είναι αληθινά και εάν είναι, τότε τι είδους μπίζνες είναι αυτές; Δεν τους φτάνουν στο ΝΑΤΟ που αποφάσισαν να παραχωρήσουν το μισό Αιγαίο στην Τουρκία; Τι άλλο θέλουν τώρα; Τι άλλο επιδιώκουν;
Στα 1975, μέσα στα πλαίσια της προσπάθειάς μου για την Ελληνοτουρκική Φιλία, μίλησα νομίζω πρώτος εγώ για την προοπτική συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων του Αιγαίου, που θα έφερναν πιο κοντά τις δύο χώρες.
Ερευνώντας τότε, έμαθα ότι οι ΗΠΑ τα είχαν κατατάξει στα στρατηγικά τους αποθέματα και για τον λόγο αυτόν δεν θα επέτρεπαν να βγουν στην επιφάνεια, παρά μόνο όταν εκείνες θα τα είχαν ανάγκη αποκλειστικά για δικά τους συμφέροντα. Τα σήριαλ των συγκρούσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο επιβεβαιώνουν την άποψη αυτή και δείχνουν καθαρά ότι πίσω από τις ενέργειες των δύο κυβερνήσεων υπήρχε ο αμερικανικός δάκτυλος που δημιουργούσε αυτές τις βασικά εικονικές κρίσεις, με σκοπό να αποτραπεί μονομερής είτε κοινή απόπειρα εκμετάλλευσης. Πλην όμως όπως αναφέρει ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, εδώ και πάνω από 25 χρόνια, η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει υπερκερασθεί από αυτή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Η σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά (άρθρο 121 παρ. 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τον οποίο καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές.
Επομένως η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για την ΑΟΖ τα ίδια επιχειρήματα που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι δηλαδή τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι κάθονται επάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Επί πλέον η Σύμβαση έχει καταργήσει την γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας κι έτσι η Τουρκία έχει χάσει ένα άλλο επιχείρημα.
Άλλωστε για το λόγο αυτόν, για να μειώσει την έκταση της υφαλοκρηπίδας, η Τουρκία μας ανάγκασε να περιορίσουμε τα εθνικά μας ύδατα στα 6 μίλια αντί για τα 12 που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο, με την απειλή πολέμου, το περίφημο Casus Belli, που ισχύει ακόμα. Και οι Κυβερνήσεις και των δύο κομμάτων εξουσίας έσπευσαν να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις. Η Κίνησή μας θα επιδιώξει να ξαναγυρίσουμε στα 12 μίλια έχοντας φροντίσει παράλληλα να καταστήσουμε τη χώρα μας απόρθητο φρούριο με εκατοντάδες πυραύλους, χάρη στους οποίους θα μπορούμε να ξαναπούμε σε όσους μας απειλούν «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ».
Ζητώ συγγνώμη για την αναφορά μου σε τεχνικές λεπτομέρειες λίγο-πολύ άγνωστες στο μεγάλο κοινό, που όμως θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλλίτερα το παιχνίδι που παίζεται στο Αιγαίο εδώ και πολλά χρόνια και από τις δύο εξαρτημένες από τις ΗΠΑ κυβερνήσεις με αποκορύφωμα το μυστήριο που κρύβεται πίσω από τις πρόσφατες ελληνοτουρκικές επαφές κορυφής.
Γιατί άραγε από το 1982 έως σήμερα η Ελλάδα δεν έχει καθορίσει το δικό της ΑΟΖ, όπως έχουν κάνει όλες σχεδόν οι χώρες του κόσμου, όπως και η Τουρκία στην Μαύρη Θάλασσα; Γιατί όταν η Κύπρος δημιούργησε στα 2004 το δικό της ΑΟΖ και κάλεσε την Ελλάδα να κάνει το ίδιο, ώστε να ενωθούν τα δύο ΑΟΖ, εμείς αρνηθήκαμε; Μέσα σ' αυτό το κοινό ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου θα έμπαινε φυσικά και το Καστελλόριζο.
Μήπως για τον λόγο αυτόν η Ελλάδα φοβήθηκε την Τουρκία και έκανε πίσω; Εδώ η Κύπρος δεν την έλαβε υπ' όψιν και συνήψε συνθήκη με το Ισραήλ για τα δικά τους ΑΟΖ που αφήνει την Τουρκία απ' έξω...
Λέγεται ότι μεγάλα κοιτάσματα βρίσκονται στο τρίγωνο ανάμεσα στο Καστελλόριζο, στην Κρήτη και στην Κύπρο. Και για τον λόγο αυτό κατά το τελευταίο διάστημα η Τουρκία έχει αναπτύξει ιδιαίτερη δραστηριότητα στο Καστελλόριζο, που ως φαίνεται επιδιώκει να εξαιρεθεί από το ελληνικό ΑΟΖ. Θα περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα των σχετικών συνομιλιών. Ας κρατήσουμε προς το παρόν ως δεδομένα
Πρώτον ότι με τη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αλλάζουν ριζικά τα δικαιώματά μας ως προς το Αιγαία.
Δεύτερον ότι το Καστελλόριζο ανήκει αποκλειστικά στο ελληνικό ΑΟΖ και ως εκ τούτου εμποδίζει την Τουρκία να έχει κοινά σύνορα ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Και
Τρίτον για τον λόγο αυτόν η Αίγυπτος υπαναχώρησε -πιεζόμενη από την Τουρκία- και δεν υπεγράφη η συμφωνία για τα σύνορα του ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Το ίδιο έκανε και η Αλβανία επίσης κάτω από την πίεση τους Τουρκίας. Πρόκειται για ένα χορό εκατοντάδων δισ. Ευρώ, ένα παιχνίδι που παίζεται εδώ και πολλά χρόνια στην πλάτη μας χωρίς να ενημερωθεί όχι μόνο ο ελληνικός λαός αλά ακόμα και η Βουλή των Ελλήνων. Με πρωταγωνιστές τις δύο Κυβερνήσεις και όποια και όσα διεθνή συμφέροντα κρύβονται πίσω τους.
Τέλος με την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας σε συνδυασμό με τη δική μας κρίση, είναι ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να έχουν βρει κάποια λύση που να τις συμφέρει και σε συνεννόηση με την Τουρκία να μας υποχρεώσουν σε υποχώρηση και μάλιστα σε μια στιγμή που η νέα Σύμβαση Θαλασσών μας δίνει όπως είδαμε ένα μεγάλο πλεονέκτημα ως προς την εκμετάλλευση ενός πολύτιμου μέρους του εθνικού μας πλούτου.
Γνωρίζω εκ των προτέρων ως β΄ κατηγορίας πολίτης, ότι θα αγνοηθώ μεγαλοπρεπώς από την Κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που ελέγχει. Γι' αυτό το λόγο απευθύνω την ερώτηση σε σας, τους απλούς πολίτες, μαζί με την προτροπή να αφήσετε κατά μέρος την παθητική σας στάση και με κάθε τρόπο να απαιτήσετε τα δικαιώματα που έχετε ως οι μόνοι «ιδιοκτήτες» αυτής της χώρας. Δεν είστε ένοικοι ούτε παρίες. Είστε τα Αφεντικά και θα πρέπει να το αποδείξετε στην πράξη.
Στο σημείο αυτό θεωρώ αναγκαίο να υπενθυμίσω συνοπτικά τις βασικές τομές που προτείνω να γίνουν για την έξοδο από την κρίση και προ παντός για την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και που παρουσίασα στην ομιλία μου την πρώτη του Δεκέμβρη.
Πρώτον: Να εγκαταλείψουμε το δόγμα «Ανήκομεν εις την Δύσιν» και να το αντικαταστήσουμε με τη θέση «Ανήκουμε στην Ελλάδα και μόνο στην Ελλάδα». Που σημαίνει ότι θα πρέπει να μπορούμε να συνάπτουμε συμφωνίες κάθε είδους με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον της χώρας. Οικονομικές, στρατιωτικές, καθώς και σύμφωνα φιλίας και αλληλοβοήθειας. Χωρίς να ανήκουμε, δηλαδή χωρίς να είμαστε εξαρτημένοι από κανένα. Από δω και πέρα ο ορίζοντας θα έχει και πάλι για μας τέσσερα σημεία: Ανατολή, Δύση, Βορρά και Νότο.
Δεύτερον: Η Δύση μας πλήγωσε, μας ταπείνωσε και μας υποχρέωσε να της παραχωρήσουμε εθελοντικά την κηδεμονία της χώρας με τη σύναψη συμφωνιών που θίγουν τα ίδια τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Τρίτον: Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ μηχανορραφούν με τους εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας, της Αλβανίας και των Σκοπίων, που διεκδικούν φανερά ελληνικά συμφέροντα στην Βόρειο Ελλάδα, στην Ανατολική Μακεδονία, στο Αιγαίο και στην Κύπρο, ενώ εμείς εξακολουθούμε να είμαστε εξαρτημένοι από τις ΗΠΑ και εγκλωβισμένοι στο ΝΑΤΟ. Πρόκειται για μια σχιζοφρενική κατάσταση από την οποία οφείλουμε να απαλλαγούμε.
Τέταρτον: Επειδή η εχθρική μας περικύκλωση στηρίζεται φανερά από τους υποτιθέμενους συμμάχους και προστάτες μας, για να σωθεί η χώρα μας από ενδεχόμενες εχθρικές ενέργειες, Πρώτον πρέπει να υπάρξει ένα Νέο Αμυντικό Δόγμα έξω από τον έλεγχο του ΝΑΤΟ και Δεύτερον να αναζητηθούν τα αναγκαία αμυντικά μέσα από άλλες χώρες δηλαδή την Ρωσία και την Κίνα.
Πέμπτον: Επίσης δεν μας μένει άλλος τρόπος για να απαλλαγούμε από τις δαγκάνες του ΔΝΤ και των Τραπεζών της Ευρώπης εκτός από την εξασφάλιση του αναγκαίου κεφαλαίου και πάλι από την Ρωσία και την Κίνα, με την ελπίδα ότι οι όροι που θα μας θέσουν θα είναι συμβατοί με τα εθνικά μας συμφέροντα.
Για να πραγματοποιηθούν αυτές οι πέντε βαθειές τομές είναι ανάγκη:
Να ερωτηθεί ο Ελληνικός Λαός, ο οποίος και θα λάβει την τελική απόφαση.
Να συμφωνήσουν μαζί μας η Ρωσία και η Κίνα.
Να διαπραγματευτούμε με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για φιλικό διακανονισμό διατηρώντας εάν κι αυτοί το θελήσουν, τον όποιο βαθμό συνεργασίας συμφωνηθεί και από τις δύο πλευρές. Το ίδιο και με την Ευρώπη. Και
Έκτον: Να επικεντρώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, ώστε κατ' αρχήν το οικονομικό μας πρόβλημα να μπορέσει να λυθεί κατά ένα μεγάλο μέρος από μας τους ίδιους. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να εκπονηθεί από τον ίδιο τον Λαό μας ένα λεπτομερές, επιστημονικά ορθό και ρεαλιστικά εφαρμόσιμο πρόγραμμα αξιοποίησης του δυναμικού της χώρας. Έμψυχου και υλικού.
Αγαπητοί φίλοι,
Σε κάθε τέτοια πρόταση για ριζική στροφή στην πολιτική που ακολουθούμε έως σήμερα, το ερώτημα που ακούω είναι «Μα θα το επιτρέψουν οι Αμερικανοί;». Γεγονός που δείχνει πόσο πολύ είναι ο λαός μας διαβρωμένος από τη βεβαιότητα ότι είμαστε εξαρτημένοι από τους ξένους και γι' αυτό είμαστε καταναγκασμένοι να εφαρμόζουμε κατά γράμμα όλες τις οδηγίες-εντολές που προέρχονται από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Ευρώπη των Τραπεζών και να ψηφίζουμε τους πολιτικούς και τα κόμματα που γνωρίζουμε ότι έχουν την εύνοια των ξένων. Άλλωστε είδαμε τι πάθαμε όταν θύμωσαν μαζί μας τα Μεγάλα Αφεντικά, όταν ξεσηκωθήκαμε στη δεκαετία του ΄60 με βασικό αίτημα τη Δημοκρατία και μας επέβαλαν την εφτάχρονη Δικτατορία κι αμέσως μετά το Πολυτεχνείο μας τιμώρησαν δίνοντας πράσινο φως στους Τούρκους να καταλάβουν στρατιωτικά το 40% της Κύπρου... Θυμάμαι τον Μητσοτάκη να μου λέει στου Μαξίμου «Φαίνεται πως ο Λευκός Οίκος με έχει διαγράψει και τώρα θα πρέπει να περιμένω το τέλος». Και όταν ο αδελφός μου ο Γιάννης του είπε «Και γιατί δεν αντιδράτε κύριε Πρόεδρε;» του απάντησε «Τι θέλεις να κάνω; Να βγω και να φωνάζω 'Έξω οι Αμερικανοί'; ».
Και ποιος αμφιβάλλει για την οργή των Αμερικανών που προκάλεσε ο Κώστας Καραμανλής με τα ανοίγματά του προς τους Ρώσους και τους Κινέζους και κυρίως για το ΟΧΙ που τόλμησε να πει στον Μπους κατά πρόσωπο στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι εμποδίζοντας τα Σκόπια να μπουν στη Μεγάλη Στρατιωτική Συμμαχία.
Αυτές είναι αλήθειες που κανείς δεν τις συζητά, γιατί οι μεν είναι φοβισμένοι και οι άλλοι, οι εξουσιαστές (πολιτικοί και δημοσιογράφοι) γαντζωμένοι στο άρμα της εξάρτησης. Όμως όλα αυτά τα φοβερά έχω την βεβαιότητα ότι έπαψαν πια να αποτελούν κίνδυνο για την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό και αφορούν μόνο τις Εξουσίες. Δηλαδή σήμερα οι Αμερικανοί έχουν τη δύναμη να επεμβαίνουν μονάχα στις σφαίρες της οικονομικής και της πολιτικής Εξουσίας. Δηλαδή στην επιφάνεια της εθνικής μας ζωής και όχι στον Λαό στην περίπτωση που εκείνος θα είχε τη δυνατότητα και το θάρρος να αποφασίσει ανεξάρτητος και ελεύθερος σύμφωνα με τα δικά του συμφέροντα και τη δική του θέληση χωρίς να ρωτήσει κανένα.
Εγώ ο ίδιος ομολογώ ότι συνεργάστηκα για τη Λύση Καραμανλή αναγνωρίζοντας τη δύναμη της εξάρτησής μας από τους Αμερικανούς και προβαίνοντας εν γνώσει μου σε συμβιβασμό. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι στα 1973 που μίλησα για την Λύση Καραμανλή, είχαν περάσει μόλις 23 χρόνια από το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, δηλαδή τότε που η Αμερικανοκρατία διοικούσε ουσιαστικά την Ελλάδα έχοντας διεισδύσει βαθειά στον Στρατό, στην Αστυνομία, την Οικονομία, το Κράτος, στο Πολιτικό Σύστημα με κύριο όργανό τους τον θρόνο. Και από τις 21 Απριλίου του 1967 είχε επιβάλει καθεστώς ανοιχτής στρατιωτικής δικτατορίας.
Θυμάμαι ότι όταν στην Ουάσιγκτον στα 1974 κάποιος Αμερικανός αξιωματούχος με ρώτησε ποιο θα ήταν το όφελός μας με τη «Λύση Καραμανλή», του είπα «Σήμερα με την Χούντα έχετε το 100%. Με την «Λύση Καραμανλή» θα αποκτήσουμε το 50% προς το παρόν...».
Ήξερα λοιπόν από πρώτο χέρι ότι είμαστε υποχρεωμένοι να συμβιβαστούμε, γιατί τότε είχαν το 100% στον έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων, του αστυνομικού κράτους και του διαβρωμένου κρατικού και δημόσιου τομέα...
Όμως μ' αυτές τις τρεις λέξεις που τους είπα, «προς το παρόν» εννοούσα τη μέρα που θα φτάσει και που ο κίνδυνος για μια επανάληψη του 1967 θα έχει εκλείψει. Κι αυτή η μέρα είναι το σήμερα! Και γι' αυτό ξαναβγήκα στις επάλξεις. Γιατί βλέπω ότι εκτός από την αδυναμία των Αμερικανών να παρέμβουν δυναμικά, επί πλέον το δικό τους πολιτικό-οικονομικό οικοδόμημα, δηλαδή όλες οι εξαρτημένες δυνάμεις πολιτικές, οικονομικές και προπαγανδιστικές βρίσκονται σε τροχιά οικονομικής, πολιτικής και ηθικής διάλυσης.
Θέλω λοιπόν να σας πω ξεκάθαρα: Πιστεύω ακράδαντα ότι ο ουσιαστικός συσχετισμός δυνάμεων σήμερα μας βοηθά ώστε η μοναδική πατριωτική λύση να βρίσκεται κατά 100%, αποκλειστικά στην ελεύθερη θέληση του Ελληνικού Λαού. Ας το καταλάβουν όλοι καλά. Είμαστε ελεύθεροι! Φτάνει μονάχα να το πιστέψουμε και οι ίδιοι, ώστε να γυρίσουμε οριστικά την πλάτη στους φανερούς και τους κρυφούς φίλους και συνεργάτες των Αμερικανών κάθε λογής και να οργανώσουμε την ενότητα του Λαού στη βάση της Ανεξαρτησίας της χώρας και της ελευθερίας του Λαού να επιλέξει κυριαρχικά τις λύσεις του τον συμφέρουν.
Τελειώνοντας θα ήθελα να επανέλθω στο πρόβλημα της ξένης εξάρτησης, διότι υποθέτω ότι η πλειοψηφία αν όχι το σύνολο των Ελλήνων την συνδέει με την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής είτε με εμφανείς μηχανισμούς καταστολής. Όπως όμως είδαμε, μπορεί να υπάρξει εξάρτηση και μάλιστα από ξένες δυνάμεις με πολλούς άλλους τρόπους ραφιναρισμένους και αόρατους για τους ανύποπτους πολίτες, ειδικά όπως από το 1974 έως σήμερα, όπου μετά την πτώση της χούντας περάσαμε στο καθεστώς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Σας ανέφερα πιο πριν την προσωπική μου πείρα που επειδή από τον Ιανουάριο του 1973 όταν το ΚΚΕ και ο Ανδρέας Παπανδρέου απέκλεισαν κάθε δυνατότητα ενότητας των αντιστασιακών δυνάμεων δηλαδή τη μοναδική δυνατότητα για την απαλλαγή μας από τη χούντα βασισμένοι στη θέληση και τη δύναμη του λαού ανέλαβα την ιστορική ευθύνη να φορτωθώ το βάρος για τη «Λύση Καραμανλή» η οποία θα μας απήλλασσε μεν από τους στρατιωτικούς, όμως θα είχε συγχρόνως δύο εξόχως αρνητικά χαρακτηριστικά, ότι πρώτον θα έδινε συγχωροχάρτι στους εθνικόφρονες πολιτικούς που ήταν και οι κύριοι υπεύθυνοι για την έλευση της χούντας και δεύτερον θα διαιώνιζε την κυριαρχική παρουσία των Αμερικανών με ηπιότερο χαρακτήρα. Όπως και έγινε. Και επειδή οι υπεύθυνοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ ειδικά μετά το Πολυτεχνείο έψαχναν κι αυτοί τρόπους για να απαλλαγούν από τους στρατιωτικούς και συμφωνούσαν μαζί μου για τη Λύση Καραμανλή, με κάλεσαν στην Ουάσιγκτον τον Ιούνιο του 1974 να μεσολαβήσω, προκειμένου να δεχθεί ο Καραμανλής να αναλάβει αυτόν τον ρόλο.
Δεν μετανοιώνω για το ιστορικό έργο που ανέλαβα, διότι πρώτον θεώρησα ότι η εξάρτηση σε συνθήκες δικτατορίας είναι βαθύτερη και σκληρότερη παρά σε καθεστώς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και δεύτερον γιατί ήλπιζα ότι μέσα στις νέες συνθήκες θα είχαμε κυρίως σαν Αριστερά τη δυνατότητα να παλέψουμε, ώστε να απαλλαγούμε κάποτε από αυτή. Εξ ου και οι προσπάθειές μου για την Ενότητα της Αριστεράς, που δυστυχώς δεν ευοδώθηκαν. Φρόντισε όμως ο χρόνος και άλλοι παράγοντες όπως το ΠΑΣΟΚ της πρώτης τετραετίας, ώστε οι Αμερικανοί να χάσουν τα κύρια φρούρια δικτατορικού ελέγχου της χώρας μας: τις ένοπλες δυνάμεις, την αστυνομία, καθώς και ευαίσθητους τομείς του Κρατικού Μηχανισμού, έτσι που να μην μπορούν πια να μας απειλούν με τους γνωστούς τρόπους, οι οποίοι επιμένουν σαν εφιάλτες να παραλύουν το λαό μας, που εξακολουθεί να πιστεύει ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς την έγκριση των Αμερικανών.
Γι' αυτό το λόγο θέλω να βροντοφωνάξω για να ακουστεί από όλους τους Έλληνες ότι δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα για ένα νέο 1967. Η δε υπαρκτή επιρροή των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης των Τραπεζών είναι βέβαιο ότι μπροστά στο ενδεχόμενο μιας απόφασης του ελληνικού λαού για ριζοσπαστικές λύσεις, θα συνεργαστούν μαζί μας , φτάνει να μη θιγούν βασικά στρατηγικά τους συμφέροντα. Και γι' αυτό το λόγο ανέφερα ήδη ότι οι δικές μας επιδιώξεις θα πρέπει να αποβλέπουν στη διασφάλιση των εθνικών και λαϊκών μας συμφερόντων είτε με τη σύναψη συμφωνιών με διάφορες χώρες είτε με την εξάλειψη των όρων που θίγουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, την οικονομική μας ανάπτυξη και την εξάρτηση από διεθνή κέντρα που είτε μας υποδουλώνουν οικονομικά (όπως με το Μνημόνιο και την Τρόικα) είτε μας συμπαρασύρουν σε ενέργειες οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με την προσήλωσή μας στην παγκόσμια Ειρήνη και τον σεβασμό της ακεραιότητας όλων των λαών, (όπως η στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ).
Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις πιστεύω ότι είμεθα απολύτως ελεύθεροι να προχωρήσουμε χωρίς καθυστέρηση για τη σωτηρία και την αναγέννηση της πατρίδας. Ελεύθεροι, Ελεύθεροι, Ελεύθεροι.
'Ένας ...αγράμματος, χωρικός, θα μας σώσει"...
