Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δήμητρα Γαλάνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δήμητρα Γαλάνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 3 Ιουνίου 2014

Η Δήμητρα Γαλάνη Live στην Τεχνόπολη στο Γκάζι ..."Αλλιώς" | Τετάρτη 25 Ιουνίου


Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Μ Ο Σ
H Δήμητρα Γαλάνη ξεκινάει την καλοκαιρινή περιοδεία της από την Αθήνα και τη σκηνή της Τεχνόπολης στις 25 Ιουνίου, με μια 
μεγάλη συναυλία
Μία σπάνια ευκαιρία να απολαύσουμε την Δήμητρα Γαλάνη σε ανοιχτό χώρο, να ακούσουμε όλα τα τραγούδια της, αυτά που ήδη γνωρίζουμε και αυτά που αγαπάει η ίδια και παρουσιάζει αλλιώς… 
Η περιοδεία της θα έχει τον γενικό τίτλο "Αλλιώς" όπως και ο νέος της δίσκος που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες σε στίχους του Παρασκευά Καρασούλου.
Το "Aλλιώς" δίνει τον τόνο όσων παρουσιάζει φέτος η Δήμητρα στη σκηνή. 
Μαζί με την μπάντα της, σε μία προσωπική αφήγηση, από αυτές που σπανίως κάνει. Ένα πρόγραμμα γεμάτο από τα τραγούδια που την ανέδειξαν είτε τραγουδώντας τα, είτε γράφοντας την μουσική τους και που συνθέτουν το soundtrack μιας ξεχωριστής ζωής και πορείας.

Οι παραστάσεις που έδωσε τον χειμώνα που μας πέρασε στο Passport με αυτό το concept κέρδισαν κοινό και δημοσιογράφους και έδειξαν τον δρόμο για τις καλοκαιρινές, επιλεγμένες εμφανίσεις της σε όλη την Ελλάδα.
Στην Τεχνόπολη η Δήμητρα Γαλάνη εμφανίζεται για πρώτη φορά με μία προσωπική συναυλία με ιδιαίτερη σημασία. Στην αφήγηση που θα κάνει αποφάσισε να καλέσει εκλεκτούς φίλους με τους οποίους έχει συνεργαστεί στην μακρόχρονη καριέρα της είτε ως συνθέτης, είτε ως παραγωγός, να τραγουδήσουν μαζί ένα από τα τραγούδια που αναδείχτηκαν μέσα από τη συνεργασία τους. Τα ονόματα των καλλιτεχνών που θα συμμετάσχουν θα ανακοινωθούν σύντομα.

Στη συναυλία και στην καλοκαιρινή περιοδεία συμμετέχουν οι πιο καλοί της φίλοι, οι μουσικοί με τους οποίους συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια. Ο Σεραφείμ Γιαννακόπουλος (τύμπανα), ο Λάμπης Κουντουρόγιανης (ηλεκτρική κιθάρα), ο Νίκος Μέρμηγκας (λαούτο, μαντολίνο, λάφτα, κιθάρα), ο Σπύρος Μάνεσης (πιάνο), ο Στέλιος Προβής (μπάσο).
Επιμέλεια ήχου: Γιώργος Βουδαντάς και Παναγιώτης Ηλιόπουλος

Info:

«Τεχνόπολις» Δήμου Αθηναίων Πειραιώς 100, Γκάζι, 210 3475518 
Ώρα έναρξης: 9.00μμ
Τιμές εισιτηρίων: 10 ευρώ προπώληση |12 ευρώ ταμείο

Προπώληση εισιτηρίων:
viva.gr, Public, Βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου, Seven Spots, Βιβλιοπωλείο IANOS, «Τεχνόπολις»

Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Γ Α Λ Α Ν Η "Αλλιώς" στο Passport...



Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Μ Ο Σ
Με νέα τραγούδια, μόνο με τους μουσικούς της Τέσσερις εμφανίσεις, από 23 Ιανουαρίου, 
στο Passport

Ταυτόχρονα με την κυκλοφορία της νέας της δισκογραφικής δουλειάς, με τίτλο "Αλλιώς", σε στίχους Παρασκευά Καρασούλου, η Δήμητρα Γαλάνη, επιστρέφει στη σκηνή. 
Για τέσσερις παραστάσεις, από 23 Ιανουαρίου και κάθε Πέμπτη, παρουσιάζει στη μουσική σκηνή Passport, στον Πειραιά, ένα πρόγραμμα με υλικό από τον νέο της δίσκο και βέβαια, πολλά, παλιά και λιγότερα παλιά, αγαπημένα τραγούδια. 
"Aλλιώς" είναι και ο τίτλος των παραστάσεων της, και δίνει τον τόνο αυτού που θα παρουσιάσει.

Μόνη της επί σκηνής με την μπάντα της, σε μία προσωπική αφήγηση. 
Είναι σπάνιες οι φορές που την απολαμβάνουμε μόνη της, κάτι που είναι ζητούμενο των ακροατών της που την αγαπούν και την παρακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια. 
Ένα πρόγραμμα -σε επιμέλεια της Δήμητρας Γαλάνη και της Μαργαρίτας Μυτιληναίου- με τα τραγούδια που την ανέδειξαν, είτε τραγουδώντας τα, είτε γράφοντας την μουσική τους.

Μαζί της, οι φίλοι της, οι μουσικοί με τους οποίους συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια. Ο Σεραφείμ Γιαννακόπουλος (τύμπανα), ο Λάμπης Κουντουρόγιαννης (ηλεκτρική κιθάρα), ο Νίκος Μέρμηγκας (λαούτο, μαντολίνο, λάφτα, κιθάρα), ο Σπύρος Μάνεσης (πιάνο), ο Στέλιος Προβής (μπάσο).

Info: 
Η Δήμητρα Γαλάνη στο Passport (Καραϊσκου 119, πλατεία Κοράη, Πειραιάς, τηλ.210-4296401). Ημέρες παραστάσεων: 23 και 30 Ιανουαρίου, 6 και 13 Φεβρουαρίου. Οι πόρτες ανοίγουν στις 9:30 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων 15 ευρώ (με ποτό στο μπαρ), 25 ευρώ (με ποτό σε τραπέζι), 120 ευρώ η φιάλη ανά 4 άτομα, σε τραπέζι, 60 ευρώ το μπουκάλι κρασί ανά 2 άτομα, σε τραπέζι. 
Προπώληση εισιτηρίων: Καταστήματα Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, PassPort Café (Καραϊσκου 117, πλ. Κοραή, Πειραιάς) και on line: www.viva.gr
THETOC

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

Γαλάνη και Ζ. Κωνσταντοπούλου μάρτυρες υπεράσπισης του Κ. Βαξεβάνη

Πλήγμα για τον συνταγματικό πολιτισμό και τη δημοκρατία χαρακτήρισε τη δίκη του Κώστα Βαξεβάνη η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ζωή Κωνσταντοπούλου, που κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης.

Η δίκη του εκδότη του περιοδικού HOTDOC για τη δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ ξεκίνησε στις 10:30 το πρωί στο κτίριο 2 της Ευελπίδων.

«Ο μοναδικός άνθρωπος ενήργησε προς την κατεύθυνση της αποκάλυψης της αλήθειας διώκεται ενώ εκείνοι που συμβάλλουν στη συγκάλυψη συνεχίζουν να κυκλοφορούν ανενόχλητοι», είπε η κα Κωνσταντοπούλου.

Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
"Θεσμικά σχιζοφρενή" η εικόνα της δικαιοσύνης
"...δεν είναι δυνατόν από τη μία οι οικονομικοί εισαγγελείς, Γρηγορης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης να στέλνουν στη Βουλή τη λίστα Λαγκάρντ και από την άλλη να διώκεται ο δημοσιογράφος που τη δημοσιοποίησε..."

Ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν επίσης ο πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Δημοσιογράφων, Τζι Μπούμελα αλλά και ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών, Δημήτρης Τρίμης, καθώς επίσης και η τραγουδίστρια Δήμητρα Γαλάνη.
Ο Τζιμ Μπουμέλα χαρακτήρισε παράλογη τη σύλληψη και τη δίωξη του Κ. Βαξεβάνη, σημειώνοντας πως «ο λόγος της δημοσιοποίησης της λίστας είναι το δημόσιο συμφέρον που αποτελεί και το απόλυτο καθήκον του δημοσιογράφου» και πρόσθεσε πως «το δημόσιο συμφέρον υπερτερεί του ατομικού».

Στην αρχή της δίκης και μετά από σύντομη διακοπή, ο συνήγορος υπεράσπισης του γνωστού εκδότη, Νίκος Κωνσταντόπουλος, χαρακτήρισε το κατηγορητήριο άκυρο, τόσο που, όπως είπε, δε φέρει καν τη σφραγίδα της εισαγγελίας.

«Θεσμικά σχιζοφρενή» χαρακτήρισε την εικόνα της δικαιοσύνης ο Ν. Κωνσταντοπουλος, τονίζοντας πως δεν είναι δυνατόν από τη μία οι οικονομικοί εισαγγελείς, Γρηγορης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης να στέλνουν στη Βουλή τη λίστα Λαγκάρντ και από την άλλη να διώκεται ο δημοσιογράφος που τη δημοσιοποίησε.

Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

"ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ", Δημήτρη Μητροπάνο...

"Δημήτρη, μάθε στον πούστη τον χάρο ζεϊμπέκικο να καταλάβει ποιόν πήρε", "Δώσε μου φωτιά να του ανάψω ένα κεράκι. Αλοίμονό μου αν τον ξεχάσω", "Έγινα μαντράχαλος 20 χρονών και κλαίω για ένα άνθρωπο που δεν ήξερα, αλλά έμαθα να αγαπώ με τα τραγούδια του"... Είναι μερικές από τις φράσεις νεαρών -κυρίως- ατόμων που αγάπησαν τον μάγκα της καρδιάς μας... Κι εγώ που ήπια ένα ποτήρι κρασί μαζί του, μετά από δουλειά, μένω βουβός μπροστά στο ανεξήγητο μιας τραγωδίας που καταλήγει σε εθνική απώλεια. Μοναξιά... Μεγάλη μοναξιά κυριαρχεί στις καρδιές όλων των ελλήνων για τον Δημήτρη των "Λαδάδικων", της "Ρόζας" και τόσων άλλων διαμαντιών... Η νέα γενιά ταξίδεψε και ήρθε εδώ για να πει το τελευταίο "αντίο" στον 'Ανθρωπο που χάσαμε....
Τον Δημήτρη Μητροπάνο.

Η οικογένειά του συντετριμένη μπροστά στο φέρετρο, παρακολουθεί το λαϊκό προσκύνημα στον Έλληνα καλλιτέχνη

Πλήθος κόσμου αποχαιρέτησε τον Δημήτρη
Η "ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑ" ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ...
Δεκαεξάχρονος ταξίδεψε και ήρθε να πει το τελευταίο "αντίο" στον καλλιτέχνη από τον Πόρο. Νεολαία φορούσε μαύρα και άκουγε τα τραγούδια του στο προαύλιο της εκκλησίας.

Ο Σύλλογος "ΥΠΑΡΧΩ'' Εύβοιας έδωσε το δικό του παρών κρατώντας πανό που έγραφε: ''Καλό νάναι το στερνό ταξίδι σου Μητροπάνο και χαιρετίσματα να πεις, όταν μαζί του αγκαλιαστείς με τον Στελάρα πάνω".

Από τις 10 το πρωί, η σορός του Δημήτρη Μητροπάνου, είχε τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Πάνω από 5.000 πολίτες, κόσμος που δεν τον γνώρισε ποτέ, αλλά αγάπησε τα τραγούδια και την μπέσα του στη ζωή, ήρθε να τον αποχαιρετήσει με ένα λουλούδι στα χέρια και με ένα αληθινό δάκρυ στα μάτια.
Σπάσμένες φωνές από τον πόνο σού λένε πόσο θα τους λείψει αυτή η αυθεντία από τη ζωή τους. Χαίρονται που πρόλαβαν να τον ακούσουν και σκέφτονται να περάσουν στα παιδιά τους την αυθεντικότητά του, ακούγοντας τα τραγούδια του, γιατί γι αυτούς θα μείνει αθάνατος...

Οι συγχωριανοί του έφεραν λίγο χώμα από την ιδιαίτερη παρίδα του.
Το χώμα είναι από την αυλή τού πατρικού σπιτιού του στα Τρίκαλα, από την εκκλησια της Αγιάς Μονής, αλλά και από το σχολείο του...

Αν και η οικογένεια ζήτησε, αντί στεφάνων, να κατατεθούν χρήματα για το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων για τους άστεγους, στο λογαριασμό 064/48000015, στην Εθνική Τράπεζα, πολλοί ήταν εκείνοι που ήθελαν να πουν το αντίο τους με ένα στεφάνι στη μνήμη του Δημήτρη.

Τη στιγμή που το φέρετρο μετακινήθηκε στην εκκλησία για να ξεκινήσει η νεκρόσημος ακολουθία, έκανε σχεδόν 2ο λεπτά για να φτάσει ως εκεί. Πολλοί ήταν εκείνοι που ποδοπατήθηκαν στην προσπάθειά τους να ακουμπήσουν για λίγο το φέρετρο...

"Αθάνατος, Δημήτρη", φωναζαν και έραιναν την τελευταία του "περπατισιά" με κόκκινα τριαντάφυλλα...
Η σύζυγός του Βένια, οι δύο κόρες του, Αναστασία και Μυρσίνη και η πολυαγαπημένη του αδελφή, συντετριμένες ξέσπασαν σε κλάματα, όταν το πλήθος κοντά στον τάφο του άρχισε να τραγουδά "σ΄αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα''...

Ο Δημήτρης Μητροπάνος "κοιμάται" πια δίπλα στους: Νίκο Ξυλούρη, Βασίλη Τσιτσάνη, Μάριο Πλωρίτη, Στράτο Διονυσίου και Ρίτα Σακελαρίου.

Η Δημητρα Γαλάνη, η Πίτσα Παπαδοπούλου, ο Γιώργος Κατσαρός, η Μαρινέλλα, ο Δημήτρης Μπάσης, ο Θάνος Μικρούτσικος, η Πέγκυ Ζήνα και πολλοί ακόμα από τους συναδέλφους του, είδαν για τελευταία φορά την "ύλη" του. Γιατί από εδώ και πέρα θα μείνει "ζωντανός" με τα αξεπέραστα τραγούδια του..

Φεύγοντας από τον χώρο μένω σ΄αυτό που ψυθιρίζει ένας νεαρός στην παρέα του: "Και ο Θεός δεν ξέρει τί κάνει... Αφήνει αυτούς που μας πίνουν καθημερινά το αίμα μας και παίρνει αυτούς που αγαπάμε. Αν υπάρχει, σίγουρα έχει κακό χιούμορ"...

* Το άρθρο του κυρίου Βλουτή αναρτήθηκε και στις ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ όπου συνεργάζεται. Το θέμα ΕΔΩ...

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009

ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ Ο 2ος ΝΙΚΗΤΗΣ ΜΑΣ...


Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ
"Και τα μάτια κι η καρδιά"

Συνέντευξη στον Γ. Σκίντζα
Κοντεύει τριάντα χρόνια πορείας στο ελληνικό τραγούδι, αυτό όμως το οποίο παρατηρεί κάποιος με αφορμή κάθε της σχεδόν δουλειά είναι η διάθεσή της να μην παραμένει στα κεκτημένα της, αλλά να αναζητεί συνεχώς καινούργιους δρόμους.

Ενας από αυτούς έφερε την Ελευθερία Αρβανιτάκη στην Ισπανία, στην οποία συναντήθηκε με τον Χαβιέ Λιμόν, συνθέτη και παραγωγό, ο οποίος υπογράφει τον ήχο του νέου της άλμπουμ «Και τα μάτια κι η καρδιά». Μια πολυσυλλεκτική δουλειά, στην οποία η ελληνική μουσική συναντά τον κουβανέζικο ήχο και το πάθος του φλαμένκο. Η ίδια μιλά για μια συνεργασία, ή καλύτερα για μια « κουβέντα », η οποία έφερε σε επαφή διαφορετικούς κόσμους και κουλτούρες.

Αλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που κάνει κάτι αντίστοιχο. « Με τον Χαβιέ (σ.σ.: βραβευμένος με δύο Γκράμι) συναντηθήκαμε,μιλήσαμε,του έστειλα δίσκους ελληνικής μουσικής- ή τουλάχιστον ό,τι εγώ θεωρώ ελληνική μουσική - τους άκουσε. Ηρθε και στην Ελλάδα,συζητήσαμε, ακούσαμε, μπήκαμε στο στούντιο με έλληνες μουσικούς κ.ο.κ. Είναι ουσιαστικά ενδιαφέρον να συναντιέσαι με άλλους ανθρώπους και να δοκιμάζεις πράγματα. Αλλά αυτές οι δοκιμές πρέπει να γίνονται με πάθος για τη μουσική και όχι να αποτελούν αυτοσκοπό. Τότε μόνο το αποτέλεσμα είναι θετικό ». Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι πολλοί οι έλληνες καλλιτέχνες που δοκιμάζουν να συνομιλήσουν με συναδέλφους τους από το εξωτερικό. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη πιστεύει ότι αυτή η εσωστρέφεια αργά ή γρήγορα θα σταματήσει. « Και αυτό επειδή υπάρχει μια νέα διεθνής γλώσσα, το Ιnternet. Μια νέα γλώσσα με την οποία μπορούμε να επικοινωνήσουμε όλοι πιο εύκολα και έτσι μπορούν να ανοιχτούν εύκολα δρόμοι στο εξωτερικό. Και το εύχομαι από ψυχής,επειδή πιστεύω ότι έχουμε καλλιτεχνικές αξίες που μπορούν να συνομιλήσουν μουσικά με τους συναδέλφους τους στο εξωτερικό. Αλλά αυτού του είδους η επικοινωνία δεν μπορεί να γίνει οργανωμένα από την πολιτεία. Παρ΄ όλο που θα έπρεπε, δεν θα γίνει από αυτήν. Θα γίνει μέσω της διεθνούς γλώσσας του Διαδικτύου ».

Μέχρι όμως να συνομιλούν άνετα και χωρίς... παράσιτα οι έλληνες μουσικοί και ερμηνευτές με τους ομόλογους τους στο εξωτερικό, το ερώτημα το οποίο πλανάται στον ελληνικό αέρα τα τελευταία χρόνια είναι αν το τραγούδι γνωρίζει κρίση. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη δεν απαντά αλλά ρωτά: « Υπάρχει κρίση σήμερα στην κοινωνία; Αν υπάρχει κρίση στην κοινωνία,υπάρχει και στο τραγούδι. Η μουσική και το τραγούδι αποτυπώνουν άμεσα τι συμβαίνει στην κοινωνία μας. Ζούμε σε μια κοινωνία νεοπλουτίστικη;Αυτό θα αποτυπώσει.Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι από “κάτω” δεν θα υπάρχουν νέες προτάσεις,μόνον που δεν θα είναι οι κυρίαρχες. Και εδώ πρέπει να προσθέσω και το εξής:οι δισκογραφικές εταιρείες δεν ασχολούνται με τα νέα παιδιά, τους νέους καλλιτέχνες, αλλά με τους ήδη καταξιωμένους ».

Καταξιωμένη η ίδια, με δεκάδες συνεργασίες, συναυλίες και εμφανίσεις στο ενεργητικό της, δεν έχει σταματήσει να τη γοητεύει η σκηνή. « Είναι πολύ μεγάλο ναρκωτικό. Τη χαρά και την ηδονή που παίρνεις από αυτή δεν μπορεί να σου τη δώσει κάτι άλλο. Και είναι πολύ δύσκολο να την αποχωριστείς. Δεν θα ήθελα να καθυστερήσω όταν είναι να αποχωρήσω,αλλά κατανοώ απολύτως ό,τι σου δίνει η σκηνή. Οταν βεβαίως η σκηνή έχει ένα κοινό που αγαπά αυτό που κάνεις. Πάντα θέλεις να ικανοποιήσεις τους φίλους σου που βρίσκονται τόσα χρόνια μαζί σου, αλλά να κάνεις και νέους φίλους ». Οι φίλοι της Ελευθερίας Αρβανιτάκη πέρυσι την παρακολούθησαν μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη στο Ρεξ, αυτή την περίοδο εμφανίζονται στο Φιξ της Θεσσαλονίκης και έπειτα από μια μικρή παύση από τον Μάιο θα είναι on the road, για συναυλίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Παύσεις επαγγελματικές μπορεί να κάνει για να παίρνει τις απαραίτητες ανάσες και αποστάσεις, όπως σημειώνει ή ίδια, αλλά δεν έκανε καμία παύση ή δεν τήρησε καμία απόσταση όταν κατέθεσε την άποψή της για όλα όσα έγιναν ή και γίνονται μετά τον θάνατο του 15χρονου Αλέξη. « Αυτό που ακούω είναι ένας βαθύς αναστεναγμός.Ενα “Πώς την πατήσαμε έτσι;”.Ενα “Πώς τα κάνατε έτσι;”. Ζούμε σε μια κοινωνία που είναι στο χείλος του γκρεμού. Σε μια κοινωνία που έχει ως σημαία την ευκολία και την καλοπέραση.Μια κοινωνία που μας έμαθε να μη δίνουμε σημασία σε μια σειρά γεγονότα που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια και να φθάσουμε στον Αλέξη. Και έπρεπε να συμβεί αυτό για να ξεσηκωθούν ποιοι; Οι μαθητές. Ούτε καν οι φοιτητές. Και μας πετροβόλησαν όλους· και πολύ καλά έκαναν.Και μέσα από αυτά δεν έχει αρθρωθεί πολιτικός λόγος. Ο,τι συνέβη βρήκε απροετοίμαστα όλα τα κόμματα ». Η τέχνη σε όλα αυτά μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο; « O ρόλος της τέχνης είναι να ξεπερνά την καθημερινότητα και να προτείνει πράγματατα οποία ίσως στην εποχή τους φανούν άκαιρα,αλλά αυτό οφείλει να το πράξει. Το ζητούμενο όλων από την τέχνη είναι να δείξει έναν δρόμο ».




2ο ΚΑΛΥΤΕΡΟ BLOG ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
LEVIATHAN

Ο 30χρονος Σοφοκλής
από την Καβάλα, κέρδισε τη δεύτερη θέση στο διαγωνισμό "το καλύτερο blog 2008"...


Από τον Ιανουάριο του ίδιου χρόνου, με την ιστοσελίδα του αυτή (Leviathanfromkavala.blogspot.com), έρχεται σε καθημερινή επικοινωνία με το αναγνωστικό κοινό που δείχνει να τον προτιμά.

Τα επιλεγμένα θέματά του είναι από τις ...αδυναμίες του, τον κινηματογράφο, τη μουσική, soundracks και κόμικς...

Δηλώνει "ειληκρινής, συναισθηματικός και ευαίσθητος".
Η αγάπη του βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη κι εκείνος της αφιερώνει άρθρα, μοιράζοντας την αγωνία του με τους αναγνώστες, για το χρονικό διάστημα που είναι μακριά.
"Θα είναι το πρώτο Σαββατοκύριακο που δέν θα έρθω", της γράφει και συνεχίζει: "Μου κάθεται τόσο άσχημο όλο αυτό. Το σίγουρο είναι πως μου λείπεις κι όλας...".

Λατρεύει το ανηψάκι του και γίνεται κι αυτό τρυφερό θέμα συζήτησης.
"'Οσα προβλήματα και να έχεις, μόλις το πάρεις αγκαλιά σου, όλα τα ξεχνάς. Τελικά είναι φανταστικό να είσαι Θείος", συμπεραίνει και τα μάτια λάμπουν από ευτυχία.

Ως κινηματογραφόφιλος, πηγαίνει συχνά σινεμά με παρέα.
Του αρέσει να ταξιδεύει, να γράφει όταν βρίσκει χρόνο και κάνει βόλτες με τους φίλους του στην όμορφη πόλη που μένει...

Η Agatha Christie είναι η αγαπημένη του συγγραφέας.

Συγχαρητήρια Σοφοκλή για την νίκη σου.