Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θανάσης Βέγγος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θανάσης Βέγγος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, 2η Χρονιά...

Ο "Μαχαιροβγάλτης"σάρωσε τα βραβεία
Τιμητικό βραβείο στον Μιχάλη Κακογιάννη, ενώ η ταινία "Attenberg" είναι η επίσημη πρόταση της Ακαδημίας για Όσκαρ...

ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Η απονομή των δεύτερων βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, που έγινε το βράδυ της Τρίτης , 3 Μαΐου, έδειξε πως έχουν πάρει στα σοβαρά αυτόν τον θεσμό και την προσπάθεια ενός νέου κινηματογράφου, με σοβαρότητα και ταπεινότητα για το καλό της τέχνης... Η αναφορά στο όνομα του Θανάση Βέγγου, που έφυγε από κοντά μας πριν λίγες μέρες, κάθε φορά, έδειχνε και έναν φόβο ερημιάς του ζήλου για δημιουργία και προσφορά κι από την άλλη πείσμα για νέες προσπάθειες...

Καινούργιες παρουσίες στο χώρο του κινηματογράφου, απομακρες από τις παλιές δόξες, έδειχναν αμήχανες έξω από το γκλάμ της υπόθεσης, ντυμένες απλές, αλλά με το χαμόγελο της ικανοποίησης για το βραβείο. Όμως διέκρινες στη σπίθα των ματιών τους την ελπίδα να αναγεννηθεί ένας νέος κινηματογράφος που, προς το παρόν, είναι πολλά υποσχόμενος... Βλέπε ... "Κυνόδοντας"!

Η κατάμεστη αίθουσα της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών












Ο "Μαχαιροβγάλτης" του Γιάννη Οικονομίδη κατέληξε με 7 βραβεία (καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, φωτογραφίας, μοντάζ, σκηνογραφίας, ήχου) οποίος έλειπε και από την βραδυά των βραβείων, ήταν αυτός που ανακηρύχτηκε θριαμβευτής της βραδιάς. Ο Σύλλας Τζουμέρκας, με τη "Χώρα Προέλευσης" κατάφερε να μπει δυναμικά στα πράγματα ενώ τα βραβεία που κέρδισε το "Απ' Τα Κόκαλα Βγαλμένα" έδειξαν ότι δεν λείπει το χιούμορ από την Ακαδημία, αλλα και η απόφαση της Ακαδημίας να προτείνει το "Attenberg" για φετινά 'Οσκαρ, δείχνει ωριμότητα.

Πιο αναλυτικά:

Από αριστερά: Ο παραγωγός του "Μαχαιροβγάλτη", Παναγιώτης Παπαχατζής, οι παρουσιαστές της βραδιάς Βασίλης Χαραλαμπόπουλος - Χρήστος Λούλης και ο πρόεδρος του Ωνασείου Ιδρύματος, Αντώνης Παπαδημητρίου













Το κοινό χειροκροτούσε με θέρμη κάθε βραβείο. Όλοι είχαν και πό έναν καλό λόγο να πουν για φίλους και συναδέλφους...

Ο Σύλλας Τζουμέρκας, αν και ήταν φαβορί για τα περισσότερα βραβεία, τελικά απέσπασε 5, διόλου ευκαταφρόνητα (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη, Β΄ γυναικείου ρόλου, μοντάζ, μακιγιάζ, πρωτότυπης μουσικής). Το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη που του απονεμήθηκε επικύρωσε κι επίσημα ότι ο νεαρός σκηνοθέτης αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια για το κινηματογραφικό μέλλον της χώρας. Το "Απ' Τα Κόκαλα Βγαλμένα" του Σωτήρη Γκορίτσα, απέσπασε 3 βραβεία (Α΄ και Β΄ αντρικού ρόλου, μοντάζ), τα δύο εκ των οποίων μάλιστα για τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών του Αργύρη Ξάφη και Δημήτρη Ήμελλου. Από ένα βραβείο απέσπασαν το "Ταξίδι στην Μυτιλήνη" του Λάκη Παπαστάθη (ενδυματολογίας), η "Υπογραφή" του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου (ειδικών εφέ και κινηματογραφικής καινοτομίας) και το πρωτοπόρο 3D animation "Τα Σκυλιά" (ειδικών εφέ και κινηματογραφικής καινοτομίας).

Ο σκηνοθέτης Σύλλας Τζουμέρκας με την Ζωζώ Σαπουντζάκη

Τέλος, το "Attenberg" της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη έκανε τη μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάς. Ενώ πήρε το μοναδικό βραβείο, αυτό του Καλύτερου Α΄ γυναικείου ρόλου (αφού η Αριάν Λαμπέντ ήταν εξαρχής το μεγάλο φαβορί της κατηγορίας), αλλά για το ότι η προτάθηκε από την Ακαδημία ως η επίσημη φετινή πρόταση για τα ξενόγλωσσα Όσκαρ,. Τα μέλη της Ακαδημίας αναγνώρισαν με αυτόν τον τρόπο ότι ο πιο επιτυχημένος κινηματογραφικός πρεσβευτής της σεζόν στο εξωτερικό (συμμετοχές σε δεκάδες φεστιβάλ και διανομή σε 19 χώρες) αλλά και η ταινία που έχει καλλιτεχνική συγγένεια πρώτου βαθμού με τον οσκαρικό "Κυνόδοντα" θα είχε περισσότερες πιθανότητες να πατήσει το χαλί του Kodak Theatre.

Οι παρουσιαστές της βραδιάς, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και Χρήστος Λούλης

Ακόμη ένα παράδοξο της βραδιάς ήταν η τριπλή ισοψηφία στην κατηγορία του μοντάζ, με τους τρεις υποψήφιους να μοιράζονται τελικά το βραβείο (!) και να μη φεύγει κανείς παραπονεμένος από τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.
Όσο για την τελετή της απονομής, η ακαδημία διατήρησε το επιτυχημένο μίνιμαλ στιλ της πρώτης χρονιάς. Είχαμε και πάλι λοιπόν μικρή διάρκεια, λίγα λούσα, μερικά ολιγόλεπτα σπιρτόζικα βιντεάκια και πρωταγωνιστές της βραδιάς τους ανθρώπους που απένειμαν τα βραβεία.

Το πιο συγκινητικό κομμάτι της βραδυάς των βραβείων ήταν, ομολογουμένως, η αναφορά στην μεγάλη απουσία των ημερών, αυτή του Θανάση Βέγγου. Το βίντεο που έπαιξε στην αρχή, με την περσινή βράβευση του ηθοποιού, έκανε το κοινό να συγκινηθεί και να το εκδηλώσει με το πιο ζεστό του χειροκρότημα.

Οι παρουσιαστές της βραδυάς, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και Χρήστος Λούλης, αν και δεν έδεναν μεταξύ τους ακόμη και ενδυματολογικά, το πάλεψαν για να φέρουν σε πέρας το δύσκολο έργο, αυτό της παρουσίασης... Εκεί και ο αναπληρωτης υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Τηλέμαχος Χυτήρης, αλλά και η Ζωζώ Σαπουντζάκη που γνώρισε την αποθέωση από το κοινό παραδίδοντας -τι άλλο;- το βραβείο μακιγιάζ.

Από τη βραδυά μου έμεινε μία φράση και μ΄αυτήν κλείνω αυτό το αφιέρωμα...

"Ο Βέγγος δίδαξε κάτι που δεν μπορούν με τίποτα να έχουν οι πολιτικοί: την αξιοπρέπεια και την ταπεινότητα"!

Τα βραβεία:

Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (Πάνος Παπαχατζής)

Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Τεκμηρίωσης (Ντοκιμαντέρ)
TA ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ (Ρέα Αποστολίδου, Γιούρι Αβέρωφ)

Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους
CASUS BELLI (Γιώργος Ζώης)

Βραβείο Σκηνοθεσίας
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (Γιάννης Οικονομίδης)

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη
ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (Σύλλας Τζουμέρκας)

Βραβείο Σεναρίου
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (Γιάννης Οικονομίδης και Δώρης Αυγερινόπουλος)

Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου
ΑΠ' ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΒΓΑΛΜΕΝΑ (Αργύρης Ξάφης)

Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου
ATTENBERG (Ariane Labed)

Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου
ΑΠ' ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΒΓΑΛΜΕΝΑ (Δημήτρης Ήμελλος)

Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου
ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (Ιωάννα Τσιριγκούλη)

Βραβείο Φωτογραφίας
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (Δημήτρης Κατσαΐτης)

Βραβείο Μοντάζ
ΑΠ' ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΒΓΑΛΜΕΝΑ (Ιωάννα Σπηλιοπούλου)
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (Γιάννης Χαλκιαδάκης)
ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (Πάνος Βουτσαράς)

Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής
ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (Drog_A_Tek)

Βραβείο Σκηνογραφίας
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (Ιουλία Σταυρίδου)

Βραβείο Ενδυματολογίας
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ (Γιώργος Γεωργίου)

Βραβείο Ήχου
ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ (Ντίνος Κίττου και Κώστας Φυλακτίδης)

Βραβείο Μακιγιάζ
ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (Εύη Ζαφειροπούλου)

Βραβείο Ειδικών Εφέ και Κινηματογραφικής Καινοτομίας
ΤA ΣΚΥΛΙΑ (Ντίνος Θεοδοσίου)
Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ (Νίκος Μούτσελος)

Τρίτη 3 Μαΐου 2011

Αντίο, "καλέ μου Άνθρωπε"...

Ακατέργαστα, η σκέψη μου γυρίζει
απόψε στον Θανάση Βέγγο

Όσο και να το περιμένεις, δεν μπορείς να το δεχτείς... Παγώνει στη σκέψη το αίμα σου... Έχεις την αίσθηση πως θα συμβεί ένα θαύμα και όλα θα γίνουν όπως πριν... Το δρομολόι είναι γραμμένο. Κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο που δεν το ανατρέπει κανένα θαύμα, κανένα παρακάλι για το αντίθετο...

Αλλά, να... πώς να στο πώ...
Είναι βαρυά η ατμόσφαιρα, από μόνη της και δεν θες άλλη στενοχώρια. Κυρίως όταν σου τη δίνει άθελά του ο "καλός σου Άνθρωπος"!
Ο Θανάσης Βέγγος, φίλε, ΕΙΝΑΙ ο "δικός μας Άνθρωπος"...
Χρόνια τώρα...

Σήμερα το πρωί, γύρω στις 8.26, μου στέλνει στο κινητό μύνημα ο συνεργάτης μου, ο Άρης Δήμου.
"Πέθανε το πρωί στις 7.10 ο Θ. Βέγγος", γράφει...
Δεν ξέρω για πόσο έμεινα άφωνος, χωρίς καμμία ...σκέψη.
Κενό... Πιο κενό από αυτό που έζησα νομίζω πως δεν υπάρχει...

Ο Θανάσης δεν είναι συγγενής μου για να νοιώσω έτσι και να το δικιολογήσω... Κι όμως, ήταν, είναι και θα είναι "ο καλός μου Άνθρώπος". Όπως είναι και δικός σου ...
Κι έχει ανάγκη, όσο ποτέ άλλωτε, αυτός ο τόπος από τέτοιες μορφές...
Ν΄ακουμπάς στη σκιά τους και να νοιώθεις σιγουριά. Ν΄αντέχεις τον δηθενισμό και την υποκουλτούρα. Νά αντέχεις το ψέμα, την αυταπάτη, την προδωσία...
Όταν "πατριώτης" σου τη φέρνει, να τρέχεις στη σκιά του Πατριώτη...
Βαρυά κουβέντα, όσο και η μεγάλη Απουσία...
Όμως έτσι είναι...

Καλοκαίρι, δε θυμάμαι πια χρονιά, τον πρωτοσυναντώ στο Δελφινάριο σε μια επιθεώρηση, έχοντας κοντά του μια άλλη σπουδαία μορφή... Τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο.
Πιτσιρίκι εγώ, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ν΄ανατρέψω τα στάνταρ μέσα μου που δεν ήθελαν να ..."βλέπω" τον Βέγγο με τίποτα...
Με κούραζε το τρέξιμό του, η ασταμάτητη κινησή του που με εκνεύριζε, το κεφάλι του που αρνιόταν να ευθυγραμμιστεί με το σώμα του...
Το βλέμα μου γύριζε όταν η τηλεόραση φιλοξενούσε το ασπρόμαυρο παίξιμό του...

Στον προαύλιο χώρο των ηθοποιών στο θέατρο, τον παρατηρούσα από πάνω μέχρι κάτω...
Δεν θυμάμαι πόσες ... "ακτινογραφίες" του έβγαλα με τα μάτια μου. Όπως, επίσης, δεν θυμάμαι να σου πω πως βρέθηκε η καρέκλα μου κοντά κοντά με τη δική του...
Τί αύρα, φίλε... Δεν έχεις ιδέα... Και τί τρελή αγάπη με τα παιδιά που, κάθε τόσο , τα φιλούσε . Ήταν παιδιά των συναδέλφων του που ήρθαν μόνο και μόνο για να δουν τον Βέγγο...
"Είναι ευλογία τα παιδιά", μου λέει...
Κάποια στιγμή σηκώνομαι για να δω τί γίνεται πάνω στη σκηνή με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο... "Πήγαινε να τον δεις κ έλα πάλι. Είναι σπουδαίο ταλέντο ο Παπαγιαννόπουλος!", μου λέει με χαμόγελο.

Ασύληπτη παρουσία κι ο Παπαγιαννόπουλος...
Θυμάμαι ότι ο ρόλος του ήταν ενός πυροσβέστη ή κάτι τέτοιο, με αφορμή τις πυρκαγιές...
Ο κόσμος κρατούσε την κοιλιά του συνέχεια από το γέλιο.
Και πάλι δεν θυμάμαι να σου πώ πως πέρασε αυτός ο κόσμος από το γέλιο στο ...κλάμα... Με τα μηνύματα που του περνούσε ο ρόλος του ηθοποιού...
Θυμάμαι όμως έντονα το δικό του δάκρυ... Το αληθινό... Του ευλογημένου ηθοποιού που σημαίνει φως!

Και πριν καλά καλά αφομιώσω αυτό το δάκρυ, σε κλάσματα δευτερολέπτου, βλέπω τον Θανάση να έχει σκαρφαλώσει στο... κατάρτι του πλοίου, που είχε μετατραπεί ένα ολόκληρο θέατρο για τις ανάγκες του έργου, να φωνάζει την ατάκα που πια τον έχει χαρακτηρίσει στα χρόνια που φεύγουν χωρίς να μας ρωτάνε: "ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"!!!

Μαγιεύτηκα, κυριολεκτικά...
Δεν ήθελα να τελειώσει τούτη η ώρα... Ντυμένος ναυτικά, αλώνιζε το "πλοίο" πάνω κάτω, δεξιά, αριστερά... Δεν νομίζω άλλος πως θ΄άντεχε...
Ιδιότυπο ταλέντο... Ένα ταλέντο που ίσως είχε εκτιμηθεί ακόμη περισσότερο στο Χόλυγουντ, εάν εκείνος το αποφάσιζε...

Πέρασαν πολλά καλόκαίρια από εκείνο της καρδιάς μου που, να φανταστείς, ούτε διακοπές δεν πήγα. Κάθε μέρα στο Δελφινάριο, προσπαθούσα να δώσω "άφεση" αρνητικής σκέψης... Και κάθε βράδυ έλεγα στον εαυτό μου: "Ταλεντάρα είναι ο τύπος"...

Η ζωή είναι παράξενη, το ξέρεις...
Από μικρό παιδί στα βάσανα κι εγώ προσπαθούσα να πραγματώσω το δικό μου όνειρο.
Σε αυτή την προσπάθεια, όσο και να μη το θες, οι αποστάσεις μακραίνουν...
Μένει όμως της καρδιάς ο δρόμος που όταν ενωθεί μ΄εκείνον των ατόμων που αγαπάς, μικραίνει η αποσταση με το νου... Για πάντα...

Όλα΄αυτά τα χρόνια παρακολουθούσα την πορεία του, κυρίως στην τηλεόραση...
Κάθε τί που έχε να κάνει μ΄εκείνον.
...Και λυπήθηκα πολύ που είχε ένα τροχαίο σε σιδηροδρομικές γραμμές που, παρά λίγο να του στοιχίσει την ίδια του την ζωή.
Το σποτάκι που έκανε, χωρίς να πάρει χρήματα, για να βοηθήσει να μην έχουν παρόμοια με τη δικη του ιστορία άλλοι συμπολίτες μας...

... Και πόσο χάρηκα όταν, σε μία από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του, με θυμήθηκε και μ΄αγκάλιασε...
Δάκρυσα, φίλε... Δάκρυσα...

Όλα αυτά μου έρχονται στο μυαλό, τώρα που εκείνος ταξιδεύει για να βρεθεί στον θίασο των δικών μας αθάνατων!
Τώρα που η τηλεόραση του αφιερώνει ...αφιερώματα, έτοιμα από καιρό...
Τώρα που πρωταγωνίστριες, πρωταγωνιστές μιλούν για κείνον...
Που πρωταγωνίστρια από τηλεφώνου και στο σπίτι της, κάνει γύρα τα κανάλια για να μιλήσει για τον δικό μας Θανάση, ενώ γαυγίζει ασταμάτητα ο ...σκύλος της!

Τώρα που ο Ηθοποιός διαχωρίζει την θέση του από τον "ηθοποιό"!

Δεν θέλω να σου γράψω για την καριέρα του... Την ξέρεις, μη σου κάνω τον ξερόλα...
Θέλω μόνο να σου γράψω πως με πόνεσε τούτη η Απώλεια...
Η Απώλειας αυτής της αξίας!
Μιας αξίας που δεν θες, με τίποτα, να δεχτείς το...