Το Μνημόνιο, είπε, είναι "σαν ένα τσουβάλι με μία μόνο τρύπα μέσα στο οποίο μας έχουν βάλει και μας την κλείνουν λέγοντας μας ότι δεν μπορείς ν΄αναπνεύσεις. Οι ίδιοι μας εμποδίζουν. Όλο αυτό είναι ένα κόλπο του ΔΝΤ για να μας φέρουν σε αυτό το σημείο".
Με
Οι κινήσεις εντυποσιασμού είναι για τις τηλεμετρήσεις που θα φανούν αύριο σε μια κόλλα χαρτί στο γραφείο του σταθμού...
Το πρόσφατο αίμα στους δρόμους είναι η νέα μελάνη που άρχισε να γράφει το 1ο κεφάλαιο της Νέας Ελλάδας, της πιο μαρτυρικής που έζησε ποτέ ο Έλληνας. Άλλωστε το είπε και ο Μίκης: "Αυτή η κυβέρνηση είναι... λίγο χειρότερη και από την χούντα, στους χειρισούς της".
Ναί ή όχι;
Με συγκλόνισε ο Μίκης, με προβλημάτισε ο Γ. Παπαδάκης, το λέω ξανά...
Θα μπορούσε να εγγραφεί εκτός καμέρας, όπως τόσοι απλοί που βρίσκουν να "κουρνιάσουν τα κουρελιασμένα όνειρά" τους σε μια "Σπίθα"...
Δεν χρειάζονται φανφάρες και λόγια εντυπωσιασμού, αυτές τις ώρες...
Εξηγούμε...
30 χρόνια τηλεοπτικός, με αφιλοκερδώς προσφορά στους ανάπηρους, που μόνο λίγοι αναγνωρίζουν το δύσκολο όσο και επίπονο έργο μου, που δεν πληρώθηκα ΠΟΤΕ για τηλεοπτικές μου κινήσεις να βγάλω στο "φως" ένα ανάπηρο άτομο, σε καιρούς που τους κρύβανε από την κοινωνία, το έχω στα μέσα μου να μη "φανφάρω" για να εντυπωσιάσω...
Και βέβαια αυτό που γράφω τούτη την ώρα είναι ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ο οποίος ήταν, για μια ακόμη φορά, συγκλονιστικός.
Κι εγώ, πολλές φορές, χρησιμοποίησα την επωνυμία μου για να γίνουν αποδεκτοί οι ανάπηροι Παραολυμπιονίκες που όφειλε ένα ολόκληρο κράτος να κάνει, αλλά ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ... Η τηλεόραση και γενικώς το τηλεσύστημα αγνοούσε την ύπαρξή τους. Δεν έκαναν ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ σε αυτούς! Και το πήρα όλο ΠΑΝΩ μου μέσα από την δική μου εκπομπή, αλλά και με δημοσιογράφους που εκτιμούν τον Κώστα. Επί 8 ολόκληρους μήνες τους ζάλιζα όλους για να καταλάβουν πως δεν παίζω με το θέμα... Μερόνυχτα έγραφα την ιστορία τους, τις επιτυχίες τους, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πριν, κατά τη διάρκεια + μετά τους Αγώνες + τα δημοσίευα σε φιλικά προσκέίμενες σε μένα εφημερίδες... Και, ω του θαύματος, έσπασα το κατεστημένο... Ποιός μπορεί Έλληνας να ξεχάσει, μετά από τόσες ταλαιπωρίες μου να τους εντάξω στην κοινωνία, τον "ξαφνικό έρωτα" μεταξύ των κυβερνώντων + των Παραολυμπιονικών, το 1996 σε ...προεκλογικό κλίμα;
Το κατάφερα ΜΟΝΟΣ + ποτέ δεν το εκμεταλλεύτηκα...
Ήμαστε παλιές "τηλεπουτάνες" πια + ξέρουμε τι θέλει ο "πελάτης" να του το προσφέρουμε... Δεν υπάρχει ΑΘΩΑ τηλεόραση, άρα δεν υπάρχει + ΑΘΩΟΣ χειριστής!!! Με τη μόνη διαφορά. Όποιος έχει κατέβει στο "πεζοδρόμιο" για να καταγράψει την είδηση + παράλληλα είναι και ...παρουσιαστής της, μπορεί να καταλάβει την αθωότητα της σκέψης...
Διότι υπάρχουν και αυτοί...
Ευτυχώς...
Από μικρό παιδί είμαι Θεοδωρακικός, δεν περιμένω να τον ακούσω ΣΗΜΕΡΑ για να γίνω...
Η τηλεόραση είναι ΑΤΙΜΟ πράγμα... Θέλει το "λα λα λα" της, αλλιώς σε τρώει... Έτσι τη μάθανε... Το αίμα στους δρόμους μυρίζει ακόμη. Κανείς δεν ξεχώρισε όταν το ΘΥΣΙΑΣΕ πρόσφατα για την ελευθερία της πατρίδας απ΄τους σημερινούς ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ...
ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ, ΟΛΟΙ Ε Ν Α.
ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ...
Αυτή είναι η ουσία του αγώνα. Και πάλι δεν μιλάω για τον ΜΙΚΗ... Μιλάω για όλους αυτούς που ψάχνουν την ευκαιρία να γίνουν "μαυραγορίτες" στον αγώνα...
Και δεν μιλάω, επίσης, για τον Παπαδάκη.
ΟΛΟΙ μας τους βλέπουμε και τους ξέρουμε πια. Κάνουν μπαμ μέσα στα σινιέ συνολάκια και τις επώνυμες γράβάτες... Ή μήπως όχι; Που τρώνε σε εστιατόρια πίσω από το Χϊλτον με υπουργούς της τροϊκανής κυβέρνησης, μέρα μεσημέρι και το βράδυ ..."τάσσονται" υπέρ του...πολίτη, του αδικιμένου... Συνεπώς θα πρέπει να προσέχουμε τις κινήσεις μας τηλεοπτικά...
Και μη νομίζεις πω θα έχει επίπληξη ο Γιώργος γιατί έβγαλε ξανά τον ΜΙΚΗ. Πριν από αυτό, υπάρχει συμβούλιο για την επόμενη μέρα και ένας μπούσουλας για το τί θα βγει στην εκπομπή και διαφήμιση του σημαντικού προσώπου που θα φιλοξενηθεί, με τις ευλογίες του καναλιού... Απλώς, με πείραξε η "εγγραφή από αέρος" στην κρίσημη ώρα κι από παραθυράκια...
Ξέρω πώς λειτουργεί το τηλεοπτικό σύστημα...
Από το 1981 κόντα στον Χρήστο Οικονόμου την έχω "περπατήσει" χιλιάδες ώρες...
ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ φωνές σαν του ΜΙΚΗ να ακούγονται κι αυτό είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ...
Απλά, πρέπει να ήμαστε προσεκτικοί όταν χειριζόμαστε το μέσο...











Ο
Πρώτος διαγωνιζόμενος ο 20χρονος Φινλανδός Paradise Oskar, που με μια κιθάρα ερμήνευσε το Da Da Dam, μπροστά από μια τεράστια υδρόγειο, στέλνοντας οικολογικά μηνύματα.
Ο Dino Merlin, που παίρνει μέρος για δεύτερη φορά μετά το 1999 σε Τελικό της διοργάνωσης, παρουσίασε για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη το Love In Rewind.
Σειρά είχαν οι A Friend In London από τη Δανία, φίλοι από το σχολείο, που παρουσίασαν το New Tomorrow, απευθυνόμενοι στους νέους και παροτρύνοντάς τους να πάρουν το μέλλον στα χέρια τους.
Η Λιθουανή Evelina Sašenko τραγούδησε τη μπαλάντα C'est Ma Vie, συνοδεία πιάνου, ενώ στίχους απέδωσε και στη νοηματική γλώσσα.
What About My Dreams μας τραγούδησε στη συνέχεια η Kati Wolf για την Ουγγαρία, το πρώτο dance κομμάτι της βραδιάς, πλαισιωμένη από χορευτές που με τις φιγούρες τους μας θύμισαν τα '80s.
Στη συνέχεια, επί σκηνής βρέθηκαν οι δίδυμοι Jeward –που αυτοπροσδιορίζονται ως "φουτουριστικοί Άη Βασίληδες"- από την Ιρλανδία, οι οποίοι τραγούδησαν με ζωντάνια το Lipstick.
Το χορευτικό Popular από τη Σουηδία ήταν η επόμενη συμμετοχή, με τον Eric Saade και τους χορευτές να επιδίδονται σε εκκεντρική χορογραφία. Αυτή τη φορά, το γυάλινο κλουβί που ήθελαν επί σκηνής και προβλημάτιζε τους διοργανωτές, έσπασε την κατάλληλη στιγμή.
Η Εσθονή –και ακόμα μαθήτρια- Getter Jaani βρέθηκε στη σκηνή με τους χορευτές της και το Rockefeller Street, ταξιδεύοντάς μας στο Μανχάταν.
Σειρά είχε ο –με περγαμηνές στο ακορντεόν- 23χρονος Ρώσος Alexej Vorobjov, που τραγούδησε Get You.
Επόμενη συμμετοχή η γαλλική, με το Sognu ("Θα σε ονειρευτώ" στα κορσικανικά) και τον 21χρονο Amaury Vassili, που εμφανίστηκε μόνος επί σκηνής. Πρόκειται για τον νεότερο επαγγελματία τενόρο του κόσμου.
Ο Raphael Gualazzi ερμήνευσε το Madness Of Love, τη συμμετοχή της Ιταλίας που επέστρεψε φέτος στο διαγωνισμό μετά από 14 χρόνια. Το χρίσμα πήρε ο Gualazzi στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.
In Love For A While μας τραγούδησε η Anna Rossinelli, street performer από την Ελβετία, με τζαζ διαθέσεις και τη συνοδεία κόντρα μπάσου και κιθάρας.
Τη σκυτάλη πήρε το τετραμελές boy band από τη Βρετανία, που έχει κερδίσει το διαγωνισμό πέντε φορές, παρουσιάζοντας το I Can. Η Βρετανία ελπίζει μαζί με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 να διοργανώσει και την επόμενη Eurovision.
Οι εκκεντρικοί Zdob si Zdub από τη Μολδαβία ερμήνευσαν το So Lucky, φορώντας τα κωνικά καπέλα τους (που τα φορούν ήρωες παραμυθιών της χώρας τους) και με μια νεράιδα να εμφανίζεται επί σκηνής σε μονόκυκλο.
Σειρά είχε η διοργανώτρια χώρα, με την 20χρονη Lena να παρουσιάζει τη φετινή γερμανική συμμετοχή, Taken By A Stranger, πλαισιωμένοι από χορεύτριες με ολόσωμες ασημί φόρμες – και φυσικά αποθεώθηκε από τους θεατές που βρίσκονταν στην αρένα.
Με το «feel good» τραγούδι Change και τους Hotel FM συμμετείχε φέτος η Ρουμανία. Τον τραγουδιστή εντόπισαν τα δύο άλλα μέλη του γκρουπ σε karaoke bar.
Ακολούθησε η Nadine Beiler για την Αυστρία, η οποία τραγούδησε The Secret Is Love με τη δυνατή φωνή της κι έντονα R'n'B στοιχεία.
Επί σκηνής βρέθηκε στη συνέχεια το ντουέτο από το Αζερμπαϊτζάν Ell/Nikki, που παρουσίασε το τρυφερό Running Scared.
Το κομμάτι No One παρουσίασε η 19χρονη Σλοβένα Maja Keuc, πλαισιωμένη από τέσσερις τραγουδίστριες στα φωνητικά.
Η εξαμελής μπάντα Sjonni's Friends παρουσίασε για την Ισλανδία το Coming Home. Ο Sjonni ήταν ο συνθέτης της φετινής συμμετοχής της Ισλανδίας, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή τον περασμένο Ιανουάριο. Τους στίχους έγραψε η σύζυγός του.
Επί σκηνής αμέσως μετά βρέθηκε η Ισπανίδα Lucia Perez παρουσιάζοντας το κεφάτο, σε λάτιν ρυθμό, Que Me Quiten Lo Bailao.
Στη συνέχεια, η Mika Newton ερμήνευσε το Angel για την Ουκρανία, συνοδευόμενη από καλλιτέχνη που οπτικοποίησε το τραγούδι με την τεχνική της γλυπτικής σε άμμο.
Στη δεκαετία του '60 μας ταξίδεψε η Nina που παρουσίασε το Čaroban για τη Σερβία, με ρετρό κοστούμια και χτενίσματα.
Τελευταίοι ανέβηκαν επί σκηνής οι Γεωργιανοί Eldrine και παρουσίασαν το ροκ κομμάτι One More Day. Το κομμάτι δεν είχε γραφτεί αρχικά για τον διαγωνισμό, ενώ το συγκρότημα κέρδισε την πρόκριση στον εθνικό τελικό της Γεωργίας με άλλη τραγουδίστρια.
















