Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Πήγα να ...περαιώσω ένα 4ήμερο @ κοίτα τι έγινε...

Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω...
Είπα να "περαιώσω" ένα 4ήμερο στο εξοχικό μου, να ηρεμήσω λίγο βρε αδελφέ και κοίτα τί έγινε...
Την ώρα που ανακάλυπτα έντρομος ότι τα χρήματα που έδωσα σε έναν "τσαρλατάνο" επαγγελματία κεραμοσκεπά να μου αλλάξει την οροφή του εξοχικού μου ...έσταζαν με την πρώτη νεροποντή, ένας μουσάτος έριχνε παπούτσι κατά της αδικίας που έχει βρει τον κοσμάκη εδώ και ένα 10μηνο...
Ο ακτινολόγος (Πρεπεβέζης) πέταξε το παπούτσι προς την μεριά του Γιώργου που ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη με μικρό (και άδειο) καλάθι για να μας πει πως ΘΑ τα καταφέρουμε, ΘΑ πάμε μπροστά και με πολλά ΔΕΝ...
ΔΕΝ θα φτωχύνουμε, ΔΕΝ θα πάρουμε άλλα, πέραν του μνημονείου, μέτρα (...άρα θα πάρουμε...), ΔΕΝ, ΔΕΝ, ΔΕΝ...
Και με ένα χαμόγελο μέχρι τ΄αυτιά...
Όλα πάνε καλά, κατά τον Γιώργο και 15.000 διαμαρτυρόμενοι, έξω από το χώρο όπου μιλούσε, εξέφραζαν τη δυσαρέσκειά τους...
Περαίωνε (προσφιλής πια έκφραση) ότι είχε προγραμματίσει να πει, χωρίς να προσφέρει ΤΙΠΟΤΑ...
Η βελόνα του ριαδιοφώνου κολημένη, από βαριεστιμάρα, στο "πρώτο θέμα" άκουγα τα σχόλια και γελούσα ενώ έβλεπα το σαλόνι μου μέσα στα νερά...
Έφτιαχνα τις βαλίτσες μου για να γυρίσω πίσω, με την κυρία Βασιλική τη μάνα και το κινητό να χτυπάει τρελά...
Ήθελα να ήξερα τον ..."χορηγό" των γενεθλίων μου και θα του έλεγα εγώ, μονολογούσα, όσην ώρα ευχαριστούσα τον φίλο-συμβουλάτορα από το ανοιχτό παράθυρο...
11 Σεπτεμβρίου και είχα ΚΑΙ τα γενέθλιά μου... Παιδί μου ενός "κακού" μύρια έπονται, λέει ο λαός και δεν έχει άδικο...
Μεγάλωνα και έσταζε η οροφή και έπεφτε παπούτσι κι έξω ο καιρός να δείχνει σε ...τρέιλερ τι θα ...προκύψει το χειμώνα και ένα μύνημα στο κινητό που ερχόταν εκείνη την "ακατάλληλη" στιγμή να με ...πεθαίνει" από τα γέλια: "Ψάχνω από το πρωί να βρω κουτάκι με καρδούλες στα μέτρα του δώρου μου, αλλά δεν βρίσκω. Ξέρεις γιατί; Γιατί η αγάπη μου για σένα είναι μεγάλη"...
Φτου, είπα... Μόλις έχασα ...ένα δώρο!...
Δεν έχασα την ...ψυχραιμία με την ...απώλεια του δώρου!
Πήρα το αυτοκίνητό μου για την επιστροφή... Ένας τύπος που με αναγνώρισε στο φανάρι, μου φωνάζει: "Βάλε βενζίνη, Κώστα. Τη Δευτέρα ΘΑ κλείσουν τα βενζινάδικα. Άσε που ΘΑ ακριβύνουν και την βενζίνη"...
Μόλις είχα καταλάβει τα ΘΑ του Γιώργου στη θεσσαλονίκη...
Ήθελα να ήξερα τον ..."χορηγό" των γενεθλίων μου και θα του έλεγα εγώ, μονολογούσα, όσην ώρα ευχαριστούσα τον φίλο-συμβουλάτορα από το ανοιχτό παράθυρο...

Η ουρά σε βενζινάδικο στα 800 μέτρα... Δεν ...με πιστεύω, είπα...
Βρέχει, η σκεπή μου στάζει κι εγώ ...μεγαλώνω μέσα στο αυτοκίνητο!
Το κινητό να χτυπάει τρελά και πάλι... Και ο Γιώργος ΗΡΕΜΟΣ, όπως πάντα, να εξαγγέλει... αισιοδοξία, μέσα από τη συχνότητα του ραδιοφώνου!...
Ηρέμησε Κώστα, προέτρεψα τον εαυτό μου... Δεν μπορεί, ΘΑ φτάσεις σπίτι, η οροφή ΘΑ φτιαχτεί, ο καιρός θα ...ξανοίξει... Μόνο ο Γιώργος ΔΕΝ ΘΑ αλλάξει...
Κι έτσι, έβαλα το τραγούδι με τους αγαπημένους μου φίλους , Γιάννη και Παντελή, έδωσα ένα φιλή στη Βασιλική και συνέχισα την περιπέτεια...
Το βράδι περίμενα κόσμο στο σπίτι...
Τουλάχιστον αυτό δεν ΘΑ στάζει...
Κι εγώ ΔΕΝ φταίω που μεγαλώνω. Φταίει η ζωή που είναι μικρή!...
Ωραία δικιολογία για να βρεις ξανά τα χαμόγελό σου!
Και το βρήκα!

10 σχόλια:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΝΕΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΚΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.
ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΟΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ.

Σταλαγματιά είπε...

Εγώ θα σου πω πως ενώ ο κοσμάκης ανοίγει δέκα τρύπες στην ζώνη του αυτοί μου θέλουν εκθέσεις και τα λοιπά με έξοδα πόσες χιλιάδες ευρώ.
Και κανείς δεν μιλά ως συνήθως, ένα παπούτσι πετάχτηκε κι αυτό δεν βρήκε τον στόχο που έπρεπε.
ΈΛΕΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ είπε...

@ JK O SKROYTZAKOS

Φίλε μου, σ΄ευχαριστώ θερμά.

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ είπε...

@ Σταλαγματιά

Σταλαγματιά μου, είναι θαρρείς και κατοικούν σε άλλον πλανήτη.
Κι έρχονται, μια φορά στο τόσο, για να μας πουν πως πάμε καλά.
Εκτός ότι είναι επικίνδυνο είναι και ανόητο να νομίζουν πως ο κοσμάκης θα μείνει με σταυρωμένα χέρια...

Εγώ λυπάμαι τη νεολαία που θα θυσιαστεί για το δικό της -και πάλι- "Πολυτεχνείο"!

Panos Patagiannis είπε...

αυτά αγαπητέ κώστα τα βιντεοσκοπούν για να έχει η κρατική τηλεόραση αρχείο...!!!πως αφήνεις έτσι τις νεότερες γενιές χωρίς εικόνα? να τα χιλιάσεις φίλε μου και μη στενοχωριέσαι, ο άνθρωπος είναι πιο ανθεκτικός από σκεπές, από διεθνείς εκθέσεις, από παπούτσια, από βενζίνες και από την ίδια τη ζωή!

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ είπε...

@ Panos Patagiannis

χα χα χα
Να σου πω, το... σκέφτηκα για λίγο, αλλά μετά (ξανα)σκέφτηκα πως θα με βάζανε με τα... ντοκιμαντέρ που αναφέρονται σε πολλαπλασιασμούς, μυρμήγκια και κατσαρίδες!...

Μπρρρρρ...Είπα, μεγαλώνω, αλλά όχι με "νυχτερίδες κι αράχνες"!

χα χα χα

Σ΄ευχαριστώ πολύ. Πάνο,για τις ευχές σου.

Artanis είπε...

Χρόνια πολλά Κώστα μου, να σε χαιρόμαστε!!!
Να περνάς καλά, να είσαι πάντα χαμογελαστός και αισιόδοξος, και να τα λες έξω από τα δόντια!!!
Έτσι σε θέλουμε!!!
Φιλιά πολλά από ΝΖ...

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ είπε...

@ Artanis

Artanis μου, σε ευχαριστώ θερμά για τις όμορφες ευχές σου.

Σημαντικό είναι ότι έχω σπουδαίους ανθρώπους που με "συντροφεύουν", σαν και σένα...

Έτσι το διάβα της ζωής γίνεται πιο ανεκτικό.

Σε φιλώ.

Leviathan είπε...

krima gia to papoutsi pou de vrike stoxo...ta auga i8ela na xero xa8ikan? kalisperaaa kai xronia pollaaaaa!

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ είπε...

@ Leviathan

χα χα χα χα χα ...


Σ ευχαριστώ πολύυυ.