Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

ΜΝΗΜΗ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ: Σιωπή, μιλάει η Επέτειος...

Αγγελος, ετών 15

6 χρόνια πέρασαν από τότε που ένας πιτσιρικάς, με τον άδικο χαμό του, έμελλε να γίνει η "ελπίδα και το χαμένο όνειρό" της νεολαίας και όχι μόνο που αντιπαλεύται στις μέρες μας το "κτήνος" σύστημα, με το ξεσκονισμένο σύνθημα "ψωμί - παιδεία ελευθερία". Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος έφυγε νωρίς, αλλά έχει μείνει στη μνήμη όλων. Είναι πλέον "χέρι" για να πιαστεί κάθε αδυναμία, κάθε απόγνωση, κάθε απαισιοδοξία... Κόντρα στην βαρβαρότητα των καιρών, χωρίς δημοκρατία και αξιοπρέπεια. Που όλα ξεπουλιούνται εν ονόματι της πατρίδας και του...συμφέροντος! Από "πατριώτες" που θέλουν το καλό μας...



6 επέτειος στη μνήμη του μέλλοντος!
Active Member: "Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη,
γκρεμίζω ουρανούς, λυτρώνω μάνες και γιους.
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι·
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι.
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη.
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι
"

Σ
ήμερα συμπληρώνονονται 6 χρόνια από τον άδικο χαμό του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου... Αυτό το παιδί που έφυγε από τη ζωή πριν "ανθίσει"...
Ο θάνατός του διαπιστώθηκε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου διακομίσθηκε με ασθενοφόρο.
Παρά τους ισχυρισμούς των δύο ειδικών φρουρών που ήταν πλήρωμα περιπολικού του τμήματος Εξαρχείων, ότι δέχθηκαν επίθεση με πέτρες και ξύλα από ομάδα 25- 30 αντιεξουσιαστών και αμυνόμενοι έβγαλαν τα υπηρεσιακά τους όπλα και πυροβόλησαν, αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν ότι του συμβάντος είχε προηγηθεί λεκτικός διαπληκτισμός με παρέα νεαρών που καθόταν σε καφετέρια.
Οι δύο ειδικοί φρουροί στάθμευσαν το υπηρεσιακό αυτοκίνητο κοντά στη διμοιρία των ΜΑΤ που βρισκόταν στη Χ. Τρικούπη, στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ και επέστρεψαν πεζοί στο σημείο όπου είχαν διαπληκτισθεί με τους νεαρούς.
Όταν κάποιοι εκσφενδόνισαν μπουκάλια μπύρας προς το μέρος τους, έβγαλαν τα υπηρεσιακά τους όπλα και ο ένας πυροβόλησε. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι πυροβόλησε δύο φορές στον αέρα και μία στο έδαφος, ωστόσο τον διέψευσε το γεγονός ότι ο άτυχος 15χρονος έχει τραύματα στο στήθος και την κοιλιά.
Παράλληλα, αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν ότι σήκωσε το όπλο του και σημάδεψε.

Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου- Ανδρέα Γρηγορόπουλου ξέσπασαν βίαια επεισόδια στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Ιωάννινα, την Πάτρα, τα Χανιά και το Ηράκλειο.
Στην Αθήνα ανυπολόγιστες οι ζημιές στους δρόμους γύρω από τα Εξάρχεια, την Ακαδημίας, τη Σόλωνος, την Ερμού -όπου μεγάλος αριθμός καταστημάτων πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν. Επεισόδια έγιναν και στο Μοναστηράκι, ενώ οι περισσότεροι δρόμοι του κέντρου παρέμεναν κλειστοί όλη τη νύχτα.
Επτά άτομα συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.
Υπό κατάληψη το Πολυτεχνείο, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο και η Νομική Σχολή. 
6 χρόνια μετά, η Ελλάδα μνημονεύεται και η νεολαία σκέφτεται να μεταναστεύσει...
Τα χρόνια πέρασαν και κανείς από αυτούς που "έχουν και το μαχαίρι και το καρπούζι" δεν έχει αντιληφθεί τον παλμό και την σκέψη του μέλλοντος...
Έψαξα να βρω στο αρχείο μου κάτι που να με συγκινεί τούτη τη μέρα μνήνης αυτού του παιδιού που έφυγε νωρίς... και νομίζω πως το βρήκα.
Διαβάζω ξανά τις σκέψεις των φίλων του Αλέξη σε ένα συγκινητικό γράμμα που δεν αφήνουν, τα ίδια τα παιδιά, να κιτρινίσει όπως είναι η μοίρα του "παρελθοντος"...
Διάβασε:
Επιστολή των φίλων του Αλέξη
ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

Δεν είμαστε τρομοκράτες, "κουκουλοφόροι", "γνωστοί άγνωστοι". ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ. Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι.... Κάνουμε όνειρα - μη σκοτώνετε τα όνειρά μας. Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας. ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη "βιτρίνα", παχύνατε, καραφλιάσατε, ΞΕΧΑΣΑΤΕ. Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε, Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. ΜΑΤΑΙΑ. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι, έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε. Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες; Γιατί δε βγαίνουν έξω: ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα.
ΕΜΕΙΣ κλαίμε κι από μόνοι μας.

ΑΛΕΞΗΣ Γρηγορόπουλος, σύμβολο "ελπίδας" στα δύσκολα χρόνια! 



Δεν υπάρχουν σχόλια: