Μελίνα Μερκούρη: Αυτή η γυναίκα είχε το διάβολο μέσα της...

Την πρωτοσυναντώ στις μεγάλες πλημμύρες της Αθήνας...

Είμαι δεν είμαι 14 - 15 χρόνων.

Στον Άγιο Νικόλα της Νίκαιας, μαζέβουμε κουβέρτες, στρώματα, ρούχα, τροφή για τους πλημμυροπαθείς...

Έρχεται και με το πλατύ χαμόγελό της, ρωτάει: "Πώς πάμε; Θα καταφέρουμε να ζεστάνουμε τον κόσμο;'...

Έξω οι δρόμοι μέσα στη λάσπη...

Τα αυτοκίνητα σταματούν και εμείς παίρνουμε λίγη  "ελπίδα"-αποφόρια σε καλή κατάσταση για τον κόσμο που πολλοί έχουν χάσει όλο τους το βιος...

Η Μελίνα σηκώνει τα μανίκια κι αρχίζει να μαζεύει ρούχα και τροφή...

Σαν σήμερα γενήθηκε η ηθοποιός-πολιτικός που...                                                                           

...την αγάπησαν και την μίσησαν με πάθος!

Το μεσημέρι καθόμαστε στο τραπέζι που μας ετοίμασαν στο Δήμο για να ξεκουραστούμε λίγο...

Με έχει δίπλα της.

"Το ξέρεις πως είσαι πολύ ...όμορφος;" με ρωτάει.Κοκκινίζω, καταπίνω τη γλώσσα μου και ούτε που ανασαίνω... Ντρέπομαι τόσο που δεν ξέρω πώς να αντιδράσω...

Το καταλαβαίνει και μου δίνει ένα φιλί που ακόμη και σήμερα το θυμάμαι...  

Δεν την ξανάδα για καιρό...

Ώσπου η δισκογραφική μου εταιρεία αποφασίζει να με στείλει να διασκεδάσω και να μοιράσω δώρα, μέσα στα Χριστούγεννα, σε ασθενείς στο νοσοκομείο Λοιμοδών, που έχει και χανσενικούς συνανθρώπους μας σε αρχικό στάδιο...

Φτάνω στο νοσοκομείο και την αντικρύζω και πάλι με αυτά τα μεγάλα μάτια της ( η Αλίκη τα παρομοίαζε με "αυγά μάτια") και το πλατύ χαρακτηριστικό χαμόγελο...

Στην αγκαλιά της έχει ένα παιδί. Εϊναι στοργική, τρυφερή μαζί του...

Λιγο πιο κει, η μεγάλη ηθοποιός κυρία Άννα Συνοδινού...

Παρουσιάζω και το μουσικό πρόγραμμα...

 Το πρόγραμμα είναι για μία ώρα, αυστηρά...

Σε πληροφορώ πως από το νοσοκομείο φύγαμε νύχτα!!!

Την άλλη μέρα όλες οι εφημερίδες αναφέρονται στο γεγονός...

Προς  μεγάλη μου έκπληξη παρατηρώ πως ο κόσμος με ...αποφεύγει!!! Έχει την εντύπωση πως έχω... κολλήσει ασθένεια!

Στην Ελλάδα δεν έχουμε πληροφόρηση για τις ασθένειες κι αυτό μπερδεύει όποιον θέλει να ¨μπερδευτεί" χωρίς να γνωρίζει...

Αυτές είναι οι πρώτες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό, όταν μιλάμε για την Μελίνα. Δεν χρειάζεται επίθετο. Είναι κι αυτή ανάμεσα στο 5 ονόματα που τα γνωρίζουμε με το βαφτιστικό τους...

Αυτή η γυναίκα ήρθε στον κόσμο σαν σήμερα, το 1920...

Την κατηγόρησαν και την θαύμασαν για πολλά. Ακόμη και σήμερα έχει φανατικούς που την μισούν για να την αγαπούν!

Χύθηκε πολύ μελάνι για την ηθοποιό που διέπρεψε κυρίως στο εξωτερικό, για να καταλήξει να γίνει ηγετική μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα....

 Ήταν η αγαπημένη εγγονή του δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Μερκούρη και κόρη του βουλευτή της ΕΔΑ και υπουργού Σταμάτη Μερκούρη.

Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού  (1943-46) και έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή το 1944. Ως πρωταγωνίστρια καθιερώθηκε το 1949 με το ρόλο της Μπλανς από το έργο του Τένεσι Ουίλιαμς ''Λεωφορείον ο Πόθος''. Η πρώτη κινηματογραφική δουλειά της ήταν η ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη ''Στέλλα'' (1955). Με το ρόλο, όμως, της Ίλια στην ταινία ''Ποτέ την Κυριακή'' (1960), αλλά και τη θεατρική μεταφορά του έργου στη  Νέα Υόρκη, η Μελίνα Μερκούρη απέκτησε πλέον διεθνή φήμη.

Το 1965 παντρεύτηκε τον αμερικανό σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν, ο οποίος και τη σκηνοθέτησε στις ταινίες ''Ποτέ την Κυριακή'' (1960), ''Φαίδρα»'' (1962), ''Τοπκαπί'' (1964) και ''A Dream of Passion'' (1978).

Η Μελίνα Μερκούρη πάλεψε σκληρά για την ανατροπή της χούντας από το εξωτερικό όπου βρισκόταν. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας γύρισε στην Ελλάδα και πολιτεύτηκε. Εκλέχθηκε με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 1981 και ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Πολιτισμού, αξίωμα που διατήρησε ως το τέλος της πρώτης οκταετίας των κυβερνήσεων Παπανδρέου.

Όραμά της ήταν μέχρι το θάνατό της η επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Δημιούργησε τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα για να έρθει το θέατρο στην επαρχία, ενώ δική της έμπνευση ήταν και η δημιουργία του θεσμού της ''Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης''.

Σήμερα, στην επέτειο από τη γέννησή της, πολλοί σκέφτονται αν αυτή η "Θεά που  έχει το διάβολο μέσα της" ζούσε στα χρόνια της κρίσης, ποιά θα ήταν η αντίδρασή της.

Ο Basilis Spithouris  αναφέρει σε σημείωμά του: "Σαν τωρα θυμαμαι, 19 ετων τοτε,που γυρνουσα απο την δουλεια που ειχα πιασει,το απεραντο πληθος κοσμου που συνοδευε το φερετρο της.Μπηκα κι εγω μεσα στον κοσμο,ο οποιος τραγουδουσε εκεινη τη στιγμη''Αγαπη που γινες δικοπο μαχαιρι''.Πρωτη μου φορα που συγκινηθηκα σε κηδεια ανθρωπου,κι ας μην ανηκω στον πολιτικο χωρο που ειχε επιλεξει.ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΘΑΝΑΤΗ,ΑΧ!ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΣ ΠΟΣΟ ΑΝΑΓΚΗ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΑΝ ΚΙ ΕΣΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ.Ευτυχως που δεν εισαι πια εδω να δεις πως εχουμε γινει ολοι μας.ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ ΝΩΡΙΣ,ΓΙΑΤΙ:

Ο Andreas Tsolakidis  σημειώνει:  "Αχ, Μελίνα μας... Πόσο ανάγκη σε έχουμε σήμερα"...

Υπάρχουν όμως και άλλες εκδοχές ελλήνων που δεν την θεωρούν πως άξιζε τόσης εκτίμησης: "…Η Μελίνα, όταν η Ελλάδα υπέφερε, ζούσε το "όνειρό" της …Το "όνειρο" της κινηματογραφικής "Μαλένας". Ένα "όνειρο", το οποίο περιελάμβανε πολλούς "θαυμαστές" …Έλληνες και Ναζί", γράφει στο αφιέρωμά του σ΄εκείνην ο attekssm (signed in using yahoo).

Και συνεχίζει:  "Αυτή η Μελίνα, αφού "διέπρεψε" επί Κατοχής, κάνοντας παρέα με Ναζί και μαυραγορίτες, μετά την απελευθέρωση έφυγε από την Αθήνα και πήγε στο Παρίσι. Η Αθήνα ήταν πολύ μικρή και πολύ "ηλεκτρισμένη" από τις προκλήσεις της "Μαλένας" της Κατοχής. Η μεταπολεμική αστική τάξη της Αθήνας μπορεί να φοβόταν τους δωσίλογους ή να έκανε δουλειές μαζί τους, αλλά τις πουτάνες των δωσίλογων ούτε τις φοβόταν ούτε τις ήθελε γύρω της. Θέμα χρόνου ήταν ένας προπηλακισμός του άθλιου γύναιου, ο οποίος μπορεί να οδηγούσε σε λιντσάρισμα …Πραγματικό λιντσάρισμα''...

…"Ναι, αλλά όλα αυτά μέχρι Χούντας"… όπως θα έλεγε ο ανυποψίαστος αναγνώστης. Τότε αντιστάθηκε. Ως εκ θαύματος "αφυπνίστηκε" και "αντιστάθηκε" μπροστά στο δράμα του ελληνικού λαού. Γιατί "αντιστάθηκε"; Γιατί οι εποχές έκαναν την "αντίσταση" πιασάρικη. Το έκανε εκ του ασφαλούς στο εξωτερικό και για να κλέψει λίγο κι απ' τον "Τσε" …Γιατί εκείνη την εποχή η "αντίσταση" στην ελληνική Χούντα έφερνε παγκόσμια δημοσιότητα και η ατάλαντη Μελίνα ήθελε να γίνει διάσημη ηθοποιός, χωρίς να κρίνεται από το ελεεινό "ταλέντο" της …Η πανάσχετη με κάθε μορφή τέχνης Μελίνα. Με σύγχρονους όρους η Χούντα ήταν μια καλή ευκαιρία για ~promotion~. Όσο η Αντζελίνα Τζολί ενδιαφέρεται για την πείνα στην Αφρική, άλλο τόσο ενδιαφερόταν και η Μελίνα για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα …Ενδιαφερόταν όσο ήταν μαζεμένες οι κάμερες".  

 Το άστρο της Μελίνας έσβησε στις 6 Μαρτίου του 1994, στην Νέα Υόρκη.

Για τη Μελίνα έγραψα ένα τετράστιχο που δημοσιεύθηκε στον Ελέυθερο Τύπο:

"Ξέρεις ποιοί σε κλάψαν πιο πολλοί;

Όχι αυτοί, ούτε και οι άλλοι...

Οι παρακατιανοί, οι παρακάτω, οι παράλλοι..."

ΑΡΕΣΕΙ:

*Seen by 23 Μίκα Θεοδωράκη and 5 others like this.

 

Πάει και το σπίτι της αξέχαστης Μελίνας...

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ...

*Επιμέλεια: Κώστας Βλουτής

Είναι, στην κυριολεξία, να απορεί κανείς με την θρασύτητα των πράξεων μερικών ανθρώπων... Ενάμιση χρόνο αφότου πέθανε ο σύντροφος της ζωής της, Ζιλ Ντασέν, το σπίτι που φιλοξένησε τόσες προσωπικότητες πουλήθηκε σε επιχειρηματία έναντι 4,1 εκατομμυρίων ευρώ! Της δικής μας Μελίνας!...

Στο σαλόνι του σπιτιού της δόθηκε η περίφημη συνέντευξή της για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα μπροστά στο φακό των μεγαλύτερων τηλεοπτικών δικτύων του κόσμου. Σε εκείνους τους σοφάδες κάθισαν και συζήτησαν άνθρωποι της πολιτικής, του πνεύματος και της τέχνης, άνθρωποι που έπαιξαν ρόλο στη σύγχρονη πολιτική και πνευματική ζωή του τόπου.
Ανάμεσα σε εκείνους τους τοίχους ο Ανδρέας Παπανδρέου έλαβε αποφάσεις και έπαιξε κρίσιμες «ζαριές» για την πολιτική του κυριαρχία. Το σπίτι της Μελίνας και του Ζυλ Ντασέν δεν έπρεπε να πουληθεί. Το υπουργείο Πολιτισμού θα μπορούσε να δράσει άμεσα ώστε να αποτρέψει τέτοιους είδους ενέργεια και να το "σώσει" έστω και την τελευταία στιγμή. Δεν το έπραξε. Η ιστορία θα το κρίνει...
Την είδηση που προκαλεί σοκ την αλιεύσαμε από την ηλεκτρονική εφημερίδα zougla.gr όπου μίλησε και ο φίλος της Μελίνας κος Κώστας Σκανδαλίδης:

Ο καινούργιος ιδιοκτήτης της κατοικίας της "τελευταίας Ελληνίδας Θέας" (όπως την έχουν αποκαλέσει κατά καιρούς) είναι ο επιχειρηματίας κος Θόδωρος Βασιλάκης, πρόεδρο της Aegean. Σύμφωνα με πληροφορίες από τους κληρονόμους, 500.000 ευρώ θα προσφερθούν στο Ίδρυμα «Μελίνα Μερκούρη».
Ενδιαφέρον για την αγορά του σπιτιού είχαν εκδηλώσει η γνωστή τηλεπαρουσιάστρια Έλλη Στάη, καθώς και μία εκ των θυγατέρων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Και οι δύο έστειλαν εκπροσώπους για να δουν την κατοικία της Μελίνας.
Κληρονόμοι, σύμφωνα με τη διαθήκη του Ζυλ Ντασέν, είναι οι δύο θυγατέρες, Ραχήλ και Τζούλι, και την πράξη της αγοραπωλησίας ανέλαβε ο δικηγόρος Χρήστος Ζουράρις, ο οποίος είναι, φευ, και αντιπρόεδρος του Ιδρύματος «Μελίνα Μερκούρη». Είναι το άτομο που παρέδωσε και το προβλεπόμενο ποσό στο Ίδρυμα, που προορίζεται για το πρόγραμμα υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές.

Η Στέλλα, η Ίλια, η Φαίδρα και το "7"...

Αφιέρωμα

MEΛΙΝΑ: Χωρίς επίθετο, σκέτο...

Δεκαπέντε χρόνια χωρίς τη Μελίνα Μερκούρη είναι δεκαπέντε χρόνια χωρίς μια μοναδική προσωπικότητα, που ταυτίστηκε με τη θεατρική αναγέννηση του '50, την κινηματογραφική λάμψη και την κοσμοπολίτικη ελληνικότητα του '60, τον αντιδικτατορικό αγώνα του '70, την ελπίδα για αλλαγή του '80, τη γενική καταξίωση του '90. Το «7» μνημονεύει σήμερα αυτή τη σπάνια γυναίκα, καταγράφοντας μεταξύ άλλων τους θεσμούς που καθιέρωσε, τις αναμνήσεις των φίλων της αλλά και την εικόνα που έχουν γι' αυτήν καλές νέες ηθοποιοί που δεν την είδαν στη σκηνή.

Ο Κωνσταντίνος Αλαβάνος υπήρξε για χρόνια γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού επί υπουργίας της. Η Μανουέλα Παυλίδου ήταν η πιο στενή συνεργάτις της, πριν και μετά την πολιτική. Η Αννα Θωμαΐδη ήταν επί δεκαετίες αμπιγέζ της. Και ο Γιώργος Ξανθόπουλος ήταν ο πανταχού παρών οδηγός της. Ομως, ανεξάρτητα από τις τυπικές ιδιότητές τους, υπήρξαν και οι τέσσερις, όπως και τόσοι άλλοι, άνθρωποι μαγεμένοι από τη Μελίνα Μερκούρη. Πιστή της φίλη, η Μ. Παυλίδου ήταν πλάι της από τα 17 της. Ο Γ. Ξανθόπουλος τα τελευταία χρόνια. Αλλά ένιωθαν όλοι δικοί της, χάρη στην αυθεντική της γοητεία και το γνήσιο ενδιαφέρον που έδειχνε σε κάθε άνθρωπο. Σήμερα θυμούνται για το «7» λίγα από τα πολλά που έζησαν μαζί της:

Μανουέλα Παυλίδου

«Η αυθεντικότητα και η ανθρώπινη έγνοια αποκαλύπτονταν σε κάθε της στιγμή. Αλλοτε με χάρη, άλλοτε με χιούμορ ή συγκίνηση. Οταν διοργάνωνε την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, ο Ντασσέν και ο Διονύσης Φωτόπουλος είχαν απευθυνθεί σ' όλη την Ευρώπη για να "κλείσουν" τις προσωπικότητες που θα έρχονταν. Η Μελίνα ήταν συνεχώς πνιγμένη, αλλά, όταν της τηλεφωνούσε μια από αυτές τις προσωπικότητες, έπρεπε να διακόψει ό,τι κι αν έκανε και ν' απαντήσει. Μια φορά την ειδοποίησα στη μέση μιας σύσκεψης στο υπουργείο ότι περιμένει στο τηλέφωνο η Πίνα Μπάους. Η Μελίνα παράκουσε και, νομίζοντας ότι πρόκειται για τη Νίνα Χάγκεν, αναφώνησε στο ακουστικό: "Πόσο χαίρομαι που θα έρθεις! Αυτή η φωνή σου..." Αρχισα να της κάνω απεγνωσμένα σήματα και να ψιθυρίζω το όνομα της διάσημης χορογράφου. Και αμέσως την ακούω να επανορθώνει: "...Αυτή η φωνή σου μοιάζει σαν να χορεύει μαζί με το υπέροχο κορμί σου". Οσο για την ίδια τη Χάγκεν, μετά τη συναυλία της στο Καλλιμάρμαρο, ενθουσιασμένη που γνώρισε τη Μελίνα, της χάρισε ένα πρωτότυπο αυτόγραφο: το σουτιέν της!

Η Μελίνα είχε μεγάλες αγάπες αλλά και μεγάλα επεισόδια με τους καλλιτέχνες. Και μερικά από τα εντονότερα τα είχε... με τον Ντασσέν. Δεν θα ξεχάσω τη μέρα που είχαν μόλις επιστρέψει στο σπίτι, που το είχαν αφήσει για επισκευές. Εκείνη έκλαιγε καθισμένη στο πλατύσκαλο, μπροστά στους εργάτες, ενώ εκείνος τριγύριζε εξοργισμένος. Μέχρι και διαζύγιο απειλήθηκε εκείνη τη στιγμή. Ποιος ήταν ο λόγος του καβγά τους; Οτι η Μελίνα είχε βάψει το σπίτι ροζ, δίχως να ρωτήσει τον Ντασσέν...
Αλλά πόσο τον αγαπούσε... Κάποτε είχε έρθει ο Ηλίας Καζάν στο υπουργείο με την αφορμή των γυρισμάτων του "Ανατολίτη". Της ζητούσε με τόση συγκίνηση να μεσολαβήσει για μια συνάντηση με τον Ντασσέν, μήπως και τον συγχωρήσει για τη στάση του επί μακαρθισμού: "Μόνο μια ώρα να του μιλήσω. Μόνο μια βόλτα να πάμε. Κι αν θέλει, ας μου δώσει μια μπουνιά στο πρόσωπο..." την παρακαλούσε με αγωνία.

Το ίδιο βράδυ, που φάγαμε μαζί, η Μελίνα τα μετέφερε όλα στον Ντασσέν, που την άκουγε αμίλητος. Αλλά, όταν τον ρώτησε μήπως πρέπει επιτέλους να δείξει κατανόηση, εκείνος χτύπησε το χέρι στο τραπέζι κι έφυγε κατακόκκινος. Ξάφνου η Μελίνα άλλαξε: ανησύχησε τόσο μήπως πάθαινε τίποτα ο άντρας της, που ξέχασε αμέσως και τον Καζάν και όλους: «Ας μην τον συναντήσει ποτέ. Αμάν πια!»

Κωνσταντίνος Αλαβάνος

«Θα ανατρέξω σε μια ιστορία με απρόσμενο πρωταγωνιστή: Το 1983 η Μελίνα, ως υπουργός Πολιτισμού, είχε ταξιδέψει στην Αυστραλία για να παραστεί στις γιορτές για την 25η Μαρτίου, που οργάνωναν οι ομογενείς. Μάλιστα, της είχαν κάνει πολύ θερμή υποδοχή - στη Μελβούρνη μόνο μίλησε μπροστά σε περίπου 50.000 κόσμο. Είχε όμως αντιληφθεί ότι εκείνη την εποχή υπήρχε έντονη διαμάχη των τοπικών επιτροπών του ΠΑΣΟΚ με τον αρχιεπίσκοπο Στυλιανό για τον έλεγχο των ελληνικών κοινοτήτων της Αυστραλίας.

Ο Στυλιανός, αρχιεπίσκοπος μέχρι σήμερα, είναι μια ισχυρή προσωπικότητα, διανοούμενος, ποιητής. Οι εκπρόσωποι των τοπικών επιτροπών που μας προσέγγισαν τον παρουσίαζαν όμως ως άνθρωπο αυταρχικό και εχθρικό απέναντί μας.
Η πιο επίσημη από τις εκδηλώσεις για την εθνική επέτειο ήταν η δοξολογία στη Μητρόπολη του Σίδνεϊ, ανήμερα την 25η Μαρτίου. Οι πιο ακραίοι συνιστούσαν στη Μελίνα να μην παραστεί, της έλεγαν ότι ο Στυλιανός θα την προσβάλει. Τελικά, αποφάσισε να πάει και μάλιστα είχαμε ετοιμάσει εναλλακτικά σενάρια για το τι θα κάνει εάν ο αρχιεπίσκοπος έκανε επίθεση στην ίδια ή στην κυβέρνηση. Γεμάτη αγωνία, η Μελίνα παρακολούθησε τη δοξολογία και στη συνέχεια διάβασε τον λόγο της και χειροκροτήθηκε. Οταν στη συνέχεια ο Στυλιανός πήρε τον λόγο, είπε περίπου τα εξής: «Ευγνωμονώ τον Θεό για τη χαρά που μας επιφύλαξε να έχουμε μαζί μας τη Μελίνα Μερκούρη, που όχι μόνο προσφέρει τεράστιο έργο για τον εθνικό μας πολιτισμό, αλλά και αποτελεί ανεπανάληπτο φορέα της διδασκαλίας του Κυρίου μας. Διότι όταν τα χείλη της τραγουδούν: "Από την πόρτα μου σαν βγω, δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ", τι άλλο είναι από την πεμπτουσία της χριστιανικής διδασκαλίας, διατυπωμένη με τρόπο άμεσο, απτό, δροσερό και λειτουργικό...". Και συνέχισε την ομιλία του, ενώ ένα τεράστιο χαμόγελο διαγραφόταν στο πρόσωπο της Μελίνας. Λίγο αργότερα, όταν συναντήθηκαν στα γραφεία της Αρχιεπισκοπής, η Μελίνα τον αγκάλιασε: "Δεσπότη μου, θέλω να σου πω ότι σ' ερωτεύθηκα" του είπε. "Κυρία Μερκούρη, θέλω να σας πω πως εγώ είμαι ερωτευμένος μαζί σας 30 χρόνια!", ήταν η αφοπλιστική του απάντηση».

Αννα Θωμαΐδη

«Την πρωτοείδα όταν ήμουν 17 ετών κορίτσι και τρελάθηκα από την ομορφιά της. Δούλευα τότε στο σπίτι ενός γιατρού, που έμενε στην ίδια πολυκατοικία μ' εκείνη. Οταν έμαθα ότι ψάχνει άνθρωπο για βοήθεια έσπευσα. Στην αρχή βοηθούσα παντού, αλλά, όταν μπήκε στο θέατρο, έγινα η αμπιγέζ της.

Οταν επρόκειτο να βγει, ήταν στην πένα. Οταν πήγαινε για πρόβα, ήταν τέτοια η λαχτάρα της, που ετοιμαζόταν και χτενιζόταν στο ασανσέρ. Ετσι αυστηρή με τον εαυτό της ήταν και σε ό,τι αφορούσε την πολιτική: "Μη μου δώσετε ούτε ένα τηλεφώνημα", έλεγε όταν ετοιμαζόταν να μιλήσει στη Βουλή. Μελετούσε με τις ώρες.

Μπορούσε πάντα να στέκεται ίση προς ίσο με τις προσωπικότητες. Την πρώτη φορά που θα έτρωγε με τον Μιτεράν, ήρθε και την πήρε ο ίδιος από το ξενοδοχείο. Μια φορά στο Καδακές της Ισπανίας, την είχε καλέσει ο Σαλβαντόρ Νταλί στο σπίτι του. Την παρακάλεσα να με πάρει για να τον δω από κοντά. Οχι μόνο μου έδωσε αυτόγραφο, αλλά βούτηξε το δάχτυλό του σε μια μπογιά που είχε πρόχειρη και μου έδωσε το αποτύπωμά του.

Εξαιρετικά εξωστρεφής ήταν και ο Αντονι Πέρκινς, που αδημονούσε να τελειώσουν τα γυρίσματα για να παίξουμε ξερή. Πιο άνετος από όλους ήταν ο Μάρλον Μπράντο. Την πρώτη φορά που τον είδα ήταν ξάπλα στο χαλί και μου έλεγε: "Το βράδυ λέω να βγούμε μαζί". Η Μελίνα γελούσε και του έλεγε "Είναι νιόπαντρη".

Της άρεσε να της λέω ιστορίες λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος, να της "ζουλάω" τα πόδια και τα γόνατα όταν πονούσε. Δεν πήγαινε ποτέ στις βιτρίνες, δεν είχε καλή σχέση με τα χρήματα, δεν ήξερε καν τι νούμερο ρούχο να κοιτάξει. Της ετοίμαζα τα πάντα όταν έβγαινε και ουδέποτε μου είχε γυρίσει κάποιο ρούχο πίσω. Μπορούσε με την προσωπικότητά της να υποστηρίξει οτιδήποτε. Και ήταν πολύ γενναιόδωρη με όλους. Ποτέ δεν ένιωσα υπηρεσία της. Μια φορά ήμασταν στο Παρίσι για ένα φιλανθρωπικό γκαλά που συνοδευόταν από δείπνο στο "Μαξίμ". Είχαμε ψωνίσει ένα φοβερό φόρεμα, ήταν μια κούκλα! Δεν ήθελε να πάει μόνη και μου λέει: "Θα έρθεις κι εσύ". Χτενιστήκαμε, φτιαχτήκαμε, αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι εγώ δεν είχα μάξι φόρεμα που πρόσταζε η περίσταση. "Δεν περάζει", μου λέει, "βάλε ένα δικό μου φόρεμα κοκτέιλ. Με τη διαφορά ύψους που έχουμε, μια χαρά αμπιγέ γίνεται"!»

Γιώργος Ξανθόπουλος

«Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι ήμουν ο οδηγός μιας υπουργού. Την ένιωθα πάντοτε σαν φίλη, που μπορούσα να της εξομολογηθώ κάθε μου πρόβλημα, προσωπικό, οικογενειακό, κι εκείνη να με συμβουλεύσει με αληθινό ενδιαφέρον.

Νοιαζόταν για τον άλλο, για τον άγνωστο ακόμα. Κάποτε ήμαστε σ' ένα καφενείο στην Πάτρα και απέναντι κάθησε ένας νεαρός που, δεν ξέρω γιατί, τη στραβοκοίταξε και σύντομα άρχισε να τη βρίζει. Ρώτησα τη Μελίνα αν ήθελε να τον πλησιάσω και να του πω να συμπεριφέρεται καλύτερα. "Οχι" μου είπε. "Θα το κανονίσω μόνη μου". Πήγε στο τραπέζι του παλικαριού, κάθησε δίπλα του και άρχισε να του μιλάει. Στο τέλος φύγαμε όλοι μαζί...

Ηταν όμως θαρραλέα και στα πιο δύσκολα. Θυμάμαι τη μέρα που έμαθε ότι ήταν άρρωστη. Την πήγαινα με τον Κωνσταντίνο Αλαβάνο σε μια εκδήλωση για έναν ποιητή στην Εθνική Πινακοθήκη και στον δρόμο την πήρανε τα δάκρυα. Της προτείναμε να πούμε πως δεν αισθάνεται καλά και να την πάμε σπίτι. Απάντησε ότι δεν μπορούσε να στήσει αυτούς τους ανθρώπους και συνεχίσαμε. Οταν φτάσαμε στην Πινακοθήκη και βγήκε από το αυτοκίνητο, ήταν αγνώριστη: χαμογελαστή και λαμπερή, σαν να μη συνέβαινε τίποτα.

Ακόμα και πριν φύγει για την τελευταία εγχείρηση στην Αμερική που μας αποχαιρέτησε συγκινημένη, ήταν ικανή για ένα αστείο. "Ωσπου να γυρίσω, να 'χεις κουρευτεί" με πείραξε. "Αλλιώς, ακόμα κι αν δεν έρθω ζωντανή, θα σηκωθώ και θα σου τραβήξω το τσουλούφι"».

* Στο κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία" υπάρχει ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα στην Ελληνίδα ηθοποιό-πολιτικό με τη ζωή και τη δράση της...