Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blogger. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα blogger. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011

Ο Θ. Πάγκαλος ζητά 1.000.000 ευρώ, με αγωγή, από 26χρονο blogger

Από μια τυχαία επίσκεψή μου στο ιστολόγιο του 26χρονου φοιτητή Φιλοσοφικής, Βαγγέλη Μυτιληναίου, έμαθα την ανατριχιαστική είδηση που με συγκλόνησε. Είπα, δεν είναι δυνατόν... Και πώς θα ήταν δυνατόν να απαιτεί 1.000.000 ευρώ -ως ηθική βλάβη- από ένα πολίτη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, κος Θόδωρος Πάγκαλος, με αφορμή ενός άρθρου που είχε γράψει και δημοσιεύσει το Σεπτέμβρη του 2010 στο συγκεκριμένο ιντερνετικό του χώρο...

ΘΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ

«ουδέποτε σκέφθηκα αλλά ούτε και επεδίωξα να προκαλέσω με τη συμπεριφορά μου τόσο στην ιδιωτική μου ζωή όσο και στην Πολιτική τον Ελληνικό λαό δίνοντας αφορμή για σχόλια και κριτική»

Είχε προηγηθεί και άλλη αγωγή από τη γυναίκα του Θ. Πάγκαλου, με την οποία ζητεί 1 εκατ. ευρώ από τον Β. Μυτιληναίο (φωτ. δεξιά).

Ο πολίτης έχει και άλλη αγωγή από την σύζυγο του κου Πάγκαλου, Χριστίνα Χριστοφοράκη, με την οποία ζητεί 1.000.000. Ένα χρόνο μετά ο αντιπρόεδρος αισθάνθηκε "ψυχική ταλαιπωρία, άγχος και στεναχώρια"...

Σήμερα ο Β. Μυτιληναίνος, σε συνέντευξή του στο Αλέξανδρο Κυριακόπουλο της "Ε", λέει πως "είναι τόσο πανομοιότυπη και βιαστική η τελευταία αγωγή, ώστε να με κατηγορέι ο κ.Πάγκαλος, μεταξύ άλλων, ότι παράνομα χρησιμοποίησα τη φωτογραφία του. Στο επίδικο άρθρο εγώ είχα χρησιμοποιήσει μόνο τη φωτογραφία της συζύγου του".

Στο άρθρό του ο Αλ. Κυριακόπουλος σημειώνει: "Αυτά που έγραφε ο Βαγγέλης Μυτιληναίος αναφέρουν εν συντομία τα εξής: αφού πρώτα γράφει για τους δήμους, συμπεριλαμβανομένου και του Σαρωνικού, στους οποίους «λιγουρεύονται κάποιοι να βγάλουν εκατομμύρια από την εκμετάλλευση των παραλιών (...) με το να τις κλείσουν», ώστε να μπορέσουν να γίνουν μετά «ξενοδοχειάρες με τις δικές τους παραλίες», φωτογραφίζει στη συνέχεια φανερά τα πρόσωπα που θεωρεί ότι βρίσκονται πίσω από το «ξεπούλημα των παραλιών» και δεν είναι άλλοι από τους ενάγοντές του.

Οταν έγραφε το επίμαχο άρθρο, ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό «Σαρωνικός Συνεργασία» με επικεφαλής το νυν δήμαρχο Πέτρο Φιλίππου, όμως δεν εξελέγη. Επίσης, για το θέμα των παραλιών, ο Δήμος Σαρωνικού έχει ουκ ολίγες φορές αντιδικήσει με τα Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει στο άρθρο, «ιθύνων νους υπάρχει, σημαίνον πολιτικό στέλεχος που όχι μόνο έβαλε το χεράκι του, αλλά δρομολόγησε το ξεπούλημα των παραλιών στο Λαγονήσι (...) επιδεικνύοντας πρωτοφανή πολιτικό παχυδερμισμό καίτοι Βουλευτής της περιοχής». Τέλος, η «σύζυγός του που θέλει να γίνει Δήμαρχος υπάρχει και δεν ξέρει πού της πάνε τα τέσσερα».

Παρά τις αγωγές, ο Βαγγέλης Μυτιληναίος εμμένει στα όσα είχε αρχικά γράψει, περίπου δύο μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές του 2010. Οπως ανοιχτά λέει τώρα, η «υποψηφιότητα της Χριστίνας Χριστοφάκη στο Δήμο Σαρωνικού, καθώς και η παρουσία της στα κοινά του εν λόγω δήμου, αποτελούσε και αποτελεί δούρειο ίππο των μεγαλοσυμφερόντων και ο σύζυγός της βοηθάει στην επίτευξή τους».

Σε ό,τι αφορά τις παραλίες, «δεν παύουν να αποτελούν παράκτια φιλέτα που ενδείκνυνται για τουριστική αξιοποίηση. Εγώ μίλησα πολιτικά και διεκδίκησα, όπως και ο συνδυασμός μου, την ελεύθερη πρόσβαση όλων των πολιτών στις παραλίες. Οταν κάποιος δεν μπορεί να αντικρούσει τα επιχειρήματά σου και δεν κινείται με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, τότε το μόνο που κάνει είναι αγωγές. Αλίμονο αν σε κάθε πολιτικό, ο επίδοξος αντίπαλός του απαντούσε μόνο με αγωγές. Εγώ έκανα το καθήκον μου ως ενεργός πολίτης. Είπα τη γνώμη μου. Είπα αυτά που πίστευα και τα ίδια πιστεύω και σήμερα».

Τέλος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης γράφει στην αγωγή του πως «ουδέποτε σκέφθηκα αλλά ούτε και επεδίωξα να προκαλέσω με τη συμπεριφορά μου τόσο στην ιδιωτική μου ζωή όσο και στην Πολιτική τον Ελληνικό λαό δίνοντας αφορμή για σχόλια και κριτική». Εύλογα αναρωτιέται ο Βαγγέλης Μυτιληναίος, πώς γίνεται «ο κύριος που είπε πως "όλοι μαζί τα φάγαμε", ο συλλήβδην υβριστής των πάντων που βγαίνει και λέει "κοπρίτες" και "τεμπέληδες" όλους τους Ελληνες ανεξαρτήτως, να μην προκαλεί;».

vloutis1@gmail.com

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Φέρτε τη ζωή μας πίσω... ρεεε!

...οι επισκέψεις σε ψυχιατρεία, από αδύναμους ανθρώπους, έχει αυξηθεί τον τελευταίο χρόνο...

Αυτές τις μέρες βρίσκω λίγο χρόνο και διαβάζω φίλους και άλλους bloggers και προσπαθώ να αντιληφθώ μέσα από τα γραφόμενά τους πόσο ζημιά, εσωτερική κυρίως, τους έχει κάνει η κρίση. Κυρίως αυτή. Η εσωτερική ζημιά μετράει, διότι αν μπεις στην παράλογη λογική να υποκύψεις την έχεις βάψει φίλε.

Το ξέρεις.

Το μαρτύριο της σταγόνας δεν το αντέχεις. Και πώς να το αντέξεις όταν δεν έχεις μάθει την αλήθεια εξ ολοκλήρου πώς φτάσαμε ως εδώ. Γιατί, μη μου μου πεις, ότι έφταιξες εσύ για όλα τα δεινά της χώρας που ...έκαψες λίγο παραπάνω το ρεύμα (το πλήρωσες), σπατάλησες νερό παραπάνω (το πλήρωσες) ή έφαγες κάτι παραπάνω (μόνος κι όχι στο ίδιο τραπέζι με τον Θ. Πάγκαλο).

Μαθαίνω πως οι επισκέψεις σε ψυχιατρεία, από αδύναμους ανθρώπους, έχει αυξηθεί τον τελευταίο χρόνο.

Σε λίγο οι κυβερνώντες θα βγουν να ευχηθούν, λόγω των Ημερών "Καλά Χριστούγεννα, καλή Χρονιά" και θα είναι σχήμα οξύμωρο με την κατάσταση που ζούμε.

Ο Γιώργος λέει στους βουλευτές του πως "βρισκόμαστε σε πόλεμο" κι εσύ ψάχνεις τον ...εχθρό γιατί δεν σου τον έχουν ξεκαθαρήσει. Μέχρι σήμερα δεν έχουν δώσει στη δημοσιότητα το ...πορτραίτο του, με σαφή εικόνα! Με ποιόν να πολεμήσεις;

Τα λεφτά κάναν φτερά. Ναι κάποιοι τα πήραν. Ποιοί; Ξέρεις και τους ονοματίζεις ψηθιριστά...

Και η επανάσταση κουράστηκε τόσα χρόνια να πολεμά το άδικο κι εκεί που της δώσαμε ...παράσημο, "βρισκόμαστε σε πόλεμο" και πάλι...

Σου ζητώ να διαβάσεις τις σκέψεις της Ελένης (Ράντου) για να καταλάβεις πώς εκείνη αντιλαμβάνεται το ζόρι και την ασφυξία του άδικου...

"Δε σου παίρνει μόνο ο Χάρος τη ζωή. Αυτό μπορεί να ‘ναι και σωτήριο βρε αδερφέ. Μπορεί όταν έρθει η στιγμή να είναι κι ανακούφιση. Τι γίνεται, όμως, με τις άλλες φορές; Όταν κάποιος σου παίρνει τη ζωή σου κι αυτός δεν είναι ο Χάρος;

Φαντάσου να ξυπνήσεις μια μέρα να πας στη δουλειά κι επιστρέφοντας να μην ταιριάζουν τα κλειδιά σου στη πόρτα του σπιτιού. Να κάνεις κύκλους γύρω γύρω και να δεις μέσα από τα παράθυρα κάποιους άλλους να ζουν τη ζωή σου. Ένα άλλο ζευγάρι, ένα άλλο παιδί, να κάθονται στο τραπέζι σου να παίζουν να γελάνε, να τους χτυπάς απ’ έξω κι αυτοί να μη σου δίνουν την παραμικρή σημασία.

Φαντάσου να ‘χεις μια εικόνα για τη ζωή σου ρε παιδί μου, και σε μια μέρα να ξυπνάς κι αυτή η ζωή να μην είναι εκεί! Όχι πώς έχει καμιά σημασία που έχει πάει… Αλλά για σένα που δεν έχεις άλλη…

Φαντάσου να κοιτάς τη ζωή σου από απέναντι… Απ’ έξω… Κι αφού το ξέρεις, μια ζωή τρέχεις για να φτιάξεις… μια ζωή… Τι κάνεις όταν εκεί που έχεις στήσει τη ζωή σου, γυρνάς κι αυτή δεν είναι εκεί; Εκεί που ξέρεις πως αν δουλέψεις θα ‘χεις προοπτικές. Εκεί που ξέρεις πώς αν είσαι ικανός, και κάπως γρήγορος, θα πάς μπροστά. Εκεί που ξέρεις πώς αν αγαπήσεις θ’ αγαπηθείς. Αν δώσεις θα πάρεις. Αυτή ήταν η ζωή σου.

Φαντάσου τώρα όλα αυτά να μην ισχύουν. Σε μια μέρα όλα να υπακούουν σ άλλους νόμους. Δουλεύεις αλλά δεν πληρώνεσαι, αγαπάς αλλά δεν αγαπιέσαι. Δίνεις… και παίρνεις τα αρχίδια σου… Και στην εγκυμοσύνη αλλάζουν όλα ρε αδερφέ, μέρα τη μέρα… αλλά παίρνει εννιά μήνες… Φαντάσου να μείνεις έγκυος το πρωί και κατά το βραδάκι να είσαι 9 μηνών… Κι έπειτα πήγες και γαμήθηκες πρώτα, το ‘φχαριστήθηκες μάλλον….

Τί γίνεται αν δεν έχεις προλάβει να νιώσεις ευχαρίστηση κι αν κανείς δε σου μίλησε για επιπτώσεις κι είσαι τελείως ανυποψίαστος, τί κάνεις άμα σου παίρνουν τη ζωή; Και σου φέρνουνε μιαν άλλη… Αγνώριστη, χωρίς καμιά προοπτική, χωρίς κανένα στόχο. Τότε τί κάνεις; Φέρτε μας ρε πούστηδες τη ζωή μας πίσω….. ΤΩΡΑ"!

Ήρεμα Χριστούγεννα!

vloutis1@otenet.gr