ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, αγαπημένε Λουκιανέ Κηλαηδόνη...

ΕΦΥΓΕ ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΣΤΑ 74 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

"Το πάρτυ" τελείωσε. Θα "κάτσουμε σπίτι"...

Με την απώλεια του Λουκιανού, "έφυγαν" και "τα καλύτερά μας χρόνια"...

Ο Λουκιανός, όπως αναφέρει και η ανάρτηση της συζύγου του, βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.,  Αννας Βαγενά, "έφυγε σήμερα, 7 Φεβρουαρίου 2017, τα ξημερώματα από κοντά μας".

Με αυτό τον τρόπο, η κα Βαγενά, ενημέρωσε τους θαυμαστές του, μέσα από το προφίλ της  στο Facebook...

Ευχαρίστησε τους γιατρούς και όλους όσοι τους συμπαραστάθηκαν στις δύσκολες στιγμές και δήλωσε πως η κηδεία του "φτωχού και μόνου καουμπόι" θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο...

Αντί στεφάνων, οι οικείοι του ζητούν να ενισχυθεί οικονομικά με κατάθεση χρημάτων σε λογαριασμό της Εθνικής Τραπέζης "μια αγαπημένη οικογένειά μας που τοπ έχει ανάγκη".

Το βιογραφικό του Λουκιανού Κηλαηδόνη, σύμφωνα με την wikipedia:

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε στην Κυψέλη στις 15 Ιουλίου 1943. Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και κατόπιν Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, χωρίς ποτέ να ασκήσει αυτό το επάγγελμα. 

Η καλλιτεχνική καριέρα του Λουκιανού Κηλαηδόνη ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '70, όταν έγραψε τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου "Η Πόλη μας".
Τα τραγούδια, στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε, ερμήνευσαν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς.
Συνέχισε παραγωγικότατος με πολλά τραγούδια και περισσότερη μουσική (προσωπικοί δίσκοι, συμμετοχές και συνεργασίες, μουσική και στίχους για θεατρικές και κινηματογραφικές παραστάσεις, για τηλεοπτικές εκπομπές.

Πολλά από τα τραγούδια του αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν πολύ, όπως τα: "Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάουμποϋ", "Μια μέρα μιας Μαίρης", "Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών", "Ντίσκο".

Όπως είχε πει ο ίδιος, το ζητούμενό του, ήταν η επικοινωνία με τον κόσμο: "Αυτό που κάθε φορά ψάχνω είναι η επικοινωνία με τον κόσμο. Δεν μ΄ ενδιαφέρει το "καθίστε να μ΄ ακούσετε". Το κίνητρο για μένα είναι η επαφή με τον κόσμο. Αισθάνομαι ένας απ΄ αυτούς που είναι κάτω από τη σκηνή. Ενας από την ομάδα που κάνει κάτι ­ ό,τι μπορεί ­ για το γλέντι όλων. Για να περάσουμε καλά. Μ΄ αρέσουν οι παρέες. Οχι ο καθένας μόνος του", είχε δηλώσει ο Λουκιανός στο Bήμα το 1998.

Κώστας Βλουτής: "Είμαι εργάτης της ζωής... αστεράτος"!

ΤΟ "ΠΑΙΔΙ" ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ...

"Δεν προσποιούμαι... Δεν 'παίζω' κάποιον άλλον. Γι αυτό και κρατά χρόνια αυτή η σχέση μεταξύ εμένα, κριτικής και κοινού"...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  στην Μαργαρίτα Αθανασίου 

* επμέλεια: Αρης Δήμου

ΗΡΘΕ με μισή ώρα καθυστέρηση στο ραντεβού μας και χιλιάδες "συγνώμη"!

Ποιος, όμως, μπορεί να κρατήσει κακία στον Κώστα Βλουτή που σε κοιτάει στα μάτια με ευθύτητα και εντιμότητα;

Παρά το φορτωμένο πρόγραμμά του κατάφερε και ήρθε ...χαμογελώντας!

Αγαπάει πολύ τα παιδιά και τα προστατεύει πολύ. Κυρίως τα αδύναμα...

"Τα παιδιά ζουν σε έναν κόσμο διαφορετικό από της πραγματικότητας", λέει...

"Δεν μπορώ τη βία, την κουτοπονηριά, το ψέμα... Γι αυτό κι εγώ αρνούμαι να μεγαλώσω...

Ζω το παραμύθι μου με στιγμές από την σκληρή καθημερινότητα.

Το παραμύθι μου είναι το καταφύγιό μου και από αυτό αντλώ δύναμη. 

Ωσπου μια μέρα να φτιάξει ο... κόσμος". (γέλια)

- "Ο Ει-δικός μας Κόσμος", το τηλεοπτικό σου βήμα, είναι για άτομα με ειδικές ανάγκες...

- Σωστά... Από τον "Ει-Δικό μας Κόσμο" βγήκαν Ολυμπιονίκες με Ειδικές Ανάγκες, στο στίβο και την κολύμβηση, βγήκαν και Παγκόσμιοι χορευτές πάνω σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Ανάπηροι πολίτες, μέσα από αυτό το τηλεοπτικό βήμα, βρήκαν το δίκιο τους και βοηθήθηκαν από φορείς...

Φαντάζομαι πως είναι η μοναδική τηλεοπτική προσπάθεια και με τόσο μακρόχρονη πορεία...

- Υπήρξες παιδί της Κρατικής Τηλεόρασης...

- Και τηλεοπτικός μου πατέρας ο δημοσιογράφος Χρήστος Οικονόμου.

Το 1981 μου έδωσε τη δυνατότητα να μπω σ΄αυτόν τον χώρο και να μάθω τα μυστικά του.

Η διαδρομή δεν ήταν εύκολη.

Με επιμονή και υπομονή, όμως, προσπαθώ να σταθώ...

- Αρνητική κριτική έχεις δεχθεί;

- Οχι... Η κριτική κι εγώ έχουμε μια ντόμπρα σχέση που κρατάει χρόνια...

Μια σχέση που στηρίζεται μόνο στην αλήθεια.

Αυτή η αλήθεια φαίνεται και στην επικοινωνία μου με το κοινό.

Είναι ο εαυτό μου...

Δεν προσποιούμαι... Δεν "παίζω" κάποιον άλλον. 

Γι αυτό και κρατά χρόνια αυτή η σχέση μεταξύ εμένα, κριτικής και κοινού...

- Πως θα αντιμετώπιζες μια άσχημη κριτική;

- Με τσάι και... συμπάθεια. (γέλια) Αστειεύομαι. Πρώτα' απ' όλα, θα κοίταζα αν η κριτική έχει "υπογραφή". Μετά θα διάβαζα το κείμενο και θα προσπαθούσα, με αυτό τον τρόπο, να καταλάβω τις προθέσεις της "υπογραφής".

Αν ήταν για το καλό μου θα έλεγα καλώς, αν όχι, θα άλλαζα... πλευρό.

- Εχεις κάνει λάθη;

Μόνο ένα; Πολλά...

Από τα λάθη μου μαθαίνω κι από  την άλλη, έχω την ευθύτητα να τα παραδέχομαι.

Διορθώνομαι με τον καιρό διότι είναι άσχημο, από ένα σημείο κι έπειτα, να γίνονται τα λάθη... σύστημα.

- Στην τηλεόραση είσαι, τηλεόραση βλέπεις;

- Αργά και CNN. Μου αρέσει να φέρνω "βόλτα" τον κόσμο. 

Βλέπω και... "δυο ξένους" διότι με τρελαίνουν οι διάλογοι της Ντίνας Κώνστα και της Χρυσούλας Διαβάτη. 

Τις ειδήσεις τις ακούω από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, για να είμαι και μέσα στα πράγματα.

- Κάνεις σχέδια για το μέλλον;

- Μακροπρόθεσμα όχι...

Με τη φίλη μου Τάνια Καψάλη αλλά και με άλλους φίλους θα προσπαθήσω να μαζευτούν χρήματα για την αγορά κτιρίου όπου θα στεγαστεί Ειδικό Δημοτικό Σχολείο...

Ακόμα, ετοιμάζω ένα cd όπου θα τραγουδώ με την 9χρονη Εύα και τα  έσοδά του θα πάνε για τους σκοπούς της Unicef.

Και βέβαια, η ανανέωση της τηλεοπτικής μου προσπάθειας.

Αυτά προς το παρόν.

- Δεκαοκτώ χρόνια τηλεόραση, τραγούδια, βραβεία, 22 χρόνια -αδιάκοπα- κοινωνικής προσφοράς. Αλήθεια, αισθάνεσαι σταρ;

- Σημασία δεν έχει τι αισθάνεται κανείς, αλλά τι είναι...

Κι  εγώ, με όλα αυτά που έχω περάσει, είμαι ένας εργάτης της ζωής... αστεράτος!....

* ΠΗΓΗ: Κώστας Βλουτής, Για τη ζωή & το έργο του "πρεσβευτή της Ανθρωπάς"