Ο Κώστας Βλουτής για την Παγκόσμια Ημέρα των Αναπήρων...

 Μια μέρα, κάθε χρόνο, αφιερωμένη για να μην αισθανόμαστε τύψεις στη συνείδησή μας για το υπόλοιπο χρόνο που τους πετάμε στον "Καιάδα" της σκέψης μας...

 του Κώστα Βλουτή

Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμΕΑ

kostas.vloutis@gmil.com

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ η 3η του Δεκέμβρη και ως είδηση δεν θα δεις κανέναν να τον απασχολεί...

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ δεν θ΄ακούσεις....

Από το πρωί οι τελε-εισαγγελείς, στη σιγουριά του καθημερινού, μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, με τη φωνή πότε να θυμίζει "Βουγιουκλάκη" στο... αρσενικό του και πότε... και καλά, μαχαλόμαγκες που τα βάζουν με ...τροϊκανούς και ...φίλους (βλέπε Στουρνάρα και λοιπούς συγγενείς) και πότε να "κλαψουρίζουν" την 13χρονη Σάρα που τη σκότωσε το "μαγκάλι" των δανειστών, με αυτό το κλάμα, το γνωστό, κατόπιν εορτής...

ΟΛΟΙ κι απόψε στην καρακοσμάρα τους...

Κι έχεις αυτή την κατηγορία των ανθρώπων, στη αυγή του 2014, ξανά στο περιθώριο, ξανά στην αφετηρία για νέους αγώνες...

Να δίνουν τη μάχη τους και πάλι για την επανάκτηση των δικαιωμάτων τους, να αγωνίζονται για το αυτονόητο...

Και πάλι...

"Δεν μπορείς να θεσμοθετήσεις νομικά ηθικούς κανόνες, αλλά μπορείς να κατευθύνεις τη συμπεριφορά. Οι επιταγές του νόμου δεν μπορούν να μεταβάλλουν τα αισθήματα, αλλά μπορούν να αποτελέσουν ένα φραγμό για όσους δεν έχουν αισθήματα".

Αυτά τα λόγια ανήκουν στο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, Αμερικανό αγωνιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σε αυτό τον απέραντο κόσμο, αυτά τα λόγια, μπορούν να φανούν ενθαρρυντικά για τα άτομα με αναπηρία που συνήθως τα αντιμετωπίζουμε με στερεότυπα. 

Που δεν τα βλέπουμε ως πραγματικούς ανθρώπους με αληθινή ζωή.
Πως αποτελούν ένα σημαντικό -υπαρκτό- κομμάτι στο γενικό σύνολο και εθελοτυφλούμε...

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθει πριν ξεσπάσει η κρίση, τα τελευταία χρόνια έχουν χειροτερέψει (γνώμη στο 46,6% των ερωτηθέτων) τα πράγματα σε ότι αφορά τον πληθυσμό των κινητικά αναπήρων. 

Στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση και στην ίδια ερώτηση, το ίδιο ποσοστό αποδεικνύει ότι τα πράγματα έχουν βελτιωθεί...

Τί φταίει, λοιπόν και στην χώρα μας το θέμα των αναπήρων δεν μπαίνει στην σωστή του διάσταση;
Και ποιός θα απαντήσει;

'Οταν η επιδοματική πολιτική προς τους αναπήρους έχει αυξυθεί κατά...1,3% και το 34,2% το βρίσκει ανεπαρκές. Τα τρία τελευταία χρόνια, χρόνια της κρίσης, η επιδοματική πολιτική έχει θυσιαστεί για να ...σωθεί η χώρα...

'Οταν δεν υπάρχει ψυχολογική-συμβουλευτική υποστήριξη (57,8%) από ειδικούς επιστήμονες του δημοσίου ή και του ιδιωτικού τομέα, γι αυτόν τον πληθυσμό που μόνο το 17,4% είναι αυτοεξυπηρετούμενο.

'Οταν το 46,8% έχει την κατώτερη εκπαίδευση και αυτή με δυσκολία από την μη προσβασιμότητα των χώρων (ποσοστό 70,5%).

Η μη προσβασιμότητα των κτιρίων είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα των ατόμων με αναπηρίες, για την ένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο.

Η Αθήνα, πρωτεύουσα της Ελλάδας, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία από την Ευρωπαϊκή 'Ενωση, έχει χαρακτηρισθεί ως η πρώτη πρωτεύουσα της Ευρώπης που είναι αφιλόξενη και σκληρή μπροστά στα προβλήματα των ΑμΕΑ, όσο αφορά την προσβασιμότητά τους σε κτίρια.

 

*  Από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής του γράφοντος... Να πετύχει την "Ισοτιμία σε Όλα" μεταξύ των "δικών" του Παραολυμπιονικών και των αρτιμελών Ολυμπιονικών, στα πέτρινα χρονια του ειδικού αθλητισμού... Και με τον φίλο του χρυσό Ολυμπιονίκη ιστιοπλόο, Νίκο Κακλαμανάκη, να τους βάλει στο "κάδρο" της Ιστορίας. Στο Μέγαρο Μαξίμου, μαζί με τον Κώστα Βλουτή, οι "δικοί" του Ολυμπιονίκες (Κώστας Φύκας, Γιώργος Τοπτσής, Γιώργος Πετρόπουλος, Δημήτρης Κωσταντάγκας, Μάκης Βρυώνης, Αντώνης Γιαπουτζής, Κυριάκος Γριβέας, Θανάσης Τσιβίλης, Χρόνης Χρονόπουλος, Χρήστος Αγγουράκης, Στέφανος Αναργύρου και Χρήστος Ταμπαξής) σε μια συνύπαρξη με τους Ιωάννη Μελισσανίδη, Πύρρο Δήμα, Νίκο Κακλαμανάκη, Νίκη Ξάνθου, Λάμπρο Παπακώστα και άλλους... Το στιγμιότυπο αυτό έκανε το γύρο του κόσμου, μέσω Ασοσιέτεντ πρες...

'Οταν το 43,8% αναζητά εργασία και το 46,6% μένει άνεργο, ενώ το 41,1% δεν προσλαμβάνεται από επιχειρήσεις...

'Οταν το 74,5% δεν έχει άδεια οδήγησης και το 56% δεν χρησιμοποιεί, για την μετακίνησή του, μέσο μαζικής μεταφοράς.
Το ανάπηρο άτομο ζει μαζί με την οικογένεια (89.9%) ή κάπου αλλού, δηλαδή σε κάποιο δημόσιο ή ιδιωτικό ίδρυμα.

Σήμερα, το 27,4% ενοχλείται από τον κοινωνικό στιγματισμό και την αποστροφή των υπολοίπων, ενώ το 24,7% θεωρεί ανεπαρκείς τις κοινωνικές υπηρεσίες και τη βοήθεια που του παρέχουν, αλλά και την πρόσβαση σε αυτές...

Αυτός ο ειδικός πληθυσμός που το 39,4% πάσχει από ημιπληγία, το 38,5% από τετραπληγία και το 11% από παραπληγία, θεωρείται ασθενής.

Η πολιτεία είναι υποχρεωμένη για την φροντίδα του.
Απαιτούνται βαθιές αλλαγές που έχουν να κάνουν με την κοινωνική αντίληψη και την χάραξη σοβαρής πολιτικής, όπως συμβαίνει στις ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.
Να δώσουμε ευκαιρίες στο ανάπηρο άτομο προκειμένο να το καταστήσουμε ενεργό πολίτη.
Το δικαιούται...

Μα, επιτέλους, πρέπει να το καταλάβουμε.
"Τίποτα δεν χάνεται, όσο το μυαλό μένει ανέπαφο από κάθε είδους αναπηρία".

Γιατί, όπως λέει και ο Νίκος Καζαντζάκης στον "καπετάν Μιχάλη" του για την αξία του ανθρώπου: "Να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο και να είναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως δεν θα λυποψυχήσει, αν δεν ακούσει τί του κανορχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια και την ψυχή του και εξακολουθεί να νικάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα"...

Και ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας Χέμινγουεϊ στο "ο γέρος και η θάλασσα":  

"Μπορεί ο άνθρωπος να καταστρέφεται, αλλά ποτέ δεν νικιέται...".

Αν όλα αυτά μπουν στη σωστή τους βάση, τα κατεργαστεί το μυαλό μας και περάσουν στη συνείδησή μας, τότε τα παραπάνω ποσοστά και οι ψυχροί αριθμοί θα μείνουν στο κακό μας παρελθόν.
Γιατί το ανάπηρο άτομο θα έχει περάσει πλέον στην καρδιά μας...
Στη θέση που του αξίζει...

Συλλαλητήριο ΑΜΕΑ

Αγωνία ατόμων με αναπηρία την περίοδο οικονομικής κρίσης

Ενόψει του μεγάλου πανελλαδικού παν-αναπηρικού συλλαλητηρίου που διοργανώνει την 3η Δεκέμβρη Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, η Ε.Σ.Α.μεΑ. απέστειλε ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό προκειμένου να του εκφράσει την κραυγή αγωνίας εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων με αναπηρία. Το πλήρες κείμενο της επιστολής είναι:

«Κύριε Πρωθυπουργέ,

Η 3η Δεκέμβρη 2010 - Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία βρίσκει τη χώρα μας εν μέσω μιας δεινής οικονομικής κρίσης. Οι συνέπειες της έχουν ήδη εμφανιστεί στη ζωή των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων, μεταξύ των οποίων την πρώτη θέση κατέχουν τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

Ένα χρόνο πριν, εν όψει της περσινής Εθνικής Ημέρας ΑμεΑ, η Ε.Σ.Α.μεΑ., από τη θέση του τριτοβάθμιου κοινωνικοσυνδικαλιστικού φορέα των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, είχε επισημάνει, με Υπόμνημά της προς εσάς, την αναγκαιότητα θέσπισης ενός Εθνικού Προγράμματος για την Ένταξη και την Κοινωνική Προστασία των ατόμων με αναπηρία, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις απόλυτα εναρμονισμένες με τους στόχους και τις δεσμεύσεις των προγραμματικών σας δηλώσεων.

Ένα χρόνο πριν, ανήμερα την 3η Δεκέμβρη του έτους 2009 σε συνεδρίαση του Υπουργικού σας Συμβουλίου δηλώνατε: «Σήμερα, είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Ατόμων με Αναπηρία. Δίνουν τη μάχη για πρόσβαση, μάχη για την εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς ζωής, μάχη για την ισότιμη συμμετοχή. Αυτή η κυβέρνηση εξελέγη από τον Ελληνικό λαό για να καταπολεμήσει κάθε ανισότητα. Για μια ανθρώπινη κοινωνία. Και θέλω να στείλω ένα μήνυμα από εδώ, απ' όλους μας, σε όλους τους συμπολίτες μας, με οποιαδήποτε μορφή αναπηρίας. Είναι κεντρική μας προτεραιότητα να άρουμε τα εμπόδια και να τους υποστηρίξουμε, ώστε να μπορούν να ζουν ανεξάρτητα και αξιοπρεπώς. Η πολιτική μας θα έχει συνέργειες με όλα τα Υπουργεία. Από την εργασία, την απασχόληση, μέχρι την αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας. Απ' την εκπαίδευση μέχρι την εξασφάλιση πρόσβασης στα μέσα μεταφοράς, στην πληροφορία, στις υπηρεσίες.»

Η ανωτέρω δήλωσή σας, η οποία ήταν απόλυτα εναρμονισμένη με τη δικαιωματική προσέγγιση των ατόμων για την αναπηρία, δημιούργησε, εύλογα, ελπίδες σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Το μόνο που έμενε για να γίνουν οι ανωτέρω δηλώσεις πράξεις ήταν συγκεκριμένες ενέργειες με πρώτη τη σύγκλιση Υπουργικού Συμβουλίου υπό την Προεδρία σας. Αυτό ήταν το κεντρικό αίτημα της Ε.Σ.Α.μεΑ., το οποίο είχε αποσπάσει και τη δέσμευσή σας για την ικανοποίησή του.

Ένα χρόνο μετά, καθώς πλησιάζει η 3η Δεκέμβρη 2010, η χώρα μας αντιμετωπίζει μία από τις δυσκολότερες, αν όχι τη δυσκολότερη, περίοδο οικονομικής ύφεσης. Ένα χρόνο μετά, έχουν ληφθεί επώδυνα οικονομικά και κοινωνικά μέτρα, τα οποία έχουν σημαδέψει την καθημερινή ζωή εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών αυτής της χώρας. Τα σημάδια αυτής της οικονομικής ύφεσης έχουν αποτυπωθεί, όπως συνήθως συμβαίνει, στις ζωές των πιο αδύναμων κοινωνικά ομάδων. Τώρα πια χρειάζεται τόλμη για να μη γίνουν αυτά τα σημάδια βαθιές πληγές. Τώρα πια χρειάζεται τόλμη και πολιτική αρετή για να μη βρεθούν τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους εκτεθειμένοι στην εξαθλίωση.

Τώρα πια οι δεσμεύσεις του παρελθόντος από μέρους σας θα πρέπει να γίνουν σαφείς και διακριτές πράξεις, γιατί δυστυχώς ένα χρόνο τώρα τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους έχουν επωμιστεί μεγάλο βάρος αυτής της οικονομικής κρίσης μέσω επώδυνων μέτρων από τα οποία, ούτε καν αυτοί, οι φτωχότεροι των φτωχών, δεν εξαιρέθηκαν.

Ένα χρόνο τώρα τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους, ακόμη και σε επίμαχες περιόδους λήψης επώδυνων πολιτικών μέτρων, μέσω των οποίων ακυρώνονταν εν μια νυχτί ευνοϊκές ρυθμίσεις για τα άτομα με αναπηρία συνάντησαν κλειστές κάποιες από τις πόρτες Υπουργών της Κυβέρνησης σας. Η Ε.Σ.ΑμεΑ, εκφραστής του 10% του ελληνικού πληθυσμού, αναγκάστηκε σε κάποιες περιπτώσεις να προχωρήσει σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, προκειμένου να μπορέσει να συναντήσει μέλη του Υπουργικού σας Συμβουλίου. Σε καμία όμως περίπτωση δεν θα θέλαμε να αγνοήσουμε και μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου με τα οποία είχαμε διαρκή και εποικοδομητική συνεργασία. Στις συσκέψεις, όμως, που διοργανώνονταν υπό την Προεδρία σας με το σύνολο των Κοινωνικών Εταίρων για επίμαχα και άκρως ενδιαφέροντα κοινωνικά ζητήματα που αφορούσαν τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων με αναπηρία, η Ε.Σ.Α.μεΑ. δεν εκλήθη ποτέ. Ήμασταν και είμαστε βέβαιοι ότι αυτό δεν το γνωρίζατε. Τώρα όμως το γνωρίζετε και αναμένουμε τις δικές σας ενέργειές σας για να μην μείνει κενή περιεχομένου η νομοθετική ρύθμιση (ν. 2430/96) που ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, βάσει της οποίας, η Ε.Σ.Α.μεΑ. αποτελεί τον επίσημο Κοινωνικό Εταίρο της Ελληνικής Πολιτείας. Άλλωστε κατά την περίοδο που ήσασταν αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης η Ε.Σ.ΑμεΑ. καλούνταν σε όλες τις συσκέψεις και εκδηλώσεις.

Με φόντο αυτές τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις, η Ε.Σ.ΑμεΑ. και τα μέλη της καλούν ανήμερα την 3η Δεκέμβρη – Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους από κάθε γωνιά της χώρας σε Πανελλήνιο – Παναναπηρικό Συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος με κεντρικό αίτημα το σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός Εθνικού Προγράμματος για την αναπηρία σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.

Η φετινή 3η Δεκέμβρη – Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία δεν μπορεί παρά να αποτελέσει ημέρα άσκησης κοινωνικού ελέγχου, αγώνα και διεκδίκησης. Τα άτομα με αναπηρία κάθε ηλικίας απ’ όπου και αν βρίσκονται ενώνουν τη φωνή τους στην Πλατεία Συντάγματος και διεκδικούν τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων κοινωνικής και οικονομικής προστασία τους. Τη φετινή 3η Δεκέμβρη με απόφαση των ιδίων των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους η Πολιτεία πρέπει να σιγήσει και να αφουγκραστεί το δίκαιο των αιτημάτων τους και η κοινωνία να βρεθεί αλληλέγγυα μαζί τους στην Πλατεία Συντάγματος. Στο άκουσμα των δίκαιων αιτημάτων του, το μήνυμα των οποίων έχετε λάβει επανειλημμένως, αναμένουμε τις δικές σας διακριτές ενέργειες. Ενέργειες στην αφετηρία των οποίων βρίσκεται η σύγκλιση Υπουργικού Συμβουλίου με την επίσημη συμμετοχή των εκπροσώπων της Ε.Σ.ΑμεΑ.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Η εκπόνηση δημοσίων πλέον πολιτικών για την αναπηρία δεν μπορεί και δεν πρέπει να καθυστερήσει. Όσο ποτέ άλλοτε, αυτή την περίοδο τα άτομα με αναπηρία έχουν την ανάγκη λήψης θεσμικών πολιτικών κα μέτρων που θα αποτελέσουν δίχτυ οικονομικής και κοινωνικής προστασίας για αυτούς και τις οικογένειες τους.

Οι πολίτες με αναπηρία, τον τελευταίο χρόνο βιώνουν την πρωτοφανή κατάρρευση των δομών του συστήματος πρόνοιας και υγείας. Ο περιορισμός του δημοσιονομικού ελλείμματος δεν νοείται να επιτευχθεί μέσω της συρρίκνωσης των δαπανών που αφορούν στη χορήγηση αποτελεσματικών θεραπευτικών μεθόδων και νέων αποτελεσματικών φαρμάκων. Η κατάσταση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία και οι χρόνια πάσχοντες στο χώρο της υγείας είναι απογοητευτική. Σε εποχές που η επιστήμη και η τεχνολογία αναπτύσσονται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες οι οικονομικές πολιτικές για την υγεία και την πρόνοια απειλούνται με κατακόρυφες περικοπές.

Οι συνταξιούχοι με αναπηρία, ωσάν να ανήκαν στους έχοντες και κατέχοντες αντιμετώπισαν τη δραματική μείωση του εισοδήματός τους. Μετά από χρόνια έχασαν το δικαίωμα της έκπτωσης των εισιτηρίων τους στο πιο λαϊκό μέσο μαζικής μεταφοράς, στο τραίνο. Ο ασφαλιστικός οργανισμός του Δημοσίου δεν έχει καλύψει τις θεραπευτικές μεθόδους χιλιάδων χρονίων πασχόντων εδώ και ένα χρόνο. Τα ασφαλιστικά ταμεία προβαίνουν σε μειώσεις των συνταγογραφούμενων φαρμάκων εις βάρος της υγείας των ατόμων με αναπηρία και χρονίων παθήσεων, και αυτό γιατί οι Διοικήσεις των Ασφαλιστικών Οργανισμών δεν έχουν κατανοήσει την αναγκαιότητα της διαβούλευσης με τις οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία, οι οποίοι είναι οι πρώτοι που θέλουν το συμμάζεμα των δημοσίων οικονομικών, όχι όμως εις βάρος της υγείας τους και εις βάρος της ποιότητας των καθημερινών συνθηκών ζωής τους.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Τα σύγχρονα αρνητικά παραδείγματα που μπορούμε να αναφέρουμε είναι εκατοντάδες και ασφαλώς δεν τιμούν τον πολιτισμό της ελληνικής κοινωνίας, η οποία δεν γέννησε μόνο τη Δημοκρατία αλλά και τις δημόσιες πολιτικές πρόνοιας, όχι ως εκδηλώσεις ¨φιλανθρωπίας¨ αλλά ως εκδηλώσεις συγκροτημένης πολιτικής. Ο άμεσος τρόπος αντιμετώπισης της επώδυνης αυτής κατάστασης, που αποτυπώνεται στοιχειωδώς σε αυτή την επιστολή μας, είναι ένας. Η άμεση σύγκλιση Υπουργικού Συμβουλίου υπό την Προεδρία σας, όπου και θα τεθούν συγκροτημένα μεθοδικά και συνδυαστικά οι βασικές κατευθυντήριες γραμμές για τη θέσπιση ενός Εθνικού Προγράμματος για την κοινωνική ένταξη την κοινωνική προστασία των ατόμων με αναπηρία και την άρση κάθε μορφής διάκρισης σε βάρος τους.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους, συναισθάνονται ότι η σωτηρία της χώρας είναι εθνικός σκοπός, και είναι οι πρώτοι που έχουν αναγνωρίσει τις μεγάλες δυσκολίες που έχετε συναντήσει μέχρι σήμερα. Όμως, οποιαδήποτε εθνική προσπάθεια εάν δεν λαμβάνει υπόψη της την προστασία των πιο ευπαθών κοινωνικά ομάδων της δεν μπορεί να έχει επιτυχία. Εάν η εθνική προσπάθεια για τη σωτηρία της χώρας θέσει σε κίνδυνο τις αρχές και τα αξίες που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του Κοινωνικού Κράτους, τότε αυτή η προσπάθεια δικαίως τίθεται σε αμφισβήτηση από την πολυπληθή και ευπαθή κοινωνική ομάδα των ατόμων με αναπηρία.

Είμαστε βέβαιοι ότι εσείς δεν θα επιτρέψετε τη λήψη πολιτικών που δε συνάδουν με τις αρχές στις οποίες οικοδομήθηκε η Δημοκρατία και το Κοινωνικό Κράτος

Το αναπηρικό κίνημα της χώρας ενωμένο και δυνατό αναμένει, εν’ όψει της 3ης Δεκέμβρη 2010, συγκεκριμένες και διακριτές πράξεις από μέρους σας, οι οποίες θα ανοίξουν δρόμο ελπίδας σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους.

Με εκτίμηση

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ι. ΒΑΡΔΑΚΑΣΤΑΝΗΣ
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΧΡ. ΝΑΣΤΑΣ»

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Πρόεδρο της Ε.Σ.Α.μεΑ. κ. Ι. Βαρδακαστάνη στο κινητό τηλέφωνο 6937157193.