Αντίο, "καλέ μου Άνθρωπε"...

Ακατέργαστα, η σκέψη μου γυρίζει
απόψε στον Θανάση Βέγγο

Όσο και να το περιμένεις, δεν μπορείς να το δεχτείς... Παγώνει στη σκέψη το αίμα σου... Έχεις την αίσθηση πως θα συμβεί ένα θαύμα και όλα θα γίνουν όπως πριν... Το δρομολόι είναι γραμμένο. Κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο που δεν το ανατρέπει κανένα θαύμα, κανένα παρακάλι για το αντίθετο...

Αλλά, να... πώς να στο πώ...
Είναι βαρυά η ατμόσφαιρα, από μόνη της και δεν θες άλλη στενοχώρια. Κυρίως όταν σου τη δίνει άθελά του ο "καλός σου Άνθρωπος"!
Ο Θανάσης Βέγγος, φίλε, ΕΙΝΑΙ ο "δικός μας Άνθρωπος"...
Χρόνια τώρα...

Σήμερα το πρωί, γύρω στις 8.26, μου στέλνει στο κινητό μύνημα ο συνεργάτης μου, ο Άρης Δήμου.
"Πέθανε το πρωί στις 7.10 ο Θ. Βέγγος", γράφει...
Δεν ξέρω για πόσο έμεινα άφωνος, χωρίς καμμία ...σκέψη.
Κενό... Πιο κενό από αυτό που έζησα νομίζω πως δεν υπάρχει...

Ο Θανάσης δεν είναι συγγενής μου για να νοιώσω έτσι και να το δικιολογήσω... Κι όμως, ήταν, είναι και θα είναι "ο καλός μου Άνθρώπος". Όπως είναι και δικός σου ...
Κι έχει ανάγκη, όσο ποτέ άλλωτε, αυτός ο τόπος από τέτοιες μορφές...
Ν΄ακουμπάς στη σκιά τους και να νοιώθεις σιγουριά. Ν΄αντέχεις τον δηθενισμό και την υποκουλτούρα. Νά αντέχεις το ψέμα, την αυταπάτη, την προδωσία...
Όταν "πατριώτης" σου τη φέρνει, να τρέχεις στη σκιά του Πατριώτη...
Βαρυά κουβέντα, όσο και η μεγάλη Απουσία...
Όμως έτσι είναι...

Καλοκαίρι, δε θυμάμαι πια χρονιά, τον πρωτοσυναντώ στο Δελφινάριο σε μια επιθεώρηση, έχοντας κοντά του μια άλλη σπουδαία μορφή... Τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο.
Πιτσιρίκι εγώ, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ν΄ανατρέψω τα στάνταρ μέσα μου που δεν ήθελαν να ..."βλέπω" τον Βέγγο με τίποτα...
Με κούραζε το τρέξιμό του, η ασταμάτητη κινησή του που με εκνεύριζε, το κεφάλι του που αρνιόταν να ευθυγραμμιστεί με το σώμα του...
Το βλέμα μου γύριζε όταν η τηλεόραση φιλοξενούσε το ασπρόμαυρο παίξιμό του...

Στον προαύλιο χώρο των ηθοποιών στο θέατρο, τον παρατηρούσα από πάνω μέχρι κάτω...
Δεν θυμάμαι πόσες ... "ακτινογραφίες" του έβγαλα με τα μάτια μου. Όπως, επίσης, δεν θυμάμαι να σου πω πως βρέθηκε η καρέκλα μου κοντά κοντά με τη δική του...
Τί αύρα, φίλε... Δεν έχεις ιδέα... Και τί τρελή αγάπη με τα παιδιά που, κάθε τόσο , τα φιλούσε . Ήταν παιδιά των συναδέλφων του που ήρθαν μόνο και μόνο για να δουν τον Βέγγο...
"Είναι ευλογία τα παιδιά", μου λέει...
Κάποια στιγμή σηκώνομαι για να δω τί γίνεται πάνω στη σκηνή με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο... "Πήγαινε να τον δεις κ έλα πάλι. Είναι σπουδαίο ταλέντο ο Παπαγιαννόπουλος!", μου λέει με χαμόγελο.

Ασύληπτη παρουσία κι ο Παπαγιαννόπουλος...
Θυμάμαι ότι ο ρόλος του ήταν ενός πυροσβέστη ή κάτι τέτοιο, με αφορμή τις πυρκαγιές...
Ο κόσμος κρατούσε την κοιλιά του συνέχεια από το γέλιο.
Και πάλι δεν θυμάμαι να σου πώ πως πέρασε αυτός ο κόσμος από το γέλιο στο ...κλάμα... Με τα μηνύματα που του περνούσε ο ρόλος του ηθοποιού...
Θυμάμαι όμως έντονα το δικό του δάκρυ... Το αληθινό... Του ευλογημένου ηθοποιού που σημαίνει φως!

Και πριν καλά καλά αφομιώσω αυτό το δάκρυ, σε κλάσματα δευτερολέπτου, βλέπω τον Θανάση να έχει σκαρφαλώσει στο... κατάρτι του πλοίου, που είχε μετατραπεί ένα ολόκληρο θέατρο για τις ανάγκες του έργου, να φωνάζει την ατάκα που πια τον έχει χαρακτηρίσει στα χρόνια που φεύγουν χωρίς να μας ρωτάνε: "ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"!!!

Μαγιεύτηκα, κυριολεκτικά...
Δεν ήθελα να τελειώσει τούτη η ώρα... Ντυμένος ναυτικά, αλώνιζε το "πλοίο" πάνω κάτω, δεξιά, αριστερά... Δεν νομίζω άλλος πως θ΄άντεχε...
Ιδιότυπο ταλέντο... Ένα ταλέντο που ίσως είχε εκτιμηθεί ακόμη περισσότερο στο Χόλυγουντ, εάν εκείνος το αποφάσιζε...

Πέρασαν πολλά καλόκαίρια από εκείνο της καρδιάς μου που, να φανταστείς, ούτε διακοπές δεν πήγα. Κάθε μέρα στο Δελφινάριο, προσπαθούσα να δώσω "άφεση" αρνητικής σκέψης... Και κάθε βράδυ έλεγα στον εαυτό μου: "Ταλεντάρα είναι ο τύπος"...

Η ζωή είναι παράξενη, το ξέρεις...
Από μικρό παιδί στα βάσανα κι εγώ προσπαθούσα να πραγματώσω το δικό μου όνειρο.
Σε αυτή την προσπάθεια, όσο και να μη το θες, οι αποστάσεις μακραίνουν...
Μένει όμως της καρδιάς ο δρόμος που όταν ενωθεί μ΄εκείνον των ατόμων που αγαπάς, μικραίνει η αποσταση με το νου... Για πάντα...

Όλα΄αυτά τα χρόνια παρακολουθούσα την πορεία του, κυρίως στην τηλεόραση...
Κάθε τί που έχε να κάνει μ΄εκείνον.
...Και λυπήθηκα πολύ που είχε ένα τροχαίο σε σιδηροδρομικές γραμμές που, παρά λίγο να του στοιχίσει την ίδια του την ζωή.
Το σποτάκι που έκανε, χωρίς να πάρει χρήματα, για να βοηθήσει να μην έχουν παρόμοια με τη δικη του ιστορία άλλοι συμπολίτες μας...

... Και πόσο χάρηκα όταν, σε μία από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του, με θυμήθηκε και μ΄αγκάλιασε...
Δάκρυσα, φίλε... Δάκρυσα...

Όλα αυτά μου έρχονται στο μυαλό, τώρα που εκείνος ταξιδεύει για να βρεθεί στον θίασο των δικών μας αθάνατων!
Τώρα που η τηλεόραση του αφιερώνει ...αφιερώματα, έτοιμα από καιρό...
Τώρα που πρωταγωνίστριες, πρωταγωνιστές μιλούν για κείνον...
Που πρωταγωνίστρια από τηλεφώνου και στο σπίτι της, κάνει γύρα τα κανάλια για να μιλήσει για τον δικό μας Θανάση, ενώ γαυγίζει ασταμάτητα ο ...σκύλος της!

Τώρα που ο Ηθοποιός διαχωρίζει την θέση του από τον "ηθοποιό"!

Δεν θέλω να σου γράψω για την καριέρα του... Την ξέρεις, μη σου κάνω τον ξερόλα...
Θέλω μόνο να σου γράψω πως με πόνεσε τούτη η Απώλεια...
Η Απώλειας αυτής της αξίας!

Μιας αξίας που δεν θες, με τίποτα, να δεχτείς το...

Η Εργατική Πρωτομαγιά του Μνημονίου

... βρήκε μια χούφτα ονειροπώλους να μάχονται τη ...μοναξιά τους!

Από τις 10 το πρωί η συμμετοχή εργαζομένων στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και μια ώρα αργότερα της ΓΣΣΕ, της ΑΔΕΔΥ, αλλά και μελών πρωτοβάθμειων σωματείων και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, με το ζόρι έκλειναν στον αριθμό των 8.000 ατόμων.

Ανάμεσά τους και ανάπηροι συμπολίτες μας, με καρότσια και πατερίτσες που αντιμάχονταν την τροϊκανή κυβέρνηση γιατί αποφάσισε να ανοίξει τον Καιάδα και να τους ρίξει μέσα, προκειμένου να κάνει τα κέφια αυτών που της βαρούν το ντέφι...
Ανάπηροι που βλέπουν να κόβονται επιδόματα και άλλα δικαιώματά τους...

Θυμώνω...

...τέτοιες στιγμές, έξω από χρωματισμούς και πολιτικές, διότι θα έπρεπε να είχε την πλήρη συμμετοχή ενός ολόκληρου λαού που ζει υπό τον ζυγόν της επεβαλόμενης φτώχιας.
Να εξαναγκάσει τα αγύριστα κεφάλια να θυμηθούν τους αιματοβαμένους αγώνες για τα δικαιώματα των εργαζομένων από τον Μάη του 1886 στο Σικάγο μέχρι σήμερα...

Θυμώνω...

...γιατί έπρεπε να θυμήσει, αυτός ο λαός, ξεχασμένες μνήμες με τσαμπουκά και με παλμό από τον πρώτο εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς που έγινε το 1893, στην Αθήνα.
Τις εκδηλώσεις διοργάνωσε τότε ο Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος του Σταύρου Καλλέργη.
Η 1η Μαΐου ήταν Σάββατο και εργάσιμη.
Έτσι, επελέγη η Κυριακή 2 Μαΐου, για να έχει η γιορτή μαζικό χαρακτήρα. Τα αιτήματα των εργατών ήταν η καθιέρωση του οκτάωρου, η ασφάλιση των εργατών και η καθιέρωση της Κυριακής ως ημέρας αργίας.

Θυμώνω...

...γιατί έπρεπε να θυμίσει το ψήφισμα που ενέκρινε το συγκεντωμένο πλήθος και που δόθηκε στον πρόεδρο της Βουλής, την 1η Δεκεμβρίου 1893, από τον πρωτοπόρο σοσιαλιστή Σταύρο Καλέργη.
Το ψήφισμα ήταν αυτό:
"Συνελθόντες σήμερον την 2 Μαΐου, ημέραν Κυριακήν και ώραν 5 μ.μ. εν τω Αρχαίω Σταδίω, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι μέλη του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου και υπό μισθόν πάσχοντες εψηφίσαμεν: 1) Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα, καθ' όλην την ημέραν, και οι πολίται ν' αναπαύωνται. 2) Οι εργάται να εργάζονται 8 ώρας την ημέραν. 3) Ν' απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των. 4) Το συμβούλιον του «Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» να επιδώση το ψήφισμα εις την Βουλήν".

Από το sansimera.gr μαθαίνω πως ο Καλέργης ανέβηκε στο δημοσιογραφικό θεωρείο για να ακούσει να το εκφωνεί ο πρόεδρος της Βουλής , αλλά εκείνος ασχολιόταν με άλλά θέματα...
Ο Καλέργης διαμαρτυρήθηκε μεγαλόφωνα και τον συνέλαβαν και τον χτύπησαν και τον φυλάκισαν για 2 μέρες...

Θυμώνω...

...γιατί έπρεπε να θυμίσει σε όλους, αυτούς που κωλοκάθονται, τους καπνεργάτες στη Θεσσαλονίκη το 1936 που κατέλαβαν ένα εργοστάσιο ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων τους. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν 8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ενέπνευσαν τον Γιάννη Ρίτσο να δημιουργήσει τον Επιτάφιο!

Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 κομμουνιστές Έλληνες αγωνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος".

Το Μάη του 1963, επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή, δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Δεν ήταν Πρωτομαγιά, αλλά 22 Μαΐου. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση όταν δέχτηκε επίθεση από άγνωστους με ρόπαλα. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης χτυπήθηκε από τρίκυκλο και τελικά πέθανε στις 27 Μαΐου. Είχε συμμετοχή σε ειρηνιστικές πορείες τον Απρίλιο του 1963 στην Αθήνα, κι ήταν απ' τα κεντρικά πρόσωπα στην εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

Το 1976, πάλι πρώτη Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο. Ο Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού , τον Αύγουστο του 1968. Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας".

Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του. Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη. Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη, επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της ΕΣΑ.

Θυμώνω, γιατί ένα χρόνο μετά την κατοχή της χώρας από το... Μνημόνιο του Γιώργου, βαθαίνει η κρίση εντός...

Η απόλυτη αποχαύνωση, ο ωχαδελφισμός, "τί μπορούμε να κάνουμε εμείς, μανούλα μου" έχουν κυριεύσει τις "σιωπές"...

...Κι ανοίγει τον δρόμο και τις ορέξεις αυτών που νόμισες ότι είναι εφάμιλλοι του σοσιαλιστικού σου νου και στην πορεία κατέληξαν να είναι συμμαθήτριες της "κόρης μου της σοσιαλίστριας", να σε μάθουνε ...κολύμπι και πως λεν το ...γιαχαμπίμπι!!!

Προμυθεύσου ...σαμπρέλα, τώρα που σε παίρνει...

Περιμένω το σχόλιό σου ΕΔΩ.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ...

Ο γάμος της χρονιάς, Ουίλιαμ - Κέιτ...

*Δύο δισεκατομμύρια τηλεθεατές παρακολούθησαν το φιλί του ζεύγους...
Η "μοναρχία" κατέλαβε την ελληνική τηλεόραση

Η ελληνική τηλεόραση, με τον πριγκιπικό γάμο του William και της Kate Middleton Height στη Βρετανία, έζησε το δικό της..."κοκό"!
Αυτό το "κοκό" που αποτίναξε ο ελληνικός λαός κάποια χρόνια πριν, στην ιστορία του...

Και βέβαια η ελληνική τηλεόραση, αφού κανέναν δεν ρωτά, έχει το δικαίωμα να σου πλασάρει την αυταπάτη για εγκεφαλική τροφή και οι κάθε λογής τηλεπλασιέ του ψευτόνειρου τη χρυσόσκονη για πρόσχημα...

Τέτοια φρενίτιδα ούτε στου Γιώργου το πλάνο από το ιστορικό Καστελόριζο, όταν σου έλεγε, πάνω κάτω και στην παράφραση του λόγου του: "Ντεν έχεις λεφτά, καρντιά μου. Κρεοκόπησες..."

Η τηλεόραση που "δεν λέει κουβέντα, κρατάει κρυμένα μυστικά και ντοκουμέντα" όσο αφορά την ταπείνωση που ζει ένα ολόκληρος λαός που του πήραν τ΄όνειρο από τα μάτια του για να του περάσουν ένα χεράκι... εφιάλτη, σε παραμυθιάζει ξανά...

Έχει το δικαίωμα και το άλοθι πως εσύ το θες το ψευτόνειρο και σου πουλάει το παραμύθι διακαναλικά για μη μπορείς να ξεφύγεις από πουθενά.
Ντε και καλά είσαι κι εσύ "καλεσμένος" έτσιθελικά... να δεις το φιλί στο μπαλκόνι χωρίς να σε κατηγορήσει για "ηδονοβλεψισμό"...
Μπορεί να σου ρίξει τη μπιχτή μετά, αν της φέρεις αντίρρηση και το πάρει είδηση στην...τηλεθέαση!
Έτσι κι αλλιώς, χρόνια τώρα, με αυτά που σου προσφέρει για εκπαίδευση και ψυχαγωγία σε έχει κάνει και τον πρώτο ..."ματάκια"!

Από το πρωί, σε όλα τα κανάλια, επιστρατεύτηκαν αναλυτές του είδους για να μη σου ξεφύγει ούτε ένα τόνος...
Η "μοναρχία" επέστρεψε, έστω για μια μέρα και ζητά να πάρει την "εκδίκησή" της...
Και όλοι οι "προσκυνητές" δείχνουν να το απολαμβάνουν...

Είναι η μέρα τους και σου στρώνουν ιστορίες ..."Βασιλευομένης Δημοκρατίας"...
Από πούθε κρατά η σκούφια του νεαρού γαμπρού, από τι χρυσό είναι η βέρα της νύφης, πότε χτίστηκαν τ΄Ανάκτορα...
Τί ώρα έφτασε ο τέως ... Κωνσταντίνος (αποφεύγοντας να πούνε τέως Βασιλιάς), το πρωτόκολλο που φέρνει δάκρυ συγκίνησης στην δική μας παρουσιάστρια, στον δικό μας παρουσιαστή...
Από το πρωί ρίχτηκαν στη μάχη της ενημέρωσης και της ...οξίας!
Η ...περισπωμένη έχει καταργηθεί από καιρό...

Σε μια χώρα που ζει την κακιά της "μάγισσα", που έχει πάρει τα κεκτημένα της γιατί καποιοι της πουλησαν φίκια με σαπιόλογα και της πρόδωσαν κάθε εξέγερση για Ελευθερία...
Την τιμωρεί γιατί όταν έπρεπε δεν της έδωσε μια κλωτσια στ΄αχαμνά της κι έτσι να μείνει στην ιστορία.

Για τη μαγκιά της!

* Κέιτ, το κορίτσι της "διπλανής πόρτας" που ζει το δικό της παραμύθι...

*Ο Έλτον Τζον με τον άντρα του, κολλητός της Νταϊάνας...

*Ο Ντέιβιντ και η Βικτόρια Μπέκαμ, κολλητή της νύφης...

Φωτο: Reuters

Πώς περάσατε τις πασχαλινές διακοπές;

Αυτό ήταν πάντα το θέμα που μας έβαζε η Χριστίνα Μαστοράκη, η πιο κλατ φιγούρα που έχει περάσει ποτέ από το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.
Η δασκάλα μου στο δημοτικό.
Και αράδιαζα σε μια κόλα χαρτί εικόνες, σκέψεις και μυρωδιές από το πέρασμα της Μεγαλοβδομάδας.

Στο σπίτι κατοικεί η... Ανάσταση! Και στην καρδιά σου μέσα...

Το παιχνίδι με τα καρύδια στους δρόμους, ο στολισμός στον Επιτάφιο, το αρνί στον κήπο που μετρούσε αντιστροφα το χρόνο, η Ανάσταση, η Πασχαλιά που γέμιζε το σπίτι με κόσμο...
Όλα στην κόλα ενός πρόχειρου διαγωνίσματος...

Στο ταξίδι του χρόνου πολλά από τότε ξέφτισαν, άλλα πάλι αμφισβητήθηκαν...

Η Ελένη Λουκά κηρύσσει το ...λόγο του Θεού και φωνάζει να έρθει στον ίσιο δρόμο ο Ηλίας Ψινάκης, σε μια χώρα που στο μεταξύ της έχουν πάρει τ΄όνειρο απ΄τα μάτια, για να της περάσουν ένα ...χέρι... εφιάλτη...

Το γιαούρτι έχει πάρει τα πάνω του αφού έχει γίνει πια διάσημο στα πρόσωπα πολιτικών.
Οι περικοπές γενικώς και ειδικώς, έχουν περικόψει και τα αξεσουάρ της πίστης, αφού και σ΄αυτά έχει μπει ΦΠΑ 23%.
Θεωρούνται... είδη πολιτελείας!

Ο Τζεφιρέλι στις "δόξες" του και ... ο "Χριστός" του που, με δικό του πλοίο κάνει τη γύρα στον κόσμο και ξαργυρώνει την τεράστια φήμη στα 66 του χρόνια, εξακολουθεί να συγκινεί όποτε κανάλι τον προβάλλει...
Μόνη παραφωνία ο ...Πασχάλης Τερζής που τον διαφημίζει εφημερίδα στα πακέτα διαφημίσεων που δεν σέβονται το Θείο Δράμα που εξελίσσεται καθ΄'ολη την Μεγάλη Εβδομάδα.

Α, όχι... Αυτές έχουν δικό τους Πάσχα... και το δικό τους...δράμα να μάζεψουν χρήμα!

Από τη Μεγάλη Πέμπτη μένεις πια μόνος, με το "Ε" (επανάληψη) στην τηλεόραση να κρατά συντροφιά στους ανθρώπους κυρίως που θέλουν κάποιον στο σπίτι κάτι να τους πει! Πετυχαίνεις πρόσωπα με το παρελθόν τους, προ πλαστικής και λες πως περνάν τα χρόνια...

Μόνο ο Νίκος Στραβελάκης κρατάει... τηλεσκοπιά για να μη ξεχνάει ο κόσμος τί τον περιμένει μετά την Ανάσταση του Θεανθρώπου...

Η Ανάσταση βιάζεται, ο Γολγοθάς δεν περιμένει...

Η κοπτοραπτική, στη φωνή του δημοσιογράφου, σου βαθαίνει την μελαγχολία...
Μπορείς να τον "καταγγείλεις" άνετα ότι σου έχει κηρύξει "ψυχολογικό πόλεμο", βαλτός από το ...σύστημα και για χοντρό δούλεμα αφού σε κάθε "εκτέλεση" δελτίου σου λέει με μισό χαμόγελο: "Να έχετε ένα... όμορφο βράδυ"!!!

'Εχεις πάρει τ΄απαραίτητα και λες "θα κάτσω σπίτι" για να νοιώσει και η κυρία Βασιλική το κλίμα των ημερών...
Σου ...φτάνει που η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία φεύγει από το κλεινόν άστυ για να βρεθεί, ο καθένας ξεχωριστά, στο αγαπημένο του μέρος για μια 5ήμερη.
Στην Ύδρα, στην Καβάλα, στην Κέρκυρα, στην Αταλάντη...
Την κρίση και την αναδιάρθρωση του χρέους την αφήνουν στην Αθήνα σε κάποιο συρτάρι...

Ο Γολγοθάς μπορεί να περιμένει...

Πας να εξοφλήσεις κάτι λογαριασμούς του σπιτιού και με το που επιστρέφεις σε περιμένουν οι... καινούργοι στο γραμματοκιβώτιο. Λες: "Ρε πούστη μου, τσίλιες κρατάνε, μέρες που είναι και με το που εξοφλώ τους προηγούμενους, έρχονται οι επόμενοι";
Σε ησυχάζει η σκέψη πως ο "Αρτέμης Μάτσας" δεν ζει να σε..."προδώσει" στους γερμανούς, αλλά πάντα σε τρομάζει το "φάντασμά" του και ο "θαυμαστής" του που μπορεί να διαιωνίζει το... είδος του!

Κινηγάς τον Επιτάφιο που, στο μεταξύ έχει αλλάξει ώρα στην περιφορά του κι εσύ δεν το ξέρεις, για να τον δει η κυρία Βασιλική από το αυτοκίνητο... Είναι από τις στιγμές που λίγο γαληνεύει η ψυχή σου...
Κι η Ανάσταση, αυτό το δράμα που ξεκινά με τα βεγγαλικά να σε κινηγούν σε κάθε στενό μέχρι να φτάσεις στο σπίτι να θωρακιστείς, δεν θυμίζει τίποτα από τα παλιά...
Μια διεκπεραίωση...
Μια κεκτημένη ταχύτητα που λες "αν πατήσω φρένο" θα ντελαπάρω...
Στο σπίτι κατοικεί η... Ανάσταση! Και στην καρδιά σου μέσα...

Αυτή είναι η ουσία που πρέπει να κρατήσεις...
Και να την ξεδιπλώσεις όταν έρθουν με Σταυρό να σου επιβάλλουν το Γολγοθά τους...

Καλό το Πάσχα που περιμένεις...

Διανύουμε την Εβδομάδα των Παθών μας.
Η πολυπόθητη Ανάσταση είναι το ζητούμενο αυτής της χρονιάς. Ο Ιούδας δεδομένος από καιρό. Το μόνο καινούργιο είναι πως 10 εκατομμύρια Σταυροί έχουν στηθεί και περιμένουν να τελειώσει η κορύφωση του Θείου Δράματος για να ξεκινήσει το δράμα του ανθρώπου, εκείνου που τον ονόμασαν "χλωρό κλαρί" για να καεί με τα ξερά στην απόφασή τους να δώσουν την χώρα σε ...δανειστές!

Σου εύχομαι υπομονή, κουράγιο αυτές τις Μέρες και "επαναστατική διάθεση" στην εσωτερική σου αφετηρία...
Με την ελπίδα πως η φωτιά που άναψαν για να κάψουν τα ξερά, να κάψουν μόνο αυτά κι όχι εσένα!
Στου φίλου Χρήστου Θεοχάρη έχω γράψει ένα άρθρο, με τίτλο "Γυφτοχαρατζήδες τότε και τώρα". Περιμένω το σχόλιό σου ΕΔΩ.

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

Μετά το Πάσχα το ...σούβλισμα απ' τους "γυφτοχαρατζήδες" νέας γενιάς.

Διανύεις την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών.
Σε περιμένουν νέα αιματηρά μέτρα, μετά την Ανάσταση που σιγά μην έρθει να πληρώσει και φόρο, για να ξοφλήσεις τους δανιστές τους. Εσύ που, από τις πράξεις αυτών που σε κυβερνούν, κάτάντησες το μεγάλο "λαμόγιο" κι αυτοί "Αθανασίες του Αιγάλεω". Σου πλάνεψαν την πίστη απ΄το μπαλκόνι της ...λαγνίας, φωνάζοντας "ψήφισέ με για καλύτερες μέρες". Για να βολέψουν τον κώλο τους σε θέση.

..."Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους"...

Και σου εφιάλτωσαν τ΄όνειρο...

Το "υφασματάκι", με τους καιρούς, ξέφτισε...
Τώρα τους έχεις, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σε απ΄ευθείας σύνδεση να σου τάζουν έξοδο από την κρίση.
Δεν διστάζουν οι αξιοθρήνητοι να βγουν σε οποιοδήποτε πρόγραμμα, ακόμη και σε τηλεμάρκετιγκ, για να σου δηλώσουν την παρουσία τους...
Να ουρλιάζουν σαν τα σκηλιά κι εσύ να μην έχεις εναλλακτική προγράμματος να δεις.
Κλείνεις την τηλεόραση...
Να γλυτώσεις...
Αμ δε...
Εχεις ...μύνημα στο κινητό σου που σε καλεί να τον ...χειροκροτήσεις σε ομιλία του...
Κι αναρωτιέσαι. Που στο διάλο βρήκε τον αριθμό του κινητού σου ο "Αθανασία(ς) του Αιγάλεω"...
Πετάει κάτω από την πόρτα σου την ύπαρξή του σε φέϊγ βολάν.
Είσαι εγκλωβισμένος φίλε... "Παραδώσου" και απόλαυσε τον ...βιασμό που σου "προσφέρει" ο ανίκανος!
Κι η τηλεόραση;
Σε κουφαίνει να σε πείσει ό,τι τους λένε για να σε ...πείσουν!
Το παιχνίδι είναι στημένο... Πουλημένο άγρια...

Σιγά μη σου λέω καινούργια πράγματα...
Βγαίνουν, ευτυχώς πνευματικοί άνθρωποι του τόπου, επιστήμονες, ο μεγάλος Μίκης και μιλούν για "πραξηκόπημα"... Κι ενώ ξέρεις πως σε βουλιάζουν, εκείνοι σου τάζουν "Σταύρωση" αξέχαστη...

Μας πρόδωσαν φίλε. Ξέρεις γιατί;

Γιατί, αυτή η χώρα, ανέκαθεν είχε μια μεγάλη πρωτιά στους "παπατζήδες"...
Το 1896, 115 χρόνια πίσω και στην πρώτη χρεωκοπία της Ελλάδας, ο κοσμοκαλόγηρος Αλέξανδρος Παπανδιαμάντης αναθεμάτιζε τους τότε κυβερνώντες που κατάστρεψαν το έθνος, με λόγια βαρυά...

Ο Παπαδιαμάντης έγραψε:

"Τις ημύνθη περί πάτρης;

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.

Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.

Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού...

Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας".

Η επιτυχία του Ολυμπιονίκη Σπύρου Λούη ξεχνιέται, όταν το 1897 χάνει η Ελλάδα τον πόλεμο με την Τουρκία. Η ήττα αυτή φέρνει για πρώτη φορά στη χώρα μας το ΔΝΤ εκείνης της εποχής, δηλαδή τον ΔΟΕ (Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος). Λίγα χρόνια αργότερα, το 1932 και ενώ το ταμείο είναι μείον, ο υπουργός Οικονομικών Π. Πρωτοπαπαδάκης κάνει μία παγκόσμια πατέντα εσωτερικού δανεισμού.
Στην εκπομπή "Η Μηχανή του Χρόνου" καταγράφονται τα δραματικά γεγονότα της πολύπαθης χώρας. "Κόβει το χαρτονόμισμα στα δύο ο Πρωτοπαπαδάκης και κρατά το μισό για τις ανάγκες του κράτους. Η δραχμή διχοτομείται και η χώρα αποφεύγει προσωρινά τη χρεωκοπία.
Η Μικρασία όμως, θα χαθεί και χιλιάδες πρόσφυγες θα αναζητήσουν καταφύγιο στην Ελλάδα, που αναζητά και παίρνει οικονομική στήριξη από την Κοινωνία των Εθνών. Το 1929 το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης καταρρέει. Το αμερικανικό κραχ λειτουργεί σαν ντόμινο που παρασύρει τις οικονομίες όλων των χωρών.
Η ανίσχυρη οικονομικά Ελλάδα θα βιώσει τα αποτελέσματα της κρίσης δύο χρόνια αργότερα. Το 1932, ο Βενιζέλος σε μία απέλπιδα προσπάθεια για νέα δάνεια, θα αναζητήσει την στήριξη των Ευρωπαίων, οι οποίοι όμως, θα του γυρίσουν την πλάτη. Έτσι, την άνοιξη του 1932 η χώρα οδηγείται σε στάση πληρωμών.
Τα αποτελέσματα στην κοινωνική και πολιτική ζωή είναι ολέθρια. Η ανεργία και η ανέχεια σε συνδυασμό με την παράλογη αύξηση στις τιμές βασικών προϊόντων βγάζουν τους πολίτες στους δρόμους. Οι δημόσιοι υπάλληλοι βλέπουν τους μισθούς τους να ψαλιδίζονται.
Ο αρχιεπίσκοπος τίθεται επικεφαλής μιας κίνησης προκειμένου να συγκεντρωθεί χρυσός στην Τράπεζα της Ελλάδος. Καλεί τους πολίτες να προσφέρουν βέρες και άλλα τιμαλφή. Μερικοί έβγαλαν ακόμα και τα χρυσά δόντια τους".

Χρεωκοπία επί Τρικούπη, Πτώχευση επί Βενιζέλου...
H ιστορία επαναλαμβάνεται στις μέρες μας.. Κυρίως αυτή των αξιών!!!

Καλό Πάσχα...
όσο σου επιτρέπει η αντοχή σου!

vloutis1@otenet.gr

ΟΛΟΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΠΟ ... ΟΝΤΙΣΙΟΝ!!!

*Οι πρωταγωνιστές και ο σκηνοθέτης του θεατρικού έργου "Όντισιόν"

Στο ρόλο της κυρίας Μουν, κάθε "ελπίδα" που ψάχνει το "δολοφόνο" της...

Σε καιρό κρίσης το θεατρικό έργο του σκηνοθέτη Αντώνη Παπαδόπουλου "ΟΝΤΙΣΙΟΝ", που έκανε πρεμιέρα στο "Γκαράζ" του Πνευματικού Κέντρου Κορυδαλλού, έρχεται να επισημάνει πως άπαντες περνάνε από ...οντισιόν!
Ακόμη ψάχνεις το άτομο που θα πρωταγωνιστήσει στην ψυχή σου και θα σε βγάλει από το αδιέξοδο που οι προηγούμενοι και οι τωρινοί σε έχουν φέρει...
Από οντισιόν περνάει, κάθε μέρα, η σημερινή κυβέρνηση μπροστά στους "σκηνοθέτες" της τρόικας, που την βρίσκουν όλο και πιο λίγη, με αποτέλεσμα να την "τιμωρούν" με φράσεις του τύπου "άμα δεν κάνεις αυτό που σου επιβάλλω 'πρεζάκι'... δόση γιοκ"...
Από οντισιόν περνάει και η αντιπολίτευση που όλο τάζει πως τόχει, αλλά δεν τολμάει ο, ζαλισμένος απο τα χαστούλια, ταλαίπωρος λαός να την εμπιστευτεί...

'Οπως έχεις αντιληφθεί η... οντισιόν είναι πια στη μόδα.
Το νοιώθεις ακόμη και από τα τηλεοπτικά προγράμματα τύπου "greek idol", "Botrini's project", "dancing with the stars" και άλλα κουλά που, από αυτά, γεμίζει η οθόνη με κάθε λογής φιναλίστ που συνοστίζονται για μια θέση στη ματαιδοξία της στιγμής!

Μπροστά σ' έναν λαό που ζητάει απεγνωσμένα ένα πρωταγωνιστή.
Με κύρος, βαρύτητα και καλή έξωθεν μαρτυρία...

Το εργάκι μη το χλεβάσεις.
Μέσα από την εμπορικότητά του κρύβει παγίδες και δυσκολίες.
Αλλιώς δεν θα είχαμε φτάσει ΠΟΤΕ σε κρίση...
Πίστεψέ με...

Το ...αστραφτερό μπαίνει στην οθόνη για να σε αποβλακώσει εντελώς. Σου πετάει ένα λουλούδι στα μαλλιά των βολεμένων και νομίζεις πως είσαι μέρος τους χορευτικού που έχει ξεκινήσει κι εσύ δεν τόχεις πάρει πρέφα για να σύρεις τα βήματά σου για μια ζεϊμπεκιά dance.
Ξέρεις γιατί; Γιατί "πιστεύεις" πως το ζεϊμπέκικο είναι αντρικός χωρός που εφευρέθηκε μόνο για τον Γιώργο που σε κυβερνά!

Σε θέλει στην ...οντισιόν ακόμη και τώρα που δεν έχεις να πάρεις τα απαραίτητα για να ζήσεις. Σου στείνει τηλεφαγοπότια και σε περνάει από ...οντισιόν για να σε κάνει ..."master chef", καρικατούρα στο "κάτι ψύνεται" και σε φέρνει σε τέτοια εμετική κατάσταση που δεν σου κάνει κέφι πια να φας ούτε τα ...νεύρα σου!

Είτε είσαι θεατής, είτε φιναλίστ για... πρωταγωνιστής του εφιάλτη σου...
Το ...όνειρο δεν παίζει σε καιρούς κρίσης. Είναι "αρκούδα" σε χειμερία νάρκη!

Οι χαρακτήρες γίνονται με τον καιρό ψυχασθενείς, σε πλήρη αποσύνθεση, στις αλαγές των πλάνων!
Και ο σκηνοθέτης του έργου "Οντισιόν" εκμεταλλεύεται αυτήν την ...αποσύνθεση για να δημιουργήσει δικό του γήπεδο με τη σιγουριά του γκολ, από θέση ισχύος.
Σε θέλει συνένοχό του και κομπαρσιλίκι, όπως σε κάθε "μαύρη κομωδία"!
Να βάλεις πλάτη, όπως σου ζήτησε να βάλεις και ο Γιώργος!
Είσαι κύριος κορμός εν αγνοία σου...
Ο κράχτης που φέρνει τον φωτογράφο στις πρεμιέρες...
Μήπως εσύ δεν πληρώνεις το χρέος, επειδή σου λένε πως είναι... υποχρεωσή σου;
"Πιασάρικο" το κόλπο...

Είσαι στο σκάσιμο καιρό κι έχεις τα άκρα στο ζενίθ.
Ή που θα κλάψεις για την γ@@@μένη κατάσταση που σε βρήκε χωρίς να το θες γιατί δεν πήρες πρόσκληση στο τραπέζι "μαζί τα φάγαμε", ή που θα το χαμογελάσεις για μιάμιση ώρα, όσο διαρκεί η αυταπάτη που σου προσφέρει το έργο του θεάτρου που καθρεφτίζει τη ζωή!
Αυτή που σου προσφέρεται σε κάθε... "οντισιόν"!

Ο υπαστυνόμος Γάτης, στο έργο του Παπαδόπουλου "Οντισιόν", που ψάχνει να εξιχνιάσει το έγκλημα με τραγικό θύμα την κυρία Μουν, φαντάζει ...λίγος μπροστά στην πραγματικότητα που θέλει κάθε... υπαστυνόμο να κάνει ...καταγραφές κλοπών και άλλων παράνομων πράξεων από το γραφείο του!

Οι υπόλοιποι ρόλοι, λίγο πολύ, γνωστοί.
Μια ψωνάρα που νομίζει πως είναι για Επίδαυρο και χάρη κάνει που βρίσκεται στην οντισιόν της κυρίας Μουν, ενώ δεν της στοιχίζει να πάρει τηλέφωνο και κανέναν από αυτούς που έχει κρεβατωθεί κατά καιρούς να μεσολαβήσει να πάρει το ρόλο!
Τί μου θυμίζει, τί μου θυμίζει...

Η άλλη, η μετεμψύχωση του Ορέστη Μακρή του μπεκρή στο "αμαξάκι", έχει το λόξιγκα μανιέρα και τη μαγκιά στη φωνή που χρειάζεται για να ψαρώσει η κυρία Μουν!
Και σε ρωτώ: "Ψάρωσε ο Γιώργος με την βροντερή φωνή σου στις απεργίες κατά της κρίσης";
Όχι... Άρα είναι εύκολο να καταλάβεις πως δεν θα πάρει τον ρόλο η ..."Ορέστης Μακρής" και ίσως είναι ένα από εκείνα τα άτομα που τα έχεις ικανά να κάνουν ...φόνο!

Αμ, η άλλη πάλι... Η μικρή και άβγαλτη που θέλει ντε και καλά να μπει νωρίς στο κουρμπέτι, που όταν γουστάρει μπορεί να σου πετάξει και καμμιά τσιρίδα για να μεγαλώσει ξάφνου η ...ηλικία της, τί σου λέει;
Απ΄το σπάσιμο τ΄αβγού στα βάσανα. Μήπως κάθε "κλωσσόπουλο" με το που κάνει... "τσα" στη ζωή δεν χρωστάει; Άρα μαγκιά κάθε "νεογνού" να τσιρίζει κι όλας, αλλά όχι και να κάνει φόνο!

Ο "μπαλαντέρ", στο έργο, όλα τα λεφτά...
Έχει τα χαρακτηριστικά σου, αυτά που εκμεταλλεύεται κάθε πολιτικό ον σ΄αυτό τον τόπο...
Που ενώ έχεις βούληση και σκέψη, η πλάνη σε προδίδει να παίξεις σ΄αλλη παρτίδα...
Σου λέει σαν σκιά ποιός είναι ο δρόμος για να ακολουθήσεις, αλλά εσύ πας από άλλο δρόμο για πιο... γρήγορα!
Δεν είσαι δα κι ο Σπύρος Λούης, φίλε... Στην άκρη του παράπλευρου σε περιμένει ο Γιώργος!

Κι ίσως είσαι ΕΣΥ ο ...δολοφόνος του έργου, που η ζωή σου την είδε έτσι να παίξει τέτοιο θεατρικό σε... βάρος σου!!!

Στο έργο "Οντισιόν", πρωταγωνιστούν: Μαρία Αμερικάνου, Διονυσία Σεφερλή, Νίτσα Μαμουζέλου, Ανθή Σουκαρά, Στέφανος Αθανασόπουλος, Κυριάκος Ψαρράκος.
Μουσική επένδυση: Γιώργος Κομνάς.
Στην πρεμιέρα του έργου παρόντες: ο Βουλευτής κ. Δημήτρης Λιντζέρης, ο Δήμαρχος Νίκαιας Ρέντη κ. Γιώργος Ιωακειμίδης, ο πρώην Δήμαρχος κ. Στέλιος Λογοθέτης, η Προϊσταμένη του Β΄ Γραφείου Β/θμιας Εκπαίδευσης Πειραιά κ. Αρχοντία Παπαδοπούλου, ο Πολιτευτής κ. Κούλης Βρεττάκος, ο ηθοποιός (και "μούσα" σατιρικών εκπομπών) Κώστας Πρέκας και πολλοί άλλοι...

vloutis1@otenet.gr

Σχόλιο:
Katerina Mathioudaki Tρελαίνομαι για την πένα σου φίλε μου!!! Αιχμηρή όσο πρέπει, χωρίς υπερβολές και πίσω από κάθε λέξη να κρύβονται άλλα 10 νοήματα, που θα τα διαβάσουν μόνο όσοι αφήσουν το μυαλό τους ανοιχτό.Η καλή δημοσιογραφία που τείνει να εξαφανιστεί για τον έναν ή τον άλλον λόγο!

Είναι μεγάλη υπόθεση σπουδαία άτομα, σε δύσκολους καιρούς, που έχουν υπηρετήσει την καλώς ενοούμενη δημοσιογραφία, να σου κάνουν τέτοιο σχόλιο. Είμαι ευτυχής και το νοιώθω μετάλλιο ψυχής!

Βασίλης Δημητριάδης Πολύ καλό το άρθρο. Το κακό είναι ότι οι οντισιόν γίνονται πρώτα μέσα στα κόμματα και οι υποψήφιοι κλέφτες κλεπταποδόχοι και σωτήρες έρχονται σε μας για την τελική επιλογή μεταξύ των αχρείων. Οι περισσότεροι είναι για οντισιόν στα παρατράγουδα... και πολύ τους είναι...

Panos Patagiannis polu eksupni i sugkritiki parathesi "ontision" kai politikis katastasis tou simera :)

Alexandros Xoyrtsilidhs gamato filee!!!

Εφη Ελισσαιου 13 Απριλίου στις 11:50 π.μ.

σε παρακολουθω ανελλιπως !!!υπεροχα γραφεις!! ολα ειναι αξιολογα !!ολα αυτα που κανεις !!!

Προμηθεύς Πυρφόρος Μπράβο Κώστα!!!!!!!!!!!!!!

ΟΛΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΕΝΝΑ.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Από τις λιγοστές αξίες στον τόπο που έχεις την τιμή και τη χαρά να υπάρχει στην ελληνική "συλλογή" σου!

του Κώστα Βλουτή

Είναι από τις λίγες φορές που ο Μίκης Θεοδωράκης βγαίνει, σε απ΄ευθείας σύνδεση και μιλά για όσα συμβαίνουν στον τόπο, το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Είτε ακαλουθείς τα πιστεύω του, είτε τα τραγούδια του, δεν μπορείς να αμφισβητήσεις την τεράστια αξία του. Είσαι αριστερός, είσαι δεξιός, είσαι καντρώος... έχεις ανάγκη από κάπου να πιαστείς για να μη σε πάρει ο βούρκος που έμπλεξαν στα πόδια σου.

Στον τόπο αυτό οι αξίες... σίγησαν ή άλλαξαν "γειτονιά"!
Μείναν λίγες στη "συλλογή" σου...

Οι δοσατζήδες που σου χτύπαγαν την πορτα κάποτε για να πληρώσεις τη δόση από το πλυντήριο, γερμανικής -κατά προτίμηση- κατασκευής, μεταλλάχτηκαν κι έγιναν επικίνδυνα παιχνίδια σε βάρος της χώρας, με τις ευλογοφοφίες της τωρινής κυβέρνησης που κάθε τόσο σε φοβίζει για να σου τα πάρει και να τα δώσει στους ...δοσατζήδες... "νέας γενιάς"!

Πώς σε πονά, ρε φίλε, του νταβατζή σου η μαχαιριά...

Είναι καιρός να ξεσηκωθούν, ακόμη και οι πέτρες, για να δοθεί ένα τέλος σ΄αυτόν τον ατέλειωτο Γολγοθά που, ακόμη και η Ανάσταση τον αρνείται...

Σ΄αυτή τη χώρα που τις θέσεις πια κατέχουν μόνο φιναλίστ, ημιτασιόν, ο αποπροσανατολισμός και η απραξία...

"Η παρουσία της Τρόϊκας στην πατρίδα μας είναι παράνομη", λέει ο δικός σου επαναστάτης και συνεχίζει. "Η απόφαση της κυβέρνησης για το Μνημόνιο είναι άκυρη. Το δάνειο που πήραμε δεν πέρασε από τα 3/5 της Βουλής ούτε υπογράφηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εθνική μας παντοδυναμία καταλύθηκε μόνο με υπογραφή του κ. Παπακωνσταντίνου".

Κατάλαβες φίλε; Με την υπογραφή αυτού του κυρίου για την τύχη μιας χώρας που πίστεψε στην Δημοκρατία.

"Άλλη τέτοια σύμβαση δεν έχει υπογραφεί. Θα αναγκαστούμε να βγάλουμε στο σφυρί τα εθνικά μας μνημεία Ακρόπολη, Επίδαυρο, Ολυμπία. 100 χιλ. δις εκτίμησαν την Ακρόπολη. Αύριο μπορεί να την πουλήσουν ακόμα και στους Τούρκους και να δούμε την ημισέλινο να κυματίζει στην κορυφή της.

Όμως η εθνική κυριαρχία δεν παραδίδεται ούτε από τους 300 της Βουλής. Ούτε ακόμα ο ελληνικός λαός δεν έχει δικαίωμα να την παραδόσει. Το άρθρο 120 του Συντάγματος απαγορεύει τον σφεταιρισμό της λαϊκής κυριαρχίας. Έχει συντελεστεί πραξικόπημα, είναι παράνομοι. Ακόμα και η Χούντα αφαίρεσε μόνο ορισμένα άρθρα του Συντάγματος. Αυτοί ΟΛΑ. Από τις πράξεις αυτές ας κρίνουν οι έλληνες πολίτες ποιοί είναι οι προδότες".

Πρόδωσαν την ιστορία μας, ξεπούλησαν τα όνειρά μας, μας ξεφτίλισαν...

Μας έδωσαν στεγνά στο όνομα της σωτηρίας της Ελλάδας, χωρίς τους Έλληνες!

Και τώρα ο Μίκης ξεσπαθώνει: "Χρειάζεται επαναστατική κυβέρνηση, ειρηνική επανάσταση όλου του λαού για την κατάργηση αυτών των συμβάσεων. Το χρέος είναι ειδεχθές να κάνουμε ότι και ο Ισημερινός.

Να τιμωρηθούν όλοι όσοι λήστεψαν το δημόσιο και παραβίασαν τους νόμους του κράτους.

Από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα ο λαός τα έχασε. Έχει σοκαριστεί. Όσοι κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια έφεραν την Ελλάδα σε αδιέξοδο. Οι νέοι δεν έχουν πάψει να ενδιαφέρονται. Έχουν πέσει σε λήθαργο.

Πρέπει να δημιουργηθεί ένα Παλλαϊκό Μέτωπο ενάντια στο πραξικόπημα που έγινε με γάντια και γραβάτες, για να καθαρίσουμε τα πράγματα από την κόπρο του Αυγείου.

Δεν είμαι μια προσωπικότητα. Είμαι ένας έλληνα πατριώτης. Ξεφτιλίζουν την πατρίδα μας. Μας λένε κοπρίτες, ανεύθυνους, ότι τα φάγαμε μαζί".

Μπορεί να πει υβριστή τον Μίκη τώρα ο κύριος Πάγκαλος, όταν ΚΑΙ η ιστορία αντιτίθεται στις ύβρεις που ξεστόμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στα μούτρα ενός ολόκληρου λαού που πληρώνει ξένους λογαριασμούς; Ποιά Δικαιοσύνη, ποιά Δημοκρατία στον κόσμο το δέχεται αυτό; Και δεν υπάρχει υπεράσπιση για τις πισόπλατες μαχαιριές που δέχεται, αυτός ο λαός, πιστεύοντας έναν λαοπλάνο πρωθυπουργό!

"Συνομωτούν", λέει ο Μίκης, "για να κλέψουν τον πλούτο της χώρας μας. Γιατί δεν φτιάχουν ΑΟΖ; Τολμούν και λένε ότι το Καστελόριζο ανήκει στην Μεσόγειο. Όχι είναι δικό μας!

Τι λένε οι έλληνες πιλότοι και τα πληρώματα του ναυτικού μας, όταν δεν μπορούν να πετάξουν πάνω από το Αιγαίο, ή όταν φτάνουν οι τούρκικες φρεγάτες στο Σούνιο;

Ο Στρατός και η Αστυνομία έχουν θέση μαζί μας στο Παλλαϊκό Μέτωπο.

Εγώ βγήκα στο κουρμπέτι γιατί προέχει η σωτηρία της χώρας μας.

Όταν είχαμε τους Γερμανούς, όταν είχαμε χούντα, ξέραμε ποιος ήταν ο εχθρός μας. Τώρα; Η κυβέρνηση είναι εκλεγμένη και δρα παράνομα και προδοτικά. Γιαυτό δεν έχω μόνο πάθος αλλά και αηδία για ότι συντελείται. Ίσως βιολογικά δεν έχω πολύ χρόνο. Δεν μπορώ να βλέπω να βρίζουν την χώρα μου. Κατεδαφίζουν την ιστορία, τον πολιτισμό, την ιστορία, τον λαό ολόκληρο. Πού είναι η κουλτούρα του 1960; Ο Χατζηδάκις; Πώς μπορώ να είμαι ήσυχος εγώ σε μια τέτοια κατάσταση.

Ντρέπομαι σαν κρητικός για την χρησιμοποίηση της βάσης της Σούδας, για την καταστροφή του Ιράκ, του Αφγανιστάν και τώρα της Λιβύης. Έχουμε τίποτε να χωρίσουμε με αυτούς τους λαούς; Γιατί πρέπει να φεύγουν τα αεροπλάνα από την Σούδα, γιατί πρέπει το γαλλικό αεροπλανοφόρο να βρίσκεται στα νερά μας;

Απαιτώ από τον Γ. Παπανδρέου να κλείσει την βάση της Σούδας, όπως ο πατέρας του έκλεισε την βάση της Νέας Μάκρης τότε.

Καλώ τον λαό της Κρήτης να κλείσει την βάση της Σούδας. Το επιχείρημα ότι έτσι θα σώσουμε τους Λίβυους είναι σαθρό. Πάνε να πάρουν τα πετρέλαια της Λιβύης. Δεν σώζουν τους άμαχους, τους σκοτώνουν.

Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν ψηφίστηκε. Είναι τυπικά ψηφισμένη, όχι ουσιαστικά. Είναι κυβέρνηση του 20%. Μαζί τα δύο μεγάλα κόμματα του 35%. Δεν έχει δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις για δυο τρεις γενιές. 2.000.000 ψηφοφόροι έφυγαν από την Νέα Δημοκρατία, 1.000.000 από το ΠΑΣΟΚ. Ποιοί λοιπόν κυβερνούν σήμερα; Όσοι φεύγουν σήμερα γίνονται ανεξάρτητοι.

Η αριστερά δεν έχει αναποκριθεί στις σημερινές ανάγκες. Πρέπει να εγκαταλείψει την βουλή γιατί δίνει με την παραμονή της, νομιμοφάνεια στην κυβέρνηση.

Έχουμε φτιάξει 200-300 Σπίθες. Είναι ακόμα πυρήνες. Στην γενική απεργία ξεκίνησαν 200 σπιθίτες από το Μινιόν και κατέληξαν 2000 στην Βουλή. Πού είναι τα κόμματα της αριστεράς να ενωθούμε και να δώσουμε λύσεις;

Έχω ένα σιδηρούν παραπέτασμα γύρω μου. Ας μου δώσουν μισή ώρα να μιλήσω σε μεγάλους σταθμούς να δείτε πως θα ακολουθήσει η νεολαία. Δεν με αφήνουν να μιλήσω, με έχουν φιμώσει. Στην ηλικία που είμαι αναγκάζομαι να πηγαίνω παντού.

Με την διακήρυξη της 1ης Δεκέμβρη είχαμε 370.000 χιλιάδες αναρτήσεις στο διαδίκτυο. ΘΕΛΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ.

Αν έκανα κόμμα, θα το ονόμαζα ΠΑΤΡΙΔΑ. Θέλω να είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Μόνο τους φασίστες και τους χουντικούς δεν θέλω.

Βρισκόμαστε σε ένα μαγγανοπήγαδο, ο λαός μοιάζει με μουλάρι που φορά παρωπίδες. Γυρίζουμε γύρω-γύρω. Δεν πρέπει λοιπόν να χρεωνόμαστε άλλο γιατί πληρώνουμε τόκους. Ξεκινήσαμε επί Καραμανλή με το 32% του ΑΕΠ, μετά το πήγαν στο 112%, στο 132% και τώρα ο Γιώργος το έφτασε στο 142%. Ποτέ δεν θα το ξεχρεώσουμε αν δεν κάνουμε επαναστατικές πράξεις. Μα χρωστούν οι τράπεζες. Δεν τους χρωστάμε. Μας χρωστά η Γερμανία. Χάριν των προδοτών που μας κυβέρνησαν τόσα χρόνια, δεν διεκδικήσαμε τις γερμανικές αποζημιώσεις. Είχαμε 1.000.000 νεκρούς. Δεν έχουμε εξωτερική πολιτική. Κυβέρνηση και βουλευτές δεν έχουν συναίσθηση της ευθύνης τους.

Οι άνθρωποι δεν γεννιούνται ήρωες. Οι συνθήκες τους κάνουν ΗΡΩΕΣ. Οι κυβενώντες κυβερνούν με ξένα κόλυβα. Θα μετανιώσουν πικρά γι΄αυτό που κάνουν σήμερα".

Επιτέλους. Άρχισα να βλέπω λίιιγο φως στη στενωπό που μας βάλανε. Σήμερα ένιωσα να μαλακώνει η ψυχή μου και συγκρατημένα να αισιοδοξώ.

Και η κυρία Βασιλική που ξέρει απ΄την καλή κι απ΄την ανάποδη τα κατοχικά τα χρόνια, που τις ΕΠΕΒΑΛΑΝ να ζήσει στις μέρες μας κάτι από το χτες κόβοντας τη μισή από τη σύνταξη του άντρα της που παίρνει, αναφώνησε με όση φωνή τις άφησε το εγκεφαλικό: "Να μου ζήσεις λεβέντη μου"!

vloutis1@otenet.gr

Ζητείται νέος Κολοκοτρώνης, ας είναι και "γκέι"!

'Ένας ...αγράμματος, χωρικός, θα μας σώσει"...

Την ...επιμήκυναν, λοιπόν!

Την έκαναν μεγάλη και με το αζημείωτο, βέβαια!, τη χρονική διάρκεια αποπληρωμής του δανείου.
Κι έχει μια άνοιξη ...δανεική έξω που μου σπάει τα νεύρα. Η γύρι με τρελαίνει, λες και είναι βαλτή, μαζί με όλα τ' άλλα κουλά που ζούμε τελευταία.

Την έχω δει και ...Κολοκοτρώνης, βασταγερός δηλαδή που δεν μασάει, αλλά φοβάμαι να το ...πω ανοιχτά γιατί κάτι πληροφορίες από ιστορικούς λένε πως ο Θόδωρος ήταν "γκέι" και δεν λέει στην εποχή των "ισχνών αγελάδων" κουδούνια "πλουμιστά"...

*Τα ρούχα και η περικεφαλαία του ήρωα, Θόδωρου Κολοκοτρώνη.

Άσε που ο άλλος Θεόδωρος, ο "άτυχος" κλοιρονόμος των 58 ακίνητων και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μιλά για τον Θόδωρο και τ΄άλλα παιδιά της επανάστασης του ΄21 με απαξία: "'Ενα μάτσο αδαείς χωρικοί ήταν και για το λόγο αυτό αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα σχίσμα από την οθωμανική αυτοκρατορία.
Μετά την απελευθέρωση ψήφιζαν οποιονδήποτε θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους (συγγενείς, γνωστούς, φίλους), λογική που διατηρείται μέχρι σήμερα".

Φαντάσου τώρα εγώ, στο μάθημα της Ιστορίας, να τα έγραφα όλα αυτά πως "ο Θόδωρος την κουνούσε την αχλαδιά κι ήταν μεγάλο λαμόγιο" και "τί να σας λεω κυρία καθηγήτρια που ήσαστε και κάποιας ηλικίας και σας προσφέρω απλόχερα το ρουζάκι στα μάγουλα από την ντροπή που αισθάνεστε"...
Θα με είχαν αποβάλλει από όλα τα Λύκεια της χώρας. Και θα καταντούσα ένας ...Θόδωρος και μισός, αγράμματος, αλλά όχι χωρικός!

Βρήκαν και τη μέρα να την ...επιμηκύνουν...
25η Μαρτίου, διπλή γιορτή, πήρε ο Γιώργο τη "ντουφέκα" να αντιμετωπίσει τον "οχτρό", τη θεία Μέρκελ, που κάνει κορδελάκια γιατί την παίρνει να τα κάνει...
Να αντιμετωπίσει τα προσυμφωνηθέντα, δηλαδή... Και να έρθει ως άλλος "Ολυμπιονίκης" να του γκρεμίσουμε τα τείχη για να μπει...

Στην Ιαπωνία το ραδιενεργό δράμα συνεχίζεται και μετά την Αίγυπτο που άλλαξε σελίδα, ο πόλεμος στη Λιβύη σου παίρνει ότι από συναίσθημα σου έχει μείνει στην ψυχή. Κυρίως για τους άμαχους, για τα αθώα θύματα, γι αυτά που την πληρώνουν πάντα!

Βλέπεις το δάκρυ Λίβυου πιτσιρικά και σου σφάζει την καρδιά.
Αλλάζεις κανάλι και η καθησυχαστική συνέντευξη του Γιώργου, μετά τη Σύνοδο, ότι μέτρα επόμενα δεν θα υπάρξουν, σου ανεβάζουν τους σφιγμούς για έμφραγμα, καθότι άλλα λέει με το μουστάκι του και άλλα η ματιά του εννοεί...

Στο δελτίο των 8, κάνουν λόγο για λεκτικές επιθέσεις σε πολιτικούς, κατά την διάρκεια της παρέλασης και θυμάσαι γιαούρτια που εκσφενδονίστηκαν σε πρόσωπα και δεν ξέρεις αν πρέπει να χαρείς ή να σκεφτείς αν της δημοκρατίας της ταιριάζει το... γιαούρτι!!!

Αυτό που είναι σίγουρο, πάντως, είναι πως η Ελλάδα ζει ένα νέο "'21" κατάντια της ¨(α)γραμματοσύνης" και του "εύκολου -δανεικού- πλουτισμού", που την "πλάνεψε η ντόλτσε βήτα, αυτή που λεν ζωή γλυκιά"...

Βρίσκεσαι σε ένα τούνελ που δεν ξέρεις πού θα σε βγάλει...
Και ψάχνεις να βρεις έναν νεοέλληνα "Κοροκοτρώνη" να σε οδηγήσει σε νικηφόρα μάχη, ας είναι και ..."γκέι"!...

vloutis1@otenet.gr

Η πανάκριβη φιέστα της ΕΡΤ στις Βρυξέλλες την 25η Μαρτίου...

Το "αμαρτωλό" τηλεραδιοκτήριο, που εξηπηρετεί τα συμφέροντα των εκάστοτε κυβερνήσεων...

Η ΕΡΤ εξακολουθεί να ζει στον κόσμο της. Την πληρώνεις με πολλά εκατομμύρια ευρώ για να σου δείχνει φιέστες αλα "Γιουροβίζιον"...

Την πληρώνεις ακριβά προκειμένου να αποφύγεις "του νταβατζή τη μαχαιριά", χρόνια και χρόνια.
Για να ακούς "δημοκρατικά" ότι κάθε κυβέρνηση θέλει να σερβίρει σ΄ενα κόσμο που δεινοπαθεί με το πολιτικό ψέμα τα τελευταία 40 χρόνια.

Την πληρώνεις σαν να είναι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος πληροφόρησης, άρα σκάστα "γκρέκο μασκαρά", για να ακούσεις τα προσυμφωνηθέντα για σένα, ερήμην σου...

Οι περικοπές σε έχουν λυγίσει, με μια καταρέουσα οικονομομία ατία της ασυδοσίας του "μαζί μας τα φάγανε και μαζί μας τα φύγανε" ότι απέμεινε, σε τράπεζες του εξωτερικού... Ακόμη και καλόγριες, τον "μοναχισμό" μου μέσα, έβγαλαν τα λεφτά τους έξω...
Κι όμως, η ΕΡΤ σου ετοιμάζει, για επικοινωνιακούς λόγους, φιέστα με την "ευκαιρία" των αποφάσεων στις Βρυξέλλες για το μέλλον σου που δεν υπάρχει...
Θα ξοδέψει πολλές χιλιάδες ευρώ για να στείλει Πέμπτη και Παρασκευή, σκηνοθέτες, τεχνικούς, καμεραμεν, αλλά και την συμπαθέστατη Έλλη Στάη, για να βγάλει το κεντρικό της δελτίο, ώστε να μάθεις με αυτό τον πολυδάπανο τρόπο τί αποφάσεις θα πάρουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες...

Λέγεται πως οι αποφάσεις έχουν παρθεί την προηγούμενη εβδομάδα σε προηγούμενη σύσκεψη των ηγετών.
Και αναρωτιέμαι τί θα προσφέρει ένα ακόμη επικοινωνιακό τέχνασμα της "σοσιαλιστικής" κυβέρνησης που μας "κυβερνά";

Πληροφορίες αναφέρουν πως η ΕΡΤ κερδίζει το χρόνο από τον Ελληνικό λαό που την πληρώνει, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ...
Κι έχει καταντήσει να σπαταλά το δημόσιο χρήμα σαν να μην υπάρχει κρίση.

Αλλά τί περισσότερο να πεις, όταν το ίδιο το κράτος σπαταλά καθημερίνα 1 εκατομμύριο ευρώ για τη συμμετοχή του στον πόλεμο της Λιβύης!!!

Και επαναφέρω το ερώτημα...
"Μήπως λεφτά υπάρχουν και μας "ψεκάζουν" με ..."υπνο" για να περάσουν τις πολιτικές του μέλλοντος σ΄έναν άβουλο κόσμο που στο μεταξύ θα έχει λυγήσει από την πείνα γιατί <ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ>";

Στις 25 Μαρτίου θα έχουμε "παρέλαση μέσα, επέλαση απ΄έξω"!
Βοήθειά μας...

Δείτε το σχετικό βίντεο ΕΔΩ...

Η επιστολή του Μανώλη Ρασούλη στον Λευτέρη Παπαδόπολουλο

Ντροπή, αίσχος και σιχαμάρα προκαλούν τα όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας με την επιστολή του Ρασούλη. Το παράπονο του ανθρώπου που τα λόγια του συγοψιθυρίσαμε. Που αγαπήσαμε. Που ερωτευτήκαμε...

Ο Μανώλης των λατρεμένων χρόνων μας καταγγέλει, με επιστολή που παρέδωσε πριν πεθάνει στον ποιητή Λευτέρη Παπαδόπουλο, την απόλυσή του από την ΕΡΤ που διατηρούσε εκπομπή στο κρατικό ραδιόφωνο. "Με πέταξαν", αναφέρει και συγκλονιζόμαστε διπλά, που τον χάσαμε όσοι τον λατρέψαμε.

Κι άρχισε πια να μας λείπει γιατί είχε πεθάνει από την στιγμή που τον ξέγραψαν τα λαμόγια που "μαζί τα φάγμανε", κύριε Ντάντι μου...

Εδώ πια είναι το "Σούλι", αφού έφυγες Ρασούλη...

Τώρα βγαίνουν οι τραγικοί και "καταθέτουν". Ένα μήνα, πριν πεθάνει, τί έκαναν;

«Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις. Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες», σχολιάζει ο Μ. Ρασούλης σχετικά με την απομάκρυνσή του από το κρατικό ραδιόφωνο της ΝΕΤ.

Στην επιστολή περιγράφει το δράμα που ζούσε – και που δικαιολογεί σε κάποιο βαθμό για ποιον λόγο βρίσκονταν επί δέκα μέρες νεκρός στο σπίτι του αλλά κανένας δεν τον είχε αναζητήσει: «Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. ∆εν έχω να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία».

Ο Μανώλης πέθανε στην...ψάθα, όπως τόσοι και τόσοι μεγάλοι του είδους του.

Έμεινε όμως πίσω αυτή η συγκλονιστική επιστολή. Διαβάζοντας τις φράσεις του μέσα από αυτό το γράμμα αντιλαμβάνεσαι την αγωνία και το δράμα του ανδρός που κατάφερε η ανανδρεία μερικών:

«Αρτι αφιχθείς από την Αυστραλία, όπου πήγα για έναν µήνα ν’ αλλάξω παραστάσεις, να πάρω µια ανάσα γιατί µοιάζω µε µωρό στη φωτιά και αρχαία σκουριά, µε όλα τούτα τα τεκταινόµενα εγχωρίως, πληροφορήθηκα ότι οι ιθύνοντες µου έκοψαν την εκποµπή που είχα στο Α’ πρόγραµµα του ραδιοφώνου (105,8) επί 6 χρόνια, κρατώντας τα µπόσικα στην κατιούσα.
Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκα µε τον τρόπο που µε πέταξαν στον κάδο, γιατί βασικά είµαι ένας απ’ αυτούς που υποστηρίζουν τις αξίες. Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. ∆εν έχω, πάντως, να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Εδιωξε και την κόρη µου, από το δηµοτικό Κανάλι 1 του Πειραιά, αµέσως µόλις βγήκε δήµαρχος ο µπασκετµπολίστας Φασούλας. Κι ας έκανε το χαρισµατικό και µορφωµένο κορίτσι επί 4 χρόνια εκποµπές πρότυπα. Είµαι στο κουρµπέτι και το ραδιοφωνικό 50 χρόνια και ξέρω τι είναι τι και ποιος είναι ποιος. Η αυτογνωσία µου είναι πολύ ενισχυµένη. Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις.
Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες. Οποιος φοβάται τη γνώµη µου ή όποιος νοµίζει ότι είναι ανώτερος, ας βγει να µετρηθούµε στα φανερά. Η χώρα δεν αντέχει άλλο κυνισµό, σαχλαµάρα, µπαλαφάρα, αµάθεια και αρχοντοχωριατισµό. Το µικρό µου έργο δείχνει ότι είµαι πειθαρχηµένος στα κοινωνικά ιδεώδη και στην παραγωγή κοινωνικής και εθνικής συνείδησης. Ο υπουργός Πολιτισµού Τηλέµαχος Χυτήρης, ο Παπαδηµητρίου και ο Ταγµατάρχης µε ξέρουν χρόνια πολλά. Ποιος ιθύνων έβγαλε την απόφαση να µε διώξουν; Ας βγει να µας πει το σκεπτικό. Με το ίδιο σκεπτικό µε έδιωξαν το ‘84 και από την τότε ΥΕΝΕ∆, όταν είπα µια µαντινάδα που αφορούσε τον Κοσκωτά…».

Εσείς κύριε Λάμπη Ταγματάρχη τί έχετε να πείτε για όλα αυτά. Τώρα πια, ότι κι αν πείτε, είναι αργά...

Ο Μανώλης έφυγε, αλλά "όλα θα τον θυμίζουν, απλά κι αγαπημένα"...

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΤ
Λίγες ώρες μετά την γνωστοποίηση της επιοστολής του Ρασούλη η ΕΡΤ ανακοίνωσε πως " η διακοπή της συνεργασίας της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με τον αείμνηστο Μανώλη Ρασούλη έγινε τον Ιούνιο του 2010, καθώς τότε έληξε αυτοδικαίως η σύμβαση μίσθωσης έργου που είχε συνάψει με την ΕΡΤ ως μουσικός παραγωγός ραδιοφωνικών". Ακόμη, στη σχετική ανακοίνωση επισημαίνεται ότι "βάσει του νόμου 3812/28.12.2009, δεν επιτρέπεται η ανανέωση των συμβάσεων έργου με τους εξωτερικούς συνεργάτες της, με αποτέλεσμα η ΕΡΤ, δυστυχώς, να μην είναι σε θέση να ανανεώσει τη συνεργασία της μαζί του, καθώς και με τους υπόλοιπους εξωτερικούς συνεργάτες, των οποίων οι συμβάσεις έληξαν στις 30/06/2010".

Η σιωπή, τις περισσότερες φορές, είναι χρυσός. Αλλά που να ξέρει από αυτά το "θυρίο" που κατασπαράσσει "σάρκες"!

Παραβίασαν της ψυχής μου το "άσυλο"...

Από πού να ξεκινήσω να σου εξιστορώ, με την επιστροφή μου κυριολεκτικά από την κόλαση.
Και που να σταματήσει η ψυχή μου να πονάει, αφου οι εικόνες που αντίκρυσα με τυραννούν και με παιδεύουν...

Το αίμα στο εσωτερικό του σπιτιού παγώνει το αίμα μου...

Καθαρή Δευτέρα απόγευμα ξεκίνησα αφήνοντας στο σπίτι την, εξασθενημένη από το πρόβλημα υγείας , κυρία Βασιλική να φτάξω τις βρύσες να μη σκάσουν από το παγωμένο νερό στο εξοχικό εν όψει του χιονιά που θα έπληττε όλη τη χώρα.
Αυτό που συνάντησα στο εσωτερικό του εξοχικού μου δεν περιγράφεται με λόγια.
Δεν υπάρχουν λέξεις. Το αίμα παγώνει και το σώμα τρέμει, κρυώνει...
Η καρδιά χτυπάει δυνατά... Φόβος...
Σπασμένα όλα τα έπιπλα, τα τζάμια, τα σερβίτσια, τα ποτήρια, οι καρέκλες και αίμα...
Αίμα παντού...
Στο σαλόνι, στους τοίχους, στο διάδρομο, στην κουζίνα, στο WC...
Δεν μπορούσα να περπατήσω από τα σπασμένα αντικεμενα σε όλους τους χώρους...
Η μπαλκονόπορτα ανοιχτή, σπασμένα παράθυρα...
Βανδαλισμός, είναι λέξη που δεν μπορεί να περιγράψει τέτοια φρίκη...
Εικόνες πολέμου...
Φόβος ξανά...

Στην τουαλέτα πήγαν και εκκένωσαν. Πέταξαν μέσα το κρεμοσάπουνο, ξαναεκκένωσαν.
Τις οδοντόκρεμες και...ξαναεκένωσαν...

Τα χάνω... Νοιώθω να μη μπορώ να πάρω το βήμα μου... Μουδιάζει το κεφάλι μου... Φοβάμαι πως θα μείνω εκεί... Θα πάθω διάσειση...

Παίρνω το αυτοκίνητό μου να πάω στο αστυνομικό τμήμα του νησιού...
Ο αστυνομικός υπηρεσίας το πρώτο που με ρωτά είναι αν έχω αντιδικία με κανέναν, αν μάλωσα με κανέναν, αν υποψιάζομαι κάποιον, αν..., αν...
Του λέω πως στο χώρους μου υπάρχει αίμα κι εκείνος με ρωτά "είστε σίγουρος, κύριε";
Φόβος...

"Περιμένετε, κύριε, έξω να καλέσουμε δύο αστυνομικούς να τους δείξετε τις ζημιές σας... Σαν κι εσάς υπάρχουν πολλοί που παραπονούνται. Πού να πρωτοπάμε";

Λέει "παράπονο" την "βομβαρδισμένη" αξιοπρέπειά μου...

Το κρύο έχει κάνει το πρόσωπό μου σαν κερί...
Στην αυτοψία των αστυνομικών, ο ένας από τους δύο, ξεστομίζει φράση: "Μπουρδέλο το έχουν κάνει. Από που ν΄αρχίσω και πού να τελειώσω"...
Εξυπηρετικοί και οι δύο παραδέχονται το "βατερλό" και τηλεφωνούν στον υπεύθυνο υπηρεσίας: "Το έχουν ριμάξει, του ανθρώπου, το σπίτι", λέει και παίρνει τα στοιχεία μου...

Έχει πέσει η μέρα και είναι περασμένες 8...
Είμαι μόνος με το "τσουνάμι" της ντροπής και της ξεφτίλας μιας ενέργειας που προσπαθεί να μου "ταπεινώσει" την ανθρώπινη υπόστασή σου...
'Οποιος ζει παρόμοια κατάσταση σαν και τη δική μου, τούτη την ώρα με νοιώθει...

Επτά φορές, συνολικά, μου λεηλάτησαν το σπίτι... Ακόμη θυμάμαι τα λόγια του αστυνομικού, σε προηγούμενες κλοπές, που μου είχε πει: "Κι εσείς μη προκαλείτε με τα έπιπλά σας. Να κοιμάστε ...ΣΕ ΡΑΝΤΖΟ"!!!

Κοιτώ το αίμα στα πατώματα, στους τοίχους, στα ρούχα και μονολογώ: "Μα καλά, αυταπάγγελτα δεν πρέπει να εξιχνιάσουν την υπόθεση; Μπορεί εδώ να σκότωσαν κάποιον, να τον τραυμάτησαν, να ήταν υπό τη επίρροια ουσιών... Πρέπει εγώ να πω τί είδα σε μήνυσή μου; Και η αυτοψία των ίδιων των αστυνομικών για ποιό λόγο γίνεται";

Στο Νταμάρι του Βιλιώτη και στα σύνορα των οικισμών Μπιζάνι-Τσάμι, οι τσιγγάνοι έχουν γλέντι τρικούβερτο...
Όλοι οι κάτοικοι, χρόνια, παραπονούνται για τις κλοπές που σημειώνονται από αυτούς, αλλά πέπλο μυστηρίου καλύπτει τις "σιωπές" των ιθυνόντων...
Οποιαδήποτε ενέργεια για την εξηγίανση της περιοχής για να έρθει ο πολιτισμός όπως αρμόζει σε όντα με νόηση, βρίσκει την "τοπική μηχανή χωρίς λάδια"!!!
Ο πρόεδρος του εξωραϊστικού συλλόγου "Άγιος Λαυρέντιος", συμπαραστέκοντας στην περιπέτειά μου, μού είπε ότι παρά λίγο να βρεθεί μπλεγμένος διότι σε έκθεσή του για το πρόβλημα με τους τσιγγάνους της περιοχής είχε γράψει ότι "ίσως να γίνεται διακίνηση ναρκωτικών από τους γύφτους" και τον γλύτωσε το "ίσως" στην πρότασή του, αλλιώς θα τον έπαιρναν να καταθέσει τί ξέρει για την ..."διακίνηση"!!!

Η περιοχή βρομάει και ζέχνει από την αδιαφορία...
Λες και το κομμάτι αυτό δεν ενδιαφέρει τους εκάστοτε δημάρχους. Δεν είναι κομμάτι υπό την τοπική του αρχή και σκέπη...
Πως δεν τον ψηφίζουν πολίτες.
Πως "βόσκουν γουρούνια", εγκαταλελλειμμένα από τον "τζομπάνη" τους...
Φόβος ξανά, γιατί χάνεται και η τελευταία ελπίδα αξιοπρέπειας των κρατούντων να "κυβερνούν" σωστά!

Το Νταμάρι, που με τα φουρνέλα του άδειασε το βουνό, γεμίζει από νταλίκες που μεταφέρουν την "μαγκιά" του καθενός, δίχως οίκτο...
Λέγεται πως στην μεταφορά της "ανανδρείας" για να γεμίσει η χαβούζα, με βρωμιές και δυσωδία, που άφησαν οι προκάτοχοι που "εκμεταλλεύτηκαν το βουνό, πλούτησαν και στο τέλος το παραχώρησαν σε τσιγγάνους, εμπλέκονται και παράγοντες του δήμου"... (Ισχυρισμός κατοίκων που ξέρουν, αλλά φοβούνται να επεκταθούν)...

Την άλλη μέρα στην Αθήνα το χιόνι δεν μου επιτρέπει να κατέβω στο νησί για να κάνω μήνυση. Την Παρασκευή που καταθέτω το δράμα μου στην Ασφάλεια του νησιού, η λεκτική επίθεση του διοικητή είναι εμφανής: "Δηλαδή κύριε Βλουτή μου ρίχνετε μομφή ότι δεν ξέρω να κάνω τη δουλειά μου; Είστε νομικός; Ξέρετε καλύτερα από μένα; Αν δεν κατονομάσετε ποιούς υποψιάζεστε πώς θέλετε να τους βρούμε; Είναι οι γύφτοι; Γιατί δεν το λέτε";
Στα μάτια μου έχω τις εικόνες με το αίμα στους χώρους και παγώνει το αίμα μου, ξανά...
Λέω, στα μέσα μου, "έχω μπλέξει, δεν θα βρω άκρη"...
Είμαι ανασφαλής μεσα στην Ασφάλεια.
Ένας πολίτης που ζητάει υπεράσπιση και προστασία και δεν μου την παρέχουν...

Η μύνηση είναι κατά "παντός υπευθύνου"...
Την άλλη μέρα πήραν αποτυπώματα και δείγμα από το αίμα για DNA...
"'Αδικα παίρνω το δείγμα από το αίμα", μου λέει ευγενικά ο άνθρωπος της σήμανσης. "Απλώς θα το εξετάσουμε και το πόρισμα θα μπει στο...αρχείο"!!!

Φόβος ξανά...
Κυρίως γιατί τείνει να εξαφανιστεί το "ανθρώπινο είδος" που το κινηγούν διάφοροι "ανέραστοι", με τις ρυτίδες της σκληράδας στο πρόσωπό τους, διαβρωμένοι από τη "βολεψιά" του χτες, που ζουν στον πλανήτη "Γκούφη" απληροφόρητοι για το τί συμβαίνει στον πλανήτη των ανθρώπων!

Ανενεργά, επικίνδυνα, μυαλά...

Και τώρα με συγχωρείς...
Θέλω να αποσυρθώ, για να παρηγορήσω της ψυχής μου το "κλάμα"...

Γιατί το σύστημα βγήκε εκτός, αλλά οι καρέκλες είναι γεμάτες με βολεμένους κώλους...

Tο άρθρο αυτό δημοσιεύεται και στις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ, όπου συνεργάζομαι με τον φίλο εκδότη, Χρηστο θεοχάρη. Μπορείς να αφήσεις κι εκεί το σχόλιό σου. Τέτοιες ώρες μια κουβέντα μπορεί να αποδειχθεί βάλσαμο στον πόνο... Κάνε κλικ ...ΕΔΩ...

EUROVISION 2011: Μεγάλη Παρασκευή ο τελικός...

"Αι γενεαί πάσαι...", μόνο αυτό έλειπε από τον ταλαίπωρο διαγωνισμό της ΕΡΤ, που θύμιζε Μεγάλη Παρασκευή, με την Ανάσταση να μοιάζει μακρινή εως ανύπαρκτη!

Αφού και ο Χριστός αν είχε στη σκέψη του να επισπεύσει τη Δευτέρα Παρούσια του, γιατί ο Γιώργος έχει πάρει "λάθος το στρατί, λάθος το μονοπάτι", θα άλλαζε ημερομηνία στην ατζέντα του.

Η μιζέρια, το πένθος τύπου "τον χάσαμε, αλλά έτσι μας ήθελε ο μακαρίτης, να του τραγουδάμε", η μονοχρωμία που κούραζε το μάτι και η μοναξιά της παρουσίασης, επιβάρυνε την κατάσταση των τηλεθεατών που, εδώ και μήνες, έχουν πέσει σε βαρυά κατάθλιψη λόγω κρίσης.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ...
Έχουν κι αυτά τους παρατρεχάμενους που τους φουσκώνουν τα μυαλά...

Η κυρία Αρώνη, με ύφος "τί θέλω εγώ εδώ, με το χαρακτήρα πούχω", "τί άλλο θα κάνω για σένα ΕΡΤ που δεν γουστάρτω" και με απαξιωτικές ερωτήσεις, στον Ντέιβιντ Λιντς, τύπου "πίστευες ποτέ ότι θα συμμετείχες στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον", δεν λυπήθηκε κανέναν, αν είχε υποψία ζωής πανω του...
Δεν μπορείς, αγαπητή μου, κατά τ΄άλλα, ΕΡΤ να δημιουργείς ένα θλιβερό πρόγραμμα μόνο και μόνο για να δείξεις το δαχτυλίδι της παρουσιάστριας που, παρεμπιπτόντος, ήταν μαύρο κι αυτό...
Τον τσάκισε τον τηλεθεατή η κυρία Αρώνη, χωρίς να του δώσει, ως όφειλε, "περίοδο χάριτος"...

Η σκηνοθεσία, ο φωτισμός και ότι άλλλο μπορείς να φανταστείς για έναν τέτοιο διαγωνισμό, θύμιζαν "κηδεία συγχωρεμένου" που δεν άφησε χρήματα για να του ανάψουν έστω έναν πολυέλαιο να "φεγγίσει την τελευταία του κατοικία"...

Απέρριψαν Θεοχάρη και Σαββιδάκη για να δώσουν στο κοινό παιδιά από τάλεντ σόου, φιλότιμα, αλλά ανέτιμα για μεγάλες σκηνές...
Με χορογραφίες χωρίς αρχή, μέση, τέλος...
Με στοναρίσματα, με υπερβολές και με ντυσίματα-γδυσίματα...

Είναι σαφές πως δεν θα τα "κατάφερναν", αν αναλογιστείς ότι -πριν λίγο καιρό- τους αξιολογούσαν κριτές ως... "ερασιτέχνες" που ήρθαν για να αρπάξουν τ΄όνειρο!

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ...
Έχουν κι αυτά τους παρατρεχάμενους που τους φουσκώνουν τα μυαλά...
Όπως κάνουν τόσα χρόνια οι κυβερνώντες στον Ελληνικό λαό...

Η ΕΡΤ κονομάει τ' "αντερά" της από αυτό το "πανηγυράκι"!
Με αυτό που παρουσίασε χθες θα πρέπει να πράξει "τα δέοντα", αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου τις ευθύνες της...

Τα φαρμακεία είχαν ήδη κλείσει από νωρίς και όσα εφημέρευαν δεν είχαν αντικαταθλιπτικά χάπια, αφού στο μεταξύ τούς είχαν σωθεί και οι πιστώσεις...

Τα "οξυγόνα", για έκτακτες περιπτώσεις, τέλος...

Ένας ολόκληρος λαός, χρόνια και χρόνια, αναρωτιέται γιατί να πληρώνει "του νταβατζή τη μαχαιριά"...

Σπατάλες, ακριβούς μισθούς στους "δικούς" τους ανθρώπους, με θεάματα ανάξια για τον τηλεθεατή...

Κάποτε υπήρχαν δύο κρατικά κανάλια για την διασκέδασή του, στα μονοκρατορικά χρόνια και με την απόφαση, για το τί θέλει ο τηλεθεατής, ολοκληρωτικά των κυβερνώντων...
Ότι θέαμα του παρουσίαζαν εκείνος το πλήρωνε μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ...
Από το 1990, ο "άρτος και τα θεάματα" πέρασαν στην τηλεπολυφωνία...
Ιδιωτικά κανάλια μπήκαν στη ζωή του Έλληνα με το δικαίωμα της επιλογής στην διασκέδασή του...
Όμως, μέχρι σήμερα, πληρώνει το "νταβατζιλίκι" της ΕΡΤ, όσο κι αν διαμαρτύρεται...

Δεν αλλάζει τίποτα σ΄αυτόν τον τόπο που ευτελίζουν την τεχνή, που την ισοπεδώνουν και κοιμίζουν το πνεύμα του πολιτισμένου κόσμου...

Δεν αξίζει στον Έλληνα τέτοια ξεφτίλα, τέτοια καταδίκη.
Φούμαρα, μεταξωτές κορδέλες και λόγια της πλάνης...
Πολλοί, με αυτά που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας, αναρωτιόνται "πόση κάψα έχουν αυτοί εκεί στην ΕΡΤ να στείλουν τραγούδι στη Γιουροβίζιον", ή "τί προσδοκούν με τη συμετοχή"...
Να πείσουν την Μέρκελ να μας δει με άλλο μάτι;
Αφού έχουν προδιαγράψει τον Γολγοθά μας...
Και οι εδώ καρεκλοκένταυροι το τελειωτικό χτύπημα...

Μέχρι τότε, η κατάθλιψη ενός ολόκληρου λαού που δεν φταίει σε τίποτα, συνεχίζεται...